Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zima o poranku

Tłumaczenie: Anna Sak
Seria: Polski Kameleon
Wydawnictwo: Znak
7,6 (163 ocen i 24 opinie) Zobacz oceny
10
14
9
30
8
36
7
55
6
17
5
10
4
1
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Winter in the morning
data wydania
ISBN
978-83-240-1126-1
liczba stron
266
słowa kluczowe
Holocaust, getto, dziennik
język
polski

Janina Bauman od wczesnej młodości prowadziła dzienniki, jednak burzliwe koleje losu sprawiły, że jej wspomnienia z lat wojny musiały czekać kilkadziesiąt lat, zanim mogły ukazać się drukiem. I zanim sama odważyła się do nich wrócić. Autorka opisuje doświadczenia wojny widziane oczyma kilkunastoletniej dziewczyny, ucieczkę z getta oraz lata, kiedy wraz z matką i siostrą ukrywała się w...

Janina Bauman od wczesnej młodości prowadziła dzienniki, jednak burzliwe koleje losu sprawiły, że jej wspomnienia z lat wojny musiały czekać kilkadziesiąt lat, zanim mogły ukazać się drukiem. I zanim sama odważyła się do nich wrócić.

Autorka opisuje doświadczenia wojny widziane oczyma kilkunastoletniej dziewczyny, ucieczkę z getta oraz lata, kiedy wraz z matką i siostrą ukrywała się w najróżniejszych domach, w Warszawie i pod Krakowem (między innymi u narkomanki, która potrzebowała pieniędzy na morfinę, prostytutki przyjmującej hitlerowców czy okultystki).

Janina po wojnie została w Polsce. Wyszła za mąż za Zygmunta Baumana - filozofa i socjologa. W 1968 roku wraz z rodziną wyemigrowała z kraju; początkowo zamieszkali w Izraelu, potem osiedli w Anglii.

Nowe, uzupełnione i poszerzone wydanie opowieści o okupacyjnych losach dziewczynki z warszawskiego getta.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (493)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 365
paweł | 2015-11-25
Przeczytana: 25 listopada 2015

"Zima o poranku.Opowieść dziewczynki z warszawskiego getta"
Tytuł mówi sam za siebie,więc nie ma tu sensu pisać, o czym ta książka.
Bardzo cenie sobie książki, które napisało życie,nie tylko wyobraźnia lub talent autora.Dlatego też, mają u mnie zawsze wysoką ocenę.
Z książek takich,dowiadujemy się nie tylko o losach ludzkich,ale i o sobie,o naszym słabościach,wadach, zaletach w trudnych chwilach.

książek: 169
Magdalena | 2014-02-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lutego 2014

Kolejna opowieść świadka Zagłady, już z samego powodu autentyczności zdecydowanie wyżej w mojej punktacji od fikcyjnych opowieści, bazujących na najnowszej historii a w rezultacie tworzących coraz dziwniejsze mity na jej temat. "Zima o poranku", zatytułowana w sposób sugerujący ciszę, spokój i czystość bieli świeżego śniegu, zawiera coś zgoła innego. Młodość (w chwili wybuchu wojny Autorka ma 13 lat) spędzona w okupowanej Warszawie, następnie w getcie, a po ucieczce w niezliczonej ilości miejsc do ukrycia się. Wciąż w strachu, obawie o własne oraz matki i siostry życie lub w beznadziejnej nudzie podczas długiego, bezczynnego siedzenia w kryjówce. Szereg osób, bez których bohaterki nie przeżyłyby wojny, ale i tacy, którzy koniecznie chcieli im życie utrudnić. Wiele wydarzeń, najczęściej tragicznych, rzadko zabawnych, dzięki którym przetrwały do końca wojny. Takie wspomnienia uważam za cenne, bo choć subiektywne to autentyczne. Dodatkowo Autorka posiada talent narracyjny oraz rzadko...

książek: 508
anika | 2016-01-09
Przeczytana: 07 stycznia 2016

Warto przeczytać tą książkę, bo wojna widziana oczami nastoletniej dziewczyny różni się od wojny widzianej oczami dorosłych. Poza tym autorka ma dar pięknego opowiadania, zarówno o sprawach bolesnych, jak i codziennym życiu podczas okupacji. Opisuje też sporo przykładów ludzi, którzy bezinteresownie pomagali innym podczas wojny, nie pytając ich o rasę czy wyznanie. Oczywiście autorka nie pomija też przypadków donosicielstwa czy zdrad, ale mimo wszystko tak buduje swoją opowieść, że budzi wiarę w ludzi.
Polecam!

książek: 1237
magda | 2014-12-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Janina Bauman - polska pisarka żydowskiego pochodzenia, tłumaczka i korektorka scenariuszy filmowych.

„W czasie wojny poznałam prawdę, którą na ogół woli się pomijać milczeniem: że najokrutniejszym aktem okrucieństwa jest odczłowieczenie ofiar przed ich unicestwieniem. I że najtrudniejsza ze wszystkich jest walka o pozostanie człowiekiem w nieludzkich warunkach.”

Janina Bauman miała zaledwie trzynaście lat kiedy wybuchła II wojna światowa. Przyszło jej zatem dorastać w straszliwie trudnych czasach. W swojej książce opisuje doświadczenia wojenne z perspektywy kilkunastoletniej dziewczyny, którą wówczas była. Autorka wraca myślami do lat spędzonych w okupowanej stolicy, a później w getcie warszawskim, z którego uciekła razem z matką i siostrą. Cała trójka jeszcze długo po tym musiała ukrywać się w najróżniejszych miejscach, ale ostatecznie udało im się przeżyć.

Musiało minąć prawie czterdzieści lat nim Janina Bauman zdecydowała się wrócić wspomnieniami do bolesnej przeszłości....

książek: 3329
kinga | 2012-02-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 lutego 2012

Wzruszające wspomnienia żydowskiej kobiety, której podczas wojny przyszło przeżywać swoje dzieciństwo. Jest to niezwykły zapis dojrzewania małej dziewczynki, otoczonej murami getta.

"W wieku lat dziewięciu zrozumiałam bardzo ważną rzecz: że trzeba być zawsze sobą, nigdy nie udawać, iż jest się kimś innym. Że muszę być Żydówką, skoro się nią urodziłam, nawet jeśli nie rozumiem, co to znaczy. Że muszę los swój znosić z godnością i nigdy nie wypierać się swego pochodzenia. Osiem lat później wyparłam się. Nie z własnego wyboru. Zależało od tego moje życie."

Mała Janina nie miała łatwego startu w życiu. Najpiękniejsze lata, które zwykle upływają beztrosko, musiała przeżyć w atmosferze strachu, bliżej nieznanego dziecku zagrożenia. Tu nie było właściwie miejsca na dzieciństwo. Szkoła - pierwsze bolesne zderzenie się z rzeczywistością. Była jedynym żydowskim dzieckiem, które tam uczęszczało. Czuła się samotna. Jej wyobcowanie potęgował fakt, że dzieci uczące się w szkole pochodziły...

książek: 164
Monika | 2015-04-01
Na półkach: Ebook, Ulubione, Przeczytane

Z czystym sumieniem mogę powiedzieć że po przeczytaniu tej książki nie wiem co dalej zrobić ze swoim życiem ... Dopiero przy takiej lekturze człowiek uświadamia sobie ilu otaczających go osób i rzeczy nie docenia . Polecam

książek: 80
Alona | 2012-02-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2012 rok

Trudno oceniać czyjeś dramatyczne przeżycia ilością gwiazdek. Jedna z wielu książek, które składają się w doświadczenie kruchości poczucia bezpieczeństwa i pozwalają przewartościować to co nas otacza i jest tylko pustą komercją. Życie jest gdzie indziej i trzeba żyć dobrze i mocno. Bez zwlekania, że potem.

książek: 149
Emilia Mondra | 2015-03-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 marca 2015

wzruszająca opowieść dziewczynki która uciekła z warszawskiego getta. zapisała swoje wspomnienia na kartkach papieru, które mogły przynieś jej śmierci ale zaryzykowała dla nas abyśmy się dowiedzieli prawdy o okrucieństwach wojny i dla tego warto przeczytać tą książkę polecam.. .

książek: 41
Asia | 2013-06-28
Na półkach: Przeczytane

Utwór ten przedstawia los autorki książki podczas II wojny światowej. Pisarka dopiero po 40 latach powraca do okresu młodości i wspomina, że w dzieciństwie żyła w strachu, zamknięciu, nie wiedziała nic o wielu ważnych sprawach i zdarzeniach. Pierwsze silniejsze poczucie zagrożenia pojawiło się po wizycie ciotki z Berlina, która przybliżyła jej sytuację dotyczącą narastających nastrojów antysemickich w Niemczech. Z czasem Bauman zaczęła interesować się wojną, chciała traktować ją jako przygodę, którą uwieczni w swych pamiętnikach. Niestety rzeczywistość wojenna okazała się nie być przygodą. Mimo chęci pomocy i pozostaniu wiernym wyższym wartościom (mowa tu, m.in. o działalności w Towarzystwie Popierania Rolnictwa czy pomocy żebrzącym chłopcom) powoli zaczęła przyzwyczajać się do potworności dnia powszedniego, uczyła się żyć w morzu cierpienia i zauważyła, że ludzi dotyka znieczulica. Mimo tego Janina Bauman nigdy nie wyzbyła się wyższych uczuć. Niestety życie w tak nieludzkich...

książek: 268
Iwona | 2013-11-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 listopada 2013

Interesująca, opowiada o losach Żydów podczas II wojny światowej .Wspomnienia często bardzo smutne i ukazujące brutalność ludzi ale także dobre serce i bezinteresowną pomoc.Polecam wszystkim zainteresowanym tematem prześladowań i holokaustem .

zobacz kolejne z 483 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd