Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Stanisław August

Wydawnictwo: Universitas
7,66 (79 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
11
8
28
7
24
6
9
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Stanisław August
data wydania
ISBN
9788324217168
liczba stron
432
kategoria
historyczna
język
polski
dodał
Andrzej

Inne wydania

... my, Polacy, nie znosimy właściwych ludzi na właściwych miejscach. My nie lubimy naczelników, szefów, wodzów inteligentnych. Nawet na prezesów naszych stowarzyszeń, stronnictw, organizacji z radością wybieramy ludzi niebojowych, to znaczy pozbawionych indywidualności. Kult poczciwego durnia jest jedynym powszechnie uznanym kultem w Polsce. Stanisław Cat-Mackiewicz

 

źródło opisu: Universitas, Kraków 2012

źródło okładki: www.universitas.com.pl/

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (181)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2160
adamats | 2010-08-28
Przeczytana: sierpień 1999

W powszechnej opinii Stanisław August słynie raczej z "obiadów czwartkowych" niźli ze sprawnego rządzenia. To za jego czasów upadła Rzplita, to jemu zarzucano chwiejność, niezdecydowanie, brak odporności na zewnętrzne naciski i brak pomysłu na zapobieżenie wewnętrznemu rozpadowi państwa. Stanisław Mackiewicz usiłuje dowieść - na stronach tej książki - że to nieprawda. Przekonuje, że to właśnie ostatni Król Polski doprowadził do uchwalenia Konstytucji, którą do dziś - i nie bez podstaw - się szczycimy. Że to On właśnie doprowadził do tego, że: "...zawarowaszy przeto wolnemu Narodowi Polskiemu władzę Praw sobie stanowienia i moc baczności nad wszelką Wykonawczą Władzą, oraz wybierania Urzędników do Magistratu; Władzę najwyższego wykonywania Praw, Królowi w Radzie jego oddajemy...". A jeśli to On właśnie do tego doprowadził, to musimy pamiętać, że była to pierwsza w Europie, a druga na świecie - po amerykańskiej - nowoczesna, spisana konstytucja.
Wydana w 1953 roku na emigracji...

książek: 0
| 2017-04-19
Na półkach: Przeczytane, 2015

Gdybym miał wymienić najbardziej charakterystyczne cechy składające się na zjawisko, jakim bez wątpienia jest pisarstwo zapomnianego obecnie Mackiewicza, byłyby to: chaotyczna konstrukcja, pełna dygresji i anegdot; barwny, gawędziarski styl; zamiłowanie do oryginalnych, idących pod prąd sądów. Wszystko to znajdziemy w biografii ostatniego elekcyjnego króla Polski.
Niektóre wydarzenia autor pomija, mówiąc wprost, że książka wydana na emigracji musi mieć „określoną liczbę stronic”, inaczej nie będzie wydana. Z lektury innych rozdziałów trudno się z kolei domyślić, że głównym zadaniem autora jest przybliżenie życiorysu Stanisława Augusta. Mamy tu na przykład partię w całości poświęconą masonerii, a także obszerną prezentację stosunków na dworze carskim sprzed panowania Katarzyny Wielkiej. W licznych anegdotach przewijają się znane postacie tamtej epoki, takie jak Karol Radziwiłł „Panie Kochanku”, Ignacy Krasicki, Casanova, Piotr Wielki, Ksawery Branicki, Wolter. Sporo miejsca...

książek: 148
Axsiu | 2016-06-18
Przeczytana: 18 czerwca 2016

Największe zasługi w popularyzowaniu prawdziwego oblicza Stanisława Augusta ma bez wątpienia Stanisław Mackiewicz. Mimo że książka ta nie jest może pracą stricte historyczną (autor pomija sporo istotnych kwestii co uzasadnia warunkami na emigracji) to wszystkie swoje poglądy na temat ostatniego króla Polski autor popiera mocnymi i przekonywającymi argumentami.

Jednak Mackiewicz, jak to Mackiewicz, nie napisał i raczej nie miał zamiaru napisać typowej biografii sławnej postaci. Każdy rozdział, podrozdział jest pełen dygresji w postaci licznych anegdot, ciekawostek, różnych przemyśleń autora (o których za chwilę). "Cat" przybliża historie takich postaci XVIII-wiecznej Polski i Europy jak Karol Radziwiłł "Panie Kochanku", Dogrumowa, Casanova, Sołtyk, Katarzyna II czy Franciszek Ksawery Branicki.

Jednak w moich oczach największą zaletą i wartością tej książki są liczne dygresje poświęcone rozmyślaniom o Polakach, naszej mentalności, przywarach, skłonności do anarchii czy wreszcie...

książek: 650
Paweł | 2013-06-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 czerwca 2013

Tym razem Stanisław Cat-Mackiewicz postanowił napisać biografię naszego ostatniego króla- i przy okazji wystąpić w jego obronie przed powszechnym uznawaniem go za głównego winowajcę rozbiorów. Autor skupia się na wielu rzeczach, które zwykle są pomijane przy ocenie tamtych czasów, jak chociażby ukazanie totalnej opozycji sporej części szlachty przeciwko wszystkiemu co zaproponuje król i permanentne dążenie do jego detronizacji.
Czyta się w miarę przyjemnie, chwilami może się wydawać, że autor odbiega trochę od tematu, ale za to rekompensuje ten fakt wspaniałymi anegdotami z epoki. Generalnie Mackiewicz potrafi bardzo plastycznie opisywać dawne czasy i tyczy się to nie tylko tej książki. Poza tym niejednokrotnie nawiązuje do czasów jemu współczesnych, ukazując równocześnie jak niewiele się zmieniła polityka przez wieki.

książek: 1542
Pearon | 2014-10-16
Przeczytana: 16 października 2014

Biografia Stanisława Augusta Poniatowskiego ostatniego króla Polski napisana została przez Stanisława Cat-Mackiewicza w sposób gawędziarski, dzięki czemu czyta się ją lekko i przyjemnie.
Mackiewicz stara się przedstawić tytułową postać w szerszym kontekście polityczno-społecznym. Robi to niejako w charakterze adwokata króla, którego większość historyków uznaje za nieudacznika i chyba jedyną odpowiedzialną osobę za rozbiory Polski. Autor starannie analizuje fakty i nadaje im odpowiednie znaczenie. Przybliża czytelnikowi postać ostatniego elekta, ocieplając ją i rozgrzeszając z ciążących na niej dziejowych zarzutów. Muszę przyznać, że robi to skutecznie.
Argumentacja jest logiczna, a dzięki szerokiemu spojrzeniu stawia ją mocno na nogach.

Dzięki licznym anegdotom, rozważaniom i dygresjom, Mackiewicz przedstawia stosunki Polski z państwami wywierającymi wpływ na jej politykę wewnętrzną, stronnictwa i powszechne przekupstwo, które podsycają nienawiść i niechęć polskiej szlachty do...

książek: 113
Lukas | 2016-03-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 marca 2016

Emigracja londyńska nie służyła Catowi: kłopoty finansowe, liczne konflikty (m.in. ze Stanisławem Mikołajczykiem), a poza tym... Anglicy, których nigdy - delikatnie mówiąc - nie darzył on sympatią. Aby oderwać się od uciążliwej rzeczywistości Mackiewicz na długie godziny zagłębiał się w bibliotekach nad woluminami o dziejach Polski i Europy w XVIII wieku. Owocem kilkumiesięcznych studiów jest "Stanisław August", książka będąca nie tylko biografią ostatniego króla Polski, ale także - a może i przede wszystkim - lustrzanym odbiciem ostatniego stulecia istnienia I Rzeczypospolitej. Rzeczypospolitej pogrążonej ów w anarchii, skorumpowanej i podzielonej. Mackiewicz odpluwa Stanisława Augusta Poniatowskiego, który w oczach wielu historyków był głównym winowajcą upadku I RP, ba, przekonuje, że w rzeczywistości był król pierwszym obrońcą interesu narodowego, że jego talenty polityczne, dyplomatyczne dały nadzieję na powstrzymanie zaborców (ostatecznie zaprzepaszczoną przez podzielone...

książek: 359
Ariel_O | 2017-08-10
Na półkach: Przeczytane

Stanisław Cat-Mackiewicz jest jednym z najwybitniejszych publicystów polskich XX wieku. Jego barwna panorama epoki "ostatniego króla Polski i wielkiego księcia litewskiego" jest tego dobitnym dowodem. Pełna anegdot, ale i ostrych sądów politycznych, stanowi polemikę z dominującymi w opinii polskiej poglądami na panowanie Stanisława Augusta Poniatowskiego. Kreśli Autor w istocie apologię tego monarchy, jako jedynego być może polskiego polityka doby ówczesnej, który, chcąc zreformować państwo, dostrzegał równocześnie uwarunkowania międzynarodowe, niezbędne do uwzględnienia w dziele odnowy Rzeczypospolitej. Zbyt daleko może idzie Cat w afirmacji Sejmu Czteroletniego, lekceważąc wpływ jego reform na genezę drugiego rozbioru, słusznie dostrzegając jednak nieudolność jego polityki zagranicznej i zręczność działań pruskich. Książka stanowi, obok "Dziejów głupoty w Polsce" Aleksandra Bocheńskiego oraz "Margrabiego Wielopolskiego" Ksawerego Pruszyńskiego trylogię, którą każdy zwolennik...

książek: 211
hincol44 | 2016-12-16
Na półkach: Przeczytane

Rewelacyjna. Wiele faktów poddanych obróbce Mackiewicza pozwala inaczej spojrzeć na stereotypowy wizerunek naszego ostatniego króla. Z tego co pisze publicysta Mackiewicz wyłania się obraz genialnego polityka, którego obawiali się przede wszystkim Rosjanie. Konfederacja Barska, obrady sejmowe, Rejtan i jego "spisek" jak nazywa to Mackiewicz... Toż to zupełnie nowa historia.....

książek: 576
odoaker | 2014-03-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 marca 2014

Wybitna erudycja autora pozwala nam, dzisiejszym Polakom dostrzec, że w poprzednich wiekach nasz kraj wcale nie był jakimś zaściankiem Europy, marginalnym państewkiem, lecz mieszały się tu wpływy najtęższych umysłów epoki z całego kontynentu.

książek: 259
Krzysztof1993 | 2017-08-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 sierpnia 2017

Wraz z przeczytaniem książki ks. W. Kalinki dotyczącej Sejmu Czteroletniego, podjąłem postanowienie o zapoznaniu się z literaturą, która próbuje ukazać dzieje I Rzeczypospolitej u schyłku jej istnienia. Tym razem przyszła pora na Stanisława „Cata” Mackiewicza i jego „Stanisława Augusta”, czyli kolejną pozycję z gatunku przychylnie nastawionych do niezbyt lubianego ówcześnie ostatniego króla Polski. Pomimo niepotrzebnych przydługich wtrąceń o masonerii, a dokładnie o ich rytuałach itd., lektura daje całkiem zwięzły i przystępny obraz zdarzeń od Sejmu konwokacyjnego w 1764 roku do śmierci Stanisława Augusta. Autor punkt po punkcie krytykuje postawy ówczesnej szlachty, konkretne decyzje polityczne, które wpłynęły na ostateczny los niegdyś potężnego państwa. Z drugiej strony przedstawia posunięcia ostatniego władcy jako dojrzałe politycznie i cechujące się zawsze dobrem państwa. Podobnie jak w przypadku pracy ks. Kalinki i tutaj powstrzymam się od wystawienia oceny z powodu...

zobacz kolejne z 171 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd