Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

The Quiet Room

Wydawnictwo: Warner Books
5,8 (10 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
0
7
3
6
3
5
3
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
0-446-51777-1
liczba stron
270
słowa kluczowe
schizofrenia, dziennik, pamiętnik
kategoria
Literatura piękna
język
angielski
dodała
Karolina

In the tradition of such seminal works as I Never Promised You a Rose Garden, The Bell Jar and Girl Interrupted, THE QUIET ROOM is the electrifying story of one young woman's descent into nightmarish hell of mental illness, in this case schizophrenia, and her courageous battle to rejoin the real world. Lori Schiller was the perfect child-bright, affectionate and joyfully alive. The first-born...

In the tradition of such seminal works as I Never Promised You a Rose Garden, The Bell Jar and Girl Interrupted, THE QUIET ROOM is the electrifying story of one young woman's descent into nightmarish hell of mental illness, in this case schizophrenia, and her courageous battle to rejoin the real world.
Lori Schiller was the perfect child-bright, affectionate and joyfully alive. The first-born and only daughter of a close-knit family, she led a carefree, tranquil life, unaware that secret illness was taking root with her. Then, at the age 17, "the Vioces" began to enter her mind, slowly and insidiously taking over her life. She told no one. But by age 23, her hold on reality had unraveled to the point that her desperate parents persuaded her to commit herself to a privat mental hospital. She spent the next seven years f her ife in and out of institutions, struggling against voices that told her to kill her family, her doctors, herself.
THE QUIET ROOM is Lori's own story od her terrryfying journey into madness and from madness back to reality. It is remarkable not only for its eloquence, but for the vivid view it offers into the inner life of a schizophrenic. Told through the shifting voices of Lori and her family, friends and doctor, it captures the pain and frustration of schizophrenia from the point of view of everyone whose life was touched by the disease-and is a lesson in courage for us all.

 

źródło opisu: okładka

źródło okładki: internet

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 699
Karolina | 2012-10-02
Przeczytana: 29 września 2012

Spodziewałam się więcej. Książka, zgodnie z opisem na okładce, miała być podróżą w głąb szaleństwa (tam i z powrotem). Oczekiwałam osobistego wglądu, a także względnie jakiś wskazówek jak sobie radzić z osobami cierpiącymi na schizofrenię. Jak im pomóc. Niestety, tego książka nie daje.

Jakieś plusy? Autobiograficzny wydźwięk. Podziwiam bohaterkę, która będąc prawie na prostej stara się zmierzyć z własną przeszłością, z własnymi demonami. Książka również broni się ostatnimi 70 stronami. Wyjaśnienia dr Doller dają znacznie lepszy ogląd sytuacji, aniżeli wspominki Lori. Wśród plusów chciałoby się jeszcze powiedzieć, że znaleźli się psychiatrzy. A dokładniej sposób ich przedstawienia. Wiadomo, że w każdej grupie znajdują się czarne owce i osoby z powołaniem. Jednak w przypadku psychiatrii szczególnie negatywne znaczenie mają te 'czarne owce'. Ludzie, którzy traktują swoją pracę wyłącznie w kategoriach zarobkowych, niekoniecznie skupiając swą uwagę na pacjencie.

Drażni mnie perspektywa i styl pisarski. Oczywistym jest, że patrząc wstecz nie pamięta się wszystkiego, szczególnie tych złych rzeczy, jednak sposób przedstawienia okoliczności schizofrenii jest daleki od szczegółowego. Wszystko jest po łebkach, powierzchownie. Lori mówi o głosach, jednak jedyne co potrafi wyartykułować to 'zgiń!'. Domyślam się, że skoro były tak przytłaczające, musiały mieć trochę szerszy zasób słownictwa. Przede wszystkim jednak brakuje osobistych refleksji Lori na temat siebie samej. Uzasadnienia jej działań, sposobu myślenia. Trochę tego się pojawia pod koniec, ale to zdecydowanie za mało.
Lori także wielokrotnie mówi, że w szkole była niezłą pisarką i ze słowem pisanym świetnie sobie radzi. Nie widać tego.

Czytać/nie czytać? Nie podejmuje się ani rekomendacji, ani jej zaniechania.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Światło, którego nie widać

Książka podobała mi się. Nie uważam jej za wybitnie genialną. Nie wiem, czy jest aż tak dobra, aby otrzymać Nagrodę Pulitzera za rok 2015. Nie da się...

zgłoś błąd zgłoś błąd