Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Woda, która niesie ciszę

Cykl: Elements. Żywioły. (tom 3)
Wydawnictwo: Filia
8,14 (600 ocen i 91 opinii) Zobacz oceny
10
147
9
120
8
142
7
107
6
52
5
19
4
8
3
3
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Silent Waters
data wydania
ISBN
9788380752801
liczba stron
400
język
polski
dodała
redgirl_books

Ulotne chwile. Nasze życie jest tylko ich sumą. Niektóre są bolesne, pełne cierpienia. Inne piękne, pełne nadziei i przyszłych obietnic. Miałam w życiu wiele ważnych, zmieniających, stawiających przede mną wyzwania chwil. Momentów, które przerażały i pochłaniały. Jednak największe z nich – najbardziej wzruszające i chwytające za serce – dotyczyły jego. Miałam dziesięć lat, gdy straciłam głos....

Ulotne chwile.
Nasze życie jest tylko ich sumą. Niektóre są bolesne, pełne cierpienia. Inne piękne, pełne nadziei i przyszłych obietnic.
Miałam w życiu wiele ważnych, zmieniających, stawiających przede mną wyzwania chwil. Momentów, które przerażały i pochłaniały. Jednak największe z nich – najbardziej wzruszające i chwytające za serce – dotyczyły jego.
Miałam dziesięć lat, gdy straciłam głos. Skradziono dużą część mnie, a jedyną osobą, która naprawdę mnie słyszała, był Brooks Griffin. Stanowił światło moich mrocznych dni, był obietnicą jutra, dopóki jego samego nie spotkała tragedia. Dramat, który zatopił go w morzu wspomnień.
Oto historia chłopaka i dziewczyny, którzy kochali siebie nawzajem, ale nie kochali samych siebie. Opowieść o życiu i śmierci. O miłości i niedotrzymanych obietnicach.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwofilia.pl/Ksiazka/217

źródło okładki: http://www.wydawnictwofilia.pl/Ksiazka/217

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1340
Caroline In-Wonderland | 2017-07-26
Przeczytana: 22 lipca 2017

"Po latach milczenia pojęłam wagę słów. Miały zdolność ranienia, choć prawidłowo użyte potrafiły uzdrawiać. Przez resztę życia zamierzałam ostrożnie je dobierać.
Ponieważ miały moc, by zmienić życie."

A wiecie co jeszcze ma moc, by zmienić życie?

Mają ją książki.

"Woda, która niesie ciszę" to dla mnie właśnie jedna z takich książek.

To również jedna z tych książek, dla których chciałoby się cofnąć czas, aby móc przeczytać (i przeżyć) ją jeszcze raz.

"Wcześniej nie wiedziałem, że w milczeniu można tak wyraźnie usłyszeć czyjś głos."

Już od pierwszych stron towarzyszyło mi uczucie, że ta powieść będzie inna.
I taka się właśnie okazała.
Inna pod tak wieloma względami, że wszystkich nie dałabym rady wyrazić.

Jednak, zanim rozwinę ten wątek, napiszę kilka zdań o fabule.

"Woda, która niesie ciszę" opowiada historię o Maggie May, która od najmłodszych lat była wesołą i niezwykle rozgadaną dziewczynką. Niestety, jako dziesięciolatka doświadcza traumatycznego zdarzenia, w skutek którego przestaje mówić, a także wychodzić z domu. Dziewczyna przez wiele lat za towarzystwo ma jedynie swoją rodzinę, starszą Panią Boone oraz Brooksa Taylora - swojego sąsiada, którego zna od szóstego roku życia.
Brooks czuje się odpowiedzialny za to, co przytrafiło się dziewczynie, ponieważ gdy on i Maggie mieli po dziesięć lat, postanowili się pobrać, a w dniu próby chłopak spóźniał się, przez co Maggie była sama w lesie, gdzie później zdarzyła się tragedia. Po tej sytuacji Brooks przyrzeka zawsze jej chronić, być jej "kotwicą" i najlepszym przyjacielem.

"Człowiek powinien się trzymać tych, którzy w niego wierzą, kiedy sam tego nie robi."

Młodzi spędzają ze sobą dużo czasu, nic więc dziwnego, że w końcu rodzi się między nimi uczucie. Niestety los niezbyt im sprzyja i za każdym razem, gdy się odnajdują - coś próbuje ich rozdzielić.
Gdy mają po osiemnaście lat, Brooks dostaje szansę na spełnienie swojego największego marzenia, ale aby to zrobić - musi wyjechać z dala od Maggie.
Dziewczyna, chcąc niczego więcej jak szczęścia chłopaka - namawia go do wyjazdu.

Tylko co się stanie, gdy i Brooksa spotka tragedia, która przekreśli część jego marzeń? Czy Maggie będzie potrafiła poradzić sobie z odwróconą rolą i stać się kotwicą dla Brooksa?
Aby się tego dowiedzieć, musicie koniecznie przeczytać tę książkę.

"Miłość nie polega na byciu z kimś jedynie w słonecznych dniach. Oznacza trwanie przy tym kimś nawet w burzowe noce."

To kolejny raz, gdy brakuje mi słów, aby przelać moje odczucia na "papier". Bo jak opisać to, że książka jednocześnie zdruzgotała i uleczyła?

"Woda, która niesie ciszę" to książka nie tylko o miłości, ale również o odnajdywaniu siebie. Książka dająca nadzieję, że bez względu na to, jak bardzo się w życiu zagubimy - jesteśmy w stanie się odnaleźć, jeśli będziemy wystarczająco cierpliwi i nie zaprzestaniemy walki o siebie.

"Czas pożegnać się z przeszłością i znaleźć przyszłość."

W książce znalazło się również trafne spostrzeżenie, że znaczenie lektury może być ukształtowane przez życiowe doświadczenia. I chyba tak jest w moim przypadku. To by tłumaczyło, dlaczego tak bardzo utożsamiałam się z Maggie May i dlaczego ta historia tak bardzo mną wstrząsnęła.

Wstrząsnęła mną również część "Od autorki", która znajduje się na końcu, dlatego chciałabym umieścić tutaj jej fragment:

"Tę książkę napisałam dla siebie, ale nie tylko. Dedykuję ją wszystkim Maggie May na całym świecie, które czują się czasami zagubione i samotne. Tym, które czują się niewidzialne.Tym, które miewają ataki paniki, zaszywając się w nocy w swoich pokojach. Tym, które płaczą w poduszkę i budzą się rano z wciąż mokrymi oczami. Ta książka jest dla Was. Ta opowieść jest Waszą kotwicą. Jest dowodem na to, że Wy również odnajdziecie swój głos. Jesteście warte miłości, odniesienia sukcesu i spełnienia marzeń. Nie przestawajcie mówić, nawet jeśli drży Wam głos, dobrze? Nie poddawajcie się. Jesteście ważne, kochane i Wasz piękny głos ma znaczenie."

Cóż jeszcze mogę rzec? Może tylko tyle, że poleciłabym tę książkę każdemu, bo chyba nie ma na świecie osoby, która chociaż raz w życiu by się nie zagubiła.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Buntowniczka z pustyni

Nie oszukujmy się, jesteśmy powierzchowni i oceniamy książki po okładce. Często zwracamy uwagę jedynie na lektury ładne wizualnie i kupujemy je, nawet...

zgłoś błąd zgłoś błąd