Paragraf 22

Tłumaczenie: Lech Jęczmyk
Wydawnictwo: Albatros
7,85 (4120 ocen i 237 opinii) Zobacz oceny
10
629
9
1 076
8
774
7
981
6
315
5
190
4
49
3
74
2
11
1
21
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Catch-22
data wydania
ISBN
978-83-7359-803-4
liczba stron
480
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Jedna z najwybitniejszych powieści amerykańskich XX wieku, a zarazem najsłynniejsza powieść o II wojnie światowej. Utrzymana w poetyce czarnego humoru, ukazuje bezsens wojny i armii jako instytucji, wyjaśnia mechanizmy społeczne rządzące się logiką absurdu. Jej bohaterowie to zbiorowisko wariatów, fanatyków, idiotów i oportunistów, ale nade wszystko ludzi, którzy pragną jednego by przeżyć....

Jedna z najwybitniejszych powieści amerykańskich XX wieku, a zarazem najsłynniejsza powieść o II wojnie światowej. Utrzymana w poetyce czarnego humoru, ukazuje bezsens wojny i armii jako instytucji, wyjaśnia mechanizmy społeczne rządzące się logiką absurdu. Jej bohaterowie to zbiorowisko wariatów, fanatyków, idiotów i oportunistów, ale nade wszystko ludzi, którzy pragną jednego by przeżyć. Oficjalnie w amerykańskim wojsku nie ma miejsca dla wariatów, jest jednak mały kruczek osławiony paragraf 22...

 

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (19392)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1621

Na "Paragraf 22" natknęłam się przypadkiem ucząc się na 4 roku studiów do... egzaminu z pediatrii ;) Zakuwałam właśnie objawy zespołu Di George'a i szukając jakiegoś ułatwienia natrafiłam na akronim CATCH-22 (dla ciekawskich: C = cardiac defects A = abnormal facies, T = thymic hypoplasia, C = cleft palate, H = hypocalcemia from parathyroid aplasia, 22 = mikrodelecje 22 chromosomu).

Z dopiskiem, że w sumie nie powinno się używać tego akronimu, bo ma pejoratywny wydźwięk, gdyż tytuł "Paragraf 22" jest określeniem sytuacji bez wyjścia. Cóż mogło mnie bardziej zainteresować tematem niż fakt, że nie powinno się tej nazwy używać? Zamiast uczyć się do strasznego egzaminu, pobiegłam więc w podskokach do biblioteki po książkę Josepha Hellera, żeby przekonać się czym jest ten Paragraf 22.

Pierwsza połowa książki bawiła mnie ogromnie. Zadziałał element zaskoczenia, tego to ja się po tej książce nie spodziewałam! Specyficzne poczucie humoru autora, doprawione szczyptą sarkazmu i dużą...

książek: 667
Karol | 2014-05-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 12 kwietnia 2014

Mam duży problem z oceną tej książki. Z jednej strony jest świetna, kapitalnie ukazuje co naprawdę siedzi w ludzkich głowach w obliczu wojny. Genialnie wyśmiewa bezsens wielu sytuacji, przepisów, ukazuje prostą ironię takiego życia. Z drugiej strony jednak przez większość czasu historia powiela jeden i ten sam schemat. Jedna postać stara się coś zrozumieć, a druga tłumaczy jej że to bez sensu. Czytanie po raz enty tego samego dialogu tylko w innym wykonaniu mnie nie przekonuje.

Lektura ciężka, często byłem od niej odrywany dla jakiegoś lżejszego dzieła. Zdecydowanie nie dla wszystkich.

książek: 114
Maks | 2011-01-04
Przeczytana: 03 stycznia 2011

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Czy książka potrafi rozbawić do łez? Potrafi.

Czy książka potrafi zmusić do myślenia? Potrafi.

Czy książka potrafi zaskakiwać czytelnika każdą kolejną stroną? Potrafi.

Czy „Paragraf 22” zalicza się do tego typu książek? Tak

Czy „Paragraf 22” jest wolny od wad? Niestety nie.

Książka pt. „Paragraf 22” opowiada o jednostce amerykańskich bombardierów, którzy w czasie trwania wojny przebywają na wyspie Pianosa, znajdującej się na Morzu Śródziemnym. Jak wyjaśnia autor na pierwszej stronie: „[...]Jest bardzo mała i oczywiście nie mogły się na niej pomieścić wszystkie wydarzenia opisane w książce. Podobnie jak miejsce akcji, również wszystkie osoby są fikcyjne.” Ich zadaniem są ciągłe ataki powietrzne na terytorium Włoch. Jej autorem jest Joseph Heller, amerykański pisarz, urodzony w 1923 roku, największą sławę przyniósł mu wspomniany już „Paragraf 22”. Tyle tytułem wstępu.

Jest napisana lekkim i przyjemnym językiem, a przez cały czas lektury nieodłącznie towarzyszy nam absurd i...

książek: 1240

Średnia ocen wysoka, lecz ja dołożę niestety małą cegiełkę do jej obniżenia. Szkoda, że muszę to napisać, ale "Paragraf 22" mnie nużył i usypiał. Jeszcze aż takich problemów nie miałam. Idealna kołysanka. Ponad połowę książki dziś przeczytałam, aczkolwiek dlatego, że się uparłam, nie chciałam dłużej się męczyć. Na szczęście nie brało mnie bardzo mocno na spanie, bo "akcja" troszkę ruszyła do przodu. Wzięłam słowo akcja w cudzysłowie, ponieważ większość stanowią pokręcone, absurdalne dialogi oraz opisy nietuzinkowych (łagodnie mówiąc) postaci.

Rzecz dzieje się na Pianosie, gdzie znajduje się amerykańska baza lotnictwa bombowego, mamy tam okazję poznać mężczyzn należących do eskadry, ich zwierzchników, pracowników oraz prostytutki, umilające im życie. :P Piloci chcą zaliczyć obowiązkową ilość lotów, przeżyć je i wrócić do kraju, ale pewien pułkownik systematycznie im je podwyższa. No i istnieje paragraf 22... na przykładzie Yossariana najbardziej widać walkę człowieka "z...

książek: 737
violabu | 2013-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, 2013
Przeczytana: 07 lutego 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

„Paragraf 22” zaczynałam czytać trzy razy. Mój błąd polegał na tym, że zabierałam się do tej książki jako poważnej, w podniosłym tonie. Z tego powodu w ogóle nie mogłam jej zrozumieć, załapać, „poczuć”. Jednak polecano mi ją jako naprawdę wartą przeczytania, dlatego nie chciałam odpuścić. Wystarczyło odnieść się do niej lekko, otworzyć umysł, a stała się jedną z moich ulubionych pozycji.

Sam paraf 22 mówi m.in. o tym, że ten kto stara się, aby być zwolnionym z odbywanej służby, potrafi dbać o własne bezpieczeństwo i w związku z tym jest zdrowy psychicznie. Z drugiej strony paragraf 22 pozwalał tylko wariatom starać się o zwolnienie. Ot, co. Na tym polega problem. Książka składa się z całej serii takich niedorzeczności. Niemal na każdej z pierwszych stron potrafi wywołać śmiech (”- Oni chcą mnie zabić (…). Yossarian rozporządzał niezbitymi dowodami, gdyż zupełnie nieznani mu ludzie strzelali do niego z działek za każdym razem, kiedy leciał zrzucać na nich bomby, co nie było wcale...

książek: 1138
magda | 2010-05-25
Na półkach: Lista życzeń, Przeczytane, BBC
Przeczytana: 1995 rok

Tytułowy paragraf 22 daje żołnierzowi możliwość natychmiastowego przejścia do cywila na własną prośbę z powodu choroby psychicznej, jednak ktoś, kto wnosi o zwolnienie ze służby, udowadnia tym samym, że jest psychicznie zdrowy, a tym samym nie może prosić o przejście do cywila z powodu choroby psychicznej - piękne!

książek: 2657
Koronczarka | 2014-08-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 sierpnia 2014

Książka - odpowiedź na pytanie: dlaczego nie lubię USA. Wszystko tam ( w książce wszystko, a w USA wiele)jest głupie, a w każdym razie, jako takie wyśmiewane. Panuje demokracja, wolność i swoboda, ale poszanowanie prawa, a szczególnie różnych paragrafów 22 powoduje, że tym równiejszym wolno wszystko. Obywatele to bez wyjątku wariaci, no przynajmniej na takich ucharakteryzowani. Najważniejszym walorem tego dzieła jest jego wymowa pacyfistyczna, rzeczywiście mocna i przejmująca, w której szczerość u Hellera wierzę, ale jak jest z państwem, to już sami Państwo wiecie. Podobno książka jest diamentem literackim i pewnie dlatego dla mnie była niestrawna.

książek: 1989
Wojciech Gołębiewski | 2014-02-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lutego 2014

Joseph HELLER - “Catch-22”

Książka „lekka, łatwa i przyjemna”; jedni nazywają ją groteską, inni satyrą wojenną, a jeszcze inni absurdalną komedią lub zlepkiem absurdów. W każdym razie można się pośmiać, przynajmniej do jej połowy. I za to dałem aż/tylko 6 gwiazdek, bo...

1. W miarę czytania coraz mniej mnie bawiły powtarzane chwyty stylistyczne, m.in. polegające na powtarzaniu fraz. Np. „Then KEEP YOUR STUPID MOUTH SHUT when I tell you KEEP YOUR STUPID MOUTH SHUT” lub “They told him to APPLY FOR AVIATION CADET TRAINING, and he APPLIED FOR AVIATION CADET TRAINING” czy też “..SITTING IN HIS OFFICE SIGNING THEM ALL DAY LONG was a lot better than SITTING IN HIS OFFICE ALL DAY LONG not SIGNING THEM”. /podkr.moje/

2. Do znudzenia schematyczne rozmowy, w których jeden “rżnie głupa” a drugi przestaje panować nad nerwami, co pierwszy skrzętnie ...

książek: 270
Herbi | 2013-10-31
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Miałem
Przeczytana: 2011 rok

Trzeba koniecznie przeczytać. Pełna absurdu książka przeciwko absurdowi wojny. Śmieszna i smutna, komiczna i tragiczna.

Gdy czytałem miałem nieodparte skojarzenia z serialem MASH i okazało się, że bardzo uprawnione, bo choć książka o drugiej wojnie światowej opowiada, a MASH o Korei, to "Paragraf 22" był dla MASH sporą inspiracją.

Szacunek należy się panu Lechowi Jęczmykowi, tłumaczowi tej książki. Nie wiem jak ma się tłumaczenie do oryginału, bo oryginału nie czytałem, ale polski tekst jest świetny i pełen inwencji.

Gdy chłopaki odlatywały na akcję bombową, robiłem w gacie razem z nimi, chociaż momentami było to popuszczanie ze śmiechu. Uwielbiam takie połączenie dramatyzmu i lekkości.

A jeśli chcecie wiedzieć co to jest ten słynny paragraf 22, zachęcam do lektury, albo chociażby przeczytania hasła o książce na wikipedii :)

książek: 0
| 2017-07-07
Na półkach: Literatura, Przeczytane

Po latach od pierwszej lektury antywojenne ostrze tej satyry nie robi już na mnie takiego wrażenia jak kiedyś. Zresztą, kto właściwie czyta powieści antywojenne dla ich pacyfistycznej wymowy? Slogany typu "wojna jest zła" to trochę za mało by się dostać do kanonu współczesnej literatury.
Fabuła najsłynniejszego dzieła Hellera też nie jest szczególnie efektowna – to raczej ciąg powiązanych ze sobą mniej lub bardziej chaotycznie epizodów. Chociaż taka konstrukcja ma swoje zalety – po latach można otworzyć dowolny fragment i po pobieżnym zorientowaniu się w akcji po prostu zacząć czytać – prawie zawsze natrafimy na jakiś dowcipny dialog albo zabawny opis.
Jednak poczucie humoru, czasami przeszarżowane, nie jest największą zaletą tej powieści. Dla mnie „Paragraf” to przede wszystkim pierwszorzędne studium charakterów, ujmujące rozmachem i trafnością spostrzeżeń. Mamy tu całą mnogość typów ludzkich, czasami scharakteryzowanych jednym zdaniem, czasami w kilku...

zobacz kolejne z 19382 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Co czytali Polacy w 2017?

W marcu tego roku Biblioteka Narodowa opublikowała wstępne wyniki badań poziomu czytelnictwa w Polsce za rok 2017. W miniony piątek - do sieci trafił pełen raport. Można z niego dowiedzieć się m.in. jacy pisarze są najliczniej czytani przez Polaków. 


więcej
Ile ze „100 książek, które trzeba przeczytać” już znasz?

Empik ogłosił właśnie listę „100 książek, które trzeba przeczytać”. Na razie znajdują się na niej tytuły rekomendowane przez dziennikarzy i pisarzy. Ale do współtworzenia listy zostali zaproszeni też czytelnicy – internauci mogą zgłaszać swoje typy do 29 lipca. Efektem akcji będą dwa książkowe zestawienia.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd