Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Głos Pana

Seria: Lem
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,81 (919 ocen i 72 opinie) Zobacz oceny
10
119
9
194
8
227
7
230
6
93
5
40
4
5
3
11
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308061923
liczba stron
320
słowa kluczowe
lem, fantastyka, impuls neutrinowy
język
polski

Klasyczne dzieło Stanisława Lema Jedna z najlepszych powieści o kontakcie z obcą cywilizacją w historii literatury fantastycznej Uczeni przypadkiem odkrywają, że na Ziemię dociera z kosmosu sygnał, który może być komunikatem od rozumnych istot. Jednym z naukowców, którzy mają za zadanie rozkodowanie tajemniczego impulsu neutrinowego, jest sławny matematyk Piotr E. Hogarth. Ale jak odczytać...

Klasyczne dzieło Stanisława Lema

Jedna z najlepszych powieści o kontakcie z obcą cywilizacją w historii literatury fantastycznej

Uczeni przypadkiem odkrywają, że na Ziemię dociera z kosmosu sygnał, który może być komunikatem od rozumnych istot. Jednym z naukowców, którzy mają za zadanie rozkodowanie tajemniczego impulsu neutrinowego, jest sławny matematyk Piotr E. Hogarth. Ale jak odczytać przesłanie, skoro nie wiadomo nawet, czy nadawcy rzeczywiście istnieją? A jeśli istnieją, kim są i jakie mają wobec ludzkości zamiary?

Głos Pana, który powstał tuż po powieści Solaris, to popis kunsztu pisarskiego Lema: brak w tej książce awanturniczej akcji, ale zmagania uczonych z tajemnicą poruszają i przykuwają uwagę bardziej niż w niejednej powieści przygodowej, a dotknięcie Nieznanego prowokuje do zadania najważniejszych pytań o istotę świata i naturę człowieka.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/3986/G...(?)

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/3986/G...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2204)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 764
Elżbieta | 2016-08-27
Na półkach: Przeczytane, Ebook
Przeczytana: 27 sierpnia 2016

Ależ to była trudna książka.Wymagała nieustannego skupienia i wytężonej uwagi.Niektóre fragmenty musiałam przeczytać powtórnie,żeby rozumieć tok myśli autora.Nie żałuję tego trudu,bo Lem to wielki pisarz,genialnie rozumiejący naturę tego świata.Pisał tą książkę prawie 40 lat temu,a ona wciąż jest boleśnie aktualna.Bo i cóż z tego,że mamy ogromny postęp w nauce i nowych technologiach,kiedy człowiek w znacznej części wykorzystuje je przeciwko drugiemu człowiekowi.Tak,zgadzam się z Lemem,że coś w rozwoju naszej cywilizacji poszło nie tak i w obecnym jej stanie człowiek nie nadaje się do kontaktu z innymi cywilizacjami,bo nie ma gwarancji,że wyższe od naszych techniczne osiągnięcia tych cywilizacji,gdyby dotarły na Ziemię,nie zostałyby wykorzystywane w walkach „plemiennych”między ludźmi, co mogłoby się skończyć zagładą części wszechświata. Te 40 lat,które niedługo miną od napisania książki jest dowodem,że Lem był genialnym wizjonerem,bo,niestety, źle się dzieje na naszej Ziemi i nic...

książek: 2821
geokuba | 2013-06-26
Przeczytana: 26 czerwca 2013

Antypowieść. Coś takiego tylko Lem mógł napisać. Wspomnienie matematycznego geniusza o zacięciu filozoficznym na temat niewytłumaczalnego zjawiska astrofizycznego o charakterze metafizycznym. Totalny odpał.
Na 42. stronie narrator lojalnie uprzedza: „Czytelnika, który zabrnął aż do tego miejsca i z rosnącym zniecierpliwieniem oczekuje wprowadzenia w meritum sławnej zagadki, spodziewając się, że przyprawię go o dreszcze równie rozkoszne jak te, jakich doznaje na seansach krew mrożących filmów, namawiam, aby książkę moją odłożył, ponieważ się rozczaruje”. Jakiś szczątkowy dialog, co prawda, pojawia się pod koniec książki – na 166. stronie. Książki nie odłożyłem – przeciwnie – tym bardziej poczułem się nią zaintrygowany.
Ja jestem tego samego zdania co Philip K. Dick: LEM oczywiście nie może być człowiekiem, to organizacja o takim kryptonimie; nie ma takiego człowieka, który sam napisałby takie książki, jak ta.

książek: 1539
Marcin | 2015-06-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 czerwca 2015

Tak poczytuję Lema od jakiegoś czasu i nie przestaje mnie ten pisarz zadziwiać. To naprawdę światowa ekstraliga gatunku, a nawet więcej niż gatunku, po prostu świetna, ambitna literatura do przemyśleń. Poraża mnie wizjonerstwo Lema, jego przenikliwość, dalekowzroczność, inteligencja i erudycja. Panowanie nad językiem, tykanie się tematów skomplikowanych, zapuszczanie się tam gdzie inni się nie zapuścili. A przy tym każda jego książka jest inna. "Głos Pana" to z pewnością jedna z trudniejszych jego pozycji. Niby powieść ale w fabułę rzucani jesteśmy jedynie okazjonalnie, szczątkowo, bardziej się to czyta jak traktat naukowo-filozoficzny. Mało akcji i fabuły, multum hipotez. Philosophy-fiction a nie science-fiction. Jak mogłaby wyglądać próba nawiązania kontaktu z kosmosem? Z czymś innym od nas? To co nurt SF przeważnie traktuje po łebkach i z nawiną antropocentryczną perspektywą (no nawet ten kultowy "Kontakt" Carla Sagana), u Lema jest zdecydowanie bardziej wiarygodne, sceptyczne i...

książek: 1257
almos | 2017-12-17
Przeczytana: 05 grudnia 2017

Bardziej esej naukowo-filozoficzny niż literatura piękna, mówiący o nieudanej próbie kontaktu z obcą cywilizacją. Lem jest tu pesymistą, bo obcy wysyłający nam sygnały są najpewniej daleko bardziej rozwinięci, zatem nie jesteśmy w stanie pojąć ich przekazu. Poza tym praca nad sygnałem zaburzona jest tarciami kompetencyjnymi na Ziemi. Trudna, wymagająca, fascynująca proza.

Książka stanowi wspomnienia genialnego matematyka Piotra N.Hogartha (alter ego Lema) z pracy nad projektem MAVO, czyli Master's Voice, chodzi o powtarzające się sygnały zarejestrowane z kosmosu. Rzecz jest więc o kontaktach z cywilizacjami pozaziemskimi, ale nie w stylu talerzy UFO czy filmów Spielberga, to rzecz poważna, sporo tam filozofii i głębokich rozważań naukowych

No właśnie, książka w zasadzie nie ma fabuły, to bardziej traktat czy esej naukowo-filozoficzny. Pisze Lem sporo o granicach naszego poznania, o socjologii nauki, jak zwykle pisze zajmująco i z porażającą mądrością, ale to lektura trudna,...

książek: 191
vattghern76 | 2015-06-14
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2015
Przeczytana: 14 czerwca 2015

Tym razem się nie zawaham i stwierdzę wprost i od razu – obcować tu będziem z Arcydziełem gatunku!

Gdy 20 lat temu zdarzyło mi się po raz pierwszy wziąć do ręki "Głos Pana" i z lekturą tą spędzać dość mozolnie wakacyjny czas, wiedziałem już wtedy, że bez wątpienia mam tutaj do czynienia z jedną z najlepszych powieści Stanisława Lema!

A czytana dziś, nie straciła ona w mej opinii, ni uznaniu, absolutnie niczego, w dodatku odebrałem ją niemal identycznie!

Być może bogatszy co nieco w swe indywidualne doświadczenia życiowe, czy też czytelnicze, nieco łatwiej było mi się teraz przez nią przedzierać.

Trudności bowiem "Głos Pana" serwuje czytelnikowi chwilami niemałymi dosyć spore!

Już sam początek lektury do łatwych nie należy: niezwykle mozolny, wymagający porządnego skupienia, a nawet lekko zniechęcający! Autor, po kilkudziesięciu stronach wściekłego wycinania sobie czytelniczą maczetą drogi, przez słynne tutaj, słowne Lemowe chaszcze, wcale jednak nie pociesza i bólu naszych...

książek: 1130
Sylwka | 2017-07-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 czerwca 2017

Odświeżanie i nadrabianie twórczości Stanisława Lema idzie mi dość topornie. ;) Już mi się wydawało pod koniec zeszłego roku, że nabrałam jakiegoś tempa (tak przeczytałam dwie książki w odstępie miesiąca ;)), a tu znowu pauza na ponad pół roku. Najważniejsze jednak, iż znowu odważyłam podejść się do Lem-owej półki i sięgnąć po czwartą w kolejności książkę z kolekcji „Dzieła Stanisława Lema” pod tytułem Głos Pana.

"Uczeni przypadkiem odkrywają, że na Ziemię dociera z kosmosu sygnał, który może być komunikatem od rozumnych istot. Jednym z naukowców, którzy mają za zadanie rozkodowanie tajemniczego impulsu neutrinowego, jest sławny matematyk Piotr E. Hogarth. Ale jak odczytać przesłanie, skoro nie wiadomo nawet, czy nadawcy rzeczywiście istnieją? A jeśli istnieją, kim są i jakie mają wobec ludzkości zamiary?"

Głos Pana to chyba jedna z trudniejszych książek autora jaką miałam okazję przeczytać. Wymaga wielkiego skupienia i czasem nawet cofnięcia się o kilka akapitów, by zrozumieć...

książek: 1026
atimere | 2017-11-05
Przeczytana: 04 listopada 2017

Głos Pana, to przygoda intelektualna, a zarazem lekcja skromności, bo zawiera w sobie jakąś tajemnicę, której tak czytelnik jak i narrator nie są w stanie rozszyfrować. Stanisław Lem roztacza tu przed nami wizję tyle nęcącą, co niebezpieczną, skłania do przemyśleń, ale nie prowadzi do celu. Posługując się pamiętnikarską narracją prezentuje rozterki profesora Hogartha doprowadzając jednocześnie czytelnika do własnych wniosków i wątpliwości.

książek: 117
sensejMichał | 2015-08-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2015 rok

Geniusz potwierdzony.

Istnieje niewiele książek, po których przeczytaniu człowiek rozglądając się wkoło, patrzy przez wszystko, gdyż otoczenie jest wypłukane z sensu. Jak myśleć o posprzątaniu pokoju, gdy ktoś inny odczytuje sygnał neutrinowy z gwiazd? Stoimy bowiem w obliczu dzieła, które udowania człowiekowi jego małość, jak i wielkość. Jednocześnie. Małość, gdyż jesteśmy tylko miliardową częścią czasu, wielkość, bo sami się tego dowiedzieliśmy. Lem nam to fenomenalnie wykłada. Człowiek, którego wiedza, hipotezy, zaangażowanie, jego uniwersalność motywują do poznawania świata samemu.
Mamy do czynienia, do czego nas Lem przyzwyczaił, z burzą myśli na różnych płaszczyznach. Rozmyślamy, wraz z autorem, czy nauka przekracza granice ustalone przez filozofów jako nieprzekraczalne, czy szuka wątpliwości jeszcze dalej. Filozof o granice pyta siebie, nauka całe otoczenie. Która wartość musi być mniejsza, by nastąpił rozwój, odległość miedzy gwiazdami, czy dystans między ludźmi?...

książek: 375
Nitager | 2017-04-15
Na półkach: Przeczytane

Treści tej powieści-nie powieści nie da się ocenić. Nie istnieje taka skala, która wydawałaby się właściwa dla tego dzieła. Ale forma jest ciężka. Bardzo ciężka. Zwłaszcza, jak na Mistrza, który nie raz i nie dwa razy pokazał, że potrafi najważniejsze treści przemycić w formie lekkiej jak piórko.
Lektura jest kłopotliwa, bo nie ma tam niczego, co przyciągnęłoby uwagę czytelnika. Jest to właściwie traktat filozoficzny, ubrany w strój powieści fantastyczno-naukowej. Nie ma tu żadnej akcji - ta pojawia się dopiero mniej więcej po przebrnięciu przez 2/3 książki i wciąż jest bardzo statyczna, choć dzieje się naprawdę wiele. Dlatego trudno mi się ją czytało. Rozpraszało mnie byle co, nie mogłem się nad nią skupić, choć zmuszałem się do tego całą siłą woli, bo treść mnie zachwyciła.
Gdybym miał porównać tę książkę do dzieła mistrza sztuki kulinarnej, powiedziałbym, że jest niezwykle pożywna, zdrowa i wartościowa, ale zupełnie bez smaku. Jedynie pod koniec kuchmistrz dorzucił trochę...

książek: 533
tomsn | 2014-01-02
Przeczytana: 30 grudnia 2013

Rozpoczynając przygodę z dziełem Lema zatytułowanym „Głos Pana” czytelnik spodziewa się niezwykłej przygody intelektualnej. Dzieje się tak, gdyż autor pisze o jednej z największych zagadek świata – czy możliwe jest spotkanie pozaziemskich cywilizacji. Czy z niezmierzonej pustki dobędziemy jedynie okruchy skał, zdjęcia i światło bijące w powierzchnię Ziemi? W powieści z gwiazd przychodzi przekaz uczyniony przez inteligentne istoty. Ważniejszym jednak problemem, z którym mierzy się Lem jest pytanie o to, jak niniejszy kontakt przyjdzie wykorzystać ludziom.
„Głos Pana” jest znakomity pod względem budowania napięcia, przedstawienia postaci, zarysowania ich usposobienia i charakterów. Prezentacja przekazu jest dokonywana za pomocą licznych porównań, które laikowi nauk fizycznych i matematycznych pomoga zobrazować podstawowe problemy. Wiele linii zajmuje charakterystyka głównego bohatera-narratora dokonywana drogą autoprezentacji. Na tych stronicach swoistego wstępu już można odkryć...

zobacz kolejne z 2194 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Powstanie film na podstawie „Głosu Pana“ Stanisława Lema

Jak podaje serwis stopklatka.pl znany węgierski reżyser György Pálfi, twórca filmu „Swobodnego opadania" postanowił zekranizować książkę Stanisława Lema, „Głos Pana”.


więcej
Cetnarowski i Majka o KIC 8462852

W związku z ujawnionym sensacyjnym odkryciem, że wokół gwiazdy KIC 8462852 mogą krążyć niezidentyfikowane obiekty latające, postanowiliśmy o komentarz w tej sprawie poprosić dwóch fantastycznych mężczyzn - Michała Cetnarowskiego i Pawła Majkę. Przeczytajcie ich reakcje!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd