Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Piknik pod Wiszącą Skałą

Piknik pod Wiszącą Skałą

Autor:
Książka jest przypisana do serii/cyklu ">>Książnica". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Wacław Niepokólczycki
tytuł oryginału
Picnic at Hanging Rock
wydawnictwo
Książnica
data wydania
ISBN
83-7132-678-5
liczba stron
198
język
polski
typ
papier
dodała
deboom
6.28 (314 ocen i 32 opinie)

Opis książki

Powieść australijskiej pisarki spopularyzowana znakomitym filmem Petera Weira pod tym samym tytułem. W lutym roku 1900 grupka uczennic szanowanej pensji udała się pod opieką nauczycielek na piknik w pobliżu miejsca zwanego Wiszącą Skałą. Po posiłku cztery dziewczęta poszły na przechadzkę po okolicy - wróciła tylko jedna, przerażona i rozhisteryzowana. W tajemniczych okolicznościach zaginęła też je...

Powieść australijskiej pisarki spopularyzowana znakomitym filmem Petera Weira pod tym samym tytułem. W lutym roku 1900 grupka uczennic szanowanej pensji udała się pod opieką nauczycielek na piknik w pobliżu miejsca zwanego Wiszącą Skałą. Po posiłku cztery dziewczęta poszły na przechadzkę po okolicy - wróciła tylko jedna, przerażona i rozhisteryzowana. W tajemniczych okolicznościach zaginęła też jedna z nauczycielek...

Powieść oparta na faktach.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 464
UpiornyGroszek | 2011-02-27
Na półkach: Przeczytane

Zanim przystąpiłam do lektury poszperałam w Internecie w poszukiwaniu informacji na temat tego tajemniczego zdarzenia. Niestety, szybko okazało się, że zdanie widniejące na okładce, mówiące o rzekomej prawdziwości fabuły można włożyć między mity.
Zastanawia mnie jedno- cóż takiego ma w sobie powieść Joan Lindsay, że pomimo faktu, iż w książce prawie nic się nie dzieje, ciężko oderwać się od lektury. Zaginięcie dziewcząt i nauczycielki następuje prawie na początku książki, potem zaś nieznaczna akcja rozwleczona jest niemal do granic. Bohaterowie snują się w te i we w tę bez większego celu czy sensu.
Niesamowite w tej książce jest jedno- atmosfera. Pisarka używając całkiem ładnego języka tworzy klimat pełen niepokoju i tajemnicy. Sama niejednokrotnie przyłapywałam się na irracjonalnej wręcz obawie, której źródła nie jestem w stanie podać. Charakterystyczne są gwałtowne zmiany nastroju- od idyllicznej sielanki do jeżącego włos na głowie lęku.
Zainteresowała mnie jedna z zaginionych dzi...

książek: 1042
Dotka76 | 2010-10-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 października 2010

Ta książka, podobnie jak film, który obejrzałam wiele lat temu (gdy w zasadzie byłam dzieckiem),jest tak niezwykła, że trudno w zasadzie napisać o niej coś konkretnego. Jest konkretna, rzeczowa i tajemnicza równocześnie, nasycona przepięknymi opisami. Trudno określić, czy mówi o przypadku, o splocie wydarzeń, o losie? Jest jakby fragmentem większej całości, pokazanym nam, naświetlonym momentem, który jednak zostawia więcej pytań niż odpowiedzi.Tajemnicza książka.
Dla mnie rewelacja.

książek: 291
Sylwia | 2014-05-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 maja 2014

Rzadko kiedy mam taki dylemat z oceną końcową książki. "Piknik pod Wiszącą Skałą" w formie filmowej adaptacji zrobił na mnie niesamowite wrażenie. Miał oniryczny, przedziwny klimat. Książka jest już tego wrażenia pozbawiona, ale to nie znaczy, że nie przyciąga. Wprost przeciwnie, są takie fragmenty, kiedy z pozoru nic się nie dzieje, a jednak odczuwa się dziwny niepokój.
Chociaż historia wcale nie jest oparta na faktach, nie przeszkadzało mi to w niesamowitej chęci odgadnięcia tajemnicy - spodziewałam się, że będzie to wyjaśnione treściwiej niż w filmie. Niestety jest tu jeszcze więcej niedopowiedzeń.
W sieci znalazłam informacje, że w 1987 roku została wydana po śmierci autorki druga edycja powieści, zatytułowana "Tajemnica Pikniku pod Wiszącą Skałą" z dodatkowym rozdziałem, który wyjaśnia wszystko, jednak nigdzie nie udało mi się tej książki dostać. Gdyby ktoś gdzieś natrafił będę wdzięczna za informacje :)
Niestety autorka miejscami przesadziła z dygresjami, k...

książek: 184
Nanette | 2014-07-20
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 20 lipca 2014

Powieść zaczyna się całkiem zwyczajnie: grupka uczennic z dwiema nauczycielkami wybiera się na piknik w dniu św. Walentego. Jednakże sielanka i radość wyjazdu kończą się, gdy trzy uczennice i jedna nauczycielka znikają bez śladu. Od tej pory reszta mieszkańców pensji i okolicznych domów będzie się musiała zmagać z następstwami tego wydarzenia.
Książka ciekawa, z każdą kolejną stroną zmienia się nastrój bohaterów i atmosfera w szkole. Od błogiej sielanki na początki, przez tajemnicę, strach i niepewność. A tajemnica pozostaje tajemnicą.

książek: 64
elvenchild | 2014-07-05
Na półkach: Przeczytane

http://zakurzone-stronice.blogspot.com/2014/07/tajemnica-nieodkryta-recenzja-ksiazki.html

Nie można wyjaśnić wszystkiego, coś zawsze pozostanie zakryte przed naszymi oczyma. Nigdy nie pojmiemy zagadek, ponieważ przestałyby być zagadkami. Nic do końca nie wyjaśnianym naukowo, racjonalnie czy choćby filozoficznie – czasem trzeba zrozumieć, że coś jest Tajemnicą. I trzeba nauczyć się pokory wobec Tajemnic, jakie skrywa przed nami Natura – tylko pozornie ujarzmiona przez człowieka i rozpracowana. Nie wszystkie Tajemnice kosmosu zostaną zrozumiane przez nas, słabe istoty, które zjawiły się na starej Ziemi tylko na chwilę – przecież, według przelicznika rocznego, przyjętego przez naukowców, by historia naszej planety była dla nas zrozumiała, żyjemy zaledwie 4 godziny. Co to jest wobec roku? Wobec milionów lat historii Błękitnej Planety? Każdy z Was sobie szczerze odpowie – nic. Więc dlaczego wielkie Tajemnice miałby zostać nam wyjawione?
W dzień świętego Walentego roku 1900, pensjonarki zna...

książek: 818
Marcelina | 2014-06-19
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 19 czerwca 2014

Fascynują mnie książki dziwne, mroczne, zagadkowe. Do takich można zaliczyć powieść Joan Lindsay "Piknik pod Wiszącą Skałą". Nie jest ona jednak wciągająca, nie wywołuje gęsiej skórki a już na pewno nie spodoba się tym, którzy nie przepadają za opisami przyrody. Jest w jednak coś niezwykłego, tajemniczego. Opisywane wydarzenia są przedstawiane przez autorkę dość realnie, są jednak tylko fikcją literacką. Pomimo to Wisząca Skała obrosła legendą miejsca przeklętego. Największą sławę zdobył film pod tym samym tytułem Petera Weira, który przypomniał o tej przedziwnej książce.

Akcja powieści rozgrywa się w 1900 roku w dzień Św. Walentego. W australijskiej pensji dla dziewcząt wszyscy przygotowują się do upragnionego pikniku i odpoczynku u podnóża Wiszącej Skały. Nauczycielki wraz z uczennicami spędzają beztrosko czas na łonie natury i nic nie zapowiada dramatycznych wydarzeń. Czwórka z nich: Marion, Miranda, Edyta oraz Irma postanawiają obejrzeć bliżej Wiszącą Skałę. Zauw...

książek: 0

Dla mnie ta książka jest w pełni metaforyczna i wręcz mistyczna. Tajemnicza i magiczna. I tak uważam należy do niej podejść (do jej oceny), a nie doszukiwać się czy pomysł literacki/przebieg wydarzeń jest oparty na dokładnych wydarzeniach, które miały autentycznie miejsce. Tajemnicza sytuacja, niedopowiedzenia i klimat. Dwuznaczna symbolika. Dla mnie gorąca pozycja i pozostanie na zawsze w mych myślach jako odkrywcza, głęboko metafizyczna i literacko urokliwa. Gdy tylko pojawi się nowa skala, dam jej z czystym sumieniem ocenę mocne dziewięć.

książek: 552
ygerna | 2014-02-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 lutego 2014

Książka dziwna, magiczna, z tajemniczą i niepokojącą atmosferą. Akcja dzieje się nieśpiesznie więc książka wydaje się być nudna, ale dziwnym trafem nie mogłam się od niej oderwać. Podobały mi się plastyczne opisy otoczenia. Szkoda, że wątek Edyty nie został bardziej rozbudowany (np. nie przypomniała sobie więcej z zaginięcia reszty dziewcząt) na konto ograniczenia wątku Michała i Alberta (chyba, że się nie znam i miał on jakiś głębszy sens).

książek: 655
Secrus | 2014-01-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2013 rok

"W powieści Joan Lindsay panuje nieprzerwany niepokój, idylliczne opisy przeplatają się z nagłymi uderzeniami nieopisanego lęku, który niespecjalnie wynika z lektury - być może uwalnia się z naszego wnętrza? Pewnym jest, że nic w „Pikniku pod Wiszącą Skałą” nie jest pewne, a najbardziej niepewne jest to, czy książka Wam się spodoba. To nie zależy od Waszych upodobań literackich, a uchwycenia bądź nie specyficznego klimatu i zjednania się z nim na te około 200 stron (które mnie nieco się dłużyły). I tak jestem wdzięczny pani Lindsay, że zainspirowała twórców filmowych do stworzenia dzieła, które ma najbardziej niepokojącą formę, a której fenomenu trudno racjonalnie wyjaśnić. Sprawdźcie film, a potem zastanówcie się, czy chcecie odtworzyć tę opowieść w gorszym wydaniu."

Pełna opinia pod tym adresem: http://www.tramwajnr4.pl/2013/12/z-zakurzonej-poki-nieudany-piknik-w.html

książek: 32
megami | 2013-12-15
Na półkach: Przeczytane

Akcja książki rozgrywa się w 1900 roku, w dniu Świętego Walentego. Grupa uczennic z renomowanej szkoły pani Appleyard, wyrusza na piknik pod Wiszącą Skałę. Miejsce pikniku jest na swój sposób „dziewicze”- pełne dzikiej przyrody. Jednak z drugiej strony jest też nawiedzane przez gości z miasta, którzy traktują piękne uroczysko jak miejsce do wypoczynku.
O godzinie dwunastej, zegarki wszystkich uczestników pikniku stanęły. Południe to czas przejścia. Słońce, zaczyna swoją wędrówkę, chyląc się ku zachodowi. Skała wzywa do porzucenia materialistycznej natury i przejścia na stronę duchową. Godzina dwunasta stała się punktem wyjścia dla dziwnych i niewyjaśnionych zdarzeń. O tej porze kilka uczennic „przeszło na drugą stronę”, poddało się naturze. Po zatrzymaniu zegarków, kilka dziewcząt wyrusza na spacer. Wszystkie wydarzenia, które od tej pory będą miały miejsce, przypominają bardziej sen, niż jawę. Dziewczęta znajdą się w dziwnym transie, ekstazie- czego nie da się racjonalnie wytłumacz...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Kalendarium literackie
  • Ray Bradbury
    94. rocznica
    urodzin
    Książki są po to, by nam przypominać, jacy z nas durnie.
  • Jan Tomkowski
    60. rocznica
    urodzin
    Najprościej mógłbym powiedzieć, że książki otwierają świat: są duchowym bogactwem, szczeblem do kariery, narzędziem rozwoju intelektualnego, źródłem wiedzy. Ale książki są również niebezpieczne. Dlatego równie słuszne wydaje się twierdzenie, że książki świat w jakiś sposób zamykają. Kto raz wszedł d... pokaż więcej
  • Jerzy Jarzębski
    67. rocznica
    urodzin
  • Annie Proulx
    79. rocznica
    urodzin
    Między tym, co wiedział, a tym, w co starał się wierzyć, istniał pewien rozziew, ale nic na to nie można było poradzić, a jeśli nie można czegoś zmienić, trzeba z tym żyć.
  • Peter James
    66. rocznica
    urodzin
    Nic nie trwa wiecznie. Trzeba cierpliwie czekać na właściwy moment, a prędzej czy później dostanie się wielką szansę. Tak jak w przyrodzie. Najwięksi drapieżnicy są też najbardziej cierpliwi.
  • Ladislav Klíma
    136. rocznica
    urodzin
    Czyż człowiek bardziej od czegokolwiek co przynależy rzeczywistości nie kocha cieni, iluzji, widm?
  • Jan Kochanowski
    430. rocznica
    śmierci
    Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie, A ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie, Wy mówię, którym ludzi paść poruczono I zwirzchności nad stadem bożym zawierzono: Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi, Żeście miejsce zasiedli boże na ziemi, Z którego macie nie tak swe własne rzeczy, Jako wszyt... pokaż więcej
  • Lucjan Szenwald
    70. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd