Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Sowieci: Opowieści niepoprawne politycznie - Część. II

Seria: Historia [Rebis]
Wydawnictwo: Rebis
7,48 (188 ocen i 31 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
22
8
58
7
65
6
21
5
7
4
0
3
2
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380621022
liczba stron
488
kategoria
historia
język
polski
dodała
AMisz

Autor stawia w niej szokującą tezę: bolszewizm był gorszy od nazizmu, a Stalin gorszy od Hitlera. I na potwierdzenie tej tezy ma mocne argumenty. Piotr Zychowicz opisuje zapomniane bestialskie zbrodnie popełnione przez Sowietów oraz wywiadowczą wojnę między II RP a ZSRS. W Sowietach znalazły się też opowieści o wielkich prowokacjach KGB i krwawych wewnętrznych czystkach. O gwałcicielach z...

Autor stawia w niej szokującą tezę: bolszewizm był gorszy od nazizmu, a Stalin gorszy od Hitlera. I na potwierdzenie tej tezy ma mocne argumenty. Piotr Zychowicz opisuje zapomniane bestialskie zbrodnie popełnione przez Sowietów oraz wywiadowczą wojnę między II RP a ZSRS. W Sowietach znalazły się też opowieści o wielkich prowokacjach KGB i krwawych wewnętrznych czystkach. O gwałcicielach z Armii Czerwonej i kanibalach z łagrów GUŁagu. Autor rozprawia się również z mitami „wielkiej wojny ojczyźnianej”, które stanowią fundament polityki historycznej współczesnej Rosji.

 

źródło opisu: DW Rebis, 2016

źródło okładki: DW Rebis, 2016

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
lapsus książek: 1643

Bakcyl czerwonej zarazy

A ja myślałem, że to śmieci,
Że to gówno z nieba leci,
A to sowieci! Sowieci!
Kryj się, kryj!

Fragmenty tekstu pochodzą z piosenki „Sowieci” zespołu Kult, słowa te są przeróbką tekstu Kornela Makuszyńskiego „Ej, dziewczyno, ej, niebogo”, który powstał między 1914 a 1920 r. (http://bibliotekapiosenki.pl/Ej_dziewczyno_ej_niebogo)

Piotr Zychowicz, naczelny prowokator RP, po książce „Żydzi”, gdzie tytułowi bohaterowie nie zostali ukazani jedynie w glorii ofiar holokaustu, wydał książkę „Sowieci”. Dzieło to, podobnie jak „Żydzi” jest kompilacją wywiadów i artykułów na tytułowy temat. Pierwsza część to „Rozmowy o Sowietach” - cykl wywiadów, które w większości ukazały się wcześniej w prasie. W dalszych częściach czytelnik otrzymuje teksty, które są gawędami historycznymi, ukazującymi temat z różnych perspektyw: wrogów komunizmu - „Antysowieci”, działania komunistycznych służb wywiadowczych - „Długie macki GPU”, rozważań na temat stalinizmu - „Obca planeta” oraz eksterminacji Polaków przez władze komunistyczne „Cel: Polacy”. „Żydzi” i „Sowieci” zostały wydane przez Rebis i tworzą cykl p.t.„Opowieści niepoprawne politycznie”.

O ile w kontekście „Żydów” mówienie o „niepoprawności” było pełnoprawne, to w przypadku „Sowietów” trudno zakładać, że ukazanie tematu może mieć demaskatorski charakter. W oficjalnej wykładni historycznej każdej „normalnej” opcji system komunistyczny jest uznany za zbrodniczy, szczególnie w jego stalinowskiej odmianie.

Z artykułów i wywiadów Zychowicza wyłania się...

A ja myślałem, że to śmieci,
Że to gówno z nieba leci,
A to sowieci! Sowieci!
Kryj się, kryj!

Fragmenty tekstu pochodzą z piosenki „Sowieci” zespołu Kult, słowa te są przeróbką tekstu Kornela Makuszyńskiego „Ej, dziewczyno, ej, niebogo”, który powstał między 1914 a 1920 r. (http://bibliotekapiosenki.pl/Ej_dziewczyno_ej_niebogo)

Piotr Zychowicz, naczelny prowokator RP, po książce „Żydzi”, gdzie tytułowi bohaterowie nie zostali ukazani jedynie w glorii ofiar holokaustu, wydał książkę „Sowieci”. Dzieło to, podobnie jak „Żydzi” jest kompilacją wywiadów i artykułów na tytułowy temat. Pierwsza część to „Rozmowy o Sowietach” - cykl wywiadów, które w większości ukazały się wcześniej w prasie. W dalszych częściach czytelnik otrzymuje teksty, które są gawędami historycznymi, ukazującymi temat z różnych perspektyw: wrogów komunizmu - „Antysowieci”, działania komunistycznych służb wywiadowczych - „Długie macki GPU”, rozważań na temat stalinizmu - „Obca planeta” oraz eksterminacji Polaków przez władze komunistyczne „Cel: Polacy”. „Żydzi” i „Sowieci” zostały wydane przez Rebis i tworzą cykl p.t.„Opowieści niepoprawne politycznie”.

O ile w kontekście „Żydów” mówienie o „niepoprawności” było pełnoprawne, to w przypadku „Sowietów” trudno zakładać, że ukazanie tematu może mieć demaskatorski charakter. W oficjalnej wykładni historycznej każdej „normalnej” opcji system komunistyczny jest uznany za zbrodniczy, szczególnie w jego stalinowskiej odmianie.

Z artykułów i wywiadów Zychowicza wyłania się jednak nieco inna ocena komunizmu. Wskazuje on na aktualność „sowietyzowania” kultury europejskiej poprzez zjawisko zwane potocznie „lewactwem” i nie ogranicza on tego stanu jedynie do krajów byłego ZSRR. Otóż wielu intelektualistów i polityków zaraziło się ideami powszechnej „sprawiedliwości i równości”, za którymi stały mechanizmy dochodzenia do władzy sił lewicowych w całej Europie, które pośrednio czerpały swe wzorce z idei sowieckiej. Tak zwany socjalizm z ludzką twarzą stał się idee fix całej Unii Europejskiej. Marzenie o „nowym wspaniałym” lewackim świecie stało się w dużej mierze faktem. Zaprzeczono wartościom patriotycznym i narodowym, doszło do uniwersalizacji systemu wartości, negując zarazem normy etyki chrześcijańskiej, które wcześniej stanowiły podwaliny europejskiego ładu. Dziś, w obliczu wielu zagrożeń, kultura Zachodu jest bezradna i nie ma się do czego odwołać. Jest to na rękę pogrobowcom Stalina, którzy odżywają jako postsowieckie zombie i wykonują swój zwycięski „walking dead”, by zamienić nas w żywe trupy historii.

Zychowicz sięga do źródeł. Pokazuje jak w imię wolności, nowego, lepszego ładu, odbiera się człowiekowi podmiotowość. I odbiera się ją do dziś, mówiąc, że tradycyjne wartości nie istnieją, że dobrem nazywamy to, czego oczekują od nas inni, że ojczyzna i tradycja są wymysłem ciemnogrodu. A przecież bez patriotyzmu i bez tradycji Polska umarłaby jeszcze zanim się narodziła. To w myśli o Polsce przetrwały zarodniki naszej ojczyzny wbitej klinem między dwa mocarstwa, od wieków drących ze sobą koty w zmieniających się historycznych dekoracjach.

Dziś nie ma rusyfikacji czy germanizacji, jest za to „lewizacja”, pochodna sowietyzacji – przekonanie, że jasna strona mocy to ta, gdzie aborcja, feminizm, tolerancja seksualna, kosmopolityzm. Po drugiej stronie muru jest faszyzm, nienawiść, antysemityzm, ksenofobia, gwałt wobec kobiet. Wybór należy do ciebie! Otóż w takim układzie pojęć nie ma wyboru! Nie ma pluralizmu! Nie ma demokracji! Tylko jeśli będziemy mogli wybierać i opowiadać się po określonej stronie, albo tworzyć swoją własną stronę, tylko wtedy będzie możliwy dialog. Jeśli coś, z czym się nie zgadzam, będzie podlegać stygmatyzacji (takie modne słowo ostatnio), wtedy właśnie będzie rodzić się nienawiść i mur niezrozumienia. Zychowicz w tej trudnej sytuacji jawi mi się jako postać pozytywna, ponieważ prowokuje dyskusje każdej ze stron, nie istnieją dla niego historyczne tabu i poprawności ani lewackie, ani prawackie. Piotr Zychowicz mówi, co myśli i podejmuje dyskurs z każdym, kto chce rozmawiać. To jest w jego pisaniu najważniejsze.

Bakcyl sowiecki przetrwał i dalej mutuje, dostosowuje się do dzisiejszych warunków, narzuca swoje widzenie świata, bo ma ta choroba coś z fatamorgany, z majaków strachu, że przyjdą, że podpalą, pozabijają. Sam zaś czyni spustoszenie w naszym świecie, który stał się intelektualnie leniwy i potrzebuje jasnych etykietek dla dobrego samopoczucia, które jest tylko chwilowym uśmierzeniem obaw i oszukiwaniem organizmu. Zychowicz wyzywa nas w pojedynku na prawdę, zmuszając nas byśmy poddali redefinicji wszystko, co wklepano nam do głowy w szkołach oraz przez rozmaite media. Historia dla autora „Sowietów” jest nauką okrutną i najpotrzebniejszą. Tylko dzięki niej będziemy mogli znaleźć szczepionkę, po której może nie będziemy czuć się zbyt dobrze, ale dzięki której przetrwamy.

Poza wszystkim Piotr Zychowicz jest doskonałym gawędziarzem, co szczególnie widać w tekstach, które nie są wywiadami i to sprawia, że książki jego czyta się z pasją i prowokują one do samodzielnego myślenia.

A ja myślałem, że to trzewik, że to kryty słomą chlewik
A to bolszewik, bolszewik! Kryj się, kryj! 

Sławomir Domański

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (501)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 430
Krzysiek88 | 2017-07-05
Na półkach: Przeczytane

Kolejna książka autora między innymi "Obłęd 44" i jest to drugi tom cyklu Opowieści niepoprawne polityczneie. Książka podzielona jest na pięć części: „Rozmowy o Sowietach”, „Antysowieci”, „Długie macki GPU”, „Obca planeta” i „Cel: Polacy”. Każda z nich podzielona jest na krótsze rozdziały dotyczące konkretnego zagadnienia. Na początku pan Zychowicz umieścił wywiady z różnymi osobami jak Wiktor Suworow czy Krzysztof Jasiewicz które przeprowadzał na łamach paru czasopism. Jednak najciekawsze są też jego własne niepublikowane artykuły na temat GPU czy o zwykłym życiu ludzi żyjących w komunistycznej Rosji.
Osobiście podobała mi się książka, masa ciekawych artykułów i wywiady z osobami które niemal z bliska miały kontakt lub od wielu zajmują badaniem dziejów komunistycznego reżimu w Rosji.

książek: 1364
almos | 2016-12-18
Przeczytana: 07 grudnia 2016

Najnowsza książka czołowego prowokatora historycznego to rzecz bardzo nierówna. Obok ciekawych wywiadów ze specjalistami – autorami książek na temat Sowietów - mamy artykuły i eseje samego Zychowicza, które są po prostu słabe, jednostronne, niechlujnie napisane, na poziomie sztubackiej publicystyki. W sumie ma się wrażenie chaosu i niedopracowania, tak że wrażenia są mocno mieszane.

Dyżurny prowokator historyczny stawia w swojej najnowszej książce tezę, że komunizm był gorszy od hitleryzmu ale zupełnie owej tezy nie uzasadnia, bo trudno poważnie traktować argument, że bolszewicy pierwszy obóz koncentracyjny założyli w 1918 roku, a hitlerowcy w 1933 roku. Kategoryczne to stwierdzenie wymaga poważnej i rzeczowej dyskusji o liczbach zamordowanych, o czasie trwania obu totalitaryzmów, o polityce wojskowej (Sowieci potwornie szafowali swoimi siłami), ale to nie w stylu Zychowicza który wali na odlew i odpowiada na trudne pytania ze zdecydowaniem i wdziękiem słonia w składzie...

książek: 2187
emindflow | 2017-04-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 kwietnia 2017

Kolejna książka Piotra Zychowicza utrzymana jest w podobnej formie jak poprzednia „Żydzi. Opowieści niepoprawne politycznie”.
Mamy zatem artykuły i rozmowy publikowane już w prawicowej prasie, ale tym razem autor dołączył do nich kilkanaście rozdziałów, w których prezentuje własny pogląd na temat rosyjskiego komunizmu i skomplikowanych relacji polsko-rosyjskich. Jak zwykle odsłania szereg wstydliwie ukrywanych białych plam w naszej nieodległej historii.
Książka Zychowicza z pewnością nie aspiruje do miana pracy historycznej, wiele postawionych w niej tez jest mocno kontrowersyjnych i niekoniecznie trzeba się z nimi zgadzać. I chyba samemu autorowi też nie o to chodzi. Myślę, że bardziej zależy mu na sprowokowaniu dyskusji.
Ja cenię Zychowicza za odważne pisanie o tematach niewygodnych zarówno dla polityków, jak i dbających o poprawność polityczną historyków, za odsłanianie kolejnych, często mrocznych zakamarków naszej historii, za konsekwentne odwoływanie się w tym kontekście...

książek: 542
Adrian F | 2017-06-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 czerwca 2017

Większość przeczytanych przeze mnie książek traktujących o tematyce Sowieckiej w jakiś sposób dotykało przedstawionych tutaj tematów. Zawsze jednak było to coś w rodzaju 4-5 mocnych rzeczy i później chwila oddechu dla czytelnika, za klikadziesiąt-kilkaset stron znów coś szokującego. Tutaj zaś jest inaczej. Pan P. Zychowicz serwuje niesamowicie mocne opisy życia w "raju na ziemi" oraz jego kreatorów. Niestety mam zbyt ubogi zasób słownictwa, może nawet w języku polskim nie występują wyrażenia które mogłyby opisać tych ludzi tak jak na to zasługują. Polecam więc przeczytać samemu i wyrobić sobie, bądź potwierdzić swój pogląd. Zazwyczaj lubię narzekać na książki skonstruowane w ten sposób jak recenzowani "Sowieci", że są to przedruki jakichś mniejszych fragmentów, że autor mało pisał od siebie itp. Tutaj jednak zrobię wyjątek. Zaserwowane nam kompedium wiedzy o ZSRS jest naprawdę logicznie poukładane i zestawione w taki sposób, że ciężko się oderwać. Co więcej, stopniowane napięcie...

książek: 522
Grot | 2017-02-19
Na półkach: Przeczytane

PODWÓJNA OCENA: 99% książki zasługuje na bardzo wysoką ocenę. Są to rewelacyjne wywiady z historykami na temat komunizmu, II wojny, Stalina, działalności szpiegowskiej itp.

Niestety jest też fatalny 1% . Motyw przewodni całości, czyli opinia Piotra Zychowicza, iż komunizm gorszy od nazizmu. Niestety jest to delikatnie rzecz ujmując nietrafiona teza. Nawet dla mnie, osoby bez wykształcenia historycznego, bazując jedynie na wiedzy zdobytej na lekcjach historii w liceum jest to nie do przyjęcia. Autor całkowicie zdaje się nie zauważać prostego faktu, iż gdyby Hitler wygrał wojnę to jedną z kolejnych grup eksterminacji po Żydach byliby Polacy, Słowianie, mieszkańcy Europy Wschodniej jednym słowem tzw. untermenschen czyli „podludzie” w języku nazistowskim. Czyli mówiąc wprost zostałaby zniszczona substancja narodu. Komunizm był okropnym, ohydnym, zdegenerowanym, ustrojem bezprawia. Jednak nie przypominam sobie aby w PRL miliony ludzi mordowali w komorach gazowych...

Zychowicz na...

książek: 200
Arturion | 2016-12-03
Na półkach: Przeczytane

Piotr Zychowicz poszedł za mocnym ciosem ("Żydzi") i wydał kolejny tom swojej "niepoprawnej" publicystyki. Na tom składa się pięć rozdziałów, z których pierwszy jest rozmowami jakie przeprowadził Zychowicz z innymi historykami i świadkami historii. Pozostałe to artykuły samego Zychowicza, część dotąd niepublikowana.
Autor stawia głośną tezę, iż komunizm był gorszy od "faszyzmu" (bo przez termin rozumie się obecnie niemiecki nazizm), Trzeba przyznać, że udowadnia ją dobrze. Naziści mordowali, komuniści robili też gorsze rzeczy. A mordowali na większą skalę i wcześniej. Rzecz jasna, nie miejsce tu na operowanie liczbami, bo przecież nie w liczbach jest istota upiorności tego systemu.
A Polska miała prawdziwego pecha znaleźć się tuż obok tej ludzkiej rzeźni zwanej rewolucją, a na dokładkę dała odpór bolszewickim hordom. Niewątpliwie i to przyczyniło się do uznania nas przez państwo sowieckie prawie przez cały czas współistnienia - za wroga numer jeden (nawet wobec PRL gospodarze...

książek: 73
Kanon24pl | 2016-12-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 grudnia 2016

Sowieci to najlepsza książka Zychowicza,. Postawiona teza przez autora , ze komunizm był bardziej zbrodniczym systemem od nazizmu nie jest dla mnie , dla osoby zajmującej się historią , tezą kontrowersyjną . Co z tego że sowieci potrzebowali trochę czasu na założenie sieci obozów , skoro bezwzględnie mordowali potencjalnych , zaznaczę jeszcze raz potencjalnych wrogów z całą bezwzględnością i azjatycką brutalnością . Liczba ofiar zbrodni komunistycznych , wielokrotnie przewyższa liczbę ofiar nazizmu ale nie to było istotą komunizmu , istotą komunizmu była fizyczna likwidacja oraz eksperyment, polegający na stworzeniu człowieka radzieckiego , stworu kierującego się odczłowieczonym systemem wartości . Sowieci - doskonała lektura

książek: 4190
Krystian P | 2018-01-06
Na półkach: Przeczytane

Ciekawe wywiady. Książka obowiązkowa dla zachodniej Europy, która doświadczyła "geniuszu" lewicowych intelektualistów tylko od Adolfa. Babcia kolegi zawsze opowiadała, że pomimo swojej ucieczki z pociągu do Auschwitz i kilku prób zabicia przez Niemiecką partię robotników, to czerwona zaraza z wschodu była jeszcze gorsza. Odbierała człowiekowi nie tylko życie (chociaż i tak znacznie mniej) to jednak nie odbierała na taką skalę godności. Po wybiciu najlepszych Rosjan czerwona zaraza zsyłała setki ludzi bez niczego na Syberię, gdzie zjadali się nawzajem. Nastawiała ludzi do tego stopnia w paranoi, że ilość donosów zawalała komendy. Podczas ludobójstw mi. wrzucono żywcem ludzi do morza czarnego. Przerażająca pozycja. Opisy jak masowo gwałcono kobiety i dziewczynki rozkładając je przy drogach. Warto pamiętać, że tej zbrodni można było uniknąć na narodzie Rosyjskim i Polskim, gdyby Piłsudski nie był tym kim był i pociągnął atak dalej.
Warto też pamiętać, że system lewicowy jest...

książek: 98
Darkiz | 2018-03-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 marca 2018

Dzieląc książkę na pięć części to trzy pierwsze i ostatnie są bardzo dobre a przed ostatnia trochę słabsza ... Autor trzyma formę ;) Wie co pisać i jak pisać ."Sowieci"chyba nie będą zadowoleni ? Książka interesująca i wciągająca ,dużo faktów i nieznanych wydarzeń .Według mnie powinna być w szkołach jako lektura obowiązkowa .Jak widać Polska to nic innego jak taki chłopak do bicia .Wszyscy i zawsze mają coś do nas ? To jakieś fatum ? A tak po za tym to kolejny dowód że Boga nie ma ! Bo jak można było na coś takiego pozwolić ? Polecam !

książek: 731
Breaking_Bad | 2018-02-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 lutego 2018

"Sowieci. Opowieści niepoprawne politycznie II" to zbiór tekstów Piotra Zychowicza publikowanych na przestrzeni kilku lat w prasie oraz kilka wcześniej niepublikowanych, napisanych na potrzeby tej publikacji. Połowa książki to wywiady z historykami. Pozostała część pogrupowana tematycznie to artykuły o sylwetkach antysowietów, sowieckim wywiadzie, charakterystyce systemu komunistycznego i zbrodniach na Polakach.
Całość nie tworzy więc zwartej całości i nie opisuje Związku Sowieckiego w sposób usystematyzowany i wyczerpujący. Czyta się to jednak bardzo dobrze - nigdy dość książek przypominających potworności i bestialstwo Sowietów. Zychowicz pisze: "Siedemdziesiąt pięć lat bolszewickiego panowania miało dla narodów, które znalazły się pod sowiecką okupacją, katastrofalne długofalowe skutki. Skutki, które trwają do dziś i odpowiadają za olbrzymią część problemów, z którymi borykają się Rosja, Ukraina i inne kraje byłego ZSRS. System sowiecki przeprowadził bowiem negatywną selekcję...

zobacz kolejne z 491 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd