Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Krzyk Persefony

Wydawnictwo: Szara Godzina
6,59 (49 ocen i 18 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
7
8
10
7
8
6
7
5
4
4
3
3
1
2
2
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788364312618
liczba stron
320
kategoria
horror
język
polski
dodała
karollllllla

„W każdym z nas siedzi taki mały, niewidoczny Wilhelm Rosenkrantz i powoli pożera naszą duszę” – mówi jedna z bohaterek Krzyku Persefony. Autorka powieści zabiera czytelnika w niezwykłą podróż po najciemniejszych i najbardziej zagadkowych obszarach ludzkiej natury, gdzie drzemią upiory przeszłości, teraźniejsze lęki, oraz przerażające widma przyszłości. Gertruda Lange została obdarzona przez...

„W każdym z nas siedzi taki mały, niewidoczny Wilhelm Rosenkrantz i powoli pożera naszą duszę” – mówi jedna z bohaterek Krzyku Persefony. Autorka powieści zabiera czytelnika w niezwykłą podróż po najciemniejszych i najbardziej zagadkowych obszarach ludzkiej natury, gdzie drzemią upiory przeszłości, teraźniejsze lęki, oraz przerażające widma przyszłości.

Gertruda Lange została obdarzona przez los nieprzeciętną wyobraźnią, a także wrażliwością na rzeczy niedostrzegalne dla innych. Bardzo nieufna wobec otoczenia, jest zamknięta w sobie, funkcjonując na granicy świata materialnego i pozazmysłowego. Gdy pod presją otoczenia poślubia właściciela dobrze prosperującej fabryki porcelany, życie wymyka jej się spod kontroli. Wskutek dramatycznych wydarzeń trafia do kliniki psychiatrycznej, gdzie roztaczają nad nią opiekę uzdolniony muzycznie doktor Hoffmann oraz enigmatyczna siostra Konstancja.
Krzyk Persefony to powieść grozy osadzona w realiach XIX-wiecznego Krakowa i jego okolic, historia skomplikowanych losów kilkorga bohaterów, z których każdy skrywa jakąś tajemnicę. Łączy ich jedno: wewnętrzny konflikt między pragnieniem szczęścia i spełnienia a wewnętrznym demonem autodestrukcji.

 

źródło opisu: http://www.empik.com/krzyk-persefony-pyplacz-joann...(?)

źródło okładki: http://www.empik.com/krzyk-persefony-pyplacz-joann...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 95
ana L | 2015-10-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 października 2015

Powieść grozy na jesienne wieczory może wydać się najodpowiedniejszą lekturą. Jeszcze jak przeniesiemy się do XIX wieku, wczujemy w klimat epoki, to okaże się, że ponury pejzaż za oknem nie jest wcale taki ponury, a przez chmury przebłyskuje słońce. Trochę niepokoju podczas czytania bardzo się przydaje.
W powieści Joanny Pypłacz „Krzyk Persefony” przenosimy się w czasie do XIX-wiecznego Krakowa. Jak na powieść grozy przystało, jest szpital, stary dwór, trumna z ludzkimi szczątkami i trochę krwi.
Jednak autorka poszła zdecydowanie dalej. Nie dała nam tu typowej powieści gotyckiej. Motywem dominującym uczyniła mit o Persefonie. I to w kontekście tej historii należałoby interpretować utwór. Ponadto posążek Persefony (Kory) pojawia się wielokrotnie i to chyba on budzi największy niepokój czytelnika.
„Jakiś czas temu doszedłem do wniosku, że w każdym człowieku mieszka i Persefona, i Hades. […] Podczas gdy nasza wewnętrzna Persefona pragnie wolności i spełnienia, nasz wewnętrzny Hades dąży do tego, żeby zrobić z nas swoich niewolników. […] Hades zniewala nas za pomocą różnych wyobrażeń, lęków i szkodliwych namiętności. […] Z całej siły ciągnie nas w otchłań i gdy w końcu dopnie swego, stajemy się jego więźniami. Pomaga mu nasza słabość…” [1].
Nie wszystko mi się w powieści podobało, bo miałam wrażenie, że pewne wątki nie do końca zostały wyjaśnione. Nie bardzo zrozumiałam przyczyny samobójstw, których jest tu kilka. Jednak autorka potrafiła mnie uwieść stylem, przenieść w odległe czasy, zaczarować atmosferą książki. Ponadto jej opisy są tak wyraziste, że kiedy bohater grał, to słyszałam muzykę. Chopin, Mozart i odgłosy przyrody tworzą niezwykły klimat. I nawet to, że bohaterowie nie mówią XIX-wiecznym językiem, kompletnie mi nie przeszkadzało. Za to zwróciłam uwagę na problemy społeczne, które zostały w powieści poruszone. Autorka zaznacza temat przemocy wobec kobiet w XIX wieku. Ale porusza też inne problemy: namiętności, miłości, skomplikowanej natury ludzkiej itp.
Myślę, że nie należy tej powieści odczytywać jako typowej powieści grozy. Autorka inteligentnie wykorzystała mit o Persefonie, dając nam wskazówki do odczytania skomplikowanej natury człowieka. Nie duchy, zjawy czy wampiry powinny budzić nasz lęk, a drugi człowiek…

Joanna Pypłacz: Krzyk Persefony. Wydawnictwo Szara Godzina, Katowice 2015, s. 291

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Limonow

"Kto chce przywrócić komunizm,ten nie ma rozumu. Kto go nie żałuje, ten nie ma serca" Władimir Putin Przywołany cytat (pojawiający się we w...

zgłoś błąd zgłoś błąd