Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,78 (280 ocen i 56 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
22
8
44
7
99
6
70
5
15
4
10
3
5
2
1
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377998243
liczba stron
204
język
polski
dodała
Versatile

Debiut autorki obdarzonej doskonałym słuchem językowym, wyrazistym stylem i znakomitym warsztatem pisarskim. Kolejny – po sztuce Zapolskiej i powieści Kuczoka – sugestywny portret polskiej rodziny: nie patologicznej, nie kołtuńskiej, ale nadal strasznej, zakłamanej i zimnej, w której małżeństwo to więzienie o zaostrzonym rygorze, a dom rodzinny to codzienny teatr absurdu, modłów, wrzasków i...

Debiut autorki obdarzonej doskonałym słuchem językowym, wyrazistym stylem i znakomitym warsztatem pisarskim. Kolejny – po sztuce Zapolskiej i powieści Kuczoka – sugestywny portret polskiej rodziny: nie patologicznej, nie kołtuńskiej, ale nadal strasznej, zakłamanej i zimnej, w której małżeństwo to więzienie o zaostrzonym rygorze, a dom rodzinny to codzienny teatr absurdu, modłów, wrzasków i kotletów schabowych. Mocna proza – jak uderzenie pięścią.

 

źródło opisu: http://www.weltbild.pl/szopka_p90087859.html

źródło okładki: http://www.weltbild.pl/szopka_p90087859.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 448
Magdalena Gościniak | 2012-11-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 listopada 2012

Sami swoi - polska szopa. Do tego przyprawiona czarnym humorem, świetnie znana każdemu z autopsji bądź obserwacji. Ot, debiut Zośki Papużanki. Wart przeczytania.

Zośka nie bawi się w psychoanalityczne zabiegi. Zośka obserwuje porwane w kawałki międzyludzkie relacje. Zośka nie docieka powodów, ani nie pokazuje skutków. Zośka dokumentuje polską szopkę, w której Matki-Karmią-Sześćdziesięcioletnich-Niedorośniętych-Maciusiów i wmawiają małym dziewczynkom, że ich ojcowie to nieudacznicy; ojcowie wygniatają po cichu miejsce w domowych fotelach, ożywając jedynie, gdy znajdują się poza bezpośrednią obecnością Matek-Karmiących; a dzieci… gdy dorosną, przychodzą z własnymi rodzinami na Święto Sznycla. Albo nie przychodzą.

Szopka wg Papużanki - jak ją czytam - to nasza polska codzienność, najeżona nieustannym narzekaniem, heroiczną bezradnością, odwieczną koniecznością posiadania wroga (nawet jeśli ma nim być mąż)… i nieustannym lękiem przed separacją. Od czego? Od świetnie znanego piekiełka, w którym "sami swoi" tkwimy po szyję, w którym klepiemy Anioł Pański i drepczemy do kościółka, bo tam tak pięknie… Wszak znane zło jest znacznie lepsze od nieznanego dobrego. A potem… potem dziecku nadaje się imię Wandzia. Od Wendy. Od zwycięstwa. I ta Wandzia - być może - jest jedynym zwycięstwem, na jakie nas stać w życiu.

Gorzka ta "szopka" Papużanki. Gorzka, bo świetnie znana. Z ulic, z telewizji, ze świata, który "łykamy" i którym karmimy się i naszych bliskich. Gorzka, bo i śmieszna, i straszna.

Przede wszystkim jednak świetnie napisana. Tak dobrej narracji prowadzonej w trzeciej osobie nie czytałam już dawno. Narracja pierwszoosobowa pojawia się tylko czasem - gdy bohater ma odwagę powiedzieć o sobie "ja", wypowiedzieć zdanie własnym głosem, zapisać myśl przez siebie pomyślaną. Trzecia osoba pozwala na dystans i na to, by znakomity czarny humor kipiał ze szpar polskiej szopki, od której przecież tak bardzo strach się nam oddzielić. Bo o ile łatwiej jest się pośmiać.

Zośka, gratuluję debiutu!

Ma
| Zośka Papużanka, Szopka, Świat Książki, Warszawa 2012

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Kwiat Kalafiora

Wspaniały klimat w domu rodziny Borejko, główną bohaterką jest Gabriela. W "kwiecie kalafiora" występuje historia miłosna cudownie opisana p...

zgłoś błąd zgłoś błąd