Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Aleksander II. Ostatni wielki car

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Eugenia Siemaszkiewicz, René Śliwowski
tytuł oryginału
The Last Great Tsar
wydawnictwo
Magnum
data wydania
ISBN
8389656167
liczba stron
493
słowa kluczowe
historia, Aleksander II, Rosja, car
kategoria
historyczna
język
polski
typ
papier
7,78 (18 ocen i 4 opinie)

Opis książki

Barwna biografia wielkiego cara-informatora, który zniósł poddaństwo i usiłował wprowadzić Rosję do Europy. Historię niezwykłego, gwałtownie przerwanego życia władcy imperium Romanów autor przedstawia na tle wspaniałej panoramy epoki. Książka, napisana z pasją historyka i maestrią dramatopisarza, jest także interesującym studium władzy i terroryzmu, którego zapowiedź przyniosły czasy panowania...

Barwna biografia wielkiego cara-informatora, który zniósł poddaństwo i usiłował wprowadzić Rosję do Europy. Historię niezwykłego, gwałtownie przerwanego życia władcy imperium Romanów autor przedstawia na tle wspaniałej panoramy epoki. Książka, napisana z pasją historyka i maestrią dramatopisarza, jest także interesującym studium władzy i terroryzmu, którego zapowiedź przyniosły czasy panowania Aleksandra II.

 

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 425
Maryann | 2014-09-21
Przeczytana: wrzesień 2014

To nie jest zła książka. Niemniej zgadzam się z opiniami, że trochę za mało w tej biografii jej tytułowego bohatera, który przed długie okresy zupełnie ginie za natłokiem wydarzeń.
Przyznam też, że miejscami mam wrażenie, jakby autor nie mógł się zdecydować, czy pisze "poważną biografię", czy rubrykę w magazynie plotkarskim - gdy nad wyraz barwnie rozpisuje się o tych wszystkich carskich i wielkoksiążęcych kochankach.
W sumie pozostał mi niedosyt - całkiem sporo dowiedziałam się z tego dzieła o Rosji drugiej połowy XIX stulecia. Natomiast o Aleksandrze II - zdecydowanie mniej.

książek: 178
wabag | 2015-01-31
Na półkach: Polityka, Historia, Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Historia Rosji to historia jedynowładztwa. Jedynowładztwo z kolei kojarzy się z krwawymi tyranami. Czy więc władca absolutny może być dobrym i mądrym człowiekiem? Na dodatek w Rosji? Czytając książkę Radzińskiego można dojść do wniosku, że to jest możliwe choć bardzo trudne.

Aleksander II był człowiekiem dużego formatu, z wyobraźnią i umysłem sięgającym dalece poza swoje czasy. Jest to historia człowieka nieszczęśliwego, który nawet jako władca absolutny nie mógł postępować w 100% w zgodzie z własnymi przekonaniami. działo się tak, gdyż jego najbliższe otoczenie jak też całe społeczeństwo nie było gotowe na tak daleko idące zmiany. Te czynniki ludzkie nie pozwalały Aleksandrowi w pełni zrealizować swoich zamierzeń czego najlepszym przykładem jest kadłubowa reforma agrarna znosząca pańszczyznę. Ale czy znosząca ją skutecznie? Z książki Radzińskiego wynika, że nie.

Jednym z najlepszych przykładów działań Aleksandra II mających na celu wyjście cara do obywateli było utworzenie...

książek: 404
Biały | 2013-11-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Dla mnie, w tej biografii za mało "człowieka" za dużo "świata". Wiem, że nie da się oderwać jednego od drugiego, ale u E. Radzińskiego obraz Rosji za mocno przygniata obraz Aleksandra.

książek: 76
Tomasz | 2013-01-23
Przeczytana: 20 stycznia 2013

"W Rosji wszystko jest sekretem, nic jednak nie jest tajemnicą" - cytat ten najtrafniej odzwierciedla klimat książki Edwarda Radzińskiego "Aleksander II. Ostatni wielki car".

Paryska Cyganka wróżąc Aleksandrowi II z ręki, przepowiedziała mu siedem zamachów na jego życie. Sześć z nich przeżyje, ale siódmy będzie dla niego śmiertelnym.

Zamachy (daty według kalendarza juliańskiego):
I. - 4 kwietnia 1866 r.
II. - 25 maja 1887 r.
III. - 2 kwietnia 1879 r.
IV. - 19 listopada 1879 r.
V. - 5 luty 1880 r.
VI.- 17 sierpnia 1880 r.
VII. - 1 marca 1881 r.

I na koniec cytat, który genialnie ocenia skutki zamachu na cara Aleksandra II:
"Spośród sławnych postaci terroru przeżyją nieliczni skazani na bezterminową katorgę: Wiera Figner spędzi dwadzieścia, a Nikołaj Morozow - dwadzieścia trzy lata w Szlisselburgu. Dosięgnie ich jeszcze jedna kara. Dożyją do lat czterdziestych XX wieku i zobaczą na własne oczy "wspaniałe drzewo wolności" i "świetlane czasy" zwycięstwa rewolucji w Rosji, o którym...

książek: 159
malgonia12 | 2014-11-23
Na półkach: Przeczytane
książek: 476
panopos | 2014-09-01
Przeczytana: 09 listopada 2014
książek: 109
Adam | 2014-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: czerwiec 2014
książek: 73
karina | 2014-08-01
Na półkach: Przeczytane
książek: 105
gjus | 2014-07-10
Na półkach: Przeczytane
książek: 256
PseudoDionizy | 2014-03-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   jadłaś KIEŁBASĘ
  •   grałaś na SKRZYPCACH
  •   spotkałaś UŁANA
  •   obcięłaś WARKOCZE
  •   widziałaś ŻABY
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Konopnicka
    173. rocznica
    urodzin
    Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre słowo to bym milę drogi szedł.
  • Mitch Albom
    57. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie jest za późno ani za wcześnie. Jest dokładnie wtedy, kiedy trzeba
  • Max Brooks
    43. rocznica
    urodzin
    Tak, to były kłamstwa, ale czasem kłamstwo nie jest złe. To znaczy, kłamstwo samo w sobie nie jest ani złe, ani dobre. Jest jak ogień: może ogrzać, ale może spalić - zależy od sposobu użycia.
  • Jerzy Bralczyk
    68. rocznica
    urodzin
    Bralczyk: Tak jak weekend, wciąż pisany po angielsku. To podobno jest słowo, które najdłużej czeka na spolszczenie. I nie doczeka się. Bo wyraźnie narusza reguły: w polszczyźnie po "ł" nie występuje "-i'. "Łikendu" nie będzie. Markowski: Występuje, występuje. W wyrazie "półinteligent"... pokaż więcej
  • Anja Snellman
    61. rocznica
    urodzin
    Mamo, posłuchaj, czasem oswojone ptaki zaczynają wariować. Obijają się o szyby, strącają pranie ze sznura, wlatują w cierniste krzewy, aż fruwa pierze. Po tych wybuchach nastaje zupełna cisza. W końcu ostatnie piórko spływa spokojnie na ziemię. Słychać, jak trawa rośnie. A potem życie toczy się dale... pokaż więcej
  • Agnieszka Chylińska
    39. rocznica
    urodzin
  • Martin Pollack
    71. rocznica
    urodzin
    Dlaczego to zawsze intelektualiści dają się okpić takim oszustom, podczas gdy umięśnieni półanalfabeci wydają się arcyodporni na problemy nowej epoki?
  • Sean Williams
    48. rocznica
    urodzin
    Ludzi można zastąpić. Sekund nie.
  • Mark Buckingham
    49. rocznica
    urodzin
  • James Blish
    94. rocznica
    urodzin
  • Karlheinz Deschner
    91. rocznica
    urodzin
    Od czasów Konstantyna cechami, po których rozpoznaje się ten Kościół, są obłuda i przemoc; codzienną praktyką tej religii stała się masowa zagłada. Surowo zakazywano zabijania pojedynczych osób, ale uśmiercanie tysięcy ludzi było dziełem miłym Bogu. To nie obłęd, to jest chrześcijaństwo.
  • Nora Szczepańska
    101. rocznica
    urodzin
  • Henrik Ibsen
    109. rocznica
    śmierci
    Odbierając przeciętnemu człowiekowi życiowe kłamstwo, odbiera mu pan równocześnie szczęście.
  • Cyprian Kamil Norwid
    132. rocznica
    śmierci
    Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.
  • Tony Halik
    17. rocznica
    śmierci
    Jeszcze raz mogłem się przekonać, że jednak kobiety mają zawsze rację. Pozorny kaprys mojej żony uratował życie dwóm ludziom!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd