Un homme qui dort

Wydawnictwo: Gallimard
7 (82 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
4
9
12
8
16
7
26
6
10
5
7
4
2
3
4
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
2070382885
liczba stron
143
słowa kluczowe
OuLiPo, powieść francuska
język
francuski
dodał
Galahad

«Tu as vingt-cinq ans et vingt-neuf dents, trois chemises et huit chaussettes, quelques livres que ne lis plus, quelques disques que tu n'écoutes plus. Tu es assis et tu ne veux qu'attendre, attendre seulement jusqu'à ce qu'il n'y ait plus rien à attendre.» C'est en ces termes que le narrateur s'adresse lui-même, Un homme qui dort, qui va se laisser envahir par la torpeur et faire l'expérience...

«Tu as vingt-cinq ans et vingt-neuf dents, trois chemises et huit chaussettes, quelques livres que ne lis plus, quelques disques que tu n'écoutes plus. Tu es assis et tu ne veux qu'attendre, attendre seulement jusqu'à ce qu'il n'y ait plus rien à attendre.»
C'est en ces termes que le narrateur s'adresse lui-même, Un homme qui dort, qui va se laisser envahir par la torpeur et faire l'expérience de l'indifférence absolue.
Il ne lui restera pourtant qu'une issue : reprend pied sur la Terre des vivants.

 

źródło opisu: okładka

źródło okładki: autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1614)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1892
Ola | 2015-10-16
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 16 października 2015

Niesamowita książka. Autor nie dość, że jest wnikliwym obserwatorem ludzkich emocji, to jeszcze potrafi je oddać w postaci książki. Do bólu. Tak po prostu, bez owijania w bawełnę. Zawładnął moim umysłem i moimi emocjami. Czuję się zarażona jego stanem. A z drugiej strony czy człowiek w depresji potrafi oddać tyle słów? Książeczka jest niewielka, ale jej zawartość ogromna. Warto poznać razem z Perecem tyle stanów umysłu.

książek: 435
czytający | 2017-06-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 17 czerwca 2017

Zapomnij o nadziei. Wyrzuć z pamięci chęć do bycia wytrwałym w działaniu. Naucz się samotności. Szlifuj naukę zapominania. Trwaj w postanowieniu osiągnięcia idealnego nieistnienia. Patrz tak, aby nie patrzeć. Obserwuj tak, aby nie widzieć. Włócz się po zakamarkach swojej egzystencji, próbując zrozumieć atawistyczny pęd do utrzymania życia. Poznaj Georgesa Pereca. On to osiągnął na długo przedtem, niż zacząłeś się nad tym zastanawiać. Dopracował wszystko na ostatni guzik, wykazując upodobanie do sporządzania precyzyjnych inwentarzy ludzkich myśli. Gdyby nie skomplikowana matematyczna maszyneria, ukryta w jego ciągle eksperymentującej świadomości, to nigdy by nie ujrzała światła dziennego pustka pozbawiona oczekiwań i pragnień. Tak więc wyłącz swój krytyczny umysł i rozpocznij przygodę z "Człowiekiem, który śpi".

Obejrzałem portret człowieka upojonego życiem w zawieszeniu. Zobaczyłem przeźroczystą i niedostępną osobę, która myśli, że czas nie ma nad nią władzy. Zafascynowany...

książek: 976
adb | 2016-09-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 września 2016

Utrzymany konsekwentnie w 2.osobowej narracji zwrotów do adresata "Człowiek, który śpi" George'a Pereca jest w rzeczywistości zapisem autobiograficznym, zapisem epizodu z życia samego autora.
"Człowiek, który śpi" to specyficzna opowieść o człowieku, który świadomie ucieka od życia, by uciec przed terrorem życia na czas i życia zanurzonego w czasie.
[...]
Ta droga do obojętności okazuje się jednak zwodnicza
[...]
Narrator - bohater jest głównie obserwatorem świata, więc jego tożsamość nie jest możliwa do określenia. To celowy zabieg Pereca
[...]
W polskim wydaniu grę z czytelnikiem na poziomie graficznym podjął PIOtr Kaliński z wyd. Lokator. Zaprojektowana przez niego czarno-biała okładka to gra słowami tytułu, eksponująca ledwie dwie litery, za to układające się w wymowny skrót "śp."

Cała opinia tu: http://slowooslowach.blox.pl/2016/09/Czlowiek-ktory-spi-George-Perec.html

książek: 748
Marta | 2014-02-19
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

G. Perec podbił moją duszę doskonałą ilustracją depresji. Pokazuje nicość, obojętność bez zbędnego filozofowania. Nie sądziłam, że można napisać tak doskonałą książę o bezczynności.To niesamowite i wybitne dzieło. Z pewnością jestem wielce nieobiektywna, gdyż dzieło jest to mi blisko z osobistych względów. Mimo wszystko bardzo polecam wszystkim. Książka ta była dla mnie jedną z najwspanialszych przygód i pewnie niejednokrotnie do niej wrócę , aby podelektować się każdym zdaniem, powolutku wydobywając z każdego słowa to co najlepsze:)

książek: 277
Weronika | 2013-05-14
Przeczytana: kwiecień 2013

Czytasz. Każde zdanie rozpętuje emocjonalno-intelektualny huragan. Serce ci krwawi, ale przez ciało przechodzi dreszcz estetycznego upojenia. Niezwykła pozycja i niemalże sensualne doświadczenie.

książek: 1132
carac | 2015-07-31
Na półkach: Ebook, Przeczytane
Przeczytana: 26 lipca 2015

Za punkt wyjścia do rozważań nad tą niewielkich rozmiarów „literacką konstrukcją”, nad tym „produktem OuLiPo”, którego twórca w sposób dość natrętny atakuje czytelnika zwracając się do niego bezpośrednio przy pomocy czasowników takich jak: „jesteś”, „byłeś”, „wiesz”, „widzisz” itp. wikłając go tym samym w obrazy kreślone bardzo sugestywnie – przyjąłem założenie, że warunkiem koniecznym życiowej aktywności są w miarę regularnie występujące „przerwy” na odbudowę sił, czyli okresy mniejszej aktywności, w których nasze zmysły takie jak wzrok, słuch, dotyk miałyby czas na regenerację; jakość naszego życia, naszej aktywności życiowej uwarunkowana jest jakością naszego odpoczynku, a w nim koniecznie możliwością niezakłócanego niczym snu.

Czy można tak pokierować własnym życiem, by żyjąc zbliżyć się do stanu „człowieka, który śpi”?

Takim studium tego stanu jest właśnie ta pozbawiona dialogów, linearna, jednowątkowa, pisana w drugiej osobie liczby pojedynczej „konstrukcja”, której – w...

książek: 572
gorzka | 2010-06-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2003 rok

Jest to nieco inna książka od tradycyjnej prozy. Czytając miałam wrażenie, że autor zdaje mi relację z jakiegoś snu. Główny bohater wyłącza się z aktywnego życia a jego poczynania: co robi, kiedy nic nie robi zostały spisane na kartach książki. Lektura mi się podobała, sądzę jednak, że nie każdemu przypadnie do gustu.

książek: 111
edgar | 2013-10-06
Na półkach: Przeczytane

Wybitne studium depresji. Coś jak łapanie oddechu w oparach nonsensu. I być może jestem subiektywny, kiedy książka dopadła mnie w podobnym do bohatera momencie.

książek: 1494
magdalena | 2018-12-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 grudnia 2018

Ta książka to ledwie 100 stron, ale jakie to 100 stron! To genialne stadium człowieka, który próbuje żyć poza czasem, żyć zaspokajając jedynie podstawowe potrzeby, żyć bez celu. Omijać normy i konwenanse. Nie liczyć się z niczym. Żyć , po prostu żyć. Ten eksperyment pokazał smutną prawdę, nie da się oszukać czasu. Nie da się żyć w izolacji. Nie zmienia to świata.

książek: 176
annakk | 2011-01-27

Książka z cytatów stanowiąca całość?!Tak.
Mistrzowskie posługiwanie się słowem.

zobacz kolejne z 1604 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Refleksyjny wrzesień – Literacki Horoskop LC

Przetasowania i zmiany, nowy sezon na Ziemi. W naszej części globu coraz bliżej do jesieni. Czas powrotu do szkoły i codziennych obowiązków. Nawet gdy już dawno zakończyliśmy edukację, wrzesień wciąż nastraja tak samo: czekamy na nowy wspaniały początek i czysty kajecik. Czy to Was czeka w najbliższych dniach? Sprawdziliśmy w gwiazdach i książkach.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd