Jerzy Szaniawski

Sztuka nie zapadnie mi na długo w pamięci. Fabuła wydała mi się wręcz dziecinna, dialogi dziwnie rozwlekłe (a przy tym niewypełnione ani interesującą formą, ani treścią). Dylematy starego adwokata również nie tchnęły świeżością, nie wydawały mi się też szczególnie głębokie; nie trafiały ani do rozumu ani do serca. Być może coś z tego irytującego, dusząco-westchnieniowego, patrzącego błędnie w dal sentymentalizmu przeniknęło potem do prozy Andrzeja Zajdla i do jego - koncepcyjnie bardzo ciekawej, choć stylistycznie niekiedy nieznośnej - powieści Limes inferior.