Piknik pod Wiszącą Skałą

Tłumaczenie: Wacław Niepokólczycki
Wydawnictwo: Książnica
6,36 (504 ocen i 63 opinie) Zobacz oceny
10
19
9
26
8
51
7
142
6
143
5
71
4
20
3
26
2
2
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Picnic at Hanging Rock
data wydania
ISBN
8371326785
liczba stron
198
język
polski
dodała
deboom

Powieść australijskiej pisarki spopularyzowana znakomitym filmem Petera Weira pod tym samym tytułem. W lutym roku 1900 grupka uczennic szanowanej pensji udała się pod opieką nauczycielek na piknik w pobliżu miejsca zwanego Wiszącą Skałą. Po posiłku cztery dziewczęta poszły na przechadzkę po okolicy - wróciła tylko jedna, przerażona i rozhisteryzowana. W tajemniczych okolicznościach zaginęła...

Powieść australijskiej pisarki spopularyzowana znakomitym filmem Petera Weira pod tym samym tytułem. W lutym roku 1900 grupka uczennic szanowanej pensji udała się pod opieką nauczycielek na piknik w pobliżu miejsca zwanego Wiszącą Skałą. Po posiłku cztery dziewczęta poszły na przechadzkę po okolicy - wróciła tylko jedna, przerażona i rozhisteryzowana. W tajemniczych okolicznościach zaginęła też jedna z nauczycielek...

Powieść oparta na faktach.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 343
LoboBathory | 2016-02-12
Na półkach: Przeczytane, Powieści
Przeczytana: 12 lutego 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

[...] Definiującą cechą porządku jest więc nieobecność śmierci – a konwencja gotycka ją podważa. W tym sensie Piknik pod Wiszącą Skałą Lindsay obrazuje niemożność doświadczenia śmierci w porządku symbolicznym, a jednocześnie jest najbliższy jej przedstawienia właśnie w jej kategorii jako braku. Piknik pod Wiszącą Skałą ustanawia bowiem czytelnika w obliczu braku i z perspektywy braku każe patrzeć na porządek symboliczny. Pęknięcie w strukturze powieści, jej załamanie, które powraca echem w kolejnych tragediach (pożar, śmierć Sary) to pęknięcie samej spójności świata – efekt postawienia czytelnika wobec Niewyjaśnionego, którym jest jego własna śmierć. Prawdą Pikniku pod Wisząca Skałą jest bowiem to, że zaginione dziewczyny są martwe, tak, jak martwa jest Irma, która się odnalazła, tak, jak martwa jest Sara i wszystkie inne postaci, i wszyscy czytelnicy – martwi, ponieważ zmuszeni zostają do skonfrontowania się z własną śmiertelnością. Powieść Lindsay stanowi jedną z najbardziej udanych prób przepracowania traumy własnej śmiertelności – traumy, jakiej muszą doświadczać młode osoby wchodzące w dorosłe życie, gdy pierwszy raz dostrzegają swoją ograniczoną perspektywę, młode kobiety w obliczu dorosłości wyznaczonej własną biologią, na której ciąży widmo śmierci uwidocznione przez krew. Piknik pod Wiszącą Skałą więc nie tyle opowiada o rozbudzonej kobiecej seksualności, co o traumie dorastania rozumianej jako bliskie doświadczenie śmierci, doznanie poczucia własnej śmiertelności. Dorastając, umieramy. Eros budzi się już w objęciach Tanatosa.
Interpretację Pikniku pod Wisząca Skałą jako doświadczenia śmierci podeprzeć można wieloma elementami powieści: wraz z dziewczętami znika stara kobieta, Greta McCraw, najstarsza z nauczycielek, która podążyła za nimi na Skałę (w tym przypadku istnieje wręcz możliwość śmierci rozumianej jako śmierć ze starości); zaginione dziewczęta traktowane są jak nie-umarłe, co rodzi poczucie niesamowitości, trwają w stanie zawieszenia pomiędzy życiem a śmiercią, póki są zaginione ich kondycja pozostaje niewyjaśniona, naruszają więc zastany porządek, rozbijając spójność świata, stąd drastyczne reperkusje ich zniknięcia: całkowity rozpad pensji i dalsza śmierć; znalezienie ich martwych ciał stanowiłyby oczekiwanie zamknięcie, które nie następuje; powrót Irmy ze Skały traktowany jest w pensji jak powrót zza grobu, jej wizyta wśród pensjonarek jako nawiedzenie, powodujące masową histerię - gdy pensjonariuszki domagają się w histerycznych okrzykach, aby zdradziła im, co się stało na Skale, w rzeczywistości domagają się zdradzenia im tajemnicy śmierci – czy śmierć rzeczywiście istnieje, czy jest pustką i brakiem, czy jest końcem, skoro Irma wróciła. W ten sposób śmierć Sary, jeśli przyjmiemy, że było to samobójstwo, nie stanowi kresu queerowego pragnienia dziewczyny, ale jego spełnienie – w śmierci bowiem Sara łączy się z ukochaną Mirandą, podkreślając rolę niesamowitego (doświadczenia śmierci) w naruszeniu porządku społecznego (symbolicznego), w którym jej miłość nie mogła zostać właściwie wyartykułowana i spełniona [...].

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Z otchłani

Całość recenzji na blogu: http://bookwormpl.blogspot.com/2018/04/67-z-otchani-martyna-senator.html Jak już wiemy, po pierwszej książce z serii, Marty...

zgłoś błąd zgłoś błąd