Bibliotekarz

Wydawnictwo: Muza
5,88 (65 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
4
8
4
7
17
6
14
5
10
4
5
3
5
2
2
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377581988
liczba stron
416
język
polski
dodała
Booka

· powieść sensacyjna oparta na absurdalnie zabawnym koncepcie · książka nagrodzona prestiżową rosyjską nagrodą literacką Rosyjski Booker Socrealizm był zdolny zawładnąć sercami i umysłami… Pewnego dnia ten niegroźny banał staje się mrożącą krew w żyłach rzeczywistością. Zapomniane trzeciorzędne powieścidła marnego radzieckiego pisarza okazują się potężnymi Księgami: drzemie w nich siła, która...

· powieść sensacyjna oparta na absurdalnie zabawnym koncepcie
· książka nagrodzona prestiżową rosyjską nagrodą literacką Rosyjski Booker

Socrealizm był zdolny zawładnąć sercami i umysłami… Pewnego dnia ten niegroźny banał staje się mrożącą krew w żyłach rzeczywistością. Zapomniane trzeciorzędne powieścidła marnego radzieckiego pisarza okazują się potężnymi Księgami: drzemie w nich siła, która odmienia życie wielu spokojnych obywateli ZSRR.
Młody Ukrainiec Aleksiej nagle, chcąc nie chcąc, musi się odnaleźć w nowej, śmiertelnie niebezpiecznej roli: Bibliotekarza, strażnika świętych Ksiąg. Jego zadaniem jest bronić księgozbioru przed zakusami zachłannych wrogów, którzy pod wodzą innych bibliotekarzy próbują przywłaszczyć sobie bezcenne tomy.
A gotowi są uciec się do kradzieży, porwania, morderstwa…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Muza, 2012

źródło okładki: http://www.muza.com.pl/files/okladki/duze/042254.jpg

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (16)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 58
Lena | 2018-06-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2018 rok

Nie zaczynajcie czytać tej książki. Zgrabne prowadzenie fabularne wprowadza w błąd. Cały czas się wydaje, że zaraz się zacznie, niestety to obietnica bez pokrycia. Przez dobre 30% powieści autor snuje jakieś nużące retrospekcje, a potem jest haratanie kolejnych postaci sposobem rodem z kibolskich ustawek. Tak, jestem wrażliwa i napawa mnie niesmakiem przesadna przemoc, ale czasem naprawdę warto przeczytać krwisty opisik. Jednak nie tu. Przeskakiwałam całe akapity pełne miażdżonych, ciętych i kopanych głów, tułowi oraz kończyn, a potem okazało się, że ominęłam to, co było clue powieści. Jeśli jednak tego typu treści są tym, czego pragniesz, wal jak w dym po Bibliotekarza. Ja, prawdę mówiąc, oczekiwałam czegoś więcej, bowiem zamysł - o sile pewnych powieści wprawiających w szczególny stan, bądź dających niezwykle moce - wydał mi się obiecujący. Autor jednak nie potrafił wyciągnąć z tego pomysłu nic więcej. Po prostu wszyscy walczyli o te książki na śmierć i życie przez setki...

książek: 33
szczurek | 2018-05-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 lutego 2014

(Nie)dyskretny urok socrealizmu, czyli o narkotycznej sile słowa. Powieść eklektyczna, z elementami powieści sensacyjno-przygodowej, horroru, a nawet typowo rosyjskiego "bojewika". Jelizarow tworzy całe równoległe uniwersum, w którym jest miejsce i na teorie spiskowe, i na sekciarstwo w najbardziej radykalnym ujęciu, a nawet i na zwykły ludzki obłęd. Czyta się w zasadzie dobrze (choć zdarzają się tzw. dłużyzny). Pozycja ciekawa głownie z uwagi na problematykę i formę jej ujęcia - niestandardową, bo opakowaną w chwyty właściwe literaturze popularnej (a nawet miejscami masowej). A problem poważny, bo dotykający "straconego pokolenia" trzydziestolatków, ludzi, którzy urodzili się, wykształcili w "czasach słusznie minionych" i nagle u progu dorosłości okazali się zbędni, "niedzisiejsi", zapóźnieni, nieprzystający do wymogów drapieżnego kapitalizmu. Na marginesie, pytanie: co robić? jak żyć? (co najbardziej widoczne w obrazach "starszych" członków Jelizarowowskiego świata) dotyczy też i...

książek: 10713
tsantsara | 2018-05-05
Przeczytana: 03 maja 2018

"Pisarz Dmitrij Aleksandrowicz Gromow (1910-1981) dokonał dni w całkowitym zapomnieniu."

Jelizarow rozpoczyna powieść cytatem z Płatonowa, mówiącym, że wiader i traktorów można naprodukować wiele, ale pieśni i wzruszeń tak produkować się nie da, więc są cenniejsze niż rzeczy... I pieśni rzeczywiście pełnią tu wielką rolę (szkoda tylko, że tłumacz przetłumaczył tytuły - ciężko odtworzyć, o które chodzi): zagrzewają do walki, dodają otuchy, cieszą - "czytelnicy" zdają się świadomi mocy pieśni. Jelizarow je zaś docenia, ponieważ sam jest bardem - nagrał już 6 płyt. W powieści pieśni rodem z ZSRR trzymają bohaterów na krótkiej smyczy mentalności i wspomnień a podobną rolę pełni też literatura: zapewnia sztuczną realność i wzruszenia, pozwalając przeżyć w beznadziejności i dzięki temu tworzyć sekciarską wspólnotę - trwalszą niż prawdziwa rodzina. Niewątpliwie czytelnicy Gromowa to ludzie Księgi - jak Żydzi ze swym Talmudem, mahometanie z Koranem, czy chrześcijanie z Biblią. Komuniści...

książek: 19
Marcin | 2017-01-07
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 stycznia 2012

Absolutnie genialna. Kto chce poznać Rosję, musi ją przeczytać.

książek: 1769
Krzysztof Baliński | 2015-04-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 kwietnia 2015

Jelizarow miał zamiar udowodnić, że na wschodzie Rosjanie również potrafią pisać książki o książkach i spokojnie można powiedzieć, że jest to całkiem udana próba. Pisarz rozpracował te zagadnienie książki o książkach na sposób socrealistyczny, co jest niezwykle oryginalne, bo co charakteryzuje wszystko co związane z komunizmem? Myślę, że nikt nie będzie miał problemu z odpowiedzią. Deficyt czegoś tam. Tak tutaj mamy motyw, że zabrakło książek niejakiego Dmitrija Gromowa. W książce był to pisarz, postać fikcyjna, bo to na pewno nie jest jeden z dwojga twórców działających pod pseudonimem Henry Lion Oldi, niezbyt wysokich lotów intelektualnych. Ten fikcyjny Gromow zmarły w roku 1980 napisał 7 książek, każda wydawana została w milionach egzemplarzy, ale po śmierci autor wypadł z obiegu i jego książki szły na przemiał tylko po to, żeby wydawane zostawały inne książki. Nie byłoby w tym nic niezwykłego gdyby, jak się okazało te nieliczne egzemplarze, zwane księgami, które ocalały...

książek: 311
Karolina | 2014-09-19
Na półkach: Przeczytane

Książka Jelizarowa to złożona metafora. Autor w sposób przenośny odwołuje się do systemu socjalistycznego, mentalności ludzi wychowanych w reżimowym ustroju, ich zniewolonych umysłów, ale nie tylko. Bibliotekarza można odczytywać jako rozliczenie z każdą – dawną i współczesną – formą ucisku, ograniczania wolności, manipulacji. Powieść zawiera wiele podskórnych sensów i każdy czytelnik może w niej odnaleźć nowe symbole i ukryte znaczenia...

Całość tekstu na blogu http://czepiamsieksiazek.pl/?p=156

książek: 73
Rita | 2014-04-17
Na półkach: Przeczytane

http://zatytulowany.blogspot.com/2014/04/michai-jelizarow-bibliotekarz.html

książek: 7024
allison | 2014-02-26
Przeczytana: 26 lutego 2014

Książka od początku mnie wciągnęła i zaintrygowana swoją treścią. Spodobał mi się też klimat, w którym aż kipi od makabrycznego humoru, groteski i przesadni (scena objęcia władzy w szpitalu geriatrycznym to literacki majstersztyk).

Przyznać jednak muszę, że w drugiej połowie powieści nieco znużyły mnie drastyczne opisy walk między członkami czytelni i bibliotek. Zbyt często powtarzało się łupanie siekierami, wbijanie szpikulców i siekanie nożami...

W napięciu czekałam jednak na zakończenie, które mnie zaskoczyło. Spodziewałam się czegoś zupełnie innego, ale akurat lubię być zaskakiwana jako czytelniczka, więc finał uważam za zaletę fabuły.

Oczywiście, nie jest to tylko opowieść o walkach skonfliktowanych i wrogich band czytelniczych. To przede wszystkim przewrotna historia, której osią jest wpływ literatury na człowieka.
Mamy tu jeszcze obraz radzieckiego społeczeństwa, które nawet po rozpadzie ZSRR nie przestaje wierzyć w komunistyczne bzdury i tęskni za "lepszym...

książek: 68
agnieshka | 2014-02-11
Na półkach: Przeczytane

Dziwna, zaskakująca, bardzo rosyjska przez swoje poplątanie - realizm i fanstastyka ala D.

książek: 580
OkiemMK | 2013-11-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 września 2013

Socrealizm, czyli metoda twórcza istniejąca od 1934 roku występowała w sztuce w krajach socjalistycznych. Zakładał, iż dzieło sztuki winno posiadać realistyczną formę i socjalistyczną treść. Ze względu na swoje idee mógł zmieniać ludzi - ich serca i umysły. W tej powieści te założenia stają się prawdą. Zapomniane powieści radzieckiego trzeciorzędnego pisarza Gromowa stają się Księgami - obiektami uwielbienia ludzi z różnych klas społecznych. Pozostało niewiele oryginalnych egzemplarzy, a w każdym z nich drzemie niespożyta siła, która potrafi obudzić w ludziach przeróżne emocje. Czytając księgi ludzie zapominają o smutku, stają się silni czy władcy, wpadają w niekontrolowany gniew... Aby "uratować" i znaleźć jak najwięcej Ksiąg łącza się oni w zgrupowania zwane Bibliotekami, a na ich czele stają Bibliotekarze czyli hersztowie tych band. Ich zadania to bronić świętych ksiąg przed wrogami, a wrogiem jest każdy kto chce danej Bibliotece odebrać egzemplarze powieści. Księga Pamięci,...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd