Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Ofiara losu

Ofiara losu

Autor:
Cykl: Erica Falck/Patrik Hedström (tom 4) | Seria: Czarna seria [Czarna owca] [Jacek Santorski & Co]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Inga Sawicka
tytuł oryginału
Olycksfågeln
wydawnictwo
Czarna Owca
data wydania
ISBN
9788375541991
liczba stron
448
słowa kluczowe
literatura szwedzka
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,06 (3226 ocen i 221 opinii)

Opis książki

Policja w Tanumshede bada wypadek samochodowy. To, co wygląda na tragiczne zdarzenie bez śladów niecnych intencji, okazuje się czymś całkowicie innym. Kiedy dochodzi do kolejnego, równie tajemniczego zdarzenia, pojawia się hipoteza - a jeśli ofiary obu wypadków zamordowano? Policja w Tanumshede ma pełne ręce roboty, tym bardziej, że w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Obecność...

Policja w Tanumshede bada wypadek samochodowy. To, co wygląda na tragiczne zdarzenie bez śladów niecnych intencji, okazuje się czymś całkowicie innym. Kiedy dochodzi do kolejnego, równie tajemniczego zdarzenia, pojawia się hipoteza - a jeśli ofiary obu wypadków zamordowano? Policja w Tanumshede ma pełne ręce roboty, tym bardziej, że w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Obecność kamer podsyca konflikt między „gwiazdami” i miejscową społecznością. Czy zabójca kryje się w małej grupie głodnych mediów ludzi współpracujących z programem? Patrik Hedström ma problem z tą sprawą. Jednocześnie zajęty jest przygotowaniami do zbliżającego się ślubu z Ericą. Czas i wysiłek poświęcony na planowanie tego wydarzenia przeradza się we frustrację i stres. Napięcie jest tym większe, że u Patrika i Eriki mieszka jej siostra Anna z dziećmi. Niełatwo jest poradzić sobie z drobnymi kompromisami codziennego życia i ściganiem zabójcy, co widać szczególnie wyraźnie, kiedy Erica zaczyna podejrzewać, że Anna interesuje się całkowicie nieoczekiwanie jedną z osób z kręgu jej przyjaciół...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owca, 2010

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 5365
teri | 2013-08-19
Przeczytana: 18 sierpnia 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

W tej czesci sagi kryminalnej Camilli,niestety dosyc szybko domyslilam sie,kto jest morderca.Tym razem mamy do czynienia z para seryjnych mordercow.Tak,jak poprzednie czesci,ta czyta sie lekko i szybko,wciaga.Poza tym sa nowosci w zyciu uczuciowym pewnych bohaterow i slub Eriki i Partika.Oraz zapowiedz tajemnic zwiazanych z matka Eriki i Anny.Wszystko to zapowiada sie ciekawie,jednak zrobie sobie przerwe i "Niemieckiego bekarta" przeczytam za jakis czas.W sumie,polecam.Come solito,molto interesante....

książek: 243
ChicaDeAyer | 2014-08-06
Przeczytana: 06 sierpnia 2014

Moje nastawienie do twórczości pani Lackberg uległo zmianie po przeczytaniu całkiem niezłych kontynuacji 'Księżniczki z lodu', tj. tomu II i III. Niestety, tym razem autorka niebezpiecznie zboczyła z dobrego kursu, tworząc słaby kryminał.

Opowiedziana historia jest do bólu przewidywalna - czytelnikowi nieobeznanemu w gatunku odgadnięcie tożsamości sprawcy przyjdzie z łatwością po przeczytaniu kilku początkowych rozdziałów, zaś samych jego motywów po paru następnych. Sama intryga kiepska i oderwana od realiów. Akcja spowolniona, co u Lackberg jest chyba zabiegiem celowym - jednak te przerywniki w postaci wątków obyczajowych podczas gdy zaczyna się pojawiać namiastka tempa, czy przełomu, nie mają żadnego wpływu na potęgowanie napięcia - bo jego zwyczajnie w tej książce brak. Retrospekcje, które pojawiają się w każdym dziele pisarki, nie wnoszą żadnej wartości do całokształtu, a jedynie czynią większą szkodę, bo całkowicie pozbawiają czytelnika jakiegokolwiek zaskoczenia co do finału...

książek: 638
Tathagatha | 2012-09-28
Przeczytana: 25 września 2012

Jak dotąd najsłabsza część.

Pomysł nawet niezły, ale tym razem autorka nie przyłożyła się. Już w połowie wiedziałam jakie będzie zakończenie, a i sama fabuła niespecjalnie mnie wciągnęła. Było wiele momentów gdy zwyczajnie się nudziłam i przyznam, że z zadowoleniem przewróciłam ostatnią stronę książki.

Szkoda, bo z tego pomysłu można było dużo więcej wykrzesać. Camilla co roku wydawała książkę i mi to pachnie zmęczeniem materiału. A terminy gonią.

