Na przekór

7,92 (13 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
2
8
5
7
2
6
1
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379003129
liczba stron
370
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Aneta

„Na przekór” jest z jednej strony powieścią o krzyku, którego nikt nigdy nie słyszał, o łzach, których nie widziano. O rozrywającym, bezlitosnym bólu, o którym nikt nie wiedział, o trudnym do uwierzenia koszmarze życia. Z drugiej strony, autorka chce nadać przekaz, że w człowieku są ogromne zasoby niezniszczalnych sił, które powinniśmy z siebie wykrzesać nawet wtedy, gdy myślimy, że jesteśmy...

„Na przekór” jest z jednej strony powieścią o krzyku, którego nikt nigdy nie słyszał, o łzach, których nie widziano. O rozrywającym, bezlitosnym bólu, o którym nikt nie wiedział, o trudnym do uwierzenia koszmarze życia. Z drugiej strony, autorka chce nadać przekaz, że w człowieku są ogromne zasoby niezniszczalnych sił, które powinniśmy z siebie wykrzesać nawet wtedy, gdy myślimy, że jesteśmy już pokonani. Że zawsze jest szansa. Że niekiedy należy umieć pogodzić się z najgorszym przeznaczeniem, jednocześnie nie upadając. Lecz nie wystarczy tylko tego chcieć, trzeba nauczyć się o to walczyć. Pojawiające się w powieści elementy realizmu magicznego mają przekonać czytelnika do wiary w to, że w życiu ludzkim nic nie dzieje się bez powodu.
Agata, matka dwojga dzieci pewnego dnia odkrywa, że z jej zdrowiem dzieje się coś złego. Po dokładnych badaniach okazuje się, że ma początki choroby Alzheimera. Ta wiadomość powoduje, że musi przewartościować swoje życie. Chcąc złapać oddech, wyjeżdża samotnie w góry, gdzie zakochuje się w niej młody mężczyzna. Agata, choć Sebastian nie jest jej obojętny, nie może przyjąć jego miłości. Wkrótce Sebastian umrze… Niedługo po jego śmierci, u trzyletniej córki Agaty zostaje zdiagnozowany złośliwy guz w mózgu. Dziecku pozostaje maksymalnie rok życia… A to jeszcze nie wszystkie wydarzenia, które wstrząsną życiem Agaty…

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (64)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 8536
miki24gr | 2015-04-05
Przeczytana: 05 kwietnia 2015

Spiętrzenie i natłok zdarzeń, emocji, chorób, cierpienia - nieprawdopodobne i wystarczyłoby ich na kilka powieści. Do tego warsztat literacki- amatorski i pozostawiający wiele do życzenia (mnóstwo literówek, błędów i niezgrabności stylistycznych, jednotorowość akcji, słabo nakreślony portret psychologiczny). A mimo wszystko książka wciąga, porusza i wywołuje łzy...Napisana jest z prawdziwą pasją i trzeba to docenić. Gorąco polecam!

książek: 691
Aneta | 2015-01-28
Na półkach: Przeczytane

Powieść „Na przekór” zostawi ślad w sercu i umyśle każdego czytelnika. Każdego, który przebrnie przez ponad dwieście stron, w większości zapisanych ludzkim cierpieniem. Największym z nich jest śmierć dziecka. U trzyletniej córki Agaty zostaje zdiagnozowany złośliwy guz w mózgu. Dziecku pozostaje maksymalnie rok życia… Zresztą, lekarze wykryli też u Agaty nieuleczalną chorobę. W kobiecie rodzi się bunt. Bunt przeciwko losowi zsyłanemu przez Boga.

Agata poradzi sobie jednak z tym cierpieniem, jednak w jej życiu uśmierzenie jednego bólu otwiera następny…
Wbrew pozorom jest to jednak powieść dająca wiarę i siłę. Dlatego polecam ją przede wszystkim tym czytelnikom, którym ich brakuje.

książek: 3405
Dona | 2016-11-13
Przeczytana: 11 listopada 2016

".....Życie to nic innego jak pole walki i tylko od nas samych zależy czy wyjdziemy z niego jako zwycięzcy, czy pokonani……."[cyt28]

Takie motto kierowało życiem Agaty, żony i matki 16-letniego Karola i 5-letniej Sary.
Agata to kobieta silna, niezależna i samowystarczalna, zarazem czuła, miłosierna i pomocna, pracuje w szpitalu jako pielęgniarka. Z kolei Krzysztofowi [ tak ma na imię mąż Agaty], jej upór i zdecydowanie było na rękę , ponieważ nie lubił rozwiązywać problemów.
Kiedy Agata zaczyna odczuwać silne i niepojące bóle głowy, postanawia zaakceptować ten stan i nauczyć się z tym żyć. Nie trwa to jednak zbyt długo, bóle i dziwne dźwięki w głowie są tak silne iż popada w histerię i zaczyna obawiać się samej siebie. Badania, pobyt w szpitalu i diagnoza…choroba Alzheimera. Jak żyć, jak przygotować się w wieku niespełna 40-tu lat do powolnego odchodzenia w zapomnienie, dlaczego nie powiadomiła nikogo z rodziny o swoim stanie ???
"……..nie ma sytuacji bez wyjścia. Wyjście...

książek: 899
Paulina | 2015-03-12
Przeczytana: 10 marca 2015

Kiedy zobaczyłam tę pozycję wiedziałam, że nie będzie ona zwykłą lekturą. Sam jej opis utwierdził mnie w tym przekonaniu. Czułam, że pozostawi ślad w mojej pamięci na bardzo długo. I nie mogłam się doczekać momentu, w którym zagłębie się w lekturę. Czasami takie wrażenie jest przelotne, przez co później nadchodzą wątpliwości. W tym przypadku ani chwili się nie wahałam. Ale czy faktycznie książka jest warta aby zawracać sobie nią głowę?

Dotąd poukładane życie Agaty, zmienia się w istny koszmar. Zaczyna się niewinnie, dzień jak każdy inny. Tylko zamiast pracować jako pielęgniarka w szpitalu, nagle sama staje się jego pacjentem. Od tego momentu wszystkie możliwe nieszczęścia lgną do niej, jak mrówki do cukru. Co chwilę pojawiają się złe wiadomości, kobieta nie ma chwili na odpoczynek, a co najgorsze musi jakoś się z tym wszystkim oswoić. Na przekór wiszącemu nad nią fatum, walczy z przeciwnościami losu. Ale ile można znieść jedna bezbronna kobieta, która nie może się obronić? Czy...

książek: 679

"Gdybyśmy byli w stanie zrozumieć Boga, nie byłby on Bogiem (...)", s. 172.

Recenzję zaczynam od tego cytatu, gdyż po prostu nie umiem tego zrobić posługując się innymi słowami. Na przekór zmiażdżyło moją psychikę totalnie - do tej pory nie wiem, czy w pozytywnym, czy negatywnym znaczeniu. Z jednej strony ogrom nieszczęść pojawiających się w tej prawie 400 - stronicowej lekturze jest tak zatrważający, że aż sama zaczynałam wątpić w istnienie dobra, sprawiedliwości, optymizmu, czy Kogoś, kto nad nami czuwa. Z drugiego jednak punktu widzenia otrzymałam od tej publikacji tyle dosłownej wiary, nadziei na lepsze jutro, na przyszłość; potwierdzenie, że nic nie dzieje się bez przyczyny, a wszystko ma jakiś sens...

Ale od początku.

Agata wiedzie na pozór ustabilizowane, spokojne życie. Ma męża, dwójkę wspaniałych dzieci, dobrą pracę. Można by powiedzieć, że jest spełnioną, szczęśliwą kobietą. Do czasu, gdy o jej dalszym losie decydują zatrważające diagnozy, spadając na nią jak grom z...

książek: 140
Wivel | 2015-03-25
Na półkach: Przeczytane

Chyba jeszcze żadna książka nie wycisnęła ze mnie tylu łez, co powieść „Na przekór”. A jestem facetem, ci zaś podobno nie płaczą. Ale jestem też rodzicem, ojcem i chyba ta książka najbardziej poruszyła moją rodzicielską, ojcowską wrażliwość, choć powodów do lania łez jest w tej książce znacznie więcej.

książek: 645
Wielbicielka-książek | 2016-06-13
Na półkach: Przeczytane

"- Każde pokolenie ma swoje prawa.
Musisz jednak pamiętać o jednym, aby zawsze wiedzieć, jak daleko możesz się posunąć,
byś później nie musiał niczego żałować.
Musisz nauczyć się podejmować decyzje sam, aby móc samemu za nie odpowiadać.
Bo pamiętaj, życie choć piękne, potrafi być okrutne.
Dlatego też naucz się liczyć na samego siebie, o wiele łatwiej ci będzie,
gdy będziesz samowystarczalny i niezależny. To pomoże ci uniknąć w życiu wielu rozczarowań.
I ostatnia rada - jeżeli coś w życiu chcesz zdobyć - to pamiętaj, nie ma takiej siły,
która może ci w tym przeszkodzić i choć nie wiadomo na jakie będziesz napotykał przeszkody,
to nigdy, ale to nigdy nie załamuj się i nie wycofuj w połowie drogi.
Wówczas na pewno osiągniesz swój cel.
Pamiętaj również, że to, co ciężką i mozolną pracą zdobyte, cieszy o wiele bardziej,
aniżeli to, co przychodzi z łatwością.
Nie możesz też nikomu pokazać, że czegoś się boisz, choć boisz się bardzo.
Bo ludzie potrafią być okrutni i...

książek: 1161
Magdalena | 2015-11-16
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Dziś parę słów o pozycji, wobec której trudno przejść obojętnie, czyli o "Na przekór" Ireny Dobosiewicz.
Bohaterką jest Agata mogłoby się wydawać kobieta szczęśliwa i spełniona - ma pracę w szpitalu, męża, dwójkę dzieci, ale niestety los nie jest dla niej łaskawy. Niby banalne przemęczenie i chwila niedyspozycji w pracy jak się okazuje jest początkiem poważnej choroby, ale jak walczyć z chorobą, gdy nie mamy wsparcia w partnerze? Kiedy nie ma z kim podzielić się swoimi wątpliwościami i strachem o to, co przyniosą kolejne dni, gdy wszystko jest na Twojej głowie. Jednak pewnego dnia Agata poznaje mężczyznę, który zakochuje się w Agacie bez pamięci i z którym może stworzyłaby duet idealny, gdyby nie okazało się że jest on śmiertelnie chory. Kiedy wydaje Ci się, że już nic gorszego nie może Cię spotkać, że osiągnąłeś kres swoich możliwości nadchodzi kolejny cios. Jak matka, której córeczka jest oczkiem w głowie zareaguje na wiadomość o nieuleczalnej chorobie, która odbiera jej dziecko?...

książek: 33
ANNA | 2018-03-14
Na półkach: Przeczytane

Dobra lektura .Warto przeczytać.

książek: 107
zaczytana26 | 2017-11-08
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 54 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd