Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Obiady przy świecach

Wydawnictwo: Rosner i Wspólnicy
6,57 (7 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
0
7
2
6
3
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-89217-55-4
liczba stron
394
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
gorzka

W „Serii z liściem” wydano książkę „Obiady przy świecach” Jana Józefa Szczepańskiego. Książka jest zbiorem opowiadań z różnych lat. Dotyczą one lat II wojny światowej i lat powojennych. Są w nich zawarte doświadczenia wojenne. Opowiadanie „Tapczan gestapowca” poświęcił autor losom tapczanu. W ich domu mieszkał gestapowiec Műller. Po jego odejściu narrator rekonstruuje wydarzenia z jego życia....

W „Serii z liściem” wydano książkę „Obiady przy świecach” Jana Józefa Szczepańskiego. Książka jest zbiorem opowiadań z różnych lat. Dotyczą one lat II wojny światowej i lat powojennych. Są w nich zawarte doświadczenia wojenne. Opowiadanie „Tapczan gestapowca” poświęcił autor losom tapczanu. W ich domu mieszkał gestapowiec Műller. Po jego odejściu narrator rekonstruuje wydarzenia z jego życia. Jak się zachowywał, co jadł, jak wypoczywał, co robił, czym zajmował się po wojnie.

Najlepsze z opowiadań w „Obiadach przy świecach” – według mojego zdania – są „Trzy czerwone róże”. Jest poświęcone kobiecie. Owa kobieta – matka Anny – jest osobą niesamowitą. Jej pierwszy mąż był legionistą, drugi zajmował się majątkiem ziemskim w Goszycach. Po II wojnie światowej stracił Goszyce, bo wszystkie majątki znacjonalizowano. Zwoziła do domu „dziwne znajome” osoby, bo trzeba było im pomóc. Przy stole rezydowała więc jakaś zgłodniała wdowa lub ciężko doświadczona matka Polka. Bardzo często została oszukana przez te biedne istoty. Szykowała paczki dla więźniów politycznych. Nawet na łożu śmierci pamiętała o trzech czerwonych różach. Chciała, by mąż Danusi – jej wychowanicy -zaniósł je na cmentarz na grób Władysława Beliny – Prażmowskiego. Była już tak chora, że nie wstawała z łóżka. Przejęta ideałami legionistów, ciągle o nich mówiła. Gdy zabolały ją plecy, kładła się na podłogę czy we własnym, czy cudzym domu, na parkowej ławce lub w kościele. „Państwo myślą, że zwariowałam? Nic podobnego. Po prostu bolą mnie plecy” – mówiła do zdziwionych ludzi. Była bardzo energiczną kobietą. Ciągle się czymś zajmowała, organizowała, pilnowała, doglądała, emocjonowała się. Prezentowała „hałaśliwą aktywność” – jak określił narrator opowiadania. Opowieść o tej niezwykłej kobiecie bardzo mi się spodobała. „Biskup jedzie przez morze” opowiada o spotkaniu z Nikiforem. Najpierw malarz stał się obiektem obserwacji, potem narrator próbuje nawiązać z nim kontakt. Mówi, że przywiózł mu farby. Idą do hotelu. Nikifor pokazuje mu fotografie. Opowiada w swoim języku, trudno go zrozumieć. Dokonują transakcji. Obrazek o biskupie, co jedzie przez morze, trafia w ręce opowiadającego. „Obiady przy świecach” polecam miłośnikom talentu prozatorskiego Jana Józefa Szczepańskiego.

(Tekst pochodzi z linku http://www.naleniucha.pl/books/1764326-obiady-przy-%C5%9Bwiecach/)

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (9)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 425
Meszuge | 2014-02-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lipca 2010

Zbiór jedenastu opowiadań (zebranych i wydanych już po śmierci autora), których akcja rozgrywa się zwykle w okresie drugiej wojny światowej albo w czasie kilku lat następnych. Nie doszukałem się, kto dokonał wyboru, ani na jakiej podstawie, ale mam wrażenie, że nie było to działanie przypadkowe, a wręcz przeciwnie – w takim, a nie innym wyborze tkwi pewien klucz. Czy go odkryłem? Nie wiem… Może…
 
Opowiadania Szczepańskiego, choć dotyczą czasów sprzed pół wieku, poruszają tematy zadziwiająco aktualne i dziś. A może aktualne… znowu? Łatwo takie odniesienia znaleźć w opowiadaniu o Nikiforze, o Conradzie, w liście do Stryjkowskiego, wreszcie w opowiadaniu „Biwaki”:
 
„Podejrzewam również, że wśród ideologów i reformatorów nie brak takich, którzy liczą po cichu na to, że oszczędzona im będzie konfrontacja z ich ucieleśnionymi wizjami”*.
 
A ja się zastanawiam, ilu ludzi zaciekle walczyło z „komuną”, by potem szybciutko wyemigrować do Niemiec, Holandii, czy gdziekolwiek indziej, by się...

książek: 568
gorzka | 2010-06-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2009

Książka jest napisana przepięknym językiem. Godna polecenia.

książek: 291
Dariusz | 2014-09-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2007 rok
książek: 3302
Moni | 2014-01-01
Na półkach: Przeczytane
książek: 3
Buddenbrook | 2013-08-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 939
Salma | 2011-02-01
Na półkach: Przeczytane
książek: 1299
Adam B | 2010-07-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok
książek: 3662
Katarzyna | 2013-10-31
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 431
Ewa | 2010-10-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2010
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd