Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Ocalić życie

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
POLWEN
data wydania
ISBN
9788375570380
liczba stron
430
kategoria
Literatura piękna
język
polski
typ
papier
7,01 (112 ocen i 16 opinii)

Opis książki

Bohaterka tej książki, Maria Magdalena naszych czasów, przeszła piekło na ziemi. Przez całe lata cierpiała, coraz bardziej pogrążając się w rozpaczy. Coraz mocniej pragnęła śmierci, ponieważ sądziła, że tylko kres życia może ją wyzwolić z koszmaru. A jednak zwyciężyła: ocaliła nie tylko swe życie, lecz także swą duszę. Powieść porusza problemy molestowania, wiarołomstwa, rozwiązłości...

Bohaterka tej książki, Maria Magdalena naszych czasów, przeszła piekło na ziemi. Przez całe lata cierpiała, coraz bardziej pogrążając się w rozpaczy. Coraz mocniej pragnęła śmierci, ponieważ sądziła, że tylko kres życia może ją wyzwolić z koszmaru. A jednak zwyciężyła: ocaliła nie tylko swe życie, lecz także swą duszę. Powieść porusza problemy molestowania, wiarołomstwa, rozwiązłości seksualnej. Wszyscy cierpimy i będziemy cierpieć z powodu rozmaitych rzeczy, które nas dręczą lęków, wątpliwości, samotności, nałogów. I wszyscy potrzebujemy ratunku.

 

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1009
Ewe25 | 2011-06-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Książka jest niewątpliwie trudna w odbiorze. I specyficzna, o tak. Należy do tej grupy lektur, które czyta się po parę stron, a później długo się nad nimi rozmyśla. Miałam podobnie, dlatego całość szła mi niezwykle opornie.
Do tego szczególnego momentu; właśnie wtedy nastąpił punkt zwrotny.
Później zaczęło się to, co nazywam "mocnym wciągnięciem się w historię, czyli szalone latanie wzrokiem po tekście i pochłanianie wszystkiego po kolei aż do samego końca". I właściwie nie jestem pewna, czy to dobrze, czy wręcz odwrotnie. Niemniej, muszę powiedzieć, że po raz pierwszy nie byłam poirytowana akcją, która – według mnie – ciągle tylko przyśpiesza i nie da rady za nią zdążyć. Tym razem czułam się trochę inaczej; tak jakbym przeciekła do fabuły i z równym napięciem śledziła losy jej bohaterów, zachowując się tak jak oni, będąc nimi.
Zresztą, przełomem było jednak zakończenie, które Karen Kingsbury nam przedstawiła. Sama siebie zaskoczyłam, ponieważ pierwszy raz w życiu, gdy tylko...

książek: 429
alabe | 2012-07-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 października 2011

Może tak powinno się podchodzić do tragicznych wydarzeń jakie nas spotkały?
Wybaczać? Przyjmować? Uważać, że nic nie dzieje się bez przyczyny, nawet gdy to, co nas dotknęło jest bardzo złe?
Nie wiem, to nie dla mnie. Wierzenie w to, że "Bóg tak chciał" może i pomaga, ale czy Bóg również chciał, dając wolną wolę, by było tylu złych ludzi? To już sprawa do osobistego rozważania, dość konfliktowego nawet, bo wiara to sprawa indywidualna każdego człowieka więc nie będę się w to zagłębiać.
Irytowała mnie ta książka. Być może dlatego, że mam problem z zaakceptowaniem zła jakie nas otacza, problem z zaakceptowaniem tego, że ból którego doświadczamy ma nas umocnić, bo "Bóg wie, co robi".

Książka mocno pompatyczna, zbyt podniosła o fatalnym zakończeniu.

książek: 149
Edyta | 2011-08-05
Na półkach: Posiadam, Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 2010 rok

Trafiłam na tą książkę zupełnie przypadkowo. Po przeczytaniu krótkiej notki zdecydowałam, że to coś dla mnie-mądra książka, pozwalająca nieco inaczej spojrzeć na życie, pozwalająca w pewnym sensie stawać się lepszym człowiekiem. Od tej właśnie pozycji rozpoczęła się moja przygoda z twórczością Karen Kingsbury. Wszystkie jej książki są niesamowicie ciepłe i "niosą radość życia". Polecam gorąco!

książek: 164
andria | 2014-08-11
Przeczytana: sierpień 2014

Bardzo przejmująca lektura…. momentami leciały mi łzy. O okrucieństwie, do którego jest zdolny człowiek. O tym, że tylko dzięki Bożej miłości możemy wyjść nawet z największej zapaści duchowej, z największego „bagna”. Potwierdza, że najgorsze zło Bóg może zamienić w dobro.

książek: 201
Katarzyna | 2015-03-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 marca 2015

Hmm... Czyta się długo, nie ma chwytnych scen jak w romansach jednak przekaz jaki niesie ze sobą jest wystarczającym powodem, żeby po nią sięgnąć. I mimo mozolnego początku warto dotrwać do końca, bo zakończenie jest najlepsze. Aby pojąc sens książki, należy przeczytać ją od a do z i tego życzę wszystkim, którzy wezmą ją do ręki. Nie rezygnujcie po paru pierwszych stronach, dotrwajcie do końca, warto :)

książek: 236
Agnieszka | 2013-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 grudnia 2013

Po raz drugi przeczytana. Dramatyczna historia. Polecam

książek: 92
karka0912 | 2014-12-27
Na półkach: Przeczytane

Podobno dla niektórych osób ta książka była wstrząsem i po prostu zmieniła życie, widzenie na świat i na Boga. Czytałam, że autorka swoimi książkami przybliża ludzi do Boga. Nie wiem czemu mnie książka nie poruszyła. Może, dlatego że już dość sie naczytałam o nieszcześliwych rodzinach, o narkomanach, o prostytucji o śmierci, gwałtach. Historie, które wymyśliła pani Karen oczywiście mogłyby być oparte na prawdziwych wydarzeniach, bo czesto słyszy sie o takich okropnościach. Przyznam sie, że czasem zakreciła mi sie łza w oku, ale no bez przesady, nie zmieniła mojego życia!

Książka opowiada o Marii, która mimo swoich traumatycznych przeżyć zdołała odnaleźć droge do Boga. Cały czas wierzyła, że Bóg ma dla niej specjalne zadanie, i że musi sie wycierpieć, aby zaznać bożej miłości. Cóż, w końcu ją znalazła i od tamtej pory pomaga kobietą, które znajdują sie w podobnej sytuacji, w jakiej była kiedyś ona.

Nie wiem także, czemu ludzie piszą, że ta ksiażka jest bardzo trudna w odbiorze......

książek: 964
alouette | 2012-09-22
Na półkach: Przeczytane

Mozaika złożona z kilku bardzo podobnych do siebie historii. Nie powinnam może oceniać książki po jej okładce, ale prawdą jest, że miałam o tej powieści dość negatywne zdanie zanim jeszcze ją otworzyłam. Trzeba to głośno powiedzieć: okładka jest tragiczna. Uduchowiona, podrasowana photoshopem twarz, a pod spodem jak pięść w oko panorama miasta.
Ale dobrze, jestem ponad moje uprzedzenia. Przeczytam chociaż, co z tyłu napisało wydawnictwo. "Maria Magdalena naszych czasów"? Litości, błagam.
Jednak z braku laku i tak w końcu sięgnęłam po tę źle zapowiadającą się opowieść.
I szczerze powiedziawszy nie było tak źle. Czasem dostawałam szczękościsku czytając wydumane, grafomańskie frazy, rodem z powieści Daniel Steel. Ale chwilami dochodziłam do wniosku, że sama historia jest całkiem interesująca.
Oto mamy tę słynną "Marię Magdalenę naszych czasów" - przepiękną Mary Madison, kobietę sukcesu, która pomimo ciężkich życiowych doświadczeń jest w stanie przezwyciężyć demony swojego życia i...

książek: 1129

Jestem mega pozytywnie zaskoczona tą książką.
Jak tylko przeczytałam pierwsze strony, pomyślałam "Oho, będzie pierdu pierdu o Bogu i jaki On nie cudowny." Nie zrozumcie mnie źle. Jestem wierzącą osobą, ale takich książek nie trawię i tyle.
Ale dałam szansę i nie żałuje.
W niektórych momentach historii Mary i Emmy miałam łzy w oczach. Bardzo poruszyły mnie ich historie, chociaż są raczej zmyślone. Nie widziałam żadnego potwierdzenia, że ta książka jest na faktach. Może i to lepiej, że to nie na faktach, bo straszne rzeczy przytrafiły się bohaterkom.
Wiara w Boga bardzo im pomogła. Może sam fakt wiary w kogoś, bądź coś daje ludziom niezwykłą odwagę oraz siłę, dzięki której potrafimy wyjść z ciężkiej sytuacji.
W tej książce widać, że osobie, która się zgubiła lub przeszła piekła na ziemi, może pomóc osoba, która sama to przeszła i wygrała.

książek: 1050
shanna | 2014-12-06
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki
Przeczytana: 06 grudnia 2014

Specyficzna, ciekawa książka. Bardzo trudna w odbiorze.
Nie jest to moja pierwsza powieść tej autorki, jednak "Ocalić życie" wywarło na mnie najmniejsze wrażenie. Mówiąc bardzo prosto: nie podobała mi się, inne jej powieści bardziej do mnie trafiały, niż ta pozycja. Na zaletę "Ocalić życie" mogę powiedzieć, że porusza trudne kwestie i daje sporo do przemyśleń. Jednak mnie osobiście brakowało czegoś, takiego dopełnienia.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałaś BANDYTÓW
  •   widziałeś DEPILOWANĄ kobietę
  •   widziałeś GLINIANE NACZYNIA
  •   widziałeś SOSNĘ
  •   spotkałaś UŁANA
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Maria Konopnicka
    173. rocznica
    urodzin
    Ja lubię słyszeć mądre słowo! Mądre słowo to jest jak ojciec i jak matka człowiekowi. Nu, ja za mądre słowo to bym milę drogi szedł.
  • Mitch Albom
    57. rocznica
    urodzin
    Nigdy nie jest za późno ani za wcześnie. Jest dokładnie wtedy, kiedy trzeba
  • Max Brooks
    43. rocznica
    urodzin
    Tak, to były kłamstwa, ale czasem kłamstwo nie jest złe. To znaczy, kłamstwo samo w sobie nie jest ani złe, ani dobre. Jest jak ogień: może ogrzać, ale może spalić - zależy od sposobu użycia.
  • Jerzy Bralczyk
    68. rocznica
    urodzin
    Bralczyk: Tak jak weekend, wciąż pisany po angielsku. To podobno jest słowo, które najdłużej czeka na spolszczenie. I nie doczeka się. Bo wyraźnie narusza reguły: w polszczyźnie po "ł" nie występuje "-i'. "Łikendu" nie będzie. Markowski: Występuje, występuje. W wyrazie "półinteligent"... pokaż więcej
  • Anja Snellman
    61. rocznica
    urodzin
    Mamo, posłuchaj, czasem oswojone ptaki zaczynają wariować. Obijają się o szyby, strącają pranie ze sznura, wlatują w cierniste krzewy, aż fruwa pierze. Po tych wybuchach nastaje zupełna cisza. W końcu ostatnie piórko spływa spokojnie na ziemię. Słychać, jak trawa rośnie. A potem życie toczy się dale... pokaż więcej
  • Agnieszka Chylińska
    39. rocznica
    urodzin
  • Martin Pollack
    71. rocznica
    urodzin
    Dlaczego to zawsze intelektualiści dają się okpić takim oszustom, podczas gdy umięśnieni półanalfabeci wydają się arcyodporni na problemy nowej epoki?
  • Sean Williams
    48. rocznica
    urodzin
    Ludzi można zastąpić. Sekund nie.
  • Mark Buckingham
    49. rocznica
    urodzin
  • James Blish
    94. rocznica
    urodzin
  • Karlheinz Deschner
    91. rocznica
    urodzin
    Od czasów Konstantyna cechami, po których rozpoznaje się ten Kościół, są obłuda i przemoc; codzienną praktyką tej religii stała się masowa zagłada. Surowo zakazywano zabijania pojedynczych osób, ale uśmiercanie tysięcy ludzi było dziełem miłym Bogu. To nie obłęd, to jest chrześcijaństwo.
  • Nora Szczepańska
    101. rocznica
    urodzin
  • Henrik Ibsen
    109. rocznica
    śmierci
    Odbierając przeciętnemu człowiekowi życiowe kłamstwo, odbiera mu pan równocześnie szczęście.
  • Cyprian Kamil Norwid
    132. rocznica
    śmierci
    Jękły głuche kamienie. Ideał sięgnął bruku.
  • Tony Halik
    17. rocznica
    śmierci
    Jeszcze raz mogłem się przekonać, że jednak kobiety mają zawsze rację. Pozorny kaprys mojej żony uratował życie dwóm ludziom!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd