Narzeczona z powstania

Pewne historie dotykają mocniej, głębiej... intensywnie. Tak jest w przypadku "Narzeczonej z powstania" Magdy Knedler. Powieści wojenne odbijają swój ślad w sercu podwójnie, zwłaszcza gdy powstają na podstawie wojennych historii...

Nie była to łatwa lektura ze względu na jej rozmiar. Ale gdy dotarłam do końca, poczułam ogromne wzruszenie, uświadamiając sobie, że główna bohaterka była Babcią Autorki.

Nie jestem w stanie poukładać sobie w sercu i myślach, przez co przyszło przejść pokoleniu naszych Dziadków w czasach wojny, ale także i po niej.

"Narzeczona z powstania" to nie tylko historia miłości, która zrodziła się jeszcze przed zbrojnym atakiem. To wspomnienie ludzi, którzy próbowali żyć, działać a potem posklejać swoje okaleczanie serca na nowość... Chciałabym to wszystko pięknie ubrać w słowa. Jest to jednak niewykonalne. Mogę Was tylko zachęcić do lektury. Autorce dziękuję z całego serca za podzielenie się z nami tą historią.

Pewne historie dotykają mocniej, głębiej... intensywnie. Tak jest w przypadku "Narzeczonej z powstania" Magdy Knedler. Powieści wojenne odbijają swój ślad w sercu podwójnie, zwłaszcza gdy powstają na podstawie wojennych historii...

Nie była to łatwa lektura ze względu na jej rozmiar. Ale gdy dotarłam do końca, poczułam ogromne wzruszenie, uświadamiając sobie, że główna...

Bez korzeni nie ma skrzydeł...

Bez korzeni nie ma skrzydeł...

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Inna niż dotychczas czytana przeze mnie literatura wojenna. Prawdziwa, pełna emocji. Czyta się jakby oglądało się film. Nie ma tu uromantyczniania wojny, jest jej prawdziwe oblicze. Ludzie umierają, budynki się walą, w życie się toczy. Doskonały obraz tego, jak wojna odbija piętno i zostaje z człowiekiem do końca życia.

Inna niż dotychczas czytana przeze mnie literatura wojenna. Prawdziwa, pełna emocji. Czyta się jakby oglądało się film. Nie ma tu uromantyczniania wojny, jest jej prawdziwe oblicze. Ludzie umierają, budynki się walą, w życie się toczy. Doskonały obraz tego, jak wojna odbija piętno i zostaje z człowiekiem do końca życia.

Piękna,autentyczna i zarazem smutna opowieść oparta na faktach z życia babci i dziadka autorki.
Poznaliśmy tutaj osobną historię Marysi -babci i osobną Rudolfa-dziadka,które w pewnym momencie zostają ze sobą złączone.
Śledziliśmy ich losy przedwojenne,podczas powstania warszawskiego ,jak i po wyzwoleniu przez bolszewików.
Jest to bardzo poruszająca opowieść,w której autorka bardzo skrupulatnie przedstawia nam realia tamtych bolesnych i trudnych czasów.Widać ile pracy włożyła ,by z tych wszystkich kawałków stworzyć tak dobrą powieść.
Czytało się świetnie,choć gabaryt nieco przeszkadzał .

Piękna,autentyczna i zarazem smutna opowieść oparta na faktach z życia babci i dziadka autorki.
Poznaliśmy tutaj osobną historię Marysi -babci i osobną Rudolfa-dziadka,które w pewnym momencie zostają ze sobą złączone.
Śledziliśmy ich losy przedwojenne,podczas powstania warszawskiego ,jak i po wyzwoleniu przez bolszewików.
Jest to bardzo poruszająca opowieść,w której...

Dobrnęłam do końca , choć nie łatwo mi było. Na początku zniechęciłam się długim wprowadzeniem. Pierwsze 100 stron i dalej jakoś. Czy warto- Warto !. Nie jest to łatwa do czytania książka. Długo ją czytałam po kilka stron dziennie . Ostatecznie warto było . Niesamowici ludzie . Ile to siły musi być w człowieku , żeby przetrwać i żyć dalej. Aż do śmierci .

Dobrnęłam do końca , choć nie łatwo mi było. Na początku zniechęciłam się długim wprowadzeniem. Pierwsze 100 stron i dalej jakoś. Czy warto- Warto !. Nie jest to łatwa do czytania książka. Długo ją czytałam po kilka stron dziennie . Ostatecznie warto było . Niesamowici ludzie . Ile to siły musi być w człowieku , żeby przetrwać i żyć dalej. Aż do śmierci .

Nie dla mnie, zbyt monotonna i smutną.

Nie dla mnie, zbyt monotonna i smutną.

Lektura pełna jest smutku i bólu, które mocno naznaczyły tamto pokolenie, ale pod wieloma względami ważna, gdyż pokazuje, jak przeszłość wpływa na przyszłość. Jak tamte czasy kształtowały młodych ludzi i kolejne pokolenia. To także opowieść o miłości i wielu jej barwach i odcieniach. O marzeniach i życiu, które pomimo tego, co wydarzyło się wtedy, musi toczyć się dalej...

Lektura pełna jest smutku i bólu, które mocno naznaczyły tamto pokolenie, ale pod wieloma względami ważna, gdyż pokazuje, jak przeszłość wpływa na przyszłość. Jak tamte czasy kształtowały młodych ludzi i kolejne pokolenia. To także opowieść o miłości i wielu jej barwach i odcieniach. O marzeniach i życiu, które pomimo tego, co wydarzyło się wtedy, musi toczyć się dalej...

Ta książka to piękne i dość głębokie spojrzenie na serce człowieka, jego postawy i wybory; serce, które dojrzewa - jeśli tak się można wyrazić - jakby w innym tempie i nieco inaczej, niż my teraz, bo przedziera się przez bagno wojny.
Pani Magda, podobnie jak i w innych swoich książkach (przykładowo: "Położna z Auschwitz"),ukazuje, że trudne, a nawet bezgranicznie okrutne okoliczności życia dla jednych stają się ziemią przeklętą, dla innych - ziemią, na której wyrastają kwiaty cnót, heroicznych postaw, prawdziwej miłości.
.
Wartość książki podnosi w moich oczach fakt, że pani Magda pisze o swojej rodzinie. Zatem główna bohaterka i inne związane z nią osoby dla nas, czytelników mogą stać się niejako bliższe nam samym, a poprzez to tym mocniej oddziaływać na nasze współodczuwanie, na naszą refleksję na kolejami życia i na docenianie tego, co prawdziwe i piękne.
.
Oczywiście, jeśli "Narzeczona z powstania" porusza się w realiach wojennych, powiedziałbym, że lektura ta raczej nie należy do łatwych i przyjemnych. Wymaga nieco hartu ducha, aby zmierzyć się także z próbą odpowiedzi na ciężkie pytania, przykładowo: " Dlaczego LUDZIE LUDZIOM gotują taki a nie inny los...?!?"
.
Choć książka wydaje się być pokaźna (w końcu 544 str.!),to ze względu na komentowane już walory, czytało mi się ją łatwo, z zaangażowanie. Z każdą stroną chciałem przekonać się, kto i co i jak zwycięży, jaki będzie smak owocu życia - na ile gorzki, na ile słodki.
.
I na koniec, chyba jednym z piękniejszych fragmentów było dla mnie to odsłonięcie zarówno powiązania między panią Magdą a swoją krewną, jak i wskazania na te pokłady człowieczeństwa, hartu ducha, na których wyrosła, do których może odwoływać się i z których może czerpać autorka książki.
.
Dziękuję jej za tą książkę.

Ta książka to piękne i dość głębokie spojrzenie na serce człowieka, jego postawy i wybory; serce, które dojrzewa - jeśli tak się można wyrazić - jakby w innym tempie i nieco inaczej, niż my teraz, bo przedziera się przez bagno wojny.
Pani Magda, podobnie jak i w innych swoich książkach (przykładowo: "Położna z Auschwitz"),ukazuje, że trudne, a nawet bezgranicznie okrutne...

Bardzo poruszająca książka. Aż ciężko sobie wyobrazić to wszystko, co ludzie przeszli podczas wojen. Ile ludzi na zawsze utraciło swoje życie, sweter jeśli udało im się przetrwać. Każdy też radził sobie na swój sposób z przeszłością. Czytało się świetnie, książka zdecydowanie skłania do refleksji.

Bardzo poruszająca książka. Aż ciężko sobie wyobrazić to wszystko, co ludzie przeszli podczas wojen. Ile ludzi na zawsze utraciło swoje życie, sweter jeśli udało im się przetrwać. Każdy też radził sobie na swój sposób z przeszłością. Czytało się świetnie, książka zdecydowanie skłania do refleksji.