Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Ofiara losu

Ofiara losu

Autor:
Cykl: Erica Falck/Patrik Hedström (tom 4) | Seria: Czarna seria [Czarna owca]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Inga Sawicka
tytuł oryginału
Olycksfågeln
wydawnictwo
Wydawnictwo Czarna Owca
data wydania
ISBN
9788375541991
liczba stron
448
słowa kluczowe
literatura szwedzka
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,06 (3140 ocen i 213 opinii)

Opis książki

Policja w Tanumshede bada wypadek samochodowy. To, co wygląda na tragiczne zdarzenie bez śladów niecnych intencji, okazuje się czymś całkowicie innym. Kiedy dochodzi do kolejnego, równie tajemniczego zdarzenia, pojawia się hipoteza - a jeśli ofiary obu wypadków zamordowano? Policja w Tanumshede ma pełne ręce roboty, tym bardziej, że w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Obecność kamer p...

Policja w Tanumshede bada wypadek samochodowy. To, co wygląda na tragiczne zdarzenie bez śladów niecnych intencji, okazuje się czymś całkowicie innym. Kiedy dochodzi do kolejnego, równie tajemniczego zdarzenia, pojawia się hipoteza - a jeśli ofiary obu wypadków zamordowano? Policja w Tanumshede ma pełne ręce roboty, tym bardziej, że w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Obecność kamer podsyca konflikt między „gwiazdami” i miejscową społecznością. Czy zabójca kryje się w małej grupie głodnych mediów ludzi współpracujących z programem? Patrik Hedström ma problem z tą sprawą. Jednocześnie zajęty jest przygotowaniami do zbliżającego się ślubu z Ericą. Czas i wysiłek poświęcony na planowanie tego wydarzenia przeradza się we frustrację i stres. Napięcie jest tym większe, że u Patrika i Eriki mieszka jej siostra Anna z dziećmi. Niełatwo jest poradzić sobie z drobnymi kompromisami codziennego życia i ściganiem zabójcy, co widać szczególnie wyraźnie, kiedy Erica zaczyna podejrzewać, że Anna interesuje się całkowicie nieoczekiwanie jedną z osób z kręgu jej przyjaciół...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owca, 2010

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 5319
teri | 2013-08-19
Przeczytana: 18 sierpnia 2013

W tej czesci sagi kryminalnej Camilli,niestety dosyc szybko domyslilam sie,kto jest morderca.Tym razem mamy do czynienia z para seryjnych mordercow.Tak,jak poprzednie czesci,ta czyta sie lekko i szybko,wciaga.Poza tym sa nowosci w zyciu uczuciowym pewnych bohaterow i slub Eriki i Partika.Oraz zapowiedz tajemnic zwiazanych z matka Eriki i Anny.Wszystko to zapowiada sie ciekawie,jednak zrobie sobie przerwe i "Niemieckiego bekarta" przeczytam za jakis czas.W sumie,polecam.Come solito,molto interesante....

książek: 184
ChicaDeAyer | 2014-08-06
Przeczytana: 06 sierpnia 2014

Moje nastawienie do twórczości pani Lackberg uległo zmianie po przeczytaniu całkiem niezłych kontynuacji 'Księżniczki z lodu', tj. tomu II i III. Niestety, tym razem autorka niebezpiecznie zboczyła z dobrego kursu, tworząc słaby kryminał.

Opowiedziana historia jest do bólu przewidywalna - czytelnikowi nieobeznanemu w gatunku odgadnięcie tożsamości sprawcy przyjdzie z łatwością po przeczytaniu kilku początkowych rozdziałów, zaś samych jego motywów po paru następnych. Sama intryga kiepska i oderwana od realiów. Akcja spowolniona, co u Lackberg jest chyba zabiegiem celowym - jednak te przerywniki w postaci wątków obyczajowych podczas gdy zaczyna się pojawiać namiastka tempa, czy przełomu, nie mają żadnego wpływu na potęgowanie napięcia - bo jego zwyczajnie w tej książce brak. Retrospekcje, które pojawiają się w każdym dziele pisarki, nie wnoszą żadnej wartości do całokształtu, a jedynie czynią większą szkodę, bo całkowicie pozbawiają czytelnika jakiegokolwiek zaskoczenia co do finału zag...

książek: 612
Tathagatha | 2012-09-28
Przeczytana: 25 września 2012

Jak dotąd najsłabsza część.

Pomysł nawet niezły, ale tym razem autorka nie przyłożyła się. Już w połowie wiedziałam jakie będzie zakończenie, a i sama fabuła niespecjalnie mnie wciągnęła. Było wiele momentów gdy zwyczajnie się nudziłam i przyznam, że z zadowoleniem przewróciłam ostatnią stronę książki.

Szkoda, bo z tego pomysłu można było dużo więcej wykrzesać. Camilla co roku wydawała książkę i mi to pachnie zmęczeniem materiału. A terminy gonią.

Nie polecam zaczynać od tej części.

książek: 1804
gwiazdka | 2014-04-22
Na półkach: Rok 2014, Przeczytane
Przeczytana: 22 kwietnia 2014

Kiedy zaczęłam czytać „Ofiarę losu" poczułam się, jakbym spotkała starych znajomych. Znani z poprzednich części Erika, Patrick, jego koledzy z policji, Anna, Dan, wszyscy spotykają się znowu z czytelnikiem, co zaczynam doceniać z każdym nowym tomem. Samo śledztwo w sprawie najpierw jednego zabójstwa, potem całej serii tez jest bardzo ciekawe, do tego dochodzą bohaterowie realisty show i już mamy interesującą fabułę. Sama zagadka kryminalna jest dla policji trudnym orzechem do zgryzienia, jednak autorka daje czytelnikowi pewne fory, może domyśleć się kim jest morderca o wiele wcześniej niż nasi bohaterowie- mnie się w każdym razie udało odgadnąć. Czytając zwróciłam uwagę, że Läckberg w większości swoich książek zbrodnie przypisuje osobom, które przeszły w dzieciństwie przeróżne traumy- gdyby w życiu wszystko było takie proste.

No i pochwała głupoty w wydaniu Läckberg, czyli ukochany szef policji, a w „Ofierze losu" także Erling Larson- czasem uważam, że pisarka trochę prz...

książek: 5164
allison | 2013-03-08
Na półkach: Przeczytane, Ebooki, Rok 2013
Przeczytana: 08 marca 2013

Zagustowałam ostatnio w skandynawskich kryminałach, a seria pani Lackberg wciągnęła mnie niesamowicie.
"Ofiarę losu" przeczytałam równie szybko jak poprzednie części.
Intryga kryminalna okazała się bardzo zawiła, z zaskakującym zaskoczeniem, którego korzeni znów trzeba było szukać w odległej przeszłości.

Nadal podobały mi się wątki obyczajowe, chociaż i historia Anny, i nowe perypetie miłosne szefa komisariatu okazały się przewidywalne. Finał sercowych uniesień rozbawił mnie, zwłaszcza, że zadufany w sobie i opryskliwy na co dzień bufon nie wzbudza sympatii ani w bohaterach powieści, ani w czytelnikach. Postać ta jest nieco przerysowana i pokazana karykaturalnie, ale dzięki temu ubarwia fabułę.

Wkrótce na pewno sięgnę po kolejną część cyklu, ale na razie zamierzam odpocząć przy spokojniejszej, obyczajowej opowieści.

książek: 1090
Caroline | 2013-12-28
Przeczytana: 28 grudnia 2013

Od dłuższego czasu czytam książki tej autorki. Uważam,że wszystkie są naprawdę świetne, jednak ta ,jak do tej pory, podoba mi się najbardziej.
Akcja powieści rozgrywa się jak zwykle w Fjallbace. Najpierw ma miejsce "wypadek samochodowy", w którym w dosyć dziwnych okolicznościach ginie kobieta. Patrick przeczuwa,że to coś więcej niż zwykła stłuczka.Razem ze swoim zespołem (i nową policjantką Hanną) rozpoczyna śledztwo. Niedługo potem ginie "Barbie" - bohaterka idiotycznego telewizyjnego reality show. Małemu komisariatowi w Tanumshede zwalają się dwie bardzo ważne sprawy, które czekają na rozwiązanie. Cały zespół tyra od rana do nocy, by znaleźć sprawcę.
Wnet Patrick znajduje powiązanie z jeszcze jednym zabójstwem dokonanym dawno temu (do tej pory nie znaleziono sprawcy). Jest to jeden z wielu przełomów w śledztwie. Po jakimś czasie okazuje się ,że ofiar było więcej, co wskazuje na to ,że mamy do czynienia z seryjnym mordercom.
Co łączy wszystkie sprawy?
Kto jest mordercą?
Czy jest...

książek: 623
KatiaBlue | 2014-01-11
Przeczytana: 30 grudnia 2013

Czwarta część sagi kryminalnej umiejscowionej w Fjällbace Camilli Läckberg i moja piąta książka tej szwedzkiej mistrzyni kryminałów. Nie potrafię ukryć, że mam słabość do powieści tej autorki i nigdy nie udało mi się na długo odłożyć jej książek na bok. "Ofiara losu" to kolejna świetna pozycja Läckberg, ale niestety znowu nie potrafiłam cieszyć się śledztwem policji i nieoczywistymi ich wynikami. Moje dziwne i skomplikowane poczucie humoru po raz kolejny zdradziło mi rozwiązanie ;(

Do policji w Tanumshede dołącza Hanna Kruse. Jest to mądra i ambitna policjantka, która z niejednego pieca chleb jadła i pracowała na niejednym komisariacie. Z marszu Patrik Hedström zabiera ją na miejsce wypadku samochodowego. Zginęła w nim Marit Kaspersen. Mimo iż zdarzenie wyglądało jak najzwyklejszy wypadek, to Patrik ma pewne wątpliwości. We krwi kobiety wykryto aż 6 promili alkoholu, a była ona wieloletnią abstynentką. Hedström postanawia dowiedzieć się jaka była prawda. W tym samym czasie w Tanumshed...

książek: 200
aerien | 2014-02-03
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 02 lutego 2014

Camilla Lackberg zawsze spoko, że tak powiem.

"Ofiara losu" nie odbiega poziomem od poprzednich części sagi: jest tak samo ciepła i tak samo wciągająca. Jej lektura sprawiła mi ogromną przyjemność: wieczorami z radością zanurzałam się w świecie wykreowanym przez autorkę.
Wątek z Mellbergiem to absolutny majstersztyk!!!
Wyjątkowo nie podobała mi się Anna i jej wielkie problemy, które znikają po jednym spacerze (daj Boże, żeby tak bywało!). Także postać Eriki, która w "Ofierze losu" jest zwyczajnie mdła.
Zakończenie było dla mnie niespodzianką, więc ogólnie: bardzo pozytywnie.
Polecam całą sagę. Prze-świe-tna!

książek: 122
DonSzabla | 2013-10-30
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2013
Przeczytana: 30 października 2013

Jestem wielkim fanem cyklu Camilli Läckberg i po kolejne tomy serii sięgam z wielkim zapałem. "Ofiara losu" to moim zdaniem bardzo dobra książka z ciekawym wątkiem fabularnym, który jest niewątpliwie największym atutem powieści. Pomimo szybkiego odkrycia kto jest sprawcą, główny wątek trzymał mnie w napięciu do ostatniej strony. Pochłaniałem rozdział za rozdziałem i wciąż było mi mało. Emocje towarzyszyły mi do samego końca. Kolejnym plusem podobnie jak w poprzednich częściach są kreacje bohaterów. W tym tomie poznajemy kolejne postacie, które niewątpliwie zapadają w pamięć. Każda postać ma swoją historię, uczucia i motywy, którymi kieruje się w życiu. Zawsze chętnie czytam rozdziały z nowymi bohaterami.
Nie zgodzie się z twierdzeniem, że "Ofiara losu" to najgorsza część serii. Ja spędziłem bardzo miło czas przy tej lekturze i jestem przekonany, że sięgnę po resztę tomów serii.

Polecam 8/10

książek: 1373
korcia | 2014-10-28
Przeczytana: 25 października 2014

Bardzo lubię tę serię. Za każdym razem, gdy sięgam po kolejny tom, czuję się, jakbym spotykała się z dobrymi znajomymi, z wielkim zainteresowaniem obserwuję, co zmieniło się w ich życiu. Tak było również i tym razem. Autorka wykreowała sporo bardzo różnorodnych bohaterów i oczywiście nie za wszystkimi tęsknię, ale do kilku jestem bardzo przywiązana. Jak zawsze, tak i w tym przypadku, dużą rolę odgrywają obok wątku kryminalnego relacje społeczne oraz różne problemy naszych postaci. Tym razem nawet pokusiłabym się o stwierdzenie, że to warstwa społeczno-obyczajowa książki przebiła wątek kryminalny, któremu moim zdaniem czegoś zabrakło, a może tylko był zbyt przewidywalny. Do samego śledztwa nie mam zastrzeżeń, ale wolałabym do końca nie domyślać się, kto jest mordercą. Niestety tak się nie stało, wpadłam na niego gdzieś w połowie książki. Autorka tak opisała naszych bohaterów, że nie było to zbyt trudne. Do końca łudziłam się, że może się mylę, że Camilla wyciągnie jakiegoś asa z rękawa,...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Susanna Clarke
    55. rocznica
    urodzin
    Can a magician kill a man by magic?" Lord Wellington asked Strange. Strange frowned. He seemed to dislike the question. "I suppose a magician might," he admitted, "but a gentleman never could.
  • Roderick Gordon
    54. rocznica
    urodzin
    Przeszłość zawsze wydawała mu się miejscem o wiele ciekawszym i milszym od ponurej teraźniejszości.
  • Bronisława Ostrowska
    133. rocznica
    urodzin
  • Michael Robotham
    54. rocznica
    urodzin
    Serce ma swoje powody, których rozum nie ogarnia.
  • Ida Fink
    93. rocznica
    urodzin
    Uśmiechnął się. Wyczułam: to był uśmiech człowieka śmiejącego się wyrozumiale z głupstw dziecka.
  • Gordon R. Dickson
    91. rocznica
    urodzin
    - Uczeń ma zamiatać, że tak powiem - ciągnął z zadowoleniem Carolinus - wygładzać ostre brzegi pozostawione przez mistrza. Może nawet wykonywać jakieś samodzielne prace, które mistrz może później przypisać sobie. Właśnie takie są zasady ich wzajemnych stosunków, Jim. Przecież znasz to z doświadczeni... pokaż więcej
  • Anthony Kiedis
    52. rocznica
    urodzin
    Niesamowitym doznaniem było obserwować, jak od "Nie, nie, ja nie jestem taka" przechodzi do "Proszę pieprz mnie jeszcze".
  • Jarek Szubrycht
    40. rocznica
    urodzin
    Co pomyślelibyście o chłopaku, który w tamtych czasach powiedziałby wam, że właśnie rzucił szkołę, że nie zamierza szukać ciepłej posady w biurze, szkole czy fabryce, bo jego miłością jest film i tylko temu zamierza się poświęcić? Co pomyślelibyście o nastolatku, który po obejrzeniu kilku westernów... pokaż więcej
  • Szymun Wroczek
    38. rocznica
    urodzin
    Co robisz, kiedy tracisz wszystko? Idziesz się utopić? Słabi tak właśnie robią. Silni tak właśnie robią. A tacy jak ty - ni to, ni sio, średniaki, zaczynają pić.
  • Paweł Zych
    34. rocznica
    urodzin
  • Avery Williams
    37. rocznica
    urodzin
    Ludzie wciąż szukają magii, chociaż prawdziwe cuda można odnaleźć w świecie samej natury
  • Lucky McKee
    39. rocznica
    urodzin
  • Dale Carnegie
    59. rocznica
    śmierci
    Wszyscy na świecie szukają szczęścia, a jest jeden tylko sposób, aby je znaleźć. Trzeba kontrolować swoje myśli. Szczęście nie przychodzi z zewnątrz. Zależy od tego, co jest w nas samych.
  • Alfred Jarry
    107. rocznica
    śmierci
    Ubu: To bardzo możliwe, ale ja zmieniłem rząd i ogłosiłem w Dzienniku Ustaw, że się będzie płaciło dwa razy wszystkie podatki, a trzy rady te, które rząd naznaczy później. Przy tym systemie zrobię prędko majątek, wówczas pozabijam wszystkich i wyjadę.
  • William Styron
    8. rocznica
    śmierci
    cały seks jest w mózgu
  • Hoimar von Ditfurth
    25. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd