Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Trans-Atlantyk

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,33 (1983 ocen i 71 opinii) Zobacz oceny
10
63
9
276
8
200
7
560
6
270
5
270
4
91
3
155
2
26
1
72
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8308028241
liczba stron
139
słowa kluczowe
Argentyna, satyra, teoria Formy, groteska,
język
polski

Inne wydania

Jedyny w swoim rodzaju utwór-wyzwanie, utwór-prowokacja, kapitalna rozprawa Gombrowicza z polskością, z podtrzymywanymi przez tradycję stereotypami narodowymi. Genialny humor i cudowny język, zadziwiające wykorzystanie przez pisarza form gawędy szlacheckiej, nie milknące pytania, które w każdym pokoleniu powinniśmy sobie zadawać.

 

Brak materiałów.
książek: 168
Gofka | 2012-03-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 marca 2012

Napisana pięknym językiem, przekomiczna, ale... to by było na tyle ;)
Nie przepadam za książkami, które zrozumieć idzie dopiero bo głębszej analizie. Wg mnie książki powinny być pisane nie tyle co dosłownie, lecz zrozumiale dla każdego czytelnika. Wszystkie metafory i 'ukryte przekazy' (ah jak ja to uwielbiam) przyprawiały mnie o mdłości. Jednakże interpretacja pana Stefana Chwina zamieszczona pod koniec książki dała mi jednak do myślenia i za to duży plus ("polska kultura żąda od Polaków równocześnie twardej jednoznacznej tożsamości narodowej... i seksualnej. Tylko ten, kto potrafi stawać w boju i cierpieć na patriotycznej Golgocie, jest prawdziwym Polakiem i prawdziwym mężczyzną"). Bardzo się cieszę, że Gombrowicz poruszył tak ważne problemy, ten i jeszcze wiele innych, jednak szkoda, że potrzebowałam przeczytać analizę, aby zrozumieć co chce mi on przekazać. Może jestem po prostu za głupia? Możliwe, nie przeczę.

PS. Jeden cytat z książki szczególnie mi się przypodobał: "bo tyż tak rozumiem, że nie ma dla Mężczyzny większego skarbu, jak nieskalana Część Imienia jego".

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Tsatsiki i Mamuśka

Zaczęłam czytać wspólnie z dziećmi (10 i 8 lat). Starsze trochę się uśmiało, młodsze było lekko zdezorientowane. Skończyłam czytać sama, żeby jakoś tę...

zgłoś błąd zgłoś błąd