7,17 (12 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
5
7
2
6
3
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Helimadoe
data wydania
liczba stron
332
kategoria
literatura piękna
język
polski

""Helimadoe" to sentymentalny exodus pisarza, chwila zanurzenia się w świecie chłopięcych radości i niepokojów wywołanych przybliżaniem się do tajemnicy życia. Chwila zachłyśnięcia się atmosferą czasów, które odeszły na zawsze. Mechanizm asocjacji najprostszych, takich jak wzruszenie oraz elegijna zaduma nad przemijaniem czasu, został wprawiony w ruch. Wystarczył powiew wiatru nad rzeką,...

""Helimadoe" to sentymentalny exodus pisarza, chwila zanurzenia się w świecie chłopięcych radości i niepokojów wywołanych przybliżaniem się do tajemnicy życia. Chwila zachłyśnięcia się atmosferą czasów, które odeszły na zawsze. Mechanizm asocjacji najprostszych, takich jak wzruszenie oraz elegijna zaduma nad przemijaniem czasu, został wprawiony w ruch.

Wystarczył powiew wiatru nad rzeką, światło słońca załamujące się w szuwarach, smutna melodia okaryny w wiejskiej ciszy przedwieczoru, by ożyło miasteczko Stare Hrady. Potoczył się po bruku powozik doktora ekscentryka, poruszyła się w podcieniach na rynku figurka trzynastoletniego chłopca z pomarańczą w ręku, z sercem bijącym niespokojnie i bolesnym, choć przyjemnym, zamętem w głowie. Ożyła przeszłość tym bardziej odległa, że choć datowana pierwszym dziesięcioleciem XX wieku, głęboko tkwiąca w klimacie dziewiętnastowiecznym - w spowolnionym rytmie odmierzania czasu, w obyczajach oraz mentalności małego miasteczka, w określonym typie marzeń oraz szalonych buntów romantycznej Dory, w konwencji gestów i słów.

"Helimadoe" czyta się jak powieść, w której liryczna spowiedź autora wypełnia przestrzeń odnalezionego nagle świata Arkadii, nie tak znowu wyidealizowanego, by nie było w nim miejsca i na cierpienie, i na tragedie, ale przebrzmiałe, odległe, opromienione blaskiem poezji."

Edward Madany

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 131
nickela | 2016-09-08
Na półkach: Przeczytane

„Helimadoe” jest liryczną powieścią psychologiczną, której akcja rozgrywa się w retrospekcji. Główny bohater Emil, pełniący rolę narratora, opowiada o swoim dojrzewaniu, o otoczeniu, w jakim dorastał oraz o swojej platonicznej miłości. Jego historia jest tematem przewodnim, nie jest jednak jedynym wątkiem powieści. Havlicek w sposób wyrazisty poruszył również problem gorzkiego losu kobiet w ograniczonym społeczeństwie drobnomieszczańskim, pokazał przywary klasy średniej oraz zobrazował zwyczaje obowiązujące na prowincji Czech w pierwszych latach naszego stulecia.

Autor stworzył w swoim utworze bardzo romantyczny nastrój. Barwnie opisał piękno przyrody i różnorodność pogody w kolejnych porach roku, starannie unaocznił sentymentalny charakter bohatera.

Wszystkie postacie i zagadnienia zostały przedstawione w sposób opisowy i bardzo szczegółowy. Dla mnie trochę za bardzo.

książek: 122
Beata | 2014-01-13
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 2013 rok

Sam początek trąci mychą, ale później jest tylko coraz lepiej. Słodko-kwaśny smak wspomnień i teraźniejszości. Siostry pozostaną w mej pamięci na długo.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd