rozwińzwiń

Moja walka. Księga 1

Okładka książki Moja walka. Księga 1 Karl Ove Knausgård
Okładka książki Moja walka. Księga 1
Karl Ove Knausgård Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie Cykl: Moja walka (tom 1) literatura piękna
547 str. 9 godz. 7 min.
Kategoria:
literatura piękna
Cykl:
Moja walka (tom 1)
Tytuł oryginału:
Min kamp. Første bok. Roman
Wydawnictwo:
Wydawnictwo Literackie
Data wydania:
2015-01-29
Data 1. wyd. pol.:
2015-01-29
Data 1. wydania:
2009-10-10
Liczba stron:
547
Czas czytania
9 godz. 7 min.
Język:
polski
ISBN:
9788308055069
Tłumacz:
Iwona Zimnicka
Tagi:
literatura norweska
Inne
Średnia ocen

7,2 7,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Ładowanie Szukamy ofert...

Patronaty LC

Książki autora

Mogą Cię zainteresować

Oceny

Średnia ocen
7,2 / 10
1698 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
59
9

Na półkach:

Ta seria zmieniła moje życie. Zderzenie z bezkompromisową szczerością, z poczuciem nieadekwatności, z tym co w autorze/bohaterze wstydliwe, zdarcie kurtyny oddzielającej prywatne od publicznego było dla mnie wyzwalające.

Ta seria zmieniła moje życie. Zderzenie z bezkompromisową szczerością, z poczuciem nieadekwatności, z tym co w autorze/bohaterze wstydliwe, zdarcie kurtyny oddzielającej prywatne od publicznego było dla mnie wyzwalające.

Pokaż mimo to

avatar
1398
600

Na półkach:

Druga część zdecydowanie lepsza niż pierwsza. Warto przebrnąć przez te pierwszą, nastoletnią, bo potem jest już dużo lepiej. Nie zmienia to faktu, że samego bohatera trudno polubić, i chociaż pierwszy tom uważam za bardzo dobry, to po więcej sięgać nie będę.
Z porównaniami do Prousta to chyba się komuś pomyliło. Albo nigdy Prousta nie czytał...

Druga część zdecydowanie lepsza niż pierwsza. Warto przebrnąć przez te pierwszą, nastoletnią, bo potem jest już dużo lepiej. Nie zmienia to faktu, że samego bohatera trudno polubić, i chociaż pierwszy tom uważam za bardzo dobry, to po więcej sięgać nie będę.
Z porównaniami do Prousta to chyba się komuś pomyliło. Albo nigdy Prousta nie czytał...

Pokaż mimo to

avatar
1464
560

Na półkach: , , ,

Ja od zawsze wiedziałam, że to jest książka dla mnie. Od momentu gdy gdzieś kiedyś o niej przeczytałam, siedziała mi w głowie i po prostu byłam pewna, że będę chciała jakiś czas pożyć życiem Karla Ove. Po prostu płynąć sobie pomalutku ze wspomnieniami, z myślami, wynurzeniami o wszystkim, o dzieciństwie, o samotności, bólu, niesmaku, żalu.
To nie jest jakieś arcydzieło literatury, byłabym bardzo powściągliwa, jeżeli chodzi o przyrównywanie go do Prousta. Nope. Aż tak nie zasłużył. A jednak wracam do domu i od razu biorę się do lektury, każdą wolną chwilę poświęcam na czytanie o czyszczeniu osranej kanapy i o robieniu kawy w upalcowanym dzbanku. Samo życie.

Ja od zawsze wiedziałam, że to jest książka dla mnie. Od momentu gdy gdzieś kiedyś o niej przeczytałam, siedziała mi w głowie i po prostu byłam pewna, że będę chciała jakiś czas pożyć życiem Karla Ove. Po prostu płynąć sobie pomalutku ze wspomnieniami, z myślami, wynurzeniami o wszystkim, o dzieciństwie, o samotności, bólu, niesmaku, żalu.
To nie jest jakieś arcydzieło...

więcej Pokaż mimo to

avatar
2619
129

Na półkach:

Czyja to walka? Pisarza z życiem czy czytelnika z tekstem? Czy to jest dla takich, którzy lubią zaglądać sąsiadom w niezasłonięte firankami okna, czy dla takich, co na siłę chcą znaleźć wielkość w małości? Banalne małe życie podniesione zostało do rangi Absolutu.
Myślałam, że odnajdę coś wspólnego z człowiekiem z mojego pokolenia, jednak nie czuję łączności z tym chłopcem. Nie odbieram głębi jego uczuć a właściwie żadnych uczuć. Zazdroszczę mu trochę dorastania w bogatej Skandynawii, w której był czas i warunki na pielęgnowanie zainteresowań i na głębokie przeżywanie i analizowanie relacji rodzinnych i towarzyskich bez troski o niedobory w socjalistycznej gospodarce i gdzie młodzież mogła sobie być nieszczęśliwa z innych powodów niż brak forsy na porządne dżinsy.
Nie żal mi go choć współczuję złych relacji z ojcem. Ale tu znów banał. Rodziców często się nienawidzi, ma się do nich żal, złość, pretensje. Lecz gdy ich brakuje – i tak płaczemy, choćby byli najgorsi. Może bardziej za zmarnowanym bezpowrotnie czasem i nad sobą a nie z tęsknotą za zmarłymi? Podziwiam, że można zapełnić tyle stron własnym życiem, w którym – umówmy się – nic specjalnego się nie działo! Jak bardzo trzeba być wczepionym w siebie i własne ego żeby tak ekshibicjonistycznie i szczegółowo analizować każde najdrobniejsze wspomnienie, przytaczać przyziemne, nic nie wnoszące dialogi o kupieniu masła albo puszki piwa? Czemu on się tak rozmazuje nad sobą i stawia tę swoją walkę z życiem niemal na równi z walką z Głodem, Wojną, Gwałtem, Biedą?
Nie nauczyłam się z tej prozy niczego nowego ani odkrywczego o ludziach, życiu, uczuciach, dorastaniu, społeczeństwie. Nic. A jednak tylu czytelników zachłystnęło się tą głębią, która owija się sama wokół siebie. Pod tym względem faktycznie ta książka jest fenomenem! Pewnie nie odmówię sobie zajrzenia do kolejnych tomów, chociaż czuję, że nadal nie opuści mnie poczucie chłodu, obcości, poirytowania i braku zrozumienia.

Czyja to walka? Pisarza z życiem czy czytelnika z tekstem? Czy to jest dla takich, którzy lubią zaglądać sąsiadom w niezasłonięte firankami okna, czy dla takich, co na siłę chcą znaleźć wielkość w małości? Banalne małe życie podniesione zostało do rangi Absolutu.
Myślałam, że odnajdę coś wspólnego z człowiekiem z mojego pokolenia, jednak nie czuję łączności z tym chłopcem....

więcej Pokaż mimo to

avatar
91
79

Na półkach:

Podchodziłam do pierwszego tomu dwa razy. Za pierwszym razem bardzo szybko porzuciłam książkę. Po kilku latach sięgnęłam po nią po raz kolejny - i przepadłam. Opis dojrzewania, stawania się, a także szczegółowe wyciąganie ze zwykłych dni, codziennych chwil, czegoś ponadczasowego i wielkiego, podany w bardzo plastycznie przedstawionej norweskiej scenerii. Nawet przeciętny, pozornie schematyczny do bólu dzień, może być dziełem sztuki, jeśli spojrzysz na niego z odpowiedniej perspektywy.

Podchodziłam do pierwszego tomu dwa razy. Za pierwszym razem bardzo szybko porzuciłam książkę. Po kilku latach sięgnęłam po nią po raz kolejny - i przepadłam. Opis dojrzewania, stawania się, a także szczegółowe wyciąganie ze zwykłych dni, codziennych chwil, czegoś ponadczasowego i wielkiego, podany w bardzo plastycznie przedstawionej norweskiej scenerii. Nawet przeciętny,...

więcej Pokaż mimo to

avatar
261
9

Na półkach:

Niestety porzuciłam w 1/3.

Niestety porzuciłam w 1/3.

Pokaż mimo to

avatar
89
89

Na półkach:

Knausgard potrafi pisać o absolutnie czymkolwiek, a człowiek chłonie każde słowo. Nie ma tu linearnej narracji, pełno dygresji i niechronologicznego przedstawiania wydarzeń, ale jest za to dużo refleksji. Najlepszą częścią powieści są w mojej opinii przemyślenia autora na temat śmierci i jego rozliczenie ze stratą. Jest tej historii coś terapeutycznego, zarówno dla autora jak i dla czytelnika, jeśli przeżył podobne doświadczenia.

Knausgard potrafi pisać o absolutnie czymkolwiek, a człowiek chłonie każde słowo. Nie ma tu linearnej narracji, pełno dygresji i niechronologicznego przedstawiania wydarzeń, ale jest za to dużo refleksji. Najlepszą częścią powieści są w mojej opinii przemyślenia autora na temat śmierci i jego rozliczenie ze stratą. Jest tej historii coś terapeutycznego, zarówno dla autora...

więcej Pokaż mimo to

avatar
76
57

Na półkach:

Jedna gwiazdka musi polecieć w dół za nieoryginalność, a raczej: ściśle zamierzoną wtórność. Z przeciwnej strony jednak to fascynujące, że niemal równo sto lat po "W poszukiwaniu straconego czasu", że akurat w pierwszej dekadzie XXI wieku, akurat w tych czasach w których i my przeżywamy swoje życie - ktoś podjął wyzwanie by zastosować do swoich czasów 1:1 formułę Marcela P. - stopienie autobiografii z autoliteraturą.

Pierwszy tom to w zasadzie dwa wielkie opowiadania: "jak zacząłem pić" oraz "pogrzeb ojca". Wyczuwalne pod spodem, nurtujące wciąż tematy to: alkohol i literatura. Nie wiem co będzie dalej, ale początek zapowiada rzecz wielką.

Jedna gwiazdka musi polecieć w dół za nieoryginalność, a raczej: ściśle zamierzoną wtórność. Z przeciwnej strony jednak to fascynujące, że niemal równo sto lat po "W poszukiwaniu straconego czasu", że akurat w pierwszej dekadzie XXI wieku, akurat w tych czasach w których i my przeżywamy swoje życie - ktoś podjął wyzwanie by zastosować do swoich czasów 1:1 formułę Marcela...

więcej Pokaż mimo to

avatar
921
408

Na półkach: ,

Kolejna perła z Bookstagrama. Perła, która mi się trochę zakurzyła. Kiedyś trafiłam na tak sugestywną rekomendację, że w te pędy kupiłam z przekonaniem, że będę czytać i wielbić.
Nie stało się inaczej, chociaż później niż wcześniej.

Kolejna autobiografia z talentem przyciągania. Taka, że zapomniałam o wszystkich innych autobiografiach, które przeczytