Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pradawna klątwa

Wydawnictwo: Novus Orbis
6,08 (24 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
2
7
8
6
7
5
3
4
1
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-85560-92-0
liczba stron
230
słowa kluczowe
Pradawna, klątwa
język
polski
dodała
dona

W starym dworze w Niedźwiedzim Jarze zamieszkuje rodzina nowych właścicieli. Elżbieta i Jacek Borkowscy mają nareszcie własny dom. Wydaje się, że przed nimi spokojne życie. Elżbietę, co prawda denerwuje nieoczekiwany przyjazd wścibskiej teściowej, ale przecież Alicja nie będzie „wizytowała” jej bez końca. Kiedy pracujący w ogrodzie robotnicy odkopują tajemniczy głaz, nagle okazuje się, jak...

W starym dworze w Niedźwiedzim Jarze zamieszkuje rodzina nowych właścicieli. Elżbieta i Jacek Borkowscy mają nareszcie własny dom. Wydaje się, że przed nimi spokojne życie. Elżbietę, co prawda denerwuje nieoczekiwany przyjazd wścibskiej teściowej, ale przecież Alicja nie będzie „wizytowała” jej bez końca. Kiedy pracujący w ogrodzie robotnicy odkopują tajemniczy głaz, nagle okazuje się, jak cienka jest granica dzieląca świat realny od mrocznego świata duchów. Elżbiecie trudno uwierzyć, że to, co jawi się jej w snach i co coraz częściej widzi wokół siebie, dzieje się naprawdę. – Czy ja oszalałam? – pyta. Na huśtawce w ogrodzie płoną rozbawione dzieci, przez okno spogląda jakaś obca twarz, na monitorze komputera pojawiają się groźby i ostrzeżenia… Jakie niebezpieczeństwo grozi mieszkańcom Niedźwiedziego Jaru? Kto kradnie z wykopalisk archeologicznych najcenniejsze eksponaty? Kto rzucił klątwę na to miejsce.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 207
dzieckowojny | 2013-08-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 sierpnia 2013

Dom z przeszłością, duchami, zjawami i niewyjaśnionymi historiami, dodatkowo powiązania z klątwami - idealne opowieści na wieczorne spotkania przy ognisku. Jednak ktoś chciałby naprawdę mieszkać w nawiedzonym dworku? Być nawiedzanym podczas snu i na jawie?

To właśnie spotyka Elżbietę, główną bohaterkę książki po przeprowadzce do nowego domku. Rozpoczyna się od koszmarów pani domu, później robotnicy wykopują jakiś dziwny głaz w ogrodzie. Mąż Eli, Jacek postanawia ściągnąć archeologów, aby zbadali sprawę. Jakby zamieszania było mało, to na dokładkę przyjeżdża teściowa, która mimo upływu 10 lat, nadal nie znosi synowej i okazuje to przy każdej okazji. W takiej sytuacji nie trudno o nerwicę, kiepski sen i koszmary. Ach i jeszcze dwójka małych i ciekawskich dzieci :) Mimo porady lekarskiej i to nie jednej, stan Eli się pogarsza, a sny i wizje są coraz bardziej realistyczne. Z kolejnymi stronami widać, iż dworek ma coraz większy wpływ na jego mieszkańców, kolejne osoby zaczynają dostrzegać zjawy.

Elżbieta, aby rozwikłać zagadkę postanawia zgłębić historię majątku. W tym czasie archeolodzy odnajdują stary cmentarz i resztki osady. Robi się tajemniczo. Autorki, gdyż książkę napisały dwie panie, zgrabnie przeplatały informacje historyczne dotyczących ziem polskich z pogańskimi wierzeniami. Całość jest bardzo przyjemna w czytaniu, mnie osobiście bardzo się spodobały fragmenty pisane z punktu widzenia małego chłopca, synka Eli (celne i zabawne uwagi). Jeżeli kogoś interesują legendy i podania warto zajrzeć do tej książeczki.

http://czerwonetrampkiksiazki.blogspot.com/2013/08/zapraszam-do-sowiankich-podan.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Virion. T. 1. Wyrocznia

Niestety, tym razem tylko "bardzo dobra", bo do Achai albo do Pomnika Cesarzowej sporo jej brakuje. W dalszym ciągu jednak warto przeczytać...

zgłoś błąd zgłoś błąd