Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Drugie życie

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
6,29 (223 ocen i 28 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
10
8
19
7
69
6
63
5
33
4
13
3
5
2
3
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Drugie życie
data wydania
ISBN
978-83-7506-421-6
liczba stron
379
język
polski
dodał
Omnikoron

Marcin Wolski to karabin maszynowy pomysłów, bank wyobraźni, ułańska fantazja i poczucie humoru w jednym. Potrafi napisać świetną piosenkę, aktualny monolog kabaretowy, zabawny skecz sceniczny i pyszne powieści fantastyczno-sensacyjne. Gdyby tylko chciał, potrafiłby napisać przemówienia dla Baracka Obamy lub awangardowe wiersze eksperymentalne. I robiłby to jak zwykle na doskonałym poziomie....

Marcin Wolski to karabin maszynowy pomysłów, bank wyobraźni, ułańska fantazja i poczucie humoru w jednym. Potrafi napisać świetną piosenkę, aktualny monolog kabaretowy, zabawny skecz sceniczny i pyszne powieści fantastyczno-sensacyjne. Gdyby tylko chciał, potrafiłby napisać przemówienia dla Baracka Obamy lub awangardowe wiersze eksperymentalne. I robiłby to jak zwykle na doskonałym poziomie. Na szczęście nie ma na to ochoty.
Krzysztof Skiba

O najnowszej książce Marcina Wolskiego Drugie życie chciałam napisać szczerze, ale dowcipnie. Że jest tak dobra, że aż żałuję, że jej nie przeczytałam. Niestety. Przeczytałam ją jednym tchem. Jest zupełnie inna od jego poprzednich książek, ale tak samo dobra. I żałuję, że to ja jej nie napisałam.
Maria Czubaszek

Czytelnicy dzielą się zazwyczaj na dwie podstawowe grupy. Pierwsza chce odnaleźć siebie lub kogoś podobnego, znajomego na kartkach książki. Druga grupa chce oderwać się od rzeczywistości i przeżyć marzenie, baśń, bajkę. Mam bardzo dobrą wiadomość dla przyszłych czytelników książki Marcina Wolskiego: Drugie życie to lektura dla obu grup. Z jednej strony przeciętny życiorys przeciętnego Jurkowskiego, z drugiej strony nieprzeciętne wydarzenia. Zagraniczny spadek, to aż 2 miliardy dolarów! Karuzela zdarzeń rusza. Piękne kobiety, ale i mafia, piękne krajobrazy, ale i gangsterzy. Piękny Jurkowski (odmłodzony o pół wieku), ale i krwawa zemsta, a wszystko (jak to u Wolskiego) napisane z wielkim poczuciem humoru. Chcesz przeżyć tak fantastyczne Drugie życie, przeczytaj, jak ja, książkę Marcina Wolskiego.
Gorąco polecam Janusz Zaorski.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (372)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 730
yaola | 2016-10-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 października 2016

Wiara czyni cuda i góry przenosi.
Duże pieniądze wyzwalaja w ludziach najgorsze instynkty.
Trudno pogodzić się z upływem czasu i starościa.
Przyjaciół poznajemy w biedzie.
I tak dalej. Oto kilka przeslan, które niesie ze sobą ta książka. Nie zgadzam się z niektórymi opiniami, że powieść nic nie daje. Odsyłam do wcześniejszej myśli powyżej 😀. A dodatkowo jeszcze jestem pełna podziwu dla talentu autora, którego nie znałam wcześniej. Wspaniała wartka akcja, zręczne pióro i wyostrzony humor to cała podstawa tej książki. Dodam tylko że element nierzeczywisty, jaki pojawia się w opowieści podkreśla podjęta problematyke. Gorąco polecam

książek: 449
Przemysław Zyra | 2015-05-22
Na półkach: Polecam, 2015, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 maja 2015

Choć mam zarzuty dotyczące sfery obyczajowości, jaką odsłania nam autor, to nie sposób nie schylić czoła przed talentem autora.
Mamy do czynienia w książce z panem Antonim, który na stałe związał swoje życie z Pechem dotrzymującym mu stale kroku. W pewnym momencie jednak ów Pech opuszcza głównego bohatera. Pan Antoni staje on przed perspektywą otrzymania drugiego życia. Któż nie myślał, żeby z tą samą świadomością móc przeżyć jeszcze raz swoje życie. A taką mniej więcej możliwość otrzymał Pan Antoni. Potem okazuje się, że nie wszystko jest tak kolorowe, jak zostało zaplanowane, ale na szczęście wszystko kończy się dobrze.

Genialny styl autora powoduje, że ciężko o historii zapomnieć i jedynie koniec okazuje się skutecznym sposobem na oswobodzenie się z historii. Sposób łączenia wątków i wprowadzania ciekawych zwrotów akcji budzi szacunek i podziw. Nic tylko sięgać po kolejne książki autora.

książek: 208
Lei_Libros | 2014-07-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 lipca 2014

„Pech” – niefortunny zbieg wydarzeń, brak szczęścia.

Pechowo w życiu bywa, niefart się miewa. Antoni Jurkowski pecha natomiast ma. Niczym bratnią duszę. Jak wiernego kompana, na którego zawsze można liczyć. Na domiar, nieodłączny kamrat Jurkowskiego nie jest „taki sobie”, nie pojawia się przy byle okazji. On przykłada swą rękę do zdarzeń ważnych – jakim jest chociażby inicjacja seksualna dla napalonego nastolatka, towarzyszy momentom przełomowym - gdy przykładowo zamiast na wymarzone studia maturzysta trafia na odział intensywnej terapii i uosabia się w postaciach znaczących dla mężczyzny – w ukochanej, która zniknęła i żonie, która niestety zniknąć nie chce.

„Szczęście” – splot pomyślnych okoliczności.

Bohater dożył siedemdziesiątki i razem ze swym pechem dogorywają w szpitalnym kącie. I gdy wydaje się, że przynajmniej przejście na (oby) lepszy świat odbędzie się bez dodatkowych perturbacji, do Jurkowskiego przybywa Diabeł. Z USA. Z dolarami. Z ogromną ilością dolarów....

książek: 1115
Anika | 2012-05-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 lipca 2011

Lekka i zabawna lektura na zwłaszcza letnie dni. Można się przy niej doskonale odprężyć.

książek: 1047
Izabela | 2011-02-26
Przeczytana: 2011 rok

Kupiłam tę książkę przyjaciółce na urodziny, bo bardzo zachęcił mnie opis na okładce:

"Jeśli są na tym świecie pechowcy od chwili poczęcia, to Antoni Jurkowski z pewnością do nich należał"

A przyjaciółka jest urodzonym pechowcem... i jeszcze tym pechem zaraziła mnie. Także to była książka dla nas.


Antoni Jurkowski, miał nędzne życie. Z reguły, jeśli coś sobie zaplanował, to mu to nie wychodziło. Nie skończył wymarzonej szkoły, nie miał szczęśliwego życia uczuciowego, rodzinny majątek został mu sprzątnięty sprzed nosa. Jego życie było nudne i monotonne, a jeżeli już coś zaczynało się dziać, to kończyło się źle dla bohatera. Jednak ja bym nie zwalała tutaj całej winy na pech, bo Antoni nie walczył... przyjmował życie takim jakie było i nie dążył do jakichkolwiek zmian. W ten sposób dożył wieku sędziwego... I wtedy wydarzyło się coś, co odmieniło jego życie. Zdobywa bogactwo i młodość, jednak czy opuści go wrodzony pech?

Przyznam szczerze, że książkę połknęłam... taka przyjemna i...

książek: 139
Anna Wiercińska | 2014-06-20
Przeczytana: 20 czerwca 2014

Kolejna wspaniała książka Marcina Wolskiego.
Czyta się bardzo miło, lekko i przyjemnie.
Każdy kto lubi książki sensacyjne powinien z całą pewnością sięgnąć po "Drugie życie". Dodatkowo książka jest napisana z niesamowitym humorem, co jest dodatkowym plusem.

książek: 1220
miedzystronami | 2011-01-09
Na półkach: Przeczytane, Wymienię
Przeczytana: 01 stycznia 2011

Książka doskonała na kiepski nastrój, książka, która od pierwszej strony wciąga i interesuje, czyta się niezwykle lekko. A do tego napisana ciekawym językiem, ironicznym i inteligentnym, doskonale oddającym atmosferę, charakter bohaterów i dziejących się wydarzeń. Wolski swoim stylem potrafi jakże prostą i zwyczajną codzienność zmienić w dziwną niecodzienność, odnaleźć w życiu człowieka coś nowego.

Antoni Jurkowski jest zwyczajnym i nad wyraz przeciętnym mężczyzną w podeszłym wieku (69 lat). Jego życie, które poznajemy od narodzin, wydaje się być pasmem niepowodzeń i dowodem na istnienie urodzonych pechowców. Leżąc w szpitalu, zapomniany przez wszystkich dostaje niezwykłą szansę na odmianę swego losu. Teraz w jego życiu, odwróconym całkowicie do góry nogami, zaczną się dziać tylko rzeczy niezwykłe, jakich nigdy by się nie spodziewał przeżyć, a powiedzenie iż życiem rządzi przypadek znajduje tu swoje uzasadnienie.

W dziwny i nieprzewidywalny sposób Antoni staje się spadkobiercą...

książek: 32310
Muminka | 2015-06-18
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2015

naprawdę kapitalna opowieśc, napisana z dużą dozą satyry i ironii. Ciekawy pomysł: 70-letni pacjent szpitala dowiaduje się że ciotka w Ameryce zostawiła mu 2 miliardy dolarów. zawrócony z pogranicza życia i śmierci postanawia żyć z ułańską fantazją. na dodatek czterdziestoletnia Aurelia, oddana pielęgniarka, postanawia się zaopiekować szczęśliwcem. Jest absolutnie bezinteresowna, ale nie docenia jej gdyż inna pigułą podkłada mu swoją apetyczną siostrzenicę Patrycję, by wydrzeć trochę kasy. A tu Aurelia załatwia za okazyjną cenę pałac nad morzem.
Nieprawdopodobna fabuła się rozwija w szybkim tempie bo oto zgłasza się jakiś łapiduch, który za niebagatelną kwotę kilku milionów dolarów oferuje się odmłodzić spadkobiercę o 50 lat. na dodatek jacyś gangsterzy mają zakusy na pieniądze, tudzież załatwiają swoje porachunki w egzotycznej scenerii. Trochę przypomina mi się "Stulatek, który wyskoczył...". Bardzo się ubawiłam i szczerze polecam jako lekką i niefrasobliwą rozrywkę, z...

książek: 823
Buka | 2013-07-25
Na półkach: Przeczytane, 2013, Z biblioteki
Przeczytana: 25 lipca 2013

Czego w tej opowieści nie było?! Wierzę, że pomysłów zamieszczonych w wyżej wymienionej starczyłoby na napisanie kilku odrębnych książek.
Przyznaję, na początku fabuła mnie zainteresowała, ale w miarę czytania ... Cóż. Istne banialuki, do tego w słabym wydaniu. Do kompletu brakowało chyba tylko spotkania 3 stopnia z obcymi.
Naprawdę wiele poświęciłam, żeby doczytać ją do końca!
Omijać szerokim łukiem.

książek: 1868
Krzysztof Mroczko | 2014-08-28
Na półkach: Przeczytane

Marcin Wolski ostatnimi czasy wydaje tak często, że można się zaniepokoić trochę o to, czy to, co dostajemy do ręki, ma jakąś wartość. W przypadku powieści Drugie życie to pytanie jest w pełni uzasadnione. Pośpiech jest złym doradcą dla wszystkich, dla pisarzy jednak jest doradcą najgorszym.

Jak zwykle u Wolskiego fantastyka miesza się z sensacją i przygodą. Bohater Drugiego życia staje przed szansą, o jakiej marzą wszyscy ludzie. Na progu śmierci odziedzicza ogromny spadek, po czym dowiaduje się, że dzięki pieniądzom może skorzystać z kuracji, która odmłodzi go o kilkadziesiąt lat. Któż nie chciałby takiej okazji? Pytanie jest oczywiście retoryczne, las rąk widzi oczyma wyobraźni każdy, kto chciałby zadać je publicznie. Wszystko zatem w porządku, mamy nośny temat, czytelnik jest chwycony za gardło, powieść nabiera tempa.

Powodzenie innych jest solą w oku dla drugich. Cudownie ocalonego od śmierci bohatera wielu będzie ścigało, by przejąć jego ogromny majątek. Przy okazji...

zobacz kolejne z 362 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd