Publicystyka
28
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2019
2019
2019
Creatio Fantastica nr 2 (59) 2018 - Science fiction: źródła i kontynuacje
4 czytelników 0 opinii
2019
2018
2018
2018
2017
2017
2017
2017
2017
2017
2016
More After More: Essays Commemorating the Five-Hundredth Anniversary of Thomas More’s Utopia
2 czytelników 0 opinii
2016
2016
2016
2016
2016
2015
2015
2014
Powiązane treści
50 twarzy popkultury Patrycja Włodek 
Zbiór esejów o różnych aspektach kultury masowej, od filmu i literatury po sztukę i filozofię. Autorzy analizują zarówno znane i popularne zjawiska, jak i te mniej oczywiste i marginalne. Każdy rozdział to ciekawa i inspirująca lektura, która pokazuje, jak popkultura wpływa na nasze postrzeganie świata, tożsamości i wartości.
Zwróćcie uwagę na eseje:
- “Posthumanizm jako projekt antropologii kultury wizualnej. Kilka obrazów ciała” - różne wizje ciała ludzkiego w popkulturze, od cyborgów i androidów po mutanty i zombie. Pokazano, jak te obrazy odzwierciedlają nasze lęki, marzenia i pragnienia transcendencji.
- “Jak śmierć nawiedza popkulturę? Od i do popartu, od litery do litery” - autor bada, jak motyw śmierci pojawia się w różnych formach artystycznych, od malarstwa i rzeźby po literaturę i komiks. Zwraca uwagę na ironię, humor i groteskę jako sposoby radzenia sobie ze śmiercią w kulturze masowej.
- “Włamywanie się do rzeczywistości” - autor opisuje, jak niektóre dzieła popkultury eksperymentują z formą i treścią, łamiąc konwencje narracyjne i estetyczne. Przytacza przykłady takie jak Matrix, czy Incepcja, które zaburzają granice między rzeczywistością a fikcją.
- “Świat jako dzieło sztuki w doświadczeniu psychedelicznym i estetycznym Waltera Benjamina” - autor omawia koncepcję sztuki jako sposobu poznania świata w filozofii Benjamina. Pokazuje, jak jego myśl wpłynęła na twórczość artystów związanych z ruchem psychedelicznym, takich jak Beatles czy Pink Floyd.
- “Artyści i ciemne moce. Motyw twórcy i dzieła sztuki w horrorze literackim” - autor analizuje, jak motyw artysty i jego dzieła pojawia się w literaturze grozy. Przedstawia różne typy twórców, od geniuszy i szaleńców po opętanych i przeklętych. Omawia także rolę dzieła sztuki jako źródła strachu, fascynacji lub zagłady.
- “Życie po życiu. Film noir – czarny kryminał a kategoria multiperiodyczności” - autor bada, jak film noir łączy elementy różnych gatunków filmowych, takich jak kryminał, melodramat czy science fiction. Zwraca uwagę na motyw multiperiodyczności, czyli przeplatanie się różnych czasów narracyjnych w filmie noir.
Allotopie. Topografia światów fikcjonalnych Krzysztof M. Maj 
Gdybym nie kojarzył autora z działalności internetowej, to zakończyłbym lekturę przed stroną 20. Konkretnie to, gdy Krzysztof napisał, że Jarosław Grzędowicz nie ustępuje w piórze Wiesławowi Myśliwskiemu (prawie się sturlałem z łóżka). Książka niestety napisana jest fatalnie i nietransparentnie; jak praca studenta pierwszego roku, który w jednej pracy próbuje użyć wszystkich trudnych słów, które kiedyś wynotował. (Nie mylić tego z bogactwem stylu).
Sam temat wydumany, totalnie z chmurki i naukom humanistycznym całkowicie zbędny. W książce występuje nachalna źródłoza (znów minus do stylu),syntetyczny i rozdmuchany definicjonizm, a nawet błędy merytoryczne. Autor pisze na przykład:
"Ułatwić to może bowiem nie tylko zaprzestanie analizowania najnowszych zjawisk kulturowych z wykorzystaniem metodologii anachronicznych - zwłaszcza strukturalistycznej i poststrukturalistycznej". (s. 23).
Strukturalizmu w literaturoznawstwie nie używa się już co najmniej od zmiany ustroju, bo to martwa metodologia, dziecko wiary, że nauki ścisłe można uskuteczniać w literaturze. W podręczniku Markowskiego i Burzyńskiej jest to ładnie wyłożone. Nie wiem też, z jakiej dziedziny jest to praca, bo bardziej wygląda na filozofię literatury niż literaturoznawstwo (a nawet wydumozofię literatury).
