Emma - CD

6,89 (3728 ocen i 207 opinii) Zobacz oceny
10
191
9
356
8
602
7
1 223
6
734
5
450
4
70
3
81
2
10
1
11
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Małżeństwo dla pieniędzy to nikczemność, a małżeństwo bez nich to głupota - tak zwięźle podsumował lord David Cecil poglądy autorki na tę instytucję. Ale Emma to nie tylko kolejna książka o perypetiach matrymonialnych w XIX-wiecznej Anglii. To przede wszystkim błyskotliwa komedia omyłek, której przedmiotem jest gra pozorów, samooszustwa i iluzje, jakich dostarcza nam w nadmiarze nasz egoizm i...

Małżeństwo dla pieniędzy to nikczemność, a małżeństwo bez nich to głupota - tak zwięźle podsumował lord David Cecil poglądy autorki na tę instytucję. Ale Emma to nie tylko kolejna książka o perypetiach matrymonialnych w XIX-wiecznej Anglii. To przede wszystkim błyskotliwa komedia omyłek, której przedmiotem jest gra pozorów, samooszustwa i iluzje, jakich dostarcza nam w nadmiarze nasz egoizm i zadufanie. W samym zaś środku intrygi stoi niezwykła bohaterka, pełna życia i wigoru, urocza, nieznośna i apodyktyczna Emma...Czyta Magdalena Woźniak

 

źródło opisu: Matras

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3225
Meowth | 2017-07-18
Przeczytana: 18 lipca 2017

Przed laty czytałam tę powieść, widziałam później dwie różne ekranizacje, obecnie wysłuchałam audiobooka i za każdym razem moja reakcja jest identyczna: ogromne rozdrażnienie. Nie spotkałam jeszcze w literaturze bohaterki równie denerwującej jak Emma Woodhouse. Zarozumiała, wypieszczona panna w dobrego domu, amatorsko i nieodpowiedzialnie bawiąca się w swatkę dla swej niżej urodzonej "podopiecznej" Harriet Smith, poczyna sobie w sprawach cudzych uczuć niczym słoń w składzie porcelany, w efekcie wyrządzając tylko krzywdę nieszczęsnej protegowanej i sprawiając jej ból. Co gorsza, nie raczy uczyć się na własnych błędach, bo uważa się za lepiej zorientowaną, i zamiast w pokorze zaniechać swej "dobroczynności", intryguje nadal, w wyniku czego kolejne rozczarowania i ciosy spadają na biedną, skromną i prostoduszną Harriet.

Pycha, zadufanie i egoizm Emmy dochodzą do głosu szczególnie wtedy, gdy urażona zostaje jej miłość własna i zagrożone są jej osobiste uczucia oraz marzenia matrymonialne. Wówczas nagle ulubiona towarzyszka, którą dotychczas starała się za wszelką cenę awansować społecznie poprzez swaty z kimś z wyższego stanu, w jej oczach wydaje się prostą, głupią dziewczyną, na tyle zuchwałą i bezczelną, by marzyć o związku z mężczyzną wysoko urodzonym!

Doprawdy, Emma to wyjątkowo antypatyczna, zapatrzona w siebie, pusta, zarozumiała i protekcjonalna postać. Nie czuję do niej najmniejszej sympatii i jest dla mnie nie do pojęcia, że autorka, choć nie raz wytykała w swych utworach wielkopańskie uprzedzenia, butę i wyniosłość, zamyka jej historię szczęśliwie, zamiast przykładnie ukarać za pyszałkowatość. Widocznie happy end miał dla niej większą wartość od jakiejś społecznej misji pisarskiej. I za to mam do Jane Austen wielki żal.

Na moją ocenę ma też wpływ interpretacja Magdaleny Woźniak. Choć dźwięczny, młody głos pasuje do tytułowej bohaterki, jak również stylu samej Austen, to jednak w chwilach, gdy niektórym postaciom czytająca nadawała karykaturalny rys, stawał się on denerwująco piskliwy i przesadnie groteskowy. Irytowała mnie też nieco drewniana intonacja i zdarzające się od czasu do czasu błędy w akcentowaniu wyrazów w zdaniach, co nadawało frazom dosyć dziwaczne znaczenie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Porwana pieśniarka

Autorka chyba pisała tę powieść na kolanie, bo ilość idiotyzmów można mnożyć w nieskończoność. Rozwleczona fabuła, którą można by zamknąć w maksymalni...

zgłoś błąd zgłoś błąd