Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Siostry

Cykl: Siostry (tom 1)
Wydawnictwo: Jaworski
7,59 (80 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
9
8
26
7
24
6
12
5
1
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8391067181
liczba stron
508
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski

Maria poczuła, że miękną jej kolana. Widocznie zbladła, bo nagle recepcjonistka ocknęła się z zasłuchania, wybiegła z za kontuaru i podsunęła Marii krzesło, a potem wyjęła spod lady wodę mineralną, nalała do szklanki i postawiła przed zbielałą kuracjuszką. Ja... jak to... wychrypiała Maria do słuchawki prze... przecież Heniek nie żyje... zginął w Powstaniu Warszawskim.... Co też pani mówi...

Maria poczuła, że miękną jej kolana. Widocznie zbladła, bo nagle recepcjonistka ocknęła się z zasłuchania, wybiegła z za kontuaru i podsunęła Marii krzesło, a potem wyjęła spod lady wodę mineralną, nalała do szklanki i postawiła przed zbielałą kuracjuszką. Ja... jak to... wychrypiała Maria do słuchawki prze... przecież Heniek nie żyje... zginął w Powstaniu Warszawskim.... Co też pani mówi zdiwiła się ta Jane tylko był ranny, utyka. To pani nie żyje. Dlatego tata tak się przejął. Mama też. To pani zginęła.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 296
milenaj | 2012-04-30
Na półkach: Przeczytane

Dzięki blogowym wyzwaniom poznaję książki, których wcześniej pewnie bym z biblioteki nie przyniosła do domu. A tak, kwietniowa edycja wyzwania Trójka e - pik, była impulsem by sięgnąć po książkę Ireny Landau "Siostry". Na okładce niżej podanego wydania widnieje zacytowany fragment książki, w którym jedna z bohaterek dowiaduje się, że jej ukochany nie zginał w czasie wojny. Tematyka wojenna to jest to, co zawsze mnie przyciągnie do książki, a że w bibliotece nie było książki, wcześniej przeze mnie upatrzonej "Siostry" powędrowały ze mną do domu. I dobrze się stało.

Maria wiele w życiu przeżyła. Podczas robienia zakupów na urodziny wnuczki, przypadkowe skojarzenie kurczaków z gęsimi szyjkami, uruchamia prawdziwą lawinę wspomnień. Maria zaczyna sobie przypominać to, jak w trakcie wojny mieszkała wraz z siostrą i rodzicami w gettcie. Jej przeżycia i to jak zapamiętała wojnę, a także jej obecne życie, wypełniają pierwszą część książki. Bohaterką i narratorką drugiej części jest jej młodsza siostra, Ajka.


Maria i Ajka dosłownie wyrzucają z siebie nagromadzone przez lata urywki pamięci. Wcześniej nie mogły się z nimi praktycznie z nikim podzielić, teraz nieustannie analizują i myślą o przeszłości. Ich bliscy nie chcą o tym słuchać, bo może będą mieli nocne koszmary. A przecież dla obu sióstr to, co się kiedyś zdarzyło jest nieodłącznym składnikiem ich istnienia. To, co je spotkało, ukształtowało ich podejście do świata, rodziny i rzutuje na ich zachowanie. To, że nie mogą o tym jawnie mówić jest dla nich bardzo trudne i po części niezrozumiałe. Bo jak ktoś nie może posłuchać ich wspomnień, a one musiały sobie poradzić i to przeżyć. Wyjść cało z getta, z ukrywania się, wreszcie z obozu, a potem jakoś ułożyć sobie życie.


I czy to życie, mogło się potoczyć inaczej? Co by było, gdyby ukochany Marii nie zginął? Co by było, gdyby Ajka mogła się powstrzymać od obsesyjnego niepokoju o swoją rodzinę? Pytania, na które nie ma właściwej odpowiedzi.

Z książki Ireny Landau wyłania się obraz sytuacji Żydów w okupowanej Polsce, opisany bez niepotrzebnego brutalizmu, a przez to bardzo zapadający w pamięć. Słowa Marii i Ajki są wyważone, oszczędne, pozbawione patosu, rzeczowe. Za ich pośrednictwem poznajemy różne postawy wobec holocaustu zarówno podczas wojny, jak i w czasach nam współczesnych. Poruszające są opisy warunków życia, a raczej przeżycia za murami getta, a później w obozie. Jednocześnie autorka nie dzieli bohaterów na jednoznacznie dobrych i złych. W trafny sposób wskazuje różne postawy Żydów wobec współwięźniów. Ile jest zdolny uczynić człowiek, by przeżyć piekło i czy szlachetność w nieludzkich okolicznościach przychodzi z łatwością? Wreszcie, czy nawet najpiękniejsze wspomnienia, są tyle samo warte po latach?

Okazuje się, że w ostatecznym rozrachunku siostry pozostają samotne, do końca nie zrozumiane. Bo z najbliższymi nie łączy ich wspólnota wspomnień. Smutne to przesłanie, ale może prawdziwe. Pozostaje człowiek, który musi sobie poradzić sam, a to nigdy nie jest łatwe.

"Siostry" to powieść warta przeczytania. Taka, która pozostanie z nami na dłużej, bo zadaje ważne pytania. Odpowiedź na nie, nie jest oczywista, ale czasem trzeba je sobie zadać.










Irena Landau


"Siostry"


wydawnictwo: "Jaworski"


Warszawa 1999

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ksenofobia i wspólnota

Logiczna, precyzyjna, wspaniała, ale za dużo o Żydach i sprawach, które już wielokrotnie były omawiane w mediach.

zgłoś błąd zgłoś błąd