Medea z Wyspy Ognia

Ciutkę słabsza niż pierwsza część, mniej się działo, mniej trzymała w napięciu, ale jednak pochłonęłam ją w niecałe pięć godzin. Życie Mady jest wciągające i najzwyczajniej w świecie chciałam się dowiedzieć co będzie dalej. Bardzo przypadły mi do gustu wstawki na temat psychiatrii i genetyki. Tak mogły wyglądać tamte rozmowy na te tematy w czasie, gdy te dziedziny dopiero się rozwijały. Fajny i ciekawy zabieg. Z niecierpliwością czekam, by dowiedzieć się co będzie dalej, bo ta część zostawiła chyba jeszcze więcej pytań niż poprzednia.

Ciutkę słabsza niż pierwsza część, mniej się działo, mniej trzymała w napięciu, ale jednak pochłonęłam ją w niecałe pięć godzin. Życie Mady jest wciągające i najzwyczajniej w świecie chciałam się dowiedzieć co będzie dalej. Bardzo przypadły mi do gustu wstawki na temat psychiatrii i genetyki. Tak mogły wyglądać tamte rozmowy na te tematy w czasie, gdy te dziedziny dopiero...

OCENA - 8/10 REWELACJA

„MEDEA Z WYSPY OGNIA” Magdy Knedler to znakomita pełna wysublimowanej treści kontynuacja cyklu Medeą Steinbart (tom 2). Z ogromną przyjemnością śledziłem dalsze losy Mady, które w tej części toczą się w Breslau (Wrocławiu) w latach 1914 - 1918. Książka jest lekka, przyjemna, interesująca, warta poświęconego czasu. Podczas czytania przeżywamy sporą dawkę emocji, wzruszeń, ciekawości choć historia (fabuła) poprowadzono jest spokojniej niż w części pierwszej. Niezależnie od takich odczuć, powieść intryguje, zachwyca i świetnie się czyta. Narracja, styl oraz użyty język przypadł mi do gustu, więc polubiłem autorkę za sposób prezentacji treści. Myślę, że część trzecia ostatnia również będzie interesująca dlatego od razu po nią sięgnę, aby w pełni poznać losy naszej głównej bohaterki. Opiniowaną książkę zdecydowanie polecam innym czytelnikom. Pozdrawiam. Jack_

OCENA - 8/10 REWELACJA

„MEDEA Z WYSPY OGNIA” Magdy Knedler to znakomita pełna wysublimowanej treści kontynuacja cyklu Medeą Steinbart (tom 2). Z ogromną przyjemnością śledziłem dalsze losy Mady, które w tej części toczą się w Breslau (Wrocławiu) w latach 1914 - 1918. Książka jest lekka, przyjemna, interesująca, warta poświęconego czasu. Podczas czytania przeżywamy sporą...

Mam mieszane uczucia. Tak jak pierwsza część bardzo mi sie podobała, tak w tej czegoś mi brakowało. Urwane wątki, które niby wnoszą coś do hiatorii, a z drugiej strony są zbyteczne. Ma sie wrażenie, że autorka chciała wpleść dodatkowe motywy do historii, by poruszyć czytelnika i zwrócić jego uwagę na problemy współczesne bohaterów całej powieści. Czy to bylo konieczne? Nie wiem... Co ważne-nie czytając pierwszego tomu historia ta może być niepełna.

Mam mieszane uczucia. Tak jak pierwsza część bardzo mi sie podobała, tak w tej czegoś mi brakowało. Urwane wątki, które niby wnoszą coś do hiatorii, a z drugiej strony są zbyteczne. Ma sie wrażenie, że autorka chciała wpleść dodatkowe motywy do historii, by poruszyć czytelnika i zwrócić jego uwagę na problemy współczesne bohaterów całej powieści. Czy to bylo konieczne?...

Akcja tej powieści toczy się w czasie pierwszej wojny światowej i miała ona duży potencjał. Według mnie niestety nie został on jednak w pełni wykorzystany. Książka jest bowiem mniej ciekawa niż tom pierwszy sagi o Madzie. Spodziewałam się czegoś innego.

Przede wszystkim nie da się nie zauważyć tego, że autorka przemyca w wypowiedziach bohaterów za dużo treści feministycznych oraz innych, obecnie poprawnych politycznie. Ale nawet gdyby pominąć tę kwestię, to i tak fabuła nie porywa. Mamy tu, podobnie jak w części pierwszej, sporo scen erotycznych. Może zadziwiać także łatwość nawiązywania przez poranioną przez mężczyzn Madę, bliskich relacji z nowo poznanymi mężczyznami. Podobnie zadziwia naiwność relacji Mady z krawcem.

Plusem tej książki jest to, że pojawiają się w niej postacie historyczne, które zostały przedstawione w sposób fabularyzowany.

Mimo wszystko dam szansę trzeciej części sagi, mając nadzieję, że jednak mnie pozytywnie zaskoczy.

Akcja tej powieści toczy się w czasie pierwszej wojny światowej i miała ona duży potencjał. Według mnie niestety nie został on jednak w pełni wykorzystany. Książka jest bowiem mniej ciekawa niż tom pierwszy sagi o Madzie. Spodziewałam się czegoś innego.

Przede wszystkim nie da się nie zauważyć tego, że autorka przemyca w wypowiedziach bohaterów za dużo treści...

„Medea z wyspy ognia” to kontynuacja, która w niczym nie ustępuje poprzedniej części, a momentami nawet ją przewyższa. Książka od pierwszych stron ponownie wciąga w świat bohaterów i wydarzeń, nie pozwalając się odłożyć ani na chwilę. Akcja jest dynamiczna, pełna napięcia, dzięki czemu czytanie staje się prawdziwą przyjemnością.

„Medea z wyspy ognia” to kontynuacja, która w niczym nie ustępuje poprzedniej części, a momentami nawet ją przewyższa. Książka od pierwszych stron ponownie wciąga w świat bohaterów i wydarzeń, nie pozwalając się odłożyć ani na chwilę. Akcja jest dynamiczna, pełna napięcia, dzięki czemu czytanie staje się prawdziwą przyjemnością.

Druga z serii książka o Medei bardzo przypadła mi do gustu. Sięgnełam z ciekawości o losy głównej bohaterki i zostałam pozytownie zaskonoczna. W mojej opinii dużo ciekawsza od pierwszej części. Ładnie napisana, we wciągający sposób kontynuuje opowieść o tytułowej bohaterce Medei, interesujące postacie. Wszystko ma swoją kontynuuację, sens i uzasadnienia. Do tego wątki nierówności społecznych i roli kobiety w społeczeństwie. Wszystko spójne, sensowne i wciągające. W tle obraz Wrocława z czasów I Wojny Światowej.
Bardzo polecam tę książkę.

Druga z serii książka o Medei bardzo przypadła mi do gustu. Sięgnełam z ciekawości o losy głównej bohaterki i zostałam pozytownie zaskonoczna. W mojej opinii dużo ciekawsza od pierwszej części. Ładnie napisana, we wciągający sposób kontynuuje opowieść o tytułowej bohaterce Medei, interesujące postacie. Wszystko ma swoją kontynuuację, sens i uzasadnienia. Do tego wątki...

3,5⭐️

3,5⭐️

Medea Westhoff próbuje na nowo ułożyć sobie życie w Breslau u progu pierwszej wojny światowej. Los nadal jej nie oszczędza. Czy tym razem znowu będzie musiała walczyć sama?
W drugim tomie aura magii została zastąpiona przez realia wojny, lecz fabuła na tym nie ucierpiała. Bohaterka nadal rozwija się i mimochodem dzieli się z czytelnikiem mądrościami życiowymi. Wojenne traumy i walka o prawa kobiet wysuwają się na pierwszy plan, by jak najlepiej oddać ducha tamtych czasów.

Medea Westhoff próbuje na nowo ułożyć sobie życie w Breslau u progu pierwszej wojny światowej. Los nadal jej nie oszczędza. Czy tym razem znowu będzie musiała walczyć sama?
W drugim tomie aura magii została zastąpiona przez realia wojny, lecz fabuła na tym nie ucierpiała. Bohaterka nadal rozwija się i mimochodem dzieli się z czytelnikiem mądrościami życiowymi. Wojenne...

"Medea z Wyspy Ognia" Magdy Knedler to drugi tom sagi, który ponownie zabiera nas do Breslau w mrocznych latach 1914–1918. Autorka kontynuuje losy Medei po jej ucieczce i konflikcie z Johannem Westhoffem w pałacu Falkenberg. Ta część podobała mi się mniej niż tom pierwszy, a głównym tego powodem jest wprowadzenie rozbudowanych wątków politycznych.

Centralnym punktem tej części jest Medea, która w Breslau próbuje ułożyć sobie życie. Choć mieszka wygodnie, nie odnajduje pełni szczęścia. Ukojenie i nadzieję na przyszłość przynosi znajomość z psychiatrą, Horstem Achillesem Lange. Rodzące się między nimi uczucie i wspólne plany są pięknym, ciepłym akcentem, który niestety brutalnie przerywa wybuch I wojny światowej.

Wątek zniknięcia Horsta, który wyrusza na front wschodni, staje się osią emocjonalną powieści. Medea zostaje sama w mieście przekształconym w twierdzę, nieświadoma, że ukochany nie wie o wszystkim, co zostawił za sobą. Jej desperackie czekanie, konieczność radykalnych działań i zmagania kobiety z początku XX wieku, która ma niewielkie możliwości, są wzruszające i bardzo dobrze oddają atmosferę epoki. Czy Medea odnajdzie szczęście i dowie się, co stało się z Horstem? Czy Johann Westhoff naprawdę o niej zapomniał? Te pytania skutecznie trzymają w napięciu.

O ile tło historyczne, jakim jest I wojna światowa, jest naturalne i niezbędne dla dramatu bohaterów, o tyle szczegółowe i rozbudowane wątki polityczne stały się dla mnie elementem, który przytłoczył główną linię fabularną.

Pierwszy tom sagi urzekał mnie przede wszystkim intrygą psychologiczną, emocjami i głębokim portretem Medei. Jednak w pewnym momencie odniosłam wrażenie, że te elementy ustępują miejsca historycznym i politycznym zawiłościom epoki. Zaczynając czytać tę sagę spodziewałam się przede wszystkim historii o miłości, zdradzie i osobistych dramatach, dlatego te wstawki wydały mi się zbyt obszerne i wybijały mnie z rytmu, odciągając uwagę od kluczowych relacji bohaterów.

"Medea z Wyspy Ognia" kontynuuje podróż bohaterki w mrocznym okresie I wojny światowej, koncentrując się na jej nowej miłości i nagłym dramacie rozstania. Chociaż fabularnie jest to świetnie osadzona historycznie opowieść o nadziei, przetrwaniu i poszukiwaniu prawdy, to dla mnie stała się mniej wciągająca niż część pierwsza.

Głównym powodem jest nierównowaga między dramatem osobistym a tłem historycznym. W tej części Magda Knedler kładzie zbyt duży nacisk na polityczne i wojenne realia epoki, co, choć merytorycznie, rozwadnia i spycha na drugi plan głębokie emocje Medei, jej samotność i skomplikowane relacje, w tym powrót widma Westhoffa. Książka jest wartościowa jako portret Breslau w czasie wojny, ale zabrakło mi w niej intymności i psychologicznej głębi znanego z poprzedniego tomu, na rzecz obszerniejszych opisów mechanizmów politycznych.

"Medea z Wyspy Ognia" Magdy Knedler to drugi tom sagi, który ponownie zabiera nas do Breslau w mrocznych latach 1914–1918. Autorka kontynuuje losy Medei po jej ucieczce i konflikcie z Johannem Westhoffem w pałacu Falkenberg. Ta część podobała mi się mniej niż tom pierwszy, a głównym tego powodem jest wprowadzenie rozbudowanych wątków politycznych.

Centralnym punktem tej...

Kolejna część o przygodach Medei. Czyta się przyjemnie, jednakże bez szału. Pierwsza część podobała mi się o wiele bardziej

Kolejna część o przygodach Medei. Czyta się przyjemnie, jednakże bez szału. Pierwsza część podobała mi się o wiele bardziej