Niech się panu darzy

Wydawnictwo: Towarzystwo WIĘŹ
7,3 (113 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
16
8
27
7
31
6
25
5
7
4
0
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788362610426
liczba stron
128
słowa kluczowe
nowele, przeznaczenie
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
olenax

Antoni Libera, autor bestsellerowej „Madame” i autobiograficznej prozy „Godot i jego cień” o fascynacji literatura i osobą Samuela Becketta, proponuje tym razem krótszą formę: trzy nowele, które łącząc w sobie pierwiastki sensacji, tajemnicy i melancholii, tworzą jednorodny tryptyk. Trzy ludzkie losy, trzy elektryzujące historie, dla których wspólna jest zagadka Czasu, Przypadku i Przeznaczenia.

 

źródło opisu: http://www.wiez.pl

źródło okładki: http://www.wiez.pl

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (20)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 146
allebazi6 | 2018-08-15
Na półkach: Przeczytane

Uczta językowa. To lubię.
Zwłaszcza pierwsze opowiadanie zostawiło mnie dosłownie z otwartą buzią.
Szacunek dla pana Libery!
Ongiś "Madame" rzuciła mnie na kolana, teraz opowiadania potwierdziły, że pan Antoni wirtuozem języka jest.

książek: 791
Monika | 2018-04-08
Na półkach: Przeczytane, Domownicy

Trzy miniaturki zawarte są w tej cieniutkiej książeczce.

Ale, jak to u Antoniego Libery, nasycenie treścią, znaczeniami nawet w najkrótszym utworze jest ogromne.
Kto zetknął się wcześniej z mistrzowską prozą Libery ("Madame", "Godot i jego cień") rozpozna i tutaj wszystkie cechy jego pisarstwa.

Trudno napisać "o czym to tak właściwie jest"...ale nie, proszę się nie bać, nie dlatego, że jest to tak zagmatwane i ciężkie. Po prostu nikt tak jak Libera nie umie przekazać tej nieuchwytności życia człowieka. Los, przypadek, przeznaczenie, co nami tak naprawdę kieruje? I ta tęsknota? pragnienie? przeczucie?, że coś jest poza nami. Że nawet największy cynik czy ateista doświadcza czasem czegoś takiego, co burzy jego myślenie, a on sam staje oniemiały.
Bardzo polecam (choć jednak radzę zacząć od "Madame").

książek: 170
Dejw | 2018-03-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 marca 2018

Opowieści o powrotach i/do pamięci. Tryptyk przedstawiający zupełnie odmienne historie, które okazują się tożsame w wydźwięku obrazując ludzi przegranych - czasami pozornie zwycięskich, ale w istocie tych, którzy ponieśli klęskę i powracają do źródła, świadomie lub nieświadomie, aby znaleźć gruntowne odpowiedzi na pytania o swój los, zataczają koło, aby wrócić do punktu życiowego wyjścia, który tak naprawdę nie przyniesie im ulgi - młodzi chłopcy stający się z dnia na dzień zniedołężniałymi starcami, którzy nie wiedzą gdzie i kiedy przemknął ich czas, za pieśnią Jacka Kaczmarskiego "patrzący w starcze oczy, powstrzymujący drżenie rąk - zadziwieni, gdzie się życie im podziało". Mimo pewnej naiwności stylu i narracji nowele celnie i głęboko zapadają w świadomość rodząc refleksję o przeznaczeniu, o czasie, o pamięci.

książek: 158
irefry | 2017-06-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 stycznia 2017

... Muzyk to taki ktos,kto nigdy nie jest sam.

książek: 474
Katarzyna Panfil | 2016-12-01

Przyjemne opowiadania, choć chyba tylko „Toccata C-dur” prawdziwie "Liberowska".

książek: 291
Kamila Kujawa | 2016-10-24
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 24 października 2016

Piękne, cudowne miniaturowe dzieło. Osadzone w realiach Warszawy sprzed lat i obecnej. Trzy krótkie opowiadania autora, który zdobył moje serce powieścią "Madame".
Myślę, że żaden fan autora nie będzie zawiedziony.

książek: 106
Kaśka L | 2016-03-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 marca 2016

Antoni Libera znany jest chyba przede wszystkim z bestsellerowej „Madame”. Z pewnością to autor dobrej i wyjątkowej literatury. Z ciekawością więc sięgnęłam po niewielki zbiorek „Niech się panu darzy” zawierający trzy nowele, które łączy „zagadka Czasu, Przypadku i Przeznaczenia”.
Tytułowy utwór „Niech się panu darzy” opowiada o dziennym zbiegu okoliczności, o poszukiwaniu Boga czy jakiejś metafizyki. Druga nowela – „Widok z dołu i z góry” − zilustrowana została zdjęciami starej Warszawy. I to chyba miasto jest tu najważniejszym bohaterem.
Natomiast trzeci utwór („Toccata C-dur”), który poruszył mnie najbardziej, to opowieść o muzyce. Czytelnik niemalże słyszy dźwięki „Toccaty”. I nawet ktoś, kto kompletnie nie ma pojęcia o muzyce klasycznej, usłyszy ją z kart tej noweli. Narrator wspomina ćwiczenia przed egzaminem w liceum muzycznym. Przygotowywał się do niego razem ze swoim kolegą Sławkiem pod okiem profesora. Egzamin oczywiście ma zdecydować o przyszłości chłopców. Jak potoczą...

książek: 716
mieszka | 2016-02-22
Przeczytana: 22 lutego 2016

Trzy świetne opowiadania. Wszystkie mają to, co najbardziej lubię w opowiadaniach: motyw przewodni, jednolite przedstawienie, napięcie (w miejscach gdzie to jest konieczne). Wszystkie napisane są z zachowaniem takiej prostoty i elegancji, którą mógł osiągnąć tylko wytrawny mistrz słowa, erudyta.
Pierwsze - tytułowe "Niech się panu darzy..." - w uporządkowane życie starszawego już naukowca wkrada się moment chaosu, kiedy podchodząc do budki telefonicznej w Wigilię (opowiadanie zamieszczone jest również w zbiorku z opowiadaniami wigilijnymi różnych autorów) wybiera przypadkowy zestaw numerów. Pod drugiej stronie odzywa się Izrael - Betlejem, a rozmowa z kobietą - Polką - jest bardziej niż zaskakująca. Pomysł na konstrukcje i zdarzenia w opowiadaniu jest ironiczny i tu widzę - może brzydko mówiąc - fachowca.
Opowiadanie drugie "Widok z góry i z dołu " to coś jakby specjalnie dla mnie (ze względu na temat). Starszy pan wraca do Warszawy po latach, starając sie odnaleźć w budynkach i...

książek: 379
Derufin | 2014-08-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 sierpnia 2014

Nie lubię opowiadań, bo wg mnie to zwykle stracone pomysły na większą, bardziej dopracowaną formę. Ale w przypadku tego zbioru - nie mam racji. Pierwsze opowiadanie od razu zaprzecza mojej "tezie": wartość tego utworu polega na jego... poezji, a tę trudno byłoby utrzymać przez 400 czy 500 stron. Drugie opowiadanie to majstersztyk i wspaniale, że towarzyszą mu zdjęcia, które bardzo konkretyzują treść (to opowiadanie "architektoniczne", o budowie Żoliborza w II RP) - akurat ten temat można pewnie umieścić w jakiejś większej całości, ale dzięki pomysłom edytorskim wychodzi re-we-la-cja. Najtrudniejsze jest trzecie opowiadanie, ponieważ jest najbardziej techniczne - wiele miejsca poświęcono w nim technice gry na fortepianie (w tym przypadku zabrakło w książce mp3 z Toccatą Schumanna - ale nic to, właśnie teraz jej słucham na Spotify ;-) ). I właśnie dlatego opowiadanie to jedyna możliwa forma dla tego tematu i tej treści: skupiamy się na stronie technicznej i - znowu - pewnej...

książek: 446
toosia3 | 2014-05-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 maja 2014

„Niech się panu darzy” to książka niewielka objętościowo, ale zdecydowanie pełna treści. Trzy krótkie opowiadania, trzech bohaterów, każdy z nich jest już w słusznym wieku i każdy z nich, z perspektywy swoich lat, ogląda się wstecz. Bo to co jest dziś, zaistniało dzięki temu lub przez to, co wydarzyło się kiedyś. A nawet to co pozornie nie miało wpływu, może okazać się jednym z najważniejszych wspomnień, do którego trzeba powrócić i uczcić je po latach, nie pozwolić przeszłości odejść w zapomnienie, ocalić w sobie tych ludzi, te miejsca…

z mojego bloga: http://zmiloscidoslowa.blogspot.com/2014/05/niech-sie-panu-darzy-antoni-libera.html

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd