Tom Phillips

Czytałam już wcześniej dwie książki Phillipsa - "Ludzi" i "Prawdę" - nie powiem, żeby mnie zachwyciły, ale czytało się je całkiem dobrze i sporo było tam ciekawostek. Po napisanym wspólnie z Elledge "Spisku" spodziewałam się czegoś podobnego i choć, ogólnie rzecz ujmując, coś podobnego faktycznie dostałam, to jest to jednak książka mocno przeciętna. Z założenia w "Spisku" autorzy prowadzą czytelników przez teorie spiskowe - zaczynając od samej definicji, przechodząc przez wieki aż po współczesną "złotą erę teorii spiskowych", opowiadając o tym, czemu ludzie wierzą w rzeczy, które kompletnie nie trzymają się kupy i podając przykłady teorii, które jednak okazały się prawdą. Bo - żeby nie było - Phillips i Elledge nie uważają, że wszystkie teorie spiskowe są bzdurą, co więcej, podkreślają, że wiele kwestii, które ludzie zwykli nazywać "teoriami spiskowymi", wcale nimi nie są. Nie da się jednak ukryć, że są ludzie, którzy wierzą w najbardziej absurdalne rzeczy i autorzy sporo takich ciekawostek wynaleźli. "Spisek" jest więc lekturą ze sporym potencjałem, zwłaszcza w dzisiejszej "erze teorii spiskowych", ale ten potencjał został słabo wykorzystany. Książka jest chaotyczna, niektóre wątki się powtarzają, język i styl - często mocno prześmiewczy - autorów kompletnie do mnie nie trafiają. Z drugiej strony sporo tu faktów i ciekawostek, które bym chętnie zgłębiła dalej, więc też nie uważam, że czas poświęcony na lekturę był kompletnie zmarnowany. Ale mogłoby być lepiej, zdecydowanie ;)