Nie polecam zaczynać od tej części.

książek: 1923
gwiazdka | 2014-04-22
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 22 kwietnia 2014

Kiedy zaczęłam czytać „Ofiarę losu" poczułam się, jakbym spotkała starych znajomych. Znani z poprzednich części Erika, Patrick, jego koledzy z policji, Anna, Dan, wszyscy spotykają się znowu z czytelnikiem, co zaczynam doceniać z każdym nowym tomem. Samo śledztwo w sprawie najpierw jednego zabójstwa, potem całej serii tez jest bardzo ciekawe, do tego dochodzą bohaterowie realisty show i już mamy interesującą fabułę. Sama zagadka kryminalna jest dla policji trudnym orzechem do zgryzienia, jednak autorka daje czytelnikowi pewne fory, może domyśleć się kim jest morderca o wiele wcześniej niż nasi bohaterowie- mnie się w każdym razie udało odgadnąć. Czytając zwróciłam uwagę, że Läckberg w większości swoich książek zbrodnie przypisuje osobom, które przeszły w dzieciństwie przeróżne traumy- gdyby w życiu wszystko było takie proste.

No i pochwała głupoty w wydaniu Läckberg, czyli ukochany szef policji, a w „Ofierze losu" także Erling Larson- czasem uważam, że pisarka trochę przegina,...

książek: 1114
Caroline | 2013-12-28
Przeczytana: 28 grudnia 2013

Od dłuższego czasu czytam książki tej autorki. Uważam,że wszystkie są naprawdę świetne, jednak ta ,jak do tej pory, podoba mi się najbardziej.
Akcja powieści rozgrywa się jak zwykle w Fjallbace. Najpierw ma miejsce "wypadek samochodowy", w którym w dosyć dziwnych okolicznościach ginie kobieta. Patrick przeczuwa,że to coś więcej niż zwykła stłuczka.Razem ze swoim zespołem (i nową policjantką Hanną) rozpoczyna śledztwo. Niedługo potem ginie "Barbie" - bohaterka idiotycznego telewizyjnego reality show. Małemu komisariatowi w Tanumshede zwalają się dwie bardzo ważne sprawy, które czekają na rozwiązanie. Cały zespół tyra od rana do nocy, by znaleźć sprawcę.
Wnet Patrick znajduje powiązanie z jeszcze jednym zabójstwem dokonanym dawno temu (do tej pory nie znaleziono sprawcy). Jest to jeden z wielu przełomów w śledztwie. Po jakimś czasie okazuje się ,że ofiar było więcej, co wskazuje na to ,że mamy do czynienia z seryjnym mordercom.
Co łączy wszystkie sprawy?
Kto jest mordercą?
Czy...

książek: 126
Kucu | 2015-01-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: styczeń 2015

Dalej jestem pod wrażeniem kunsztu Camilli Lackberg. Co prawda "Ofiara Losu" jest dotychczas najsłabszą książką z całego cyklu przeczytanych. Już pod koniec można się było domyślić całej historii ale mimo to chętnię czytało się dalej. Z niecierpliwością sięgam po kolejny tom! :)

książek: 5285
allison | 2013-03-08
Na półkach: Przeczytane, Ebooki, Rok 2013
Przeczytana: 08 marca 2013

Zagustowałam ostatnio w skandynawskich kryminałach, a seria pani Lackberg wciągnęła mnie niesamowicie.
"Ofiarę losu" przeczytałam równie szybko jak poprzednie części.
Intryga kryminalna okazała się bardzo zawiła, z zaskakującym zaskoczeniem, którego korzeni znów trzeba było szukać w odległej przeszłości.

Nadal podobały mi się wątki obyczajowe, chociaż i historia Anny, i nowe perypetie miłosne szefa komisariatu okazały się przewidywalne. Finał sercowych uniesień rozbawił mnie, zwłaszcza, że zadufany w sobie i opryskliwy na co dzień bufon nie wzbudza sympatii ani w bohaterach powieści, ani w czytelnikach. Postać ta jest nieco przerysowana i pokazana karykaturalnie, ale dzięki temu ubarwia fabułę.

Wkrótce na pewno sięgnę po kolejną część cyklu, ale na razie zamierzam odpocząć przy spokojniejszej, obyczajowej opowieści.

książek: 641
KatiaBlue | 2014-01-11
Przeczytana: 30 grudnia 2013

Czwarta część sagi kryminalnej umiejscowionej w Fjällbace Camilli Läckberg i moja piąta książka tej szwedzkiej mistrzyni kryminałów. Nie potrafię ukryć, że mam słabość do powieści tej autorki i nigdy nie udało mi się na długo odłożyć jej książek na bok. "Ofiara losu" to kolejna świetna pozycja Läckberg, ale niestety znowu nie potrafiłam cieszyć się śledztwem policji i nieoczywistymi ich wynikami. Moje dziwne i skomplikowane poczucie humoru po raz kolejny zdradziło mi rozwiązanie ;(

Do policji w Tanumshede dołącza Hanna Kruse. Jest to mądra i ambitna policjantka, która z niejednego pieca chleb jadła i pracowała na niejednym komisariacie. Z marszu Patrik Hedström zabiera ją na miejsce wypadku samochodowego. Zginęła w nim Marit Kaspersen. Mimo iż zdarzenie wyglądało jak najzwyklejszy wypadek, to Patrik ma pewne wątpliwości. We krwi kobiety wykryto aż 6 promili alkoholu, a była ona wieloletnią abstynentką. Hedström postanawia dowiedzieć się jaka była prawda. W tym samym czasie w...

książek: 133
DonSzabla | 2013-10-30
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, Ulubione, 2013
Przeczytana: 30 października 2013

Jestem wielkim fanem cyklu Camilli Läckberg i po kolejne tomy serii sięgam z wielkim zapałem. "Ofiara losu" to moim zdaniem bardzo dobra książka z ciekawym wątkiem fabularnym, który jest niewątpliwie największym atutem powieści. Pomimo szybkiego odkrycia kto jest sprawcą, główny wątek trzymał mnie w napięciu do ostatniej strony. Pochłaniałem rozdział za rozdziałem i wciąż było mi mało. Emocje towarzyszyły mi do samego końca. Kolejnym plusem podobnie jak w poprzednich częściach są kreacje bohaterów. W tym tomie poznajemy kolejne postacie, które niewątpliwie zapadają w pamięć. Każda postać ma swoją historię, uczucia i motywy, którymi kieruje się w życiu. Zawsze chętnie czytam rozdziały z nowymi bohaterami.
Nie zgodzie się z twierdzeniem, że "Ofiara losu" to najgorsza część serii. Ja spędziłem bardzo miło czas przy tej lekturze i jestem przekonany, że sięgnę po resztę tomów serii.

Polecam 8/10

książek: 210
aerien | 2014-02-03
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 02 lutego 2014

Camilla Lackberg zawsze spoko, że tak powiem.

"Ofiara losu" nie odbiega poziomem od poprzednich części sagi: jest tak samo ciepła i tak samo wciągająca. Jej lektura sprawiła mi ogromną przyjemność: wieczorami z radością zanurzałam się w świecie wykreowanym przez autorkę.
Wątek z Mellbergiem to absolutny majstersztyk!!!
Wyjątkowo nie podobała mi się Anna i jej wielkie problemy, które znikają po jednym spacerze (daj Boże, żeby tak bywało!). Także postać Eriki, która w "Ofierze losu" jest zwyczajnie mdła.
Zakończenie było dla mnie niespodzianką, więc ogólnie: bardzo pozytywnie.
Polecam całą sagę. Prze-świe-tna!


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Nurowska
    71. rocznica
    urodzin
    ,,Ten kocha naprawdę, kto nie wie, dlaczego kocha.
  • Isabel Abedi
    48. rocznica
    urodzin
    Są w życiu rzeczy, o które trzeba walczyć, ponieważ czas, jaki na nie zostaje, niekiedy jest krótszy, niż sądzimy.
  • Andrzej Maleszka
    60. rocznica
    urodzin
    Mama zapaliła świece, a Filip latarkę i z ziemi dom wyglądał jak jeszcze jedna gwiazda. Miasto zostało daleko pod nimi. Choć stali na balkonie, to żadne z nich nie mogło już zobaczyć, jak czerwone krzesło powoli wstaje z trawy i unosi się w górę.
  • Max Allan Collins
    67. rocznica
    urodzin
    Ludzkie duchy, przemykające bez śladu, niezauważalnie. kiedy któryś z nich znika, nikogo to nie obchodzi.
  • Kazimierz Władysław Wójcicki
    208. rocznica
    urodzin
  • Kazimierz Tymiński
    100. rocznica
    urodzin
  • Jacek Kuroń
    81. rocznica
    urodzin
  • Marguerite Duras
    19. rocznica
    śmierci
    I płacząc robi to. Z początku jest ból, a potem ten ból staje się kolejną zdobyczą, odmieniony, narastający z wolna, wznoszący się ku rozkoszy, spleciony wraz z nią. Morze, nieuchwytne w swym kształcie, po prostu niezrównane.
  • Eugene B. Sledge
    14. rocznica
    śmierci
    Wojna to zorganizowany obłęd niszczący najlepszych ludzi.
  • John Williams
    21. rocznica
    śmierci
    Jakże porządni i przyzwoici wydajemy się samym sobie, dopóki nie mamy okazji ani powodu, żeby się zachować nieprzyzwoicie! Potrzeba dopiero miłości, żebyśmy mogli czegoś się dowiedzieć o sobie samych.
  • Arthur Koestler
    32. rocznica
    śmierci
    Mieć odwagę - to nigdy nie pozwolić, aby Twoje lęki miały wpływ na Twoje czyny

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd