Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Chór sierot

Tłumaczenie: Magdalena Koziej
Wydawnictwo: G+J
5,51 (87 ocen i 24 opinie) Zobacz oceny
10
2
9
3
8
9
7
13
6
19
5
18
4
7
3
9
2
3
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Orphan Choir
data wydania
ISBN
9788377787618
liczba stron
272
język
polski
dodała
joly_fh

Louis jest nawiedzana przez muzykę, którą tylko ona słyszy. Pieśni śpiewają dzieci, które tylko ona widzi… Tak trudno rozstawać się z dzieckiem, które idzie do szkoły. Tak jakby cząstka rodziców odchodziła wraz z nim. Kiedy siedmioletni synek Beestonów dostaje prestiżowe stypendium jako chórzysta college’u w Cambridge i zamieszkuje w internacie, nic nie stoi na przeszkodzie, by częściowo...

Louis jest nawiedzana przez muzykę, którą tylko ona słyszy. Pieśni śpiewają dzieci, które tylko ona widzi… Tak trudno rozstawać się z dzieckiem, które idzie do szkoły. Tak jakby cząstka rodziców odchodziła wraz z nim. Kiedy siedmioletni synek Beestonów dostaje prestiżowe stypendium jako chórzysta college’u w Cambridge i zamieszkuje w internacie, nic nie stoi na przeszkodzie, by częściowo wynieść się z miasta do pięknego domu w wiejskiej głuszy. Zresztą w mieście Louise dawał się we znaki hałaśliwy sąsiad. Co weekend doprowadzał ją do szału głośnymi imprezami. Następnie upodobał sobie muzykę chóralną, co zakrawało na szyderstwo z matki tęskniącej za swoim małym chórzystą. Jednak przeprowadzka na wieś nie zapewnia Louise oczekiwanego pocieszenia. Tu także prześladuje ją dziwna muzyka wykonywana przez dziecięcy chór. Wreszcie spotyka tajemniczych śpiewaków. Ale to nie jest zwykły chór… Sophie Hannah jest utalentowaną pisarką i cenioną poetką, uhonorowaną nagrodą Daphne du Maurier i nominowaną do T.S. Eliot Prize. Twarzyczka, Przemów i przeżyj, Na ratunek, Druga połowa żyje dalej, Powiedz prawdę, Zabójcze marzenia, Trauma i Niewygodna prawda, thrillery psychologiczne Hannah, zostały entuzjastycznie przyjęte przez krytyków i czytelników i stały się bestsellerami. Powieści przeniesiono na ekran i przetłumaczono na wiele języków. Za Niewygodną prawdę Sophie Hannah otrzymała prestiżową National Book Award. Rodzina Agathy Christie wybrała tę znakomitą autorkę do napisania dalszych przygód Herkulesa Poirota.

 

źródło opisu: G+J Jahr Polska, 2014

źródło okładki: www.gjksiazki.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3920
Gośka | 2015-02-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015
Przeczytana: 26 lutego 2015

Louis i Stuart to zwykłe małżeństwo mieszkające w Cambridge. Mają siedmioletniego syna i to właśnie on staje się powodem starć pomiędzy zgodnymi do tej pory małżonkami. Louis, która nie należała do zaborczych matek, nie miała nic przeciwko zostawianiu syna od czasu do czasu z opiekunką, nie może sobie poradzić z nieobecnością Josepha. Joseph ma niezwykły talent muzyczny, dlatego został wybrany do prestiżowej szkoły kształcącej przyszłych muzyków. Reguły szkoły są surowe i dziecko musi zamieszkać w internacie, do domu wracając jedynie na przerwy semestralne. Rodzice mogą spotkać syna jedynie trzy razy w tygodniu podczas występów chóru w kościele. Lois nie może się z tym pogodzić, czuje się, jakby ktoś jej ukradł syna. Dodatkowe stresy przeżywa w związku z zachowaniem sąsiada, który kilka razy w miesiącu urządza u siebie zbyt głośne imprezy. Pomimo wielu jej interwencji, sąsiad nie zamierza rezygnować z nocnego zakłócania ciszy.Kobieta jest coraz bardziej załamana, czuje się zastraszona, dom przestał być azylem a stał się miejscem tortur. W niedługim czasie do głośnej muzyki dołaczają się o wiele cichsze utwory w wykonaniu chóru. Louis jest przerażona. Postanawia kupić luksusowy dom położony nad jeziorem, mając nadzieję na chwile ucieczki od miastowego zgiełku i uciążliwego sąsiada. Czy przeprowadzka pomoże ukoić jej zszargane nerwy i odbuduje więzi z mężem?

Historię poznajemy dzięki Louis oraz jej zapiskom w dzienniku hałasów. Obserwujemy coraz większe załamanie kobiety wykończonej rzekomymi prześladowaniami przez sąsiada, rozpad jej psychiki, popadanie w szaleństwo. Louis już sama nie wie, czy to, co słyszy jest rzeczywiste, czy może wszystko to sobie uroiła. Brak zrozumienia i wsparcia ze strony męża nie ułatwia sytuacji. Charakterystyce głównych postaci nie da się nic zarzucić, natomiast trochę mi przeszkadzało powolne tempo akcji. Cała sytuacja rozwija się powoli, zresztą chyba nie może być inaczej, skoro mamy patrzeć na powolne załamanie psychiki głównej bohaterki. Tak naprawdę akcja przyspiesza dopiero na ostatnik kartkach książki. Czy byłam przerażona? Nie, jednak poczułam lekki dreszczyk. Niezbyt polubiłam główną bohaterkę, ale potrafiłam zrozumieć jej szaleństwo. Nie mogę pisać za wiele o fabule, bo łatwo tutaj zaspoilerować, trzeba samemu przejść tą drogę:)
Warsztatowo pisarce nic nie brakuje, Hannah potrafi stopniować napięcie, ma lekkie pióro a jej dialogom nic nie brakuje. Klimat ze strony na stronę staje się coraz bardziej duszny, co jest dużym plusem książki.
Do tej pory czytałam tylko thrillery tej autorki, które spełniły moje oczekiwania. "Chór sierot" napisany jest jako horror, lecz powiedziałabym, że ten horror jest bardzo delikatny.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Światło, którego nie widać

Książka podobała mi się. Nie uważam jej za wybitnie genialną. Nie wiem, czy jest aż tak dobra, aby otrzymać Nagrodę Pulitzera za rok 2015. Nie da się...

zgłoś błąd zgłoś błąd