Żydówka Noemi

Wydawnictwo: Gdański Kantor Wydawniczy
6,56 (95 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
7
8
7
7
35
6
20
5
13
4
3
3
3
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788362129553
liczba stron
365
słowa kluczowe
noemi, żyd
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Robert

O swojej książce w liście do jednego z wydawnictw tak pisał w 1986 roku: "Powieść moja opowiada o Żydach, ich życiu w getcie warszawskim, jak również o życiu codziennym ludności nie żydowskiej. Na fundamencie zdarzeń i faktów historycznych rozgrywa się akcja. (...) Getto opisałem w oparciu o własne obserwacje, jakich dokonałem pracując za murami w latach 1940-1942. Powieść ma charakter...

O swojej książce w liście do jednego z wydawnictw tak pisał w 1986 roku: "Powieść moja opowiada o Żydach, ich życiu w getcie warszawskim, jak również o życiu codziennym ludności nie żydowskiej. Na fundamencie zdarzeń i faktów historycznych rozgrywa się akcja. (...) Getto opisałem w oparciu o własne obserwacje, jakich dokonałem pracując za murami w latach 1940-1942. Powieść ma charakter "kryminału wojennego".

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (302)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6555
allison | 2014-02-22
Przeczytana: 22 lutego 2014

Ciekawa, trzymająca w napięciu opowieść z czasów drugiej wojny światowej.

Oprócz wątków obyczajowych mamy tu historię wielkiej miłości oraz niespodziewanej przyjaźni; są też elementy sensacyjne, które bardzo napędzają akcję, zwłaszcza od momentu, gdy na jaw wychodzi pewna tajemnica, a właściwie jej fragment, gdyż na ostateczne wyjaśnienie sekretu tytułowej bohaterki musimy poczekać niemal do końca powieści.

Autorowi udało się wiarygodnie pokazać wojenną rzeczywistość, życie w okupowanej Warszawie, zwłaszcza w getcie.
Pisarz burzy stereotypy, udowadniając, że nie wszyscy Polacy byli bohaterskimi konspiratorami, nie wszyscy Żydzi byli tylko ofiarami. Także obraz Niemców jest nieszablonowy, chociaż zgodny z prawdą historyczną - okupanci robią interesy z Żydami i wówczas, gdy mogą zarobić, zapominają o ideologii, która każe traktować ich jako podludzi.

Całość napisana jest lekko, mimo poważnej tematyki. Mam tylko jedno zastrzeżenie - w pewnym momencie pojawia się narracja...

książek: 1687
cymelium | 2016-03-22
Przeczytana: 22 marca 2016

Nie należy oceniać książki po okładce, ale w tym przypadku okładka jest przepiękna. Ta kobieta jest przepiękna, niezwykle przyciąga uwagę i wzbudza chęć przeczytania tej książki. Zachęciły mnie także dobre opinie na lc.
Zdobyłam tą książkę, zaczęłam czytać. Cóż, tematyka jest chyba wszystkim znana. Okupacja, getto, głód, bestialstwo, poniżenie, śmierć.... Wszystko jest tu bardzo szczegółowo opisane. Widać, że autor włożył sporo pracy w napisanie tej powieści. Ale mi bardzo przeszkadzał, raził mnie, zniechęcał język jakim jest napisana ta książka. Jakbym czytała sprawozdanie z jakiejś akcji, z zebrania. Przyznam się szczerze, że przez jakieś 2/3 książki czytałam ale miałam mało przyjemności z lektury. Jak dla mnie mało tam było emocji, czasami teksty były infantylne i totalnie nierealne. Ratuje tę powieść ostatnia część Z kart pamiętników. W końcu poczułam jakieś emocje.
To nie jest słaba książka. Nie jest też rewelacyjna. Jest dobra. Napisana poprawnie. Sama historia jest ciekawa,...

książek: 0

Pan Jerzy, wywodzący się z rodziny spolszczonych Niemców, wyznania bodajże augsbursko-protestanckiego, żyjący z dziada pradziada w Warszawie, był naocznym świadkiem niemieckiej okupacji i jak wynika ze strzępków zamieszczonych o nim informacji w sieci, odbiegał znacząco od stereotypowego wyobrażenia Niemca-Polaka, kolaboranta, niegodziwca. Tak jak i naszkicowane przezeń postacie w.w. książki, Stegner musiał jakoś sobie radzić w czasach wojny, widział też wiele niegodziwości, niepotrzebnego okrucieństwa, ale i zwykłych ludzi, ich niekiedy desperackich kroków, aby przetrwać. Jak wynika z info. w chwili wybuchu wojny, miał zaledwie kilkanaście lat. Otarł się zaledwie o pokolenie Kolumbów. Żyjąc z rodziną na Woli, dzień w dzień mijał mury getta żydowskiego. Przyjaźnił się nawet z żydowską rodziną, mieszkającą na tej samej ulicy, parę numerów dalej, państwem Lipszyc. Właśnie przez to, jego opisy współegzystujących obok siebie Polaków, Żydów i Niemców, wydają się tak autentyczne, z...

książek: 1870
Monka | 2012-08-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 sierpnia 2012

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Jakoś tak do końca mnie nie przekonała. Może dlatego, że nie jest to jednak literatura faktu, a kiedy się ją czyta to sprawia wrażenie, że tak.

książek: 310
Natalia Anna | 2011-10-18
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 października 2011

