Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kultura jako praxis

Tłumaczenie: Jacek Konieczny
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Pogranicza". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Wydawnictwo Naukowe PWN
7,43 (7 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
1
9
1
8
0
7
3
6
2
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Culture as Praxis
data wydania
ISBN
978-83-01-16910-7
liczba stron
352
język
polski
dodała
swita77

Kultura jako praxis to jedna z wcześniejszych prac Baumana, w której dokonuje on analizy, kluczowego w naukach społecznych, pojęcia kultury, wyróżniając jej trzy znaczenia: kultury jako koncepcji, jako struktury i jako praxis, czyli sfery działania i społecznych praktyk. Daleki od stanowiska relatywistycznego, ukazuje kulturę jako immanentną część ludzkiego życia i interakcji społecznych....

Kultura jako praxis to jedna z wcześniejszych prac Baumana, w której dokonuje on analizy, kluczowego w naukach społecznych, pojęcia kultury, wyróżniając jej trzy znaczenia: kultury jako koncepcji, jako struktury i jako praxis, czyli sfery działania i społecznych praktyk. Daleki od stanowiska relatywistycznego, ukazuje kulturę jako immanentną część ludzkiego życia i interakcji społecznych. Podkreśla przy tym jej nieuniknioną niejednoznaczność: kultura jest zarówno gwarantem porządku społecznego, jak i działa na rzecz zmiany; z jednej strony konformistycznie dostosowujemy się do jej norm, z drugiej zaś jest pewnego rodzaju platformą czy polem dla kreatywności i innowacyjności jednostek. Mimo iż pisany w latach siedemdziesiątych, tekst ten jest poprzedzony nową przedmową, w której Bauman wyjaśnia, jak owe trzy aspekty kultury wpływają na nasze rozumienie nowoczesności i etyki, odwołując się do swoich późniejszych publikacji w tym temacie. Lektura obowiązkowa nie tylko dla socjologów, ale również dla antropologów, kulturoznawców i przedstawicieli innych nauk humanistycznych.

 

źródło opisu: PWN, 2012

źródło okładki: www.ksiegarnia.pwn.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
swita77 książek: 276

Kultura głupcze!

Po niemal trzech dekadach od premiery do rąk czytelnika trafia wznowienie jednej z wcześniejszych prac Zygmunta Baumana poświęcone pojęciu kultury. Głównym założeniem tej książki jest próba uchwycenia różnic pomiędzy trzema funkcjonującymi równolegle znaczeniami kultury: jako pojęcia, struktury i praxis (sfera działania i społecznych praktyk człowieka będącego zarówno twórcą, jak i uczestnikiem kultury). Twórca teorii płynnej nowoczesności ponownie analizuje złożone zjawisko jakim jest kultura, przyglądając się jej definicjom oraz sferze ogólnospołecznych działań i interakcji. Kultura to pojęcie ambiwalentne: z jednej strony wzorzec, tradycja, ciągłość, z drugiej – dynamika, zmiany, eksperyment, twórczość.

Funkcjonowanie w strukturze i posiadanie zdolności do tworzenia struktur są dwiema stronami medalu tego szczególnego sposobu ludzkiego istnienia, który nazywamy kulturą. Zygmunt Bauman przypomina współczesnemu czytelnikowi o problemach, nad rozwiązaniem których nieomal 30 lat temu pracowały najtęższe umysły, a które po upływie lat nie straciły na aktualności. Jak sam przyznaje, większość rozważań w tej książce została zainspirowana imponującymi dokonaniami francuskiego antropologa Claude Levi-Straussa.

Związki kultury i jej wpływ na człowieka stają się pretekstem do rozważań nad ogólnoludzką kondycją społeczeństwa ponowoczesnego, które musi zmierzyć się procesem nieustannego zapominania i odzyskiwania, jakiemu poddana jest rzeczywistość. Kultura wymyka się prostym...

Po niemal trzech dekadach od premiery do rąk czytelnika trafia wznowienie jednej z wcześniejszych prac Zygmunta Baumana poświęcone pojęciu kultury. Głównym założeniem tej książki jest próba uchwycenia różnic pomiędzy trzema funkcjonującymi równolegle znaczeniami kultury: jako pojęcia, struktury i praxis (sfera działania i społecznych praktyk człowieka będącego zarówno twórcą, jak i uczestnikiem kultury). Twórca teorii płynnej nowoczesności ponownie analizuje złożone zjawisko jakim jest kultura, przyglądając się jej definicjom oraz sferze ogólnospołecznych działań i interakcji. Kultura to pojęcie ambiwalentne: z jednej strony wzorzec, tradycja, ciągłość, z drugiej – dynamika, zmiany, eksperyment, twórczość.

Funkcjonowanie w strukturze i posiadanie zdolności do tworzenia struktur są dwiema stronami medalu tego szczególnego sposobu ludzkiego istnienia, który nazywamy kulturą. Zygmunt Bauman przypomina współczesnemu czytelnikowi o problemach, nad rozwiązaniem których nieomal 30 lat temu pracowały najtęższe umysły, a które po upływie lat nie straciły na aktualności. Jak sam przyznaje, większość rozważań w tej książce została zainspirowana imponującymi dokonaniami francuskiego antropologa Claude Levi-Straussa.

Związki kultury i jej wpływ na człowieka stają się pretekstem do rozważań nad ogólnoludzką kondycją społeczeństwa ponowoczesnego, które musi zmierzyć się procesem nieustannego zapominania i odzyskiwania, jakiemu poddana jest rzeczywistość. Kultura wymyka się prostym definicjom a sam termin jest wieloznaczny, toteż rozpatrywana jest w szerokiej humanistycznej perspektywie. Tylko w ten sposób otrzymamy pełny jej obraz pozwalający zaobserwować i zrozumieć przemiany, jakim podlega. Kultura w ujęciu praxis jest przyczynkiem do zmian w społeczeństwie, jednocześnie przywracając w nim ład.

Socjolog poświęcił również dużo uwagi pojęciu tożsamości, które w ostatnich latach zyskało na popularności. Prowadzi przez gąszcz znaczeń i definicji, powołując się na zasłużonych myślicieli i badaczy (m.in. Klukhon, Mead, Ricoeur, Malinowski, Derrida), więc lektura tej książki wymaga od czytelnika pewnego oczytania. Wnikliwie analizuje idee, które ze swej natury powstają jako oburzające herezje, a kończą jako nudne ortodoksje systematyzuje pojęcie, które wymaga tego w obliczu nadejścia nowoczesności.

Czytanie Baumana bywa niebezpieczne z racji tego, że prócz dawania odpowiedzi rodzi nowe pytania i wątpliwości. Jest też niebywale wciągające i zmusza czytelnika do nowych poszukiwań. Jeśli jesteście na tyle zdeterminowani, by opuścić na chwilę bezpieczną strefę konformistycznego konsumenta, koniecznie sięgnijcie po Kulturę.... Jest to lektura obowiązkowa nie tylko dla studentów kierunków humanistycznych, ale przede wszystkim dla człowieka ponowoczesnego poddanego nieustannie działaniu wielu bodźców, uczestnika i twórcy kultury.

Magdalena Świtała

Cytaty za: "Kultura jako praxis", Zygmunt Bauman, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2012

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (75)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 116
adrianna | 2012-11-04
Na półkach: Chcę przeczytać

Bauman mądry gość

książek: 605
książek: 156
Dietierichs | 2017-05-29
Na półkach: Przeczytane
książek: 963
bies | 2016-10-16
Na półkach: Przeczytane
książek: 757
Edyta Urbaniak | 2014-11-14
Przeczytana: 25 kwietnia 2015
książek: 576
lex_luthor | 2014-10-11
Na półkach: Przeczytane
książek: 180
lejzer | 2013-06-14
książek: 276
swita77 | 2012-07-29
Na półkach: Przeczytane
książek: 556
Marcin | 2017-08-04
Na półkach: Chcę przeczytać
książek: 4485
AnnaSikorska | 2017-07-08
Na półkach: Teraz czytam
zobacz kolejne z 65 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd