Czego nie widać

Gretchen jest świetną konsultantką policji. Pomogła rozwiązać mnóstwo spraw. Jednak tej jednej, najważniejszej sprawy nie rozwiązała, swojej. Kiedy miała osiem lat, zamordowała swoją ciocię. Przynajmniej wszyscy jej tak wmawiają. Cały czas jednak chce ją rozwiązać. I wreszcie spotyka kogoś, kto jej w tym pomoże. Dokąd zaprowadzi ją śledztwo?

Jest to druga część cyklu Dr. Gretchen White, zamykająca ten cykl. Historia tym razem skupia się na wydarzeniach, jakie miały miejsce trzydzieści lat wcześniej. Dotyczą zagadkowej zbrodni, jaka została popełniona. A o nią oskarża się właśnie Gretchen. Autorka świetnie przedstawia spektrum socjopaty. Z czym się mierzy, jak to może wyglądać itp. Jest to ciekawe osadzenie głównego bohatera. Jeszcze się nie spotkałam z tym. A tu świetnie autorka wyciąga wszystkie mroki i cienie, jakie skrywa bohaterka. Oprócz tego Gretchen wyprawia się w głąb siebie. Dowiadując się nowych rzeczy z tamtej tragicznej nocy, zaczyna powoli przypominać pewne fragmenty. Autorka, pokusza się o wnikliwą analizę psychiki, relacji czy reakcji głównej bohaterki. To jest naprawdę coś ciekawego.
Oprócz tego mamy interesującą tajemnicę rodziny White’ów, wiemy, że coś oni ukrywają, że ma to mroczną stronę, ale nie mamy tak naprawdę pojęcia, co to może być. A tajemnica, czuć, że jest ona mroczna i straszna.
Akcja jest ciekawie poprowadzona, pełno w niej zwrotów oraz zwodzeń. Dzięki temu nie raz zmieniamy zdanie, co tak naprawdę się wydarzyło. Książka jak już pisałam wcześniej, ma mroczny klimat. Znajduje się w niej pełno napięcia, tajemnic. Trzyma nas w ciągłej niepewności.
Wspomniałam już o głównej bohaterce. Jednak trzeba też powiedzieć o postaciach drugoplanowych. Są oni świetnie skonstruowani, skompletowani, nietypowi. Mają też swoje mroczne sekrety, które wprowadzą nas w zdumienie.
Zakończenie, cóż mogę rzec, zaskoczyła mnie autorka i to bardzo. Taka wisienka na trocie.
„Czego nie widać” jest mocną, trzymającą w napięciu historią, thrillerem psychologicznym. Znajdziemy w niej wielowarstwową historię, nieoczywistą historię. Bawiłam się przy niej świetnie, polecam.

Gretchen jest świetną konsultantką policji. Pomogła rozwiązać mnóstwo spraw. Jednak tej jednej, najważniejszej sprawy nie rozwiązała, swojej. Kiedy miała osiem lat, zamordowała swoją ciocię. Przynajmniej wszyscy jej tak wmawiają. Cały czas jednak chce ją rozwiązać. I wreszcie spotyka kogoś, kto jej w tym pomoże. Dokąd zaprowadzi ją śledztwo?

Jest to druga część cyklu Dr....

Było to lepsze niż część pierwsza. Natomiast również tutaj występowało to co mnie zniechęciło w pierwszej części. Powtarzanie na okrągło, że Gretchen jest psychopatką, socjopatką itd. jak i ona sama tłumaczyła jak to jest mieć taką osobowość. Natomiast sama fabuła budziła ciekawość i emocje ale niestety cały efekt został zniszczony. Nie sądzę abym sięgnęła po trzecią część, jeśli taka się ukaże.

Było to lepsze niż część pierwsza. Natomiast również tutaj występowało to co mnie zniechęciło w pierwszej części. Powtarzanie na okrągło, że Gretchen jest psychopatką, socjopatką itd. jak i ona sama tłumaczyła jak to jest mieć taką osobowość. Natomiast sama fabuła budziła ciekawość i emocje ale niestety cały efekt został zniszczony. Nie sądzę abym sięgnęła po trzecią część,...

Sekrety z przeszłości?
Są.
Nierozwiązana sprawa m*rderstwa?
Jest.
Socjopatyczna osobowość?
Odnotowano.
Psychole?
Aż się do nich roi.

Co prawda “Podejrzana” tej autorki, bardziej przypadła mi do gustu, ale muszę stwierdzić, że autorka nie schodzi z poziomu i udało jej się napisać kolejną świetną historię. Tyle tu się działo, tyle dziwnych osobowości plątało się po fabule i tyle sekretów było do odkrycia. Sporo emocji, wyczuwalne napięcie i ta rozlewająca się na każdej stronie atmosfera mroku i grozy.
To było naprawdę dobre.
Fabuła trzyma się konkretów, nie ma w niej zbędnych opisów, wplecionych niepotrzebności i wątków bez związków. Wszystko jest spójne. I mimo iż wyjaśnienie jest deczko przekombinowane, to daję jej plusa za to, że się przy niej nie nudziłam.
Są takie książki, z którym od pierwszego rozdziału czuje się to wspólne flow, tę energię i tę więź. Ta pozycja właśnie taka jest.

Sekrety z przeszłości?
Są.
Nierozwiązana sprawa m*rderstwa?
Jest.
Socjopatyczna osobowość?
Odnotowano.
Psychole?
Aż się do nich roi.

Co prawda “Podejrzana” tej autorki, bardziej przypadła mi do gustu, ale muszę stwierdzić, że autorka nie schodzi z poziomu i udało jej się napisać kolejną świetną historię. Tyle tu się działo, tyle dziwnych osobowości plątało się po fabule i...

W kwietniu pisałam, że Podejrzana zostanie moją książką roku w kategorii thriller, jednak dziś mam dylemat. Dlaczego? Bo pojawiła się druga część serii, która jest równie dobra, jeśli nie lepsza. Sama już nie wiem!
Na koniec pierwszej części Marconi podsunęła Gretchen jej własną sprawę do rozwiązania, co kompletnie ją rozbiło. Wpadła w ciąg niebezpiecznych zachowań. Jednak zdaje sobie sprawę,że to nie może trwać wiecznie i pod wpływem nieodpuszczającej Lauren zbiera się w sobie. Rozpoczynają, więc prywatne śledztwo, które ma odkryć czy to faktycznie Gretchen zamordowała swoją ciotkę.
Przeszłość przeplata się z teraźniejszością, a my tak naprawdę otrzymujemy dwa śledztwa- teraz z Marconi i White oraz kiedyś z Shaughnessym.
Czy Gretchen ma rację i Shaughnessy przez lata podejrzewa ją i „pilnuje” próbują przyłapać na kolejnej zbrodni? Czy za jego zachowaniem kryje się coś więcej?
Co skrywa detektyw i rodzina White'ów?
Czy rozwiązanie tajemnicy sprzed lat nie złamie Gretchen i całego jej wyobrażenia o sobie? Czy prawda jest tego warta?
Przekonajcie się sami! Gwarantuję, że nie będziecie żałować, bo dawno nie czytałam tak dobrych książek jak ta seria<3
Największym ich atutem są jednak bohaterowie z niesamowitymi charakterami, z prawdziwą głębią, która sprawa, że ciężko uwierzyć, że to nie są prawdziwe osoby.

W kwietniu pisałam, że Podejrzana zostanie moją książką roku w kategorii thriller, jednak dziś mam dylemat. Dlaczego? Bo pojawiła się druga część serii, która jest równie dobra, jeśli nie lepsza. Sama już nie wiem!
Na koniec pierwszej części Marconi podsunęła Gretchen jej własną sprawę do rozwiązania, co kompletnie ją rozbiło. Wpadła w ciąg niebezpiecznych zachowań. Jednak...

Kolejna część historii i socjopatycznej psycholog i konsultantce policyjnej. Tym razem zagłębiamy się w jej mroczną przeszłość i poznajemy resztę jej zaburzonej rodziny. Muszę przyznać, że ta część podobała mi się o wiele bardziej i nawet polubiłam naszą bohaterkę w porównaniu do reszty jej rodziny jednak się da.

Kolejna część historii i socjopatycznej psycholog i konsultantce policyjnej. Tym razem zagłębiamy się w jej mroczną przeszłość i poznajemy resztę jej zaburzonej rodziny. Muszę przyznać, że ta część podobała mi się o wiele bardziej i nawet polubiłam naszą bohaterkę w porównaniu do reszty jej rodziny jednak się da.

Dobra książka, chociaż początek nie zapowiadał się najciekawiej. Na minus zakończenie historii Shaughnessy.

Dobra książka, chociaż początek nie zapowiadał się najciekawiej. Na minus zakończenie historii Shaughnessy.

Czy tylko mnie denerwuje w tej ksiazce (jak i jej poprzedniej czesci) ciagłe wałkowanie tematu SOCJOPATA? Książka ciekawa, ale po d koniec zaczęłam się już gubić...tyle wątków.

Czy tylko mnie denerwuje w tej ksiazce (jak i jej poprzedniej czesci) ciagłe wałkowanie tematu SOCJOPATA? Książka ciekawa, ale po d koniec zaczęłam się już gubić...tyle wątków.

Bardzo dobrze się czytało. Akcja toczy sie na kilku płaszczyznach czasowych. Początkowo można sie pogubić. Rozwiązanie zagadki jest powolne ale bardzo ciekawie opisane. W tej części jest mniej Gretchen jako socjopatki. W kilku momentach wbijające w fotel twisty. Polecam.

Bardzo dobrze się czytało. Akcja toczy sie na kilku płaszczyznach czasowych. Początkowo można sie pogubić. Rozwiązanie zagadki jest powolne ale bardzo ciekawie opisane. W tej części jest mniej Gretchen jako socjopatki. W kilku momentach wbijające w fotel twisty. Polecam.

Słaba mimo zacięcia i zasady że jak zaczynam czytać to kończę na tej pozycji poległem - przerwałem czytanie

Słaba mimo zacięcia i zasady że jak zaczynam czytać to kończę na tej pozycji poległem - przerwałem czytanie

W sumie ten sam poziom co 1 tom. I tak jak w poprzednim tomie tak i tutaj zakończenie było najlepsze. Nie wiem czy wyjdzie 3 tom , ale jeśli tak to już nie przeczytam

W sumie ten sam poziom co 1 tom. I tak jak w poprzednim tomie tak i tutaj zakończenie było najlepsze. Nie wiem czy wyjdzie 3 tom , ale jeśli tak to już nie przeczytam