Jestem pod niesamowitym wrażeniem tej książki!! Od jakiegoś czasu czytam przede wszystkim publikacje o tematyce wojennej, a zwłaszcza te o losie Żydów Polskich. Sięgnęłam po nią z racji miejsca akcji, a więc getta warszawskiego, bo sama z dziada pradziada jestem Warszawianką. Książka wywarła na mnie bardzo dobre wrażenie, choć nie lubię kryminałów. Tu jednak wątek kryminalny wpleciony jest w inne, równie ważne, a może ważniejsze - jak ten o społeczeństwie warszawskiego getta, Żydach, działalności podziemia i innych. Książka skonstruowana jest w taki sposób, że przerywając czytanie, stale myślałam o tym, co stanie się dalej. Po prostu mnie wciągnęła. Szczerze polecam, zwłaszcza tym, którzy chcieli by się dowiedzieć czegoś o losach getta, ale niezbyt lubią opracowania historyczne.

książek: 1245
miedzystronami | 2011-11-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 listopada 2011

Ciekawe… Jak teraz zastanawiam się nad swoją wiedzą dotyczącą Holokaustu, pogromu Żydów w gettcie, to widzę właśnie tylko to, śmierć, nędzę, cierpienie, martyrologię, heroizm, złych Niemców, dobrych pokrzywdzonych Żydów. Czyż nie tak budowana była nasza świadomość dotycząca II wojny światowej? Moja i na pewno wielu innych czytelników. Opierając się na Marku Edelmanie, Nałkowskiej, Borowskim, Krall, nasze pojęcie jest dość ograniczone. I nie to, żebym była zdziwiona tym, co odkrywa przed nami autor ale po prostu otworzyły mi się oczy. Jerzy Stegner przedstawia nam rzeczywistość inną, od tej znanej, czarno-białej. Prezentuje prawdziwe oblicze warszawskiego getta, a właściwie powinnam powiedzieć oblicza, bo jest ich wiele.
To oczywiste getto, pełne nędzy, ubóstwa, walki o każdy kawałek chleba, getto zarazy, robactwa, wszechobecnej śmierci, żebraków i zbiórek ludności na Umschlagplatz, by zaraz potem wywieść ich do obozu w Treblince i unicestwić w komorach gazowych. Ale jest też getto...

książek: 1974
Julka | 2011-02-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2010

Jest to książka, której byłam jednym z pierwszych czytelników, bo jeszcze w fazie prac redakcyjnych nad maszynopisem, i wystawiłam jej bardzo pochlebną ocenę. Do czytania podeszłam z dystansem, bo nie przepadam za tematyką wojenną, ale szybko mnie wciągnęła i zainteresowała niekonwencjonalnym ukazaniem getta, jego mieszkańców i stosunków tam panujących. W mojej ocenie jest to świetna powieść społeczno-obyczajową z wątkiem kryminalnym i miłosnym. Szkoda tylko, że jej wydania nie doczekał autor, który zabiegał o to od lat 80., ale żadne wydawnictwo nie zdecydowało się na to z powodu jej "niepoprawności politycznej".

książek: 322
Uciekające strony | 2017-11-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 listopada 2017

Sięgnęłam po tę książkę, ponieważ oprócz zainteresowania tematyką II Wojny Światowej, miałam nadzieję na przeżycie silnych emocji oraz poznaniu faktów dotyczących życia codziennego w getcie. Zachęcił mnie również wspomniany w opisie książki wątek kryminalny. Z przykrością muszę jednak stwierdzić, że powieść mnie rozczarowała i znudziła.

Styczeń, 1942 rok. Pewnego mroźnego dnia Leszek Groniowski znajduje na strychu domu dziewczynę - żydówkę, przeżywającą atak epilepsji. Rodzina chłopaka, pomimo obaw o własne życie, postanawia przenocować nieznajomą. Następnego dnia młoda kobieta wyrusza w dalszą drogę. Leszek zauroczony jej urodą, postanawia ją odnaleźć.

Bardzo trudno jest mi napisać opinię o tej książce. Czytanie szło mi opornie. Cała historia jest zagmatwana. Pojawiające się wiele wątków naraz, skomplikowany język, nieskładne dialogi spowodowały, że powieść mnie zniechęciła. Treść wydaje się być przeciągana, przez co czułam zniecierpliwienie, wiele razy odkładając powieść.

Moją...

książek: 462
Katia | 2012-07-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2011 rok

Ni to kryminał, ni to opowieść o getcie.
Znakomity klimat, czytając miałam wrażenie, że jestem w getcie, że czuję strach, cierpienie, a nawet odór niemytych, stłoczonych w ciasnych izbach ciał..

Jednak było w tej książce coś, co uparcie kazało mi powątpiewać w wiarygodność tej opowieści, a nawet ironizować - ani przez chwilę nie zwątpiłam w fikcyjność fabuły..

książek: 908
Stokrotka238 | 2014-09-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: wrzesień 2014

Przeczytałam wiele książek o tematyce holocaustu i II wojny św, ale ta jest zupełnie inna. Po pierwsze to opowieść, opowieść fikcyjna która oparta jest na bazie wspomnień jaki autor zachował z okresu okupacji. Dlatego niektóre rzeczy wydają mi się naciągane jak np. Żydówka chodząca po mieście bez wpadki. Wiadomo w tamtych czasach albo Żydzi byli w gettcie albo się ukrywali a nie chodzili po ulicach- chyba że ich wygląd na to pozwalał.
Po drugie historia Noemi zawiera wiele niejasności, które wyjaśniają się na samym końcu- więc mamy również kryminał! Przyznam nie spodziewałam się takiego rozwiązania tej zagadki...
Po trzecie nie często zdarza się, żeby książka o takiej fabule zawierała elementy humoru, które do powieści były wprowadzone za pomocą Edka.

zobacz kolejne z 292 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd