Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Omerta

Tłumaczenie: Marek Fedyszak
Wydawnictwo: Parlando
7,04 (1074 ocen i 60 opinii) Zobacz oceny
10
50
9
111
8
199
7
359
6
229
5
102
4
6
3
14
2
3
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Omerta
data wydania
ISBN
9788394736606
język
polski
dodał
geokuba

Inne wydania

Ostatnia powieść Mario Puzo, zaliczana obok "Ojca chrzestnego", "Sycylijczyka" i "Ostatniego dona", do kanonu literackich portretów mafii. Akcja "Omerty" toczy się w Ameryce, u schyłku XX wieku. Emerytowany don - Raymonde Aprile - zostaje zastrzelony na schodach nowojorskiej katedry. Jedynym, który może ocalić jego rodzinę i schedę po nim, a także rzucić wyzwanie zabójcom, jest wychowany na...

Ostatnia powieść Mario Puzo, zaliczana obok "Ojca chrzestnego", "Sycylijczyka" i "Ostatniego dona", do kanonu literackich portretów mafii.

Akcja "Omerty" toczy się w Ameryce, u schyłku XX wieku. Emerytowany don - Raymonde Aprile - zostaje zastrzelony na schodach nowojorskiej katedry. Jedynym, który może ocalić jego rodzinę i schedę po nim, a także rzucić wyzwanie zabójcom, jest wychowany na Sycylii ukochany bratanek dona - Astorre Viola.

Śledzimy równolegle losy wszystkich zantagonizowanych stron, a każdy kolejny rozdział coraz pełniej odsłania przed nami obraz konfliktu. Podobnie jak w innych klasycznych powieściach Mario Puzo, tak i tu każda zdrada ma swoje następstwa, a mafijny kodeks honorowy działa nieubłaganie.

Jaką cenę będzie musiał zapłacić młody Astorre za ocalenie Rodziny? Czy obsesyjna uczciwość dyrektora nowojorskiego oddziału FBI - Kurta Cilkego - wystarczy, by nie ugiąć się pod presją syndykatu mafii? Czy prowadzący swoją grę skorumpowani policjanci są jeszcze zdolni służyć społeczeństwu? I czy sprawiedliwość w Ameryce końca XX wieku jest dla każdego, czy każdy może wymierzać sprawiedliwość według własnych reguł?

Omerta czyli zmowa milczenia. Ostatnia wielka powieść mistrza gatunku w interpretacji Roberta Jarocińskiego.

 

źródło opisu: http://audioteka.com/pl/

źródło okładki: http://audioteka.com/pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2781
geokuba | 2017-05-14
Na półkach: Przeczytane, Audiobooki, 2017
Przeczytana: 11 maja 2017

„Omerta” to trzecia książka Mario Puzo, którą przeczytałem uszami. Książka wydana już po śmierci Autora. Wpisuje się w temat sycylijskiej mafii, który po „Ojcu Chrzestnym”, „Sycylijczyku” i „Ostatnim Donie” (którego nie czytałem) stał się rozpoznawalną marką Puzo. Nie licząc scenariuszy do wszystkich trzech filmowych części „Ojca chrzestnego”.
W „Omercie” rzecz dzieje się w latach 90. ubiegłego wieku. I oczywiście dotyczy mafii sycylijskiej działającej w USA, a konkretnie w Nowym Jorku. Ciekawiła mnie jedna rzecz: działalność mafii w latach przedwojennych i powojennych, oczywiście ta przedstawiona w książkach Puzo, wydawała się nawet romantyczna poprzez swój swoisty honor i dbanie o najbliższych; czy ten romantyzm przetrwał do lat dziewięćdziesiątych? Odpowiedź, którą niesie nam „Omerta” brzmi: tak. Przetrwał i ma się dobrze.
Mario Puzo nie gloryfikuje mafii, ale widać, że jest nią zafascynowany. Jej logika działań mogła powstać tylko i wyłącznie w warunkach panujących na Sycylii i Puzo, może nie aż tak szczegółowo jak w „Sycylijczyku”, próbuje wyjaśniać czytelnikowi istotę i mentalność sycylijskiej mafii ściśle powiązaną z historią Sycylii. No i szczerze mówiąc, zaraża tym czytającego, a przynajmniej mnie.
Dajmy przykład pojmowania litości przez mafiosów. Według nich litość może przejawiać tylko Bóg. Jeżeli człowiek przejawia litość wobec drugiego człowieka, który zasługuje na karę, to tym samym go obraża i odmawia mu szacunku. Sprawiedliwa kara powinna być przyjęta z honorem. Okazana litość mogłaby uwłaczać człowiekowi. Oczywiście wszyscy mafiosi nie odżegnywali się od katolicyzmu. Na Sycylii jest mnogość przydrożnych kapliczek, pomników religijnych. Lecz zdecydowana większość przedstawia Matkę Boską – Madonnę. Dlaczego? Ano, Chrystus był mężczyzną, a na Sycylii mężczyźnie nie wolno tak do końca ufać.
„Omerta” nie niesie ze sobą takiego ciężaru gatunkowego jak te dwie wspomniane przeczytane przeze mnie książki. Do połowy powieści nawet dobrze nie wiedziałem kto jest głównym bohaterem. Mafioso Don Raymonde Aprille? Jego dzieci? Bratanek Astorre Viola? A może Kurt Cilke – agent FBI? Jednak w drugiej połowie akcja nabrała tempa i na czele wysforował się Astorre Viola, spadkobierca Dona Aprille i powiernik jego ostatniej woli. Są morderstwa, długofalowe intrygi, wojna między mafiami, a we wszystko dodatkowo zamieszana nowojorska skorumpowana policja i FBI. Pozycja dobra, acz nie dorównuje tym wcześniejszym, które czytałem.
Puzo ma taki dar pisania, że w prawdziwych mężczyznach odzywa się taka specyficzna żyłka, która powoduje prężenie piersi , napinanie muskułów i postanowienia woli co do postępowania według reguł honoru.
Przyjemnie się słuchało, zwłaszcza w wykonaniu Roberta Jarocińskiego, którego głos już znałem z „Sycylijczyka”.

https://bookbeergeek.wordpress.com/2017/05/14/mario-puzo-omerta/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Córeczka

O relacjach między matką i córką. Pierwsza moja przeczytana książka Chrisie, która nie jest kryminałem. Bez szału, ale lekko i przyjemnie się czyta. C...

zgłoś błąd zgłoś błąd