Publicystyka
15
Najnowsze artykuły
ArtykułyCrime Story: pierwsze takie wydarzenie autorskie w Polsce
1
ArtykułyWielkanoc z książką i nie tylko – czytelnicze oraz kreatywne pomysły na prezent1
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej2
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty2
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Powiązane treści
Aktualności
3
Najpierw książka, później film (30.07.2019)
W tym tygodniu w naszym przeglądzie newsów ze świata książki i filmu przedstawiamy obrazy nominowane do Złotych Lwów. Zapraszamy również na dawkę informacji ze świata seriali. A na...
Publicystyka
22
Literackie postwalentynki
Mówienie o walentynkach w kontekście literatury wielu może przyprawić o zgrzytanie zębami. Zostawmy zatem walentynki gdzie ich miejsce (w tytule) i zajmijmy się czymś...
Varia
69
Najgorzej dobrane pary w literaturze
Kilka dni temu J. K. Rowling oświadczyła, że żałuje, że Ron i Hermiona zostali parą, a później małżeństwem. Stwierdziła, że Hermiona i Harry tworzyliby bardziej dobraną parę....
Niebezpieczne związki Pierre Choderlos de Laclos 
Powieść jest napisana w formie listów. Dzięki temu zabiegowi, czytelnicy mogą poczuć się, jakby znaleźli na strychu listy sprzed 300 lat i było im dane odkryć tajemnice żyjących ówcześnie ludzi.
Główna fabuła opowiada o spisku dwóch dawnych kochanków – markizy de Merteuil oraz wicechrabiego de Valmont, dla których miłość i uczucia innych osób stanowią grę. Nie angażując się emocjonalnie w związki, wykorzystują różne osoby dla własnej zabawy lub zemsty, niszcząc im przyszłość i reputację. Poza listami tych dwojga mamy też listy „ofiar” ich gry, które niczego nieświadome darzą ich zaufaniem.
Podczas lektury momentami miałam mieszane uczucia, duże emocji wzbudzała we mnie wymiana listów między wycehrabią, a markizą. Nie byłam świadoma, że ludzie mogą być tak bezwzględni wobec innych osób. Jednak dzięki ukazaniu tej perspektywy, czytelnik zostaje uświadomiony, na jakie osoby może trafić w życiu i jak trzeba uważać w doborze towarzystwa oraz jak skutecznie radzić sobie z manipulacjami innych osób.
Podsumowując, ta powieść bardzo mi się podobała, jedynymi fragmetami, które gorzej mi się czytało były listy wicehrabiego do prezydentowej de Tourvel. Zabiegi nadawcy, mające na celu rozkochanie w sobie tej kobiety, były za bardzo rozciągnięte i za mało treściwe. Miałam wrażenie, że w każdym liście powtarza to samo w sposób zbyt długi, robiąc z siebie ofiarę. Serdecznie polecam przeczytać tę powieść, daje do myślenia, pokazuje jak działa karma, jest ciekawie napisana oraz szybko się ją czyta mimo prawie 400 stron.
Niebezpieczne związki Pierre Choderlos de Laclos
Od jakiegoś czasu miałam ,,Niebezpieczne związki" w planach czytelniczych, więc w końcu postanowiłam sięgnąć po tę pozycję. Nie ukrywam, że przyciągnęła mnie forma epistolarna - nigdy jeszcze nie zetknęłam się z książką pisaną całkowicie w listach, dlatego jej lektura była zupełnie nowym i bardzo przyjemnym doświadczeniem.
Pięknie napisana powieść o brzydkich sprawach: manipulacji, zepsuciu duchowym i moralnym, zemście i walce o dominację, a to wszystko w XVIII-wiecznej Francji, tuż przed rewolucją francuską, kiedy w kręgach arystokracji szerzy się libertynizm, a elita odrzuca jakiekolwiek zasady moralne, seksualne i uczuciowe w imię pozornego wolnomyślicielstwa i rozpusty.
Śledzenie korespondencji bohaterów, szczególnie markizy Merteuil i wicehrabiego Valmonta, było równoznaczne ze studiowaniem tego, jak głęboko ulec można rozkładowi własnej duszy, jak genialnym intrygantem i pustym człowiekiem trzeba być, aby krzywdzić niewinnych ludzi, brudzić ich nieskazitelność, a to wszystko, byleby nie wyjść na przegranego w grze, która nawet nie istnieje.
Szczególnie ciężko znieść było Valmonta - jego traktowanie kobiet jako zabawki służące męskiej przyjemności budziło we mnie wstręt od pierwszego do ostatniego listu.
Końcówka wydawała mi się wymowna - w mizoginistycznym świecie mężczyzn, którym wszystko uchodzi płazem, to zawsze kobieta jest tą winną, która zasługuje na potępienie.
I choć markiza i wicehrabia rywalizowali ze sobą w swojej własnej grze, obydwoje ostatecznie przegrali, doprowadzając się do destrukcji.
Bez dwóch zdań jest to fascynujące studium ludzkiej natury, zakłamania i przede wszystkim manipulacji. Bycie niemal naocznym świadkiem gier, jakie prowadzili bohaterowie, fałszywych wizji i bezduszności ich postaci, było niezwykle intrygujące.
Przyznam, że pojawiały się w powieści takie momenty, które mogły nużyć i odpychać czytelnika powtarzalnością, ale mnie zatrzymały mimo wszystko.
Świetnie czytało się te listy - dobór słownictwa, wzniosłość wypowiedzi i ich ton pochłaniały do reszty.
Zostanie ze mną ta książka na bardzo długo jako wnikliwa analiza człowieka i jego zepsucia.
Z czystym sumieniem, polecam 💌.
