Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,83 (28759 ocen i 1251 opinii) Zobacz oceny
10
4 184
9
7 002
8
6 139
7
6 681
6
2 421
5
1 383
4
374
3
383
2
68
1
124
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Преступление и наказание
data wydania
ISBN
8304021587
liczba stron
649
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
amrr

Inne wydania

Petersburg 1865 r. Po prospekcie Newskim suną bogate powozy, z których wychylają się panie w przepysznych toaletach i eleganccy panowie. Jadą do teatru, opery, na bal, na bankiet... Tymczasem kilka przecznic dalej zupełnie inny świat - ciasne uliczki, pijani przechodnie, głodne i zaniedbane dzieci. Przy jednej z takich uliczek, zaułku Stolarnym, mieszka ubogi student, Rodion Raskolnikow....

Petersburg 1865 r. Po prospekcie Newskim suną bogate powozy, z których wychylają się panie w przepysznych toaletach i eleganccy panowie. Jadą do teatru, opery, na bal, na bankiet... Tymczasem kilka przecznic dalej zupełnie inny świat - ciasne uliczki, pijani przechodnie, głodne i zaniedbane dzieci. Przy jednej z takich uliczek, zaułku Stolarnym, mieszka ubogi student, Rodion Raskolnikow. Boleje nad tym, że choć inteligentny i pełen planów, nie może się realizować z powodu braku pieniędzy. Tworzy nawet teorię, która powiedzie go do mieszkania starej lichwiarki po to, by zabić... Ale zbrodnia to dopiero początek trudnej i bolesnej historii Raskolnikowa.

 

źródło opisu: www.wydawnictwo.ossolineum.pl

źródło okładki: www.wydawnictwo.ossolineum.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (47579)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 253
Paco | 2016-01-30
Przeczytana: 30 stycznia 2016

Skończyłem.
I mam ochotę zacząć. Od nowa.
Jeszcze raz, tym razem na spokojnie, bogatszy o przeżyte impresje.
Dobra. Bardzo dobra. Rewelacyjna. Wybitna. Arcydzieło. Zbrodnia I Kara.
To odpowiednia gradacja.
Bałem się. Bałem się Dostojewskiego. Pierwszy krok zrobiłem z duszą na ramieniu. Stawiając kolejne stwierdziłem w osłupieniu, że wraca na swoje miejsce. Koło serca chyba. Bo wyzwolenie jest możliwe. Bo w najgorszej walce, walce z samym sobą, można zatriumfować. Bo kara może oznaczać odrodzenie. Kara zresztą, zaczęła się na długo przed zbrodnią. I nie była jednowymiarowa. Fiodor mógł spokojnie żonglować tytułem i nazwać swą kompozycję Kara I Zbrodnia. I by nie chybił. Prywatnie zmieniał poglądy. Ewoluował. Popełniał błędy. Ale w tej książce jest eminentny. Dostojny pan Dostojewski. Jego artyzm bije z każdej kolejnej strony, a przebogata konfiguracja wątków zmusza do przerw, celem przyswojenia kwintesencji. Dlatego wrócę :)
Wszak wiele jest dróg, które człowiek wybrać może....

książek: 2881
Monika | 2011-06-04
Na półkach: Audiobooki, Przeczytane, 2011
Przeczytana: 04 czerwca 2011

Po wysłuchaniu "Zbrodni i kary" nasuwają mi się dwie refleksje:

1. Moja Babcia zawsze powtarza: "Od własnego sumienia się nie ucieknie". Pan Fiodor też to wiedział.

2. "Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest". Nic dodać, nic ująć.

Polecam.

książek: 392
Łokieć_Pana_D | 2016-03-19
Na półkach: Przeczytane

Śpiewa Cohen w pięknej balladzie: "Prawo jest, Ramię jest i jest Dłoń". Jeżeli Prawo jest w człowieku, dobrze zakotwiczone, będzie on także karzącym Ramieniem. Będzie swoim więzieniem i nie ucieknie. Raskolnikow zabił, nic go nie tłumaczy. Miota się kilka dni ale wie, że Kara jest, że być musi. Największą wymierzy mu jego Dłoń. Jego Sumienie.
Mroczna jest powieść Dostojewskiego. Kategoryczna i monumentalna. Daje jednak nadzieję, którą jest - paradoksalnie - kara. Tylko ta może stać się kluczem do nowego życia.
Czy mam pisać, że to książka genialna? W treści, w formie, w emocjach. Absolutne szczyty. Najbliższa mi, bo dzieje się w człowieku. Zdarzenia poza umysłem bohatera to tylko dekoracje - perfekcyjnie dobrane, brudne jak każda zbrodnia. Czyste, jak zasłużona kara.

książek: 2517
Koronczarka | 2013-04-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 kwietnia 2013

Kiedy pierwszy raz czytałam Dostojewskiego byłam zachwycona. Jego powieści idealnie współgrały z moją młodością skąpaną w okrutnie niedojrzałych chmurnych oparach pesymizmu. Czytałam z masochistyczną przyjemnością wszystko z naciskiem na "Idiotę". Potem Dostojewskiego nie mogłam znieść. Te śmierdzące nory, brudna bielizna, nieświeże kołnierzyki, wiecznie zapijaczeni bohaterowie odrzucały mnie. Sięgnęłam teraz po "Zbrodnię i karę" z racji obowiązków, by sobie odświeżyć wrażenia, może odejść trochę od nauczycielskiej rutyny i rzeczywiście ujrzałam tę książkę w trochę innych barwach, bo na plan pierwszy wysunęły mi się cudowne kobiety. Cudownie szlachetna Dunia, uosobienie chrześcijańskiej miłości - Sonia, troskliwa matka Pulcheria, naiwna i dobra Lizawieta. To cudowne w wybitnych książkach, że dają światło, które odbieramy w tak różnorodny sposób, poruszają coraz inne nasze doświadczenia, wrażliwości. Takie warto czytać po wielokroć, by patrzyć na nie za każdym razem pod innym kątem.

książek: 6013

Moją ulubioną postacią z całej powieści jest Poifiry Pietrowicz - czyli sędzia śledczy:)Jest to wspaniała postać, dla mnie tak pełna sprzeczności, że stale mnie zaskakiwał. Z jednej strony był taki niepozorny, trochę śmieszny, "misiowaty", gadatliwy, by za chwilę błysnąć ironicznym nastawieniem do życia i do swojej pracy. Inteligencja Poifirego ujawnia się zwłaszcza w jego rozmowach z Rodią, kiedy spokojnie i metodycznie, uspokoił swojego przeciwnika, by niedostrzegalnie zadać cios i prawie uzyskać przyznanie do winy. Argumentacja Poifirego, tak rzeczowa i inteligentna, naprawdę robiła na mnie wrażenie.

książek: 0
| 2014-03-10
Przeczytana: 10 marca 2014

Dostojewski w swojej książce drobiazgowo przedstawił proces popełnienia zbrodni. Zabójca mając się za kogoś nieprzeciętnego, równego Napoleonowi, nie może pojąć, że po popełnieniu morderstwa na "wszy społecznej" (lichwiarce) nadal jest nikim, ubogim studentem bez perspektyw na lepsze życie. Sam fakt dokonania zabójstwa powinien odstraszyć od głównego bohatera. Tymczasem zamiast potępienia rodzi się w czytelniku uczucie litości i pewnego rodzaju sympatii. Ja sama miałam nadzieję, że może jednak nikt nie odkryje, kto i dlaczego zabił. Nawet w pewien szczególny sposób polubiłam Raskolnikowa z jego podłym charakterem i obłąkańczymi wizjami.
"Zbrodnia i kara" to niesamowita powieść wywołująca mnóstwo sprzecznych uczuć. Głębokie studium psychologiczne. Umysł zbrodniarza rozłożony na czynniki pierwsze. Coś niesamowitego. Ktoś, kto nie czytał tej książki, nie jest w stanie w pełni zrozumieć o czym jest w niej mowa.

książek: 1362

Do "Zbrodni i kary" nie brałam się z zapałem, zresztą jak do każdej lektury szkolnej. Jednak już od pierwszych stron powieść mnie zaciekawiła i wciągnęła. Jest to najlepsza lektura szkolna, jaką do tej pory przeczytałam, ale i jedna z najlepszych książek, jakie kiedykolwiek przeczytałam. Ta powieść psychologiczna to niezwykle wnikliwa analiza umysłu mordercy, ale także nie brakuje tu świetnego przedstawienia innych postaci. To powieść, która budzi wiele emocji i, o której się tak łatwo nie zapomina.

książek: 5055
kajsa | 2014-06-03
Przeczytana: 31 maja 2014

Długi to był czas wzajemnego ze sobą obcowania.Ważne jednak,że po latach,gdy ponownie po nią sięgnęłam,nie zawiodła,a nawet dostarczyła nowych doznań i przemyśleń.
Szary przeciętny człowiek w konfrontacji z brutalną rzeczywistością przegra zawsze,jeśli kierują nim zimnorozsądkowe pobudki,przekonanie o własnej wyjątkowości,nieopanowane żądze.Jedyną wartością,która nadaje sens życiu,jest miłość,świadomość istnienia drugiej osoby obok nas.

książek: 109
Tomasz | 2017-04-13
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 29 marca 2017

Powieść, która parę lat przeleżała u mnie na półce. Odstraszało mię nazwisko autora. Dostojewski, klasyk i do tego Rosjanin.
Ale wreszcie zabrałem się do lektury...
Kurde, powala na kolana.

książek: 970
Lenalee | 2010-02-26
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Postanowiłam przeczytać, bo wydała mi się naprawdę bardzo interesująca. I na szczęście się nie zawiodłam, a można nawet powiedzieć, że jestem tą lekturą głęboko zachwycona. Na początku trochę się bałam, że ta książka może się okazać dla mnie zbyt trudna, bo to w końcu lektura licealna, a ja jestem w gimnazjum. Prawdę mówiąc to nie ma żadnego znaczenia. Jednak w pewnych momentach zachowania niektórych bohaterów wprawiały mnie w ogłupienie i zastanawiałam się, czy powinnam się śmiać czy płakać. Na szczęście takich momentów było niewiele, a całość była rozkoszą dla duszy. W pewnym momencie tylko autor popełnił fatalną pomyłkę, której nie powinien wręcz popełnić. No cóż, wychodzi na to, że zdarza się nawet najlepszym. Niemniej ja polecam każdemu, bo "Zbrodnia i kara" to książka, którą trzeba znać.

zobacz kolejne z 47569 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Kaprysy losu – Literacki Horoskop LC

Kolejny tydzień za nami, kolejny tydzień przed nami. Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie?… Nawet my jeszcze nie wiemy, co przyniesie następny rok, ale wiemy, co przyniesie najbliższy kwadrans – oczywiście, nasze wróżby. Co Was czeka w najbliższych dniach? Sprawdziliśmy w gwiazdach i książkach.


więcej
100 książek, które trzeba przeczytać, polecają internauci

W zorganizowanym przez Empik plebiscycie zostało oddanych 165 tysięcy głosów. W rezultacie powstała druga lista „100 książek, które trzeba przeczytać”. Oba zestawienia – stworzone przez internautów i stworzone przez pisarzy i dziennikarzy – można znaleźć na stronie www.empik.com/100ksiazek. Celem akcji jest sprowokowanie szerokiej dyskusji o czytelnictwie. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd