Stefan Ahnhem

X sposobów na śmierć. Kolejna odsłona historii policjanta Fabiana Risk. Warto ten cykl czytać chronologicznie gdyż w tej części jest bardzo dużo wątków i odwołań do wcześniejszych wydarzeń. Tak samo jest z postaciami które pojawiają się w tej historii. Naprawdę można się nieco pogubić kto jest kim i czego dotyczy jego wątek. Sama książka nie łatwa w czytaniu. Mamy tutaj dwa śledztwa jedno to tytułowe nad którym pracuje cały zespół śledczych. I to drugie prywatne Riska skupiające się na znalezieniu dowodów potwierdzających przypuszczenia głównego bohatera iż mają w swoim zespole – seryjnego mordercę. Jest to typowy szwedzki kryminał a więc nie ma porywającego tempa wszystko odbywa się w skandynawskim stylu. Powoli główny bohater mierzy się ze swoimi problemami tymi w pracy jak i w życiu prywatnym. Do połowy książki nie jest źle ale potem zaczyna być niestety coraz gorzej. Cała historia zmierza w bardzo nieprawdopodobnym kierunku. Sam Risk irytuje swoim zachowaniem które pozbawione jest sensu. Niby zależy mu na śledztwach ale robi wszystko nie tak jak powinien. W efekcie czego książka zaczyna męczyć autor nie zadbał o to aby akcja nabierała tempa wszystko jest napisane w jednym bardzo sennym stylu. Nie każdemu przypadnie on do gustu. I wówczas można rzucić kostką czytać czy nie czytać do końca? (a kostka do gry jest bardzo ważna w tej historii)