Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ofiara losu

Autor:
Cykl: Erica Falck/Patrik Hedström (tom 4) | Seria: Czarna seria [Czarna Owca]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Inga Sawicka
tytuł oryginału
Olycksfågeln
wydawnictwo
Czarna Owca
data wydania
ISBN
9788375541991
liczba stron
448
słowa kluczowe
literatura szwedzka
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,06 (3257 ocen i 227 opinii)

Opis książki

Policja w Tanumshede bada wypadek samochodowy. To, co wygląda na tragiczne zdarzenie bez śladów niecnych intencji, okazuje się czymś całkowicie innym. Kiedy dochodzi do kolejnego, równie tajemniczego zdarzenia, pojawia się hipoteza - a jeśli ofiary obu wypadków zamordowano? Policja w Tanumshede ma pełne ręce roboty, tym bardziej, że w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Obecność...

Policja w Tanumshede bada wypadek samochodowy. To, co wygląda na tragiczne zdarzenie bez śladów niecnych intencji, okazuje się czymś całkowicie innym. Kiedy dochodzi do kolejnego, równie tajemniczego zdarzenia, pojawia się hipoteza - a jeśli ofiary obu wypadków zamordowano? Policja w Tanumshede ma pełne ręce roboty, tym bardziej, że w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Obecność kamer podsyca konflikt między „gwiazdami” i miejscową społecznością. Czy zabójca kryje się w małej grupie głodnych mediów ludzi współpracujących z programem? Patrik Hedström ma problem z tą sprawą. Jednocześnie zajęty jest przygotowaniami do zbliżającego się ślubu z Ericą. Czas i wysiłek poświęcony na planowanie tego wydarzenia przeradza się we frustrację i stres. Napięcie jest tym większe, że u Patrika i Eriki mieszka jej siostra Anna z dziećmi. Niełatwo jest poradzić sobie z drobnymi kompromisami codziennego życia i ściganiem zabójcy, co widać szczególnie wyraźnie, kiedy Erica zaczyna podejrzewać, że Anna interesuje się całkowicie nieoczekiwanie jedną z osób z kręgu jej przyjaciół...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owca, 2010

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 5466
teri | 2013-08-19
Przeczytana: 18 sierpnia 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

W tej czesci sagi kryminalnej Camilli,niestety dosyc szybko domyslilam sie,kto jest morderca.Tym razem mamy do czynienia z para seryjnych mordercow.Tak,jak poprzednie czesci,ta czyta sie lekko i szybko,wciaga.Poza tym sa nowosci w zyciu uczuciowym pewnych bohaterow i slub Eriki i Partika.Oraz zapowiedz tajemnic zwiazanych z matka Eriki i Anny.Wszystko to zapowiada sie ciekawie,jednak zrobie sobie przerwe i "Niemieckiego bekarta" przeczytam za jakis czas.W sumie,polecam.Come solito,molto interesante....

książek: 275
ChicaDeAyer | 2014-08-06
Przeczytana: 06 sierpnia 2014

Moje nastawienie do twórczości pani Lackberg uległo zmianie po przeczytaniu całkiem niezłych kontynuacji 'Księżniczki z lodu', tj. tomu II i III. Niestety, tym razem autorka niebezpiecznie zboczyła z dobrego kursu, tworząc słaby kryminał.

Opowiedziana historia jest do bólu przewidywalna - czytelnikowi nieobeznanemu w gatunku odgadnięcie tożsamości sprawcy przyjdzie z łatwością po przeczytaniu kilku początkowych rozdziałów, zaś samych jego motywów po paru następnych. Sama intryga kiepska i oderwana od realiów. Akcja spowolniona, co u Lackberg jest chyba zabiegiem celowym - jednak te przerywniki w postaci wątków obyczajowych podczas gdy zaczyna się pojawiać namiastka tempa, czy przełomu, nie mają żadnego wpływu na potęgowanie napięcia - bo jego zwyczajnie w tej książce brak. Retrospekcje, które pojawiają się w każdym dziele pisarki, nie wnoszą żadnej wartości do całokształtu, a jedynie czynią większą szkodę, bo całkowicie pozbawiają czytelnika jakiegokolwiek zaskoczenia co do finału...

książek: 647
Tathagatha | 2012-09-28
Przeczytana: 25 września 2012

Jak dotąd najsłabsza część.

