Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,49 (69 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
6
9
13
8
18
7
14
6
13
5
3
4
0
3
1
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8307020182
liczba stron
90
język
polski
dodał
Kostuszka

Tadeusz Różewicz zbierał materiały do "Pułapki" przez kilkadziesiąt lat. I choć losy znakomitego pisarza Franza Kafki na pewno nie należały do banalnych, nie napisał sztuki stricte biograficznej. W miejsce klasycznej fabuły pojawia się analiza swoistego podwójnego potrzasku, w którym przyszło egzystować człowiekowi dwudziestowiecznemu. Jego udziałem, sugeruje Różewicz, stała się po pierwsze...

Tadeusz Różewicz zbierał materiały do "Pułapki" przez kilkadziesiąt lat. I choć losy znakomitego pisarza Franza Kafki na pewno nie należały do banalnych, nie napisał sztuki stricte biograficznej.
W miejsce klasycznej fabuły pojawia się analiza swoistego podwójnego potrzasku, w którym przyszło egzystować człowiekowi dwudziestowiecznemu. Jego udziałem, sugeruje Różewicz, stała się po pierwsze "pułapka Historii", której złowrogi symbol stanowią Oprawcy i "pułapka Biologii", o czym główny bohater sztuki mówi wprost: "to ja jestem pułapką, moje ciało jest pułapką, w którą wpadłem po urodzeniu".

 

źródło opisu: http://culture.pl/pl/artykul/10-najwazniejszych-dr...(?)

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2011-11-14
Na półkach: Przeczytane, Dramat, Polska
Przeczytana: styczeń 2009

"Pułapka" Tadeusza Różewicza to dramat poświęcony Franzowi Kafce - oparty na jego twórczości i biografii. Dramat, w którym odnalazłam kilka ciekawych aspektów.

Po pierwsze problem jednostki żyjącej w świecie, który ją przerasta. Problem nieustannie obecny w twórczości Różewicza. Problem, do którego Różewicz jest uwiązany, a wszystko przez doświadczenie wojennej apokalipsy; wszystko przez konsekwencje apokalipsy spełnionej: utratę wartości moralnych i religijnych, pozbycie się złudzeń, odczucie całkowitej klęski świata.

W "Pułapce" ową jednostką jest Franz K. - na co dzień ważny urzędnik, prawnik. Z powołania jednak poeta, artysta.
Motyw poety - odizolowanego od społeczeństwa, żyjącego w świecie wykreowanym przez własną wyobraźnię, a więc na własnych zasadach, a nie ogólnie przyjętych normach - niejednokrotnie pojawiał się już w literaturze polskiej. Dlatego wiadomo, że pojawienie się w utworze tego motywu: wystąpienie na scenę poety równoznaczne jest z wystąpieniem także kobiet. W "Pułapce" są to Felice i Greta - przyjaciółki, którym Franz oświadcza się tego samego dnia.
Monologi Felice pojawiają się już na początku dramatu. Z jej słów poznajemy, że to kobieta o tradycyjnych poglądach - marzy bowiem o mężu, szczęśliwym i poukładanym domu, dzieciach. Z Franza, który nie jest w stanie jej tego zapewnić, już pod koniec dramatu, ironizuje Greta. Uważa go za tchórza, niepoważnego, niedojrzałego i nieodpowiedzialnego człowieka.

Czy Felice i Greta są zbyt głupie, by zrozumieć wrażliwą duszę Franza - artysty? Czy rzeczywiście Franz jest taki, jaki jawi się w ich oczach? Czy to możliwe, żeby talent Franza był usprawiedliwieniem jego wad?
Czy Różewicz kreując wizerunki kobiet w "Pułapce" nie ujawnił przypadkiem swojego szowinizmu?

Franz ma zły kontakt także z rodzicami. Jego matka to kobieta łagodna, czuła, wiecznie zatroskana o syna i całą rodzinę, kochająca bezwarunkowo. I naiwna. Więc w jej wizerunku powraca Różewiczowski szowinizm.
Ojciec zaś to mężczyzna surowy, oschły, znerwicowany. Oskarża syna o kpinę wobec niego. Nie potrafi zrozumieć, dlaczego syn zrywa kolejne zaręczyny, wybrzydza przy jedzeniu, nie potrzebuje mebli... Uważa syna za egoistę, który nikogo nie szanuje, z nikim się nie liczy.

Czy zawsze tak jest, gdy pisanie zaczyna zajmować nadrzędne miejsce w życiu człowieka?

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Pora przypływu

"Pora przypływu" to na pozór kolejny kryminał ze stałymi elementami fabuły : bogaty starszy człowiek, młodsza żona, zagadkowa śmierć, wreszc...

zgłoś błąd zgłoś błąd