Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Moja podróż po Imperium

Tłumaczenie: Marta Kisiel-Małecka
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
6,84 (19 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
2
9
0
8
1
7
8
6
6
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788327150622
liczba stron
376
słowa kluczowe
Agatha Christie, autobiografia,
język
polski
dodała
Ag2S

W 1922 roku Agata Christie wyruszyła z mężem w podróż, której celem było zebranie materiałów do Wystawy Imperium Brytyjskiego. W ciągu dziesięciu miesięcy odwiedzili m.in. Afrykę Południową, Australię, Nową Zelandię, Hawaje i Kanadę. W trakcie wyprawy pisarka korespondowała z matką. Z tych nigdy wcześniej niepublikowanych listów wyłania się obraz świata sprzed niemal wieku. Dzięki niezwykłym...

W 1922 roku Agata Christie wyruszyła z mężem w podróż, której celem było zebranie materiałów do Wystawy Imperium Brytyjskiego. W ciągu dziesięciu miesięcy odwiedzili m.in. Afrykę Południową, Australię, Nową Zelandię, Hawaje i Kanadę. W trakcie wyprawy pisarka korespondowała z matką. Z tych nigdy wcześniej niepublikowanych listów wyłania się obraz świata sprzed niemal wieku. Dzięki niezwykłym fotografiom autorstwa samej Christie ożywają miejsca i ludzie, a pocztówki, wycinki prasowe i pamiątki zbierane podczas wojaży przenoszą czytelników w odległe zakątki.
Książka - zredagowana i opatrzona wstępem przez wnuka Agaty Christie Mathew Pricharda - odkrywa zupełnie nowe, śmiałe oblicze Christie, a liczne odwołania do biografii królowej kryminału pomagają zrozumieć tło powieści, z których zasłynęła.

 

źródło opisu: http://publicat.pl/dolnoslaskie/oferta/kryminaly/m...(?)

źródło okładki: http://publicat.pl/dolnoslaskie/oferta/kryminaly/m...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 464
Ania Urbańska | 2014-11-11
Na półkach: Przeczytane

Ponieważ kiedyś, dawno, dawno temu, czytałam "Opowiedzcie, jak tam żyjecie" Agathy Christie, książkę, która podobała mi się obłędnie, nad która zwijałam się ze śmiechu i która sprawiła, że przez jakiś czas chciałam być archeologiem, dlatego też sięgając po "Moją podróż po Imperium" spodziewałam się równie wielkich fajerwerków. A może nawet większych, bo Imperium Brytyjskie jest tematem niezmiennie mnie fascynującym i zwiedzenie go, w dodatku w towarzystwie uroczej "królowej kryminału", zakrawało na przepełnioną wiedzą wędrówkę. Nic bardziej mylnego. Zacznę od pozytywów - wydanie jest przepiękne, takie, że aż chce się je wziąć do ręki i natychmiast zacząć czytać. Zdjęć w nim - aż nadto, można się dzięki nim przenieść w czasie i obserwować m.in. sposób ubierania się ówczesnych dżentelmenów i dam. I na tym pozytywów koniec. Nudne toto jak flaki z olejem! Są to wybrane listy Agathy pisane do matki. Listy o niczym. O tym, jakich nudnych lub miłych ludzi spotkała podczas podróży dookoła świata, jak bardzo doskwierał im niemiły charakter towarzysza wędrówki, o tym, czym podróżowali i dokąd, o pogodzie, chorobie morskiej, obiadach, kolacjach... I na tym koniec rewelacji. Przebiegałam wzrokiem kolejne listy modląc się, żeby choć raz na pięć epistoł wydarzyło się coś w miarę ciekawego. Czasami pojawiał się jakiś pocieszny piesek, czasem jakieś surfowanie na Hawajach... Z całej, grubaśnej książki wyłowiłam może trzy, cztery w miarę interesujące wiadomości, które wniosły coś do mojej wiedzy ogólnej o tego typu podróży odbytej w latach 20-ych dwudziestego wieku. Dawno się tak na książce nie zawiodłam...

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziedzictwo

Jedna z lepszych książek obyczajowych, które miałam okazje przeczytać Niezwykłe snucie fabuły : rozpadające sie jak części pomarańczy, ale łączące w c...

zgłoś błąd zgłoś błąd