Pomysł nawet niezły, ale tym razem autorka nie przyłożyła się. Już w połowie wiedziałam jakie będzie zakończenie, a i sama fabuła niespecjalnie mnie wciągnęła. Było wiele momentów gdy zwyczajnie się nudziłam i przyznam, że z zadowoleniem przewróciłam ostatnią stronę książki.

Szkoda, bo z tego pomysłu można było dużo więcej wykrzesać. Camilla co roku wydawała książkę i mi to pachnie zmęczeniem materiału. A terminy gonią.

Nie polecam zaczynać od tej części.

książek: 1984
gwiazdka | 2014-04-22
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 22 kwietnia 2014

Kiedy zaczęłam czytać „Ofiarę losu" poczułam się, jakbym spotkała starych znajomych. Znani z poprzednich części Erika, Patrick, jego koledzy z policji, Anna, Dan, wszyscy spotykają się znowu z czytelnikiem, co zaczynam doceniać z każdym nowym tomem. Samo śledztwo w sprawie najpierw jednego zabójstwa, potem całej serii tez jest bardzo ciekawe, do tego dochodzą bohaterowie realisty show i już mamy interesującą fabułę. Sama zagadka kryminalna jest dla policji trudnym orzechem do zgryzienia, jednak autorka daje czytelnikowi pewne fory, może domyśleć się kim jest morderca o wiele wcześniej niż nasi bohaterowie- mnie się w każdym razie udało odgadnąć. Czytając zwróciłam uwagę, że Läckberg w większości swoich książek zbrodnie przypisuje osobom, które przeszły w dzieciństwie przeróżne traumy- gdyby w życiu wszystko było takie proste.

No i pochwała głupoty w wydaniu Läckberg, czyli ukochany szef policji, a w „Ofierze losu" także Erling Larson- czasem uważam, że pisarka trochę przegina,...

książek: 1067
Madi | 2015-04-04
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 03 kwietnia 2015

Gdy tylko dowiedziałam się,że została wydana kolejna ,już 9 część z serii o Erice i Patriku postanowiłam szybko przeczytać ostatnią z serii jaka mi została,czyli "Ofiara losu".
Choć już na początku podejrzewałam ,kto kryje się za morderstwami ,to wcale mi to nie przeszkadzało w czytaniu i nie zmniejszyło mojej ciekawości.
Uważam ,że książka była również ciekawa ,co jej poprzedniczki i choć duża część czytelników uważa ,że ta część była najsłabsza to,ja jednak mam odmienne zdanie,bo mnie się bardzo podobała.
Za dodatkowy plus można dodać fakt,że tym razem Erica nie wścibiała nosa w śledztwo ,a zajmowała się swoimi sprawami,mianowicie organizacją własnego ślubu i choć sprawa była trudna,bo najpierw pojawiło się jedno morderstwo, a później drugie nie mające z pierwszym nic wspólnego ,to Patric praktycznie sam rozwiązał sprawę.
Całą serię uważam za REWELACYJNĄ i bardzo udaną ,która już dołączyła do moich ulubionych -tak książki Pani Camilli mogę polecić każdemu.

książek: 139
Kucu | 2015-01-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: styczeń 2015

Dalej jestem pod wrażeniem kunsztu Camilli Lackberg. Co prawda "Ofiara Losu" jest dotychczas najsłabszą książką z całego cyklu przeczytanych. Już pod koniec można się było domyślić całej historii ale mimo to chętnię czytało się dalej. Z niecierpliwością sięgam po kolejny tom! :)

książek: 1122
Caroline | 2013-12-28
Przeczytana: 28 grudnia 2013

Od dłuższego czasu czytam książki tej autorki. Uważam,że wszystkie są naprawdę świetne, jednak ta ,jak do tej pory, podoba mi się najbardziej.
Akcja powieści rozgrywa się jak zwykle w Fjallbace. Najpierw ma miejsce "wypadek samochodowy", w którym w dosyć dziwnych okolicznościach ginie kobieta. Patrick przeczuwa,że to coś więcej niż zwykła stłuczka.Razem ze swoim zespołem (i nową policjantką Hanną) rozpoczyna śledztwo. Niedługo potem ginie "Barbie" - bohaterka idiotycznego telewizyjnego reality show. Małemu komisariatowi w Tanumshede zwalają się dwie bardzo ważne sprawy, które czekają na rozwiązanie. Cały zespół tyra od rana do nocy, by znaleźć sprawcę.
Wnet Patrick znajduje powiązanie z jeszcze jednym zabójstwem dokonanym dawno temu (do tej pory nie znaleziono sprawcy). Jest to jeden z wielu przełomów w śledztwie. Po jakimś czasie okazuje się ,że ofiar było więcej, co wskazuje na to ,że mamy do czynienia z seryjnym mordercom.
Co łączy wszystkie sprawy?
Kto jest mordercą?
Czy...

książek: 1518
korcia | 2014-10-28
Przeczytana: 25 października 2014

Bardzo lubię tę serię. Za każdym razem, gdy sięgam po kolejny tom, czuję się, jakbym spotykała się z dobrymi znajomymi, z wielkim zainteresowaniem obserwuję, co zmieniło się w ich życiu. Tak było również i tym razem. Autorka wykreowała sporo bardzo różnorodnych bohaterów i oczywiście nie za wszystkimi tęsknię, ale do kilku jestem bardzo przywiązana. Jak zawsze, tak i w tym przypadku, dużą rolę odgrywają obok wątku kryminalnego relacje społeczne oraz różne problemy naszych postaci. Tym razem nawet pokusiłabym się o stwierdzenie, że to warstwa społeczno-obyczajowa książki przebiła wątek kryminalny, któremu moim zdaniem czegoś zabrakło, a może tylko był zbyt przewidywalny. Do samego śledztwa nie mam zastrzeżeń, ale wolałabym do końca nie domyślać się, kto jest mordercą. Niestety tak się nie stało, wpadłam na niego gdzieś w połowie książki. Autorka tak opisała naszych bohaterów, że nie było to zbyt trudne. Do końca łudziłam się, że może się mylę, że Camilla wyciągnie jakiegoś asa z...

książek: 5396
allison | 2013-03-08
Na półkach: Przeczytane, Ebooki, Rok 2013
Przeczytana: 08 marca 2013

Zagustowałam ostatnio w skandynawskich kryminałach, a seria pani Lackberg wciągnęła mnie niesamowicie.
"Ofiarę losu" przeczytałam równie szybko jak poprzednie części.
Intryga kryminalna okazała się bardzo zawiła, z zaskakującym zaskoczeniem, którego korzeni znów trzeba było szukać w odległej przeszłości.

Nadal podobały mi się wątki obyczajowe, chociaż i historia Anny, i nowe perypetie miłosne szefa komisariatu okazały się przewidywalne. Finał sercowych uniesień rozbawił mnie, zwłaszcza, że zadufany w sobie i opryskliwy na co dzień bufon nie wzbudza sympatii ani w bohaterach powieści, ani w czytelnikach. Postać ta jest nieco przerysowana i pokazana karykaturalnie, ale dzięki temu ubarwia fabułę.

Wkrótce na pewno sięgnę po kolejną część cyklu, ale na razie zamierzam odpocząć przy spokojniejszej, obyczajowej opowieści.

książek: 641
KatiaBlue | 2014-01-11
Przeczytana: 30 grudnia 2013

Czwarta część sagi kryminalnej umiejscowionej w Fjällbace Camilli Läckberg i moja piąta książka tej szwedzkiej mistrzyni kryminałów. Nie potrafię ukryć, że mam słabość do powieści tej autorki i nigdy nie udało mi się na długo odłożyć jej książek na bok. "Ofiara losu" to kolejna świetna pozycja Läckberg, ale niestety znowu nie potrafiłam cieszyć się śledztwem policji i nieoczywistymi ich wynikami. Moje dziwne i skomplikowane poczucie humoru po raz kolejny zdradziło mi rozwiązanie ;(

Do policji w Tanumshede dołącza Hanna Kruse. Jest to mądra i ambitna policjantka, która z niejednego pieca chleb jadła i pracowała na niejednym komisariacie. Z marszu Patrik Hedström zabiera ją na miejsce wypadku samochodowego. Zginęła w nim Marit Kaspersen. Mimo iż zdarzenie wyglądało jak najzwyklejszy wypadek, to Patrik ma pewne wątpliwości. We krwi kobiety wykryto aż 6 promili alkoholu, a była ona wieloletnią abstynentką. Hedström postanawia dowiedzieć się jaka była prawda. W tym samym czasie w...


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   jadłeś ARBUZA
  •   widziałaś BANDYTÓW
  •   widziałaś JASTRZĘBIA
  •   widziałaś SIECI RYBACKIE
  •   widziałaś ŻABY
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Konopnicka
    173. rocznica
    urodzin
    Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre słowo to bym milę drogi szedł.
  • Mitch Albom
    57. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie jest za późno ani za wcześnie. Jest dokładnie wtedy, kiedy trzeba
  • Max Brooks
    43. rocznica
    urodzin
    Tak, to były kłamstwa, ale czasem kłamstwo nie jest złe. To znaczy, kłamstwo samo w sobie nie jest ani złe, ani dobre. Jest jak ogień: może ogrzać, ale może spalić - zależy od sposobu użycia.
  • Jerzy Bralczyk
    68. rocznica
    urodzin
    Bralczyk: Tak jak weekend, wciąż pisany po angielsku. To podobno jest słowo, które najdłużej czeka na spolszczenie. I nie doczeka się. Bo wyraźnie narusza reguły: w polszczyźnie po "ł" nie występuje "-i'. "Łikendu" nie będzie. Markowski: Występuje, występuje. W wyrazie "półinteligent"... pokaż więcej
  • Anja Snellman
    61. rocznica
    urodzin
    Mamo, posłuchaj, czasem oswojone ptaki zaczynają wariować. Obijają się o szyby, strącają pranie ze sznura, wlatują w cierniste krzewy, aż fruwa pierze. Po tych wybuchach nastaje zupełna cisza. W końcu ostatnie piórko spływa spokojnie na ziemię. Słychać, jak trawa rośnie. A potem życie toczy się dale... pokaż więcej
  • Agnieszka Chylińska
    39. rocznica
    urodzin
  • Martin Pollack
    71. rocznica
    urodzin
    Dlaczego to zawsze intelektualiści dają się okpić takim oszustom, podczas gdy umięśnieni półanalfabeci wydają się arcyodporni na problemy nowej epoki?
  • Sean Williams
    48. rocznica
    urodzin
    Ludzi można zastąpić. Sekund nie.
  • Mark Buckingham
    49. rocznica
    urodzin
  • James Blish
    94. rocznica
    urodzin
  • Karlheinz Deschner
    91. rocznica
    urodzin
    Od czasów Konstantyna cechami, po których rozpoznaje się ten Kościół, są obłuda i przemoc; codzienną praktyką tej religii stała się masowa zagłada. Surowo zakazywano zabijania pojedynczych osób, ale uśmiercanie tysięcy ludzi było dziełem miłym Bogu. To nie obłęd, to jest chrześcijaństwo.
  • Nora Szczepańska
    101. rocznica
    urodzin
  • Henrik Ibsen
    109. rocznica
    śmierci
    Odbierając przeciętnemu człowiekowi życiowe kłamstwo, odbiera mu pan równocześnie szczęście.
  • Cyprian Kamil Norwid
    132. rocznica
    śmierci
    Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.
  • Tony Halik
    17. rocznica
    śmierci
    Jeszcze raz mogłem się przekonać, że jednak kobiety mają zawsze rację. Pozorny kaprys mojej żony uratował życie dwóm ludziom!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd