Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ogniem i mieczem Tom2

Cykl: Trylogia Sienkiewicza (tom 1)
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
7,29 (7156 ocen i 254 opinie) Zobacz oceny
10
775
9
1 087
8
1 243
7
2 202
6
844
5
610
4
113
3
192
2
30
1
60
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
401
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
gralucas

Inne wydania

 

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (13793)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 630
sola255 | 2015-04-02
Na półkach: Przeczytane, Klasyka

Wypadałoby coś napisać o trylogii "ku pokrzepieniu serc" . Chyba właśnie tak należy odbierać lekturę Ogniem i mieczem
Kiedy czytałam, dawno temu (a zaczęłam od tzw końca czytanie czyli Pan Wołodyjowski , zapewne po serialu ,który był ekranizowany , jako pierwszy) przyswajałam sobie troszkę inaczej tę historię .
Bardziej , jako malownicze ,awanturnicze przygody szlachciców polskich podczas wojenek .
Oczywiście dobrzy bohaterowie , bez skazy zasługiwali na nagrody ( np w postaci Kurcewiczówny :-).
Chyba jeszcze wtedy nie dorosłam do oceny takiej lektury. Dziś wiem na pewno ,że postać Skrzetuskiego to idealizacja , nie tylko zresztą on jeden był tak przedstawiony Podbipięta również.
Zagłoba stanowił miłą odmianę ze swoim krętactwem i humorem, ale i też miał drugą stronę.
Jedyny dylemat , jaki miałam, to była postać Jurko Bohuna . Muszę po cichu przyznać ,że dawno temu kibicowałam mu i to sie nie zmieniło ;-) . Pewnie dlatego ,że to była osoba z krwi i kości , no dobrze nie będę...

książek: 1422
Marysieńka | 2011-04-30
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 1973 rok

Chyba wbrew wszelkiej logice Trylogię zaczęłam czytać od Potopu, mając jakieś 14 lat. Dopiero po tej lekturze wzięłam się za Ogniem i mieczem. Od tamtego czasu minęło wiele lat a ja Trylogię przeczytałam kilka razy.
To wyjątkowa pozycja w naszej literaturze bez względu na to ile w niej prawdy historycznej a ile pisarskiej fikcji. Jest to wspaniała powieść o miłości do ojczyzny, o miłości i przyjaźni,lojalności, honorze, o rozpaczy i nienawiści a przede wszystkim o wojnie. Bo przecież wszystkie trzy części opisują wyjątkowy okres w dziejach Rzeczypospolitej - od powstania Chmielnickiego na Ukrainie w Ogniem i mieczem, przez najazd Szwedów i zdrady magnatów w Potopie po zmagania z Turkami w Panu Wołodyjowskim. Każda cześć opowiada fragment naszej historii w taki sposób, by wywołać w nas patriotyzm, dumę z bycia Polakami - bo przecież jacy byli polscy rycerze - Wołodyjowski, Skrzetuski, Longinus Podbipięta, kniaź Jarema Wiśniowiecki, hetman Sobieski, nawet nieszczęsny Kmicic czy inni...

książek: 6013

Uważam, że w tej powieści Henryk Sienkiewicz zawarł swoją całą pasję pisarza i całe swoje serce. Autor napisał wiele powieści - a niektóre cenię nawet bardziej niż "Ogniem i mieczem" - ale uważam, że w żadnej innej, nie ma tylu uczuć samego pisarza.

Czasami, kiedy czytam "Ogniem i mieczem", uderza mnie duże podobieństwo do "Pana Tadeusza". Z każdej karty powieści bije miłość do ojczyzny, która uległa przecież nieodwracalnej metamorfozie. Taka miłość z natury swej jest subiektywna. I jak można zarzucać autorowi, że gloryfikował wojsko polskie i litewskie, a nie pochylał się z litością nad wojskiem zaporoskim? Jak można zarzucać, że bunt wojsk zaporoskich, autor zinterpretował jako pierwszy wstrząs Rzeczpospolitej Obojga Narodów?
Ostatecznie echa tego konfliktu wciąż widzimy na naszej wschodniej granicy.

książek: 427
Northman | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 lipca 1998

"Ogniem i mieczem" to ta część "Trylogii" Sienkiewicza, która budzi moje największe emocje. I sentyment. Sentyment jak najbardziej zrozumiały, jako że dziadkowie ze strony mojej mamy pochodzili z Kresów i zanim odeszli, zdążyli zaszczepić we mnie tęsknotę, nostalgię i pamięć o utraconych, rodzinnych stronach. Nigdy nie miałem jak dotąd okazji odwiedzić tamtych miejsc (niestety), ale "Ogniem i mieczem" przypomina mi opowieści dziadków jak żadna inna książka napisana przez jakiegokolwiek polskiego autora. Dzikie stepy, wiatr we włosach, dawne grody, twierdze, dwory, wsie, tłumy szlachty i Kozaków zwartych w śmiertelnym boju - oto esencja "Ogniem i mieczem". Sienkiewicz napisał wspaniałą rzecz. To wszystko niesamowicie działa na wyobraźnię. Ponadto autor świetnie scharakteryzował realia Rzeczypospolitej, postawę i wady szlachty (choć mógł chyba trochę bardziej je zganić, ale chwała Mu i za tę krytykę, która znalazła się na kartach powieści), a także przepięknie odmalował obraz...

książek: 3021

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Moja ulubiona część trylogii. Kochałam się długo w...Bohunie i nie mogłam pojąć wyboru Heleny.

książek: 420
Emisunflower | 2013-12-13
Przeczytana: październik 2013

Świetna książka Henryka Sienkiewicza , spodobała mi się nie tylko ze względu na jego wielkie walory historyczne ale także z powodu jego wartkiej i trzymającej w napięciu akcji. W poniższej recenzji postaram się jak najobiektywniej przedstawić zalety i wady tej książki.
Nie od dziś wiadomo, że Sienkiewicz miał wielki talent do pisania książek. Szczególnie zaś dobrze radził sobie z sugestywnym opisem miejsc, czy to budynków, czy to pejzaży. Dzięki jego darowi już od pierwszych chwil, gdy zagłębiamy się w kolejne karty „Ogniem i Mieczem” widzimy rozległe stepy Dzikich Pól po których pędzą zastępy Tatarów, oglądamy pierwszą klęskę Wojsk Koronnych pod Żółtymi Wodami i potem pod Korsuniem, z zaciśniętymi pięściami przypatrujemy się zdradzie Krzeczowskiego i wyżynaniu przez Kozaków kilku tysięcy najemnych Niemców. Wieczorami na horyzoncie wielka łuna przyprawia nas o napady szału, jesteśmy światkami pogromu ludności Polskiej. To dopiero początek tych strasznych scen, których aktorami...

książek: 471
Adrian F | 2015-04-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 kwietnia 2015

Przeczytana po raz drugi, kiedyś z ciekawości, teraz, żeby przypomnieć sobie trylogię. Muszę pochylić czoła przed geniuszem Henryka Sienkiewicza, całkowicie zatopiłem się w szlacheckiej I RP, klasyka, którą obowiązkowo powinien znać każdy. Wyraziste postacie, takie jak Bohun, przemądrzały Zagłoba, pobożny Longinus, waleczny Wołodyjowski i Skrzetuski. Na tych postaciach powinny nadal wychowywać się młodsze pokolenia, mam nadzieję, że znajomość tego typu literatury wśród młodzieży nie zaginie.

książek: 173
Tulkas | 2014-10-05
książek: 3324
Danway | 2011-11-19
Przeczytana: 2002 rok

Lektury nie muszą być czytane z musu... Ja pierwszą i trzecią część trylogii czytałem już po skończeniu szkoły... Podobała mi się tak samo jak Potop, a momentami nawet bardziej, a postacie takie jak Bohun, Skrzetuski czy Zagłoba na długo zapadają w pamięć, a wszystko to na tle bratobójczych pojedynków na Ukrainie...

książek: 0
| 2016-07-02
Na półkach: Przeczytane, ***7, Czerwiec 2016

Pierwszy tom "Ogniem i mieczem" przeczytałam bardzo szybko, aż sama się zdziwiłam. Nie zachwyciła mnie jednak ta lektura w równym stopniu co "Potop".

Aktualnie czytam tom 2 i tutaj idzie mi trochę opornie. Nie wiem od czego to zależy, ale mam nadzieję, że niedługo to się zmieni, bo szkoda, bym nie mogła czerpać radości z czytania takiego dzieła!

zobacz kolejne z 13783 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Polska w oczach pisarzy

Jak Polskę i polskość postrzegali/postrzegają ludzie pióra, a jak czytelnicy? 11 listopada to dobry moment, aby zastanowić się nad Polską, polskością i patriotyzmem. Tematy te były i są inspiracją dla pisarzy i poetów. Niektorzy się Polską zachwycają, inni nie widza w niej nic specjalnego, jeszcze inni się od niej odżegnują.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd