Wyspa kłamstw

Tłumaczenie: Julia Wolin, Ewa Ratajczyk
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Colony". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Amber
6,58 (117 ocen i 13 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
8
8
14
7
25
6
33
5
14
4
7
3
4
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Wicked Lies
data wydania
ISBN
978-83-241-4013-8
liczba stron
368
słowa kluczowe
literatura amerykańska
język
polski
dodała
Ag2S

Przez dwa lata Justice Turnbull przemierzał niecierpliwie izolatkę w więziennym szpitalu psychiatrycznym, planując ucieczkę. Miał misję - którą rozpoczął okrutnym morderstwem dwadzieścia lat temu. Lecz na świecie pozostało tak wiele grzesznic, które trzeba posłać do piekła… Laura zawsze potrafiła wyczuć zło. Teraz odbiera przerażające telepatyczne groźby. Równocześnie niezwykle uparty i...

Przez dwa lata Justice Turnbull przemierzał niecierpliwie izolatkę w więziennym szpitalu psychiatrycznym, planując
ucieczkę. Miał misję - którą rozpoczął okrutnym morderstwem dwadzieścia lat temu. Lecz na świecie pozostało tak wiele grzesznic, które trzeba posłać do piekła…
Laura zawsze potrafiła wyczuć zło. Teraz odbiera przerażające telepatyczne groźby. Równocześnie niezwykle uparty i niezwykle pociągający reporter Harrison Frost nęka ją pytaniami o tajemnicę sprzed lat. Harrison nie wie, co łączy z nią Laurę, ale Justice wie. I jest na wolności – coraz bliżej Laury…

Powieści Lisy Jackson zostały wydane w 24 krajach i sprzedane w ponad 15 milionach egzemplarzy
Milionowe nakłady w USA
Wyspa kłamstw nawiązuje do Zatoki kłamstw - miejscem akcji, postacią mordercy i paranormalnymi zdolnościami bohaterek
Psychopatyczny morderca ucieka ze szpitala, żeby zakończyć rozpoczęte wiele lat wcześniej krwawe dzieło. Jego celem jest młoda kobietka obdarzona telepatycznym darem.

 

źródło opisu: Wyd. Amber, 2011

źródło okładki: http://www.amber.sm.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 145
Gabriela Domaracka | 2017-10-23
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 18 października 2017

Nie była to jedna z lepszych książek, jakie czytałam.
Kilka plusów i minusów, uzasadniających moją opinię:

PLUSY:

1.Pomysł psychopatycznego mordercy zbiegłego z zakładu psychiatrycznego - to właśnie TO sprawiło, że sięgnęłam po tę książkę.

2. Oryginalny cel mordercy: sekta, chęć zbiorowego morderstwa.
Urazy rodzinne jako podłoże problemu psychicznego - nic nowego nie wymyślono, ale nie jest to "minus".

3. Narracja pozwalająca opisać zdarzenia z punktu widzenia kilku bohaterów.

4. Fajny prolog - w końcu faktycznie coś się stało.

MINUSY:

1. Ciężko mi się ją czytało. Nie wiem, czym to było spowodowane - być może stylem pisania. Trawiłam ją powoli i partiami. Nie mogłam się doczekać, aż ją w końcu skończę.

2. Wolno rozwijająca się akcja, brak napięcia, dużo zawiłych wątków, z początku nawet niezaciekawiających czytelnika. Dodatkowo minus za to, że akcja nabrała tempa (jak dla mnie) dopiero ze 40 stron przed końcem książki.

3. Wątek fantastyczny: nie był tak ordynarny jak w przypadku wilkołaków czy wampirów, jednak przewidywanie przyszłości, czytanie w myślach, różnego typu widzenia mnie nie bawią.

4. Rzekoma "misja" od "Boga" była powodem zachowania mordercy. Trochę słabe wytłumaczenie. Na pewno nie dla wszystkich odbiorców logiczne - z kilku religijnych powodów.

5. Bardzo dużo zdań wielokrotnie złożonych, co nieraz utrudnia czytanie ze zrozumieniem. Dużo powtórzeń "który" w jednym zdaniu, gdzie śmiało można rozbić je na dwa.

6. Wiele powtórzeń tej samej sytuacji, gdy zmieniał się punkt widzenia ze strony narratora. Np. za każdym razem ocean/ ulicę/ plażę pokrywa gęsta mgła niezależnie od tego, o którym bohaterze akurat opowiadano.

7. Nieracjonalne zachowanie Laury. Niby taka wystraszona, a opowiedziała o największych tajemnicach swojej rodziny pierwszemu lepszemu facetowi, do tego dziennikarzowi. Wyjaśniały jego znaczenie terminem "poszukiwacz prawdy", ale na moje oko siłę autorki na siłę chciały podkreślić, że ów dziennikarz jest niewiarygodnie pociągający i jak dla mnie dlatego Laura tak się przed nim otworzyła. Powinna nieco bardziej się postawić i powalczyć z jego rzekomym "urokiem".

8. Nie lubię, gdy o losach bohaterów decyduje szczęście/fart (mam na myśli zakończenie).

9. Bardzo często, gdy tylko rozwijała się jakaś akcja, pojawiały się wtrącenia zbyt rozległych i kompletnie (wg. mnie) niepotrzebnych opisów otoczenia lub np. jak wyglądała kanapka czy odwracanie uwagi, bo na stolikach stały kwiatki. Wystarczyłoby jedno zdanie, ale opis składał się z wielu, co sprawiało, że tempo akcji zwalniało zamiast przyspieszać.

10. Irytowała mnie główna bohaterka. Zdecydowanie bardziej kibicowałam psychopacie, aby w końcu udało mu się wszystkich pozabijać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Ofiara w środku zimy

Wszystko stało się jasne ale czy bedzie już takie same? Skonczylam czytać pierwszy tom i cała drże cała płonę - jestem głodna czytelniczo jestem szale...

zgłoś błąd zgłoś błąd