Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Dziewczyna z poczty

Tłumaczenie: Karolina Niedenthal
Seria: Nowy Kanon
Wydawnictwo: W.A.B.
7,51 (269 ocen i 43 opinie) Zobacz oceny
10
15
9
44
8
75
7
86
6
34
5
10
4
2
3
3
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rausch der Verwandlung
data wydania
ISBN
9788377476383
liczba stron
336
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Ostatnia powieść austriackiego mistrza modernizmu. Austria pogrążona w kryzysie po pierwszej wojnie światowej. Christine pracuje na poczcie. Każdy jej dzień wygląda tak samo: monotonna, źle opłacana praca i opieka nad chorą matką. Żadnych nadziei na przyszłość. Niespodziewane zaproszenie na wakacje od bogatej ciotki wywraca to życie do góry nogami. Christine wyjeżdża do modnego szwajcarskiego...

Ostatnia powieść austriackiego mistrza modernizmu.
Austria pogrążona w kryzysie po pierwszej wojnie światowej. Christine pracuje na poczcie. Każdy jej dzień wygląda tak samo: monotonna, źle opłacana praca i opieka nad chorą matką. Żadnych nadziei na przyszłość. Niespodziewane zaproszenie na wakacje od bogatej ciotki wywraca to życie do góry nogami. Christine wyjeżdża do modnego szwajcarskiego kurortu. Dzięki pomocy krewnej szybko odnajduje się w nowym świecie. Świecie eleganckich sukien, wyszukanych potraw i wyrafinowanych rozrywek. Zostaje gwiazdą wśród hotelowych gości. Nagle w zasięgu ręki ma tak wiele. Ale wśród zabaw i luksusu zaciera się granica między prawdą a wyobrażeniem. Christine odkrywa swoje ciało i urodę, lecz gubi tożsamość. Jest dziewczyną z poczty czy bogatą arystokratką? To nie może trwać w nieskończoność. Gdy Christine wróci na pocztę, już nic nie będzie takie jak przedtem, nawet jeśli pojawi się długo wyczekiwany książę...


Dziewczyna z poczty to dużo bardziej poruszająca, wartościowa i przyjemna lektura niż niejeden współczesny bestseller.
„London Evening Standard"

Zweig z czułością i przenikliwą bezpośredniością opisuje zmysłowe przebudzenie duszy od dawna pozostającej w niewoli finansowego i emocjonalnego ubóstwa.
„The Guardian"

Wielka powieść o nadziei i desperacji.
„The Observer"

Dziewczyna z poczty to znakomity portret ludzkiej psychiki - świata niepokoju, niepewności, melancholii i rozpadu.
„The Telegraph"

Fascynująca analiza wpływu historii na życie jednostki.
„Financial Times"

W Dziewczynie z poczty Zweig opisuje codzienne życie językiem, który przenika równocześnie umysł i serce.
„The Spectator"

Język Zweiga jest bezpośredni i precyzyjny, zarazem mocny i delikatny, [...] rześki niczym górskie powietrze.
„The Literary Review"

 

źródło opisu: http://wab.com.pl/?ECProduct=1341&v=_tw

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/?ECProduct=1341&v=_tw

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 646
karolinaflora | 2012-07-10
Przeczytana: 07 lipca 2012

Czytając pierwszą - hotelową - część książki, miałam wiele obaw. Że ta austriacka melancholia zagubi się w głupotach, w drobiazgach. Bo w gruncie rzeczy o melancholii tutaj mowa - o melancholii jako dojmującym poczuciu braku. teraz myślę, że Zweig chciał tego kontrastu - przepychu tchnącego bezmyślnością (bo nie ma czasu na refleksję, energia jest zużyta gdzie indziej) i przejścia w biedę, która również pozbawia nas refleksyjności (bo bieda powodująca całkowity automatyzm nie sprzyja bujności myśli), grozi jej, bo ta refleksja może zabić, gdy jest się skazanym jedynie na ponure myśli. widzimy jakieś przyczyny takiego stanu umysłu, jego odrętwienia, który przechodzi również w wymiar cielesny - nieustannego powtarzania czynności, ponurego automatyzmu. jest mowa o straconym pokoleniu wojennym. każde pokolenie wojenne jest stracone, literatura wiele nam mówi na ten temat. jednak Zweig zdaje się mówić coś więcej, nie podaje przecież prostych przyczyn, jak by się mogło wydawać. poza pieniędzmi, które - mogłyby coś ułatwić, pozwolić się wyrwać z danego stanu rzeczy, nic nie jest powiedziane o pragnieniach bohaterów, o ich dążeniach. trudno powiedzieć nawet, czy są one zwykłe czy niezwykłe. bo przecież Christine z politowaniem spogląda na siostrę, jej rodzinę i ich mieszczańsko-filisterski tryb życia. w przepychu czuje się dobrze, ale to ma znamiona jakiegoś narkotycznego transu, a nie stanu, z którego coś mogłoby wyniknąć. w tych austriackich literackich rzeczywistościach (tych które znam: Zweig, Bachmann, Jelinek, Bernhard) nigdy nie ma dobrego wyjścia. zawsze jest tylko constans, obecny i przyszły smutek, frustracja w stanie ciągłym. lub samobójstwo. zawsze jest w świadomości samobójstwo jako alternatywa, samobójstwo jako towarzysząca człowiekowi potencjalność, ślad po wolności, gdy nie można się jej doszukać gdzie indziej. bohaterowie rezygnują wprawdzie z samobójstwa, ale ich status pozostaje z końcem książki zawieszony, mężczyzna wyraźnie mówi, że może stać się wszystko: plan kradzieży uda się lub się nie uda, ułoży się lub nie, będą ze sobą lub nie. w tym tkwi siła tej historii.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mroczna toń

Z każdą kolejną książką tego cyklu co raz bardziej dziwię się tym jak mało mówi się o tym autorze. Robert Bryndza trzeci raz z rzędu zdołał napisać kr...

zgłoś błąd zgłoś błąd