Zabójstwo Harriet Krohn

Tłumaczenie: Elżbieta Hygen
Cykl: Konrad Sejer (tom 7)
Wydawnictwo: Papierowy Księżyc
5,79 (52 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
0
9
3
8
8
7
6
6
11
5
13
4
5
3
5
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Drapet på Harriet Krohn
data wydania
ISBN
9788361386872
liczba stron
350
język
polski
dodała
Ag2S

Karin Fossum uznawana jest za jedną z najlepszych autorek kryminałów na świecie. Tłumaczona na kilkanaście języków, doceniana jest w szczególności za niezwykle dopracowaną pod względem portretów psychologicznych postaci serię o śledztwach prowadzonych przez inspektora Konrada Sejera. „Zabójstwo Harriet Krohn”, jej najnowsza na polskim rynku powieść, jest kolejną historią w tej bestsellerowej...

Karin Fossum uznawana jest za jedną z najlepszych autorek kryminałów na świecie. Tłumaczona na kilkanaście języków, doceniana jest w szczególności za niezwykle dopracowaną pod względem portretów psychologicznych postaci serię o śledztwach prowadzonych przez inspektora Konrada Sejera.
„Zabójstwo Harriet Krohn”, jej najnowsza na polskim rynku powieść, jest kolejną historią w tej bestsellerowej serii. Autorka stawia w niej pytanie: jak daleko można się posunąć, aby zmienić swoje życie i jak można dalej żyć z brzemieniem popełnionej zbrodni.
To pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników kryminału. Nie tylko skandynawskiego!
Mroczny i intensywny portret mordercy nakreślony niezwykle analitycznym piórem norweskiej królowej zbrodni.
Bezrobotny Charles Olav Torp, Charlo, jest winny swemu dawnemu koledze 200 000 koron. Nie ma też dobrego kontaktu ze swoją ukochaną córką, Julie. Problemy trzeba jednak rozwiązywać.
Aby zwrócić swój dług i spełnić wielkie marzenie córki, Charlo popełnia okrutne morderstwo.
Jego życie zmienia się na lepsze, a przyszłość wyglądałaby obiecująco, gdyby nie istniał Konrad Sejer.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Papierowy Księżyc, 2016

źródło okładki: Wydawnictwo Papierowy Księżyc, 2016

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (15)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 273
Nielotna | 2019-03-24
Przeczytana: 24 marca 2019

Podczas wyzwania czytelniczego postanowiłam odkrywać nowych twórców i tak wybrałam Karin F. Przez pierwszą część lektury myślałam o F.Dostojewskim i o tym, że to już było tylko w lepszej wersji. Końcówka z kolei była za krótka, żeby podnieść moją ocenę. Może dam jeszcze autorce szansę, ale na razie czeka mnie dużo lepszych znajomych autorów ;)

książek: 4517
Anna Sochacka | 2018-12-04
Przeczytana: 04 grudnia 2018

Książka o sile i mocy nałogu, jego zgubnych skutkach; jak jedna zła decyzja prowadzi do kolejnej i jesteśmy w piekle naszych złych wyborów. O próbie poprawy, o wielkiej miłości do córki.
A sama konstrukcja - minimalna ilość dialogów, ciągły monolog i wgląd w głowę bohatera w jego uczucia, emocje - bywa to bardzo nużące i trudne do przebrnięcia.
Za mało komisarza Sejera. Ogromna przepaść między tą a poprzednimi częściami cyklu.

książek: 4
_Kas_ | 2018-02-18
Na półkach: Przeczytane

To jest jeden z tych kryminałów Fossum, gdzie na samym początku poznajemy mordercę. Cała narracja skupia się wokół jego osoby. O ofierze dowiadujemy się bardzo niewiele. Komisarz Sejer pojawia się dopiero po przeczytanych 60% książki, zaś jego partner Skarre w ogóle.

Całość jest dość nudna i absolutnie niczym nie zaskakuje, tak jak to było w pierwszym tomie "Oko Ewy", gdzie pomimo narracji koncentrującej się na morderczyni, na końcu czekała na czytelnika pewna niespodzianka. Tutaj niespodzianki nie ma. W zasadzie jest to studium życia zniszczonego przez uzależnienie od hazardu i rozpaczliwe próby zdobycia pieniędzy potrzebnych do odzyskania przychylności córki, które w końcu popychają bohatera do morderstwa.

Momentami przypominała mi się czytana dawno temu "Zbrodnia i kara". Bohater podobnie jak Raskolnikow racjonalizuje i umniejsza swój postępek. Jednak w przeciwieństwie do Raskolnikowa do końca nie przyjmuje do siebie ciężaru popełnionego morderstwa.

Moim zdaniem jest to...

książek: 682
Penelopa | 2017-11-02
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 01 listopada 2017

Do tej pory nie wiem, jak ocenić tę książkę. W najnowszej powieści Fossum dostajemy coś do czego zupełnie nie byliśmy przygotowani. Zamiast spotkać Sejera i razem z nim prowadzić śledztwo - mordercę poznajemy już na początku książki i pytanie o to, kto zabił, musimy zamienić na to, kiedy go złapią. Czego innego się spodziewałam, więc przez pierwszą część było mi bardzo trudno przejść. Wszystko toczy się w zupełnie innym tempie niż zawsze - zabrakło mi, znanego u Fossum, napięcia, z którym "pochłaniałam" każdą jej książkę. Ten tytuł polecam tym, dla których cenna jest rozbudowana psychologia postaci - wnikania w umysł mordercy mamy aż zanadto. Z drugiej strony jest to ciekawe doświadczenie i coś z niego zostaje w myślach po zamknięciu ostatniej strony.
Ja po prostu spodziewałam się czegoś innego.

książek: 764
Emina | 2017-08-23
Na półkach: Przeczytane

Nie jest to typowy trzymający w napięciu kryminał, co nie znaczy, że lektura nie wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Królowa gatunku w formie, jak zawsze. Polecam!

książek: 2255
Kamulka84 | 2017-06-17
Przeczytana: 17 czerwca 2017

Po mistrzyni norweskiego kryminału, która sześcioma poprzednimi książkami wbijała czytelnika w fotel, spodziewałam się więcej...

książek: 20
movedbybooks | 2017-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 maja 2017

Czy zabójstwo może rozwiązać problemy bezrobotnego, porzuconego przez córkę i posiadającego długi hazardowe Charlesa? Okazuje się, że tak a skradzione pieniądze pomagają ułożyć życie na nowo. Do czasu, aż okazuje się, że śledztwo prowadzi nieomylny Konrad Sajer. Od tej chwili sumienie gryzie jakby bardziej, Charlesowi wydaje się, że śledzą go tajemnicze samochody a wkrótce pojawia się na niewinną rozmowę sam policjant...
Książka jest trochę "odwrócona" gdyż obserwujemy śledztwo oczami mordercy a nie zespołu śledczego. Trochę jak w "Zbrodni i karze" więcej jest rozważań mordercy z samym sobą niż solidnego policyjnego śledztwa. Nawet finałowe przesłuchanie obserwujemy z perspektywy zbrodniarza a nie policjanta, co dodaje trochę niecodziennego smaczku...
Nie jest to może najlepsza książka Karin Fossum, ale dzięki swej inności, wnosi świeży powiew i bardzo dobrze się czyta.

książek: 828
mikada | 2017-04-18
Przeczytana: 18 kwietnia 2017

Karin Fossum zagłębiła się w psychikę osoby popełniającej zbrodnię dogłębnie i starannie. Do mnie to nie trafiło, przerażająco nudna, niczego nie wnosząca lektura. Jedyną zbrodnią w "Zabójstwie..." jest odrażający brak korekty.

książek: 25
nadina | 2017-03-28
Na półkach: Przeczytane

Zaskoczyła mnie moja własna reakcja na głównego bohatera. Morderca, działający z niskich pobudek,do tego hazardzista powinien być postrzegany jako najgorsze zło zasługujące na surową karę. Ale, o dziwo, jakoś tak gapowatość jego myślenia ociepla jego wizerunek. Zazwyczaj, chce się, aby zbrodniarz, jak najszybciej poniósł zasłużoną karę, a w tym przypadku, wciąż przychodziło mi na myśl dajmy mu trochę czasu... wszak i tak się doigra. Książka napisana z dwóch perspektyw; głównego bohatera - rzeczonego przestępcy i tropiącego go policjanta, podkreśla jeszcze gamoniowatość tego pierwszego, co daje w sumie taki dziwny efekt.

książek: 96
emilla2421 | 2017-03-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 marca 2017

To moje drugie spotkanie z Karin Fossum i jest mega zawiedziona liczyłam na dużo dużo więcej . Bezrobotny Charles Olav Torp znalazł się w potrzasku jego uzależnienie od gry na automatach doprowadziła do ogromnych długów 200 000 koron, a także pogorszenia relacji z córką Julie, zona zmarła na raka, nie widzi innej sytuacji jak posunąć się do zbrodni. Jego życie się zmienia odzyskuje zaufanie córki, spłaca długi ale czy można żyć dalej. Ta książka to swoisty monolog głównego bohatera, który się boi, zbrodnia którą popełnił towarzyszy mu na każdym kroku i nie pozwala o sobie zapomnieć. Czy można żyć normalnie dalej po takim czy? Nie można go dazyć sympatią, cięzko wczuć się w jego myśli uczucia obawy i ciężko go zrozumieć. Brakuje tutaj emocji napięcia tego co powinien mieć dobry kryminał. Zanudziałam się jak mops, zwyczajnie nie musze zapomnieć ze wogole cos takiego wpadlo w moje rece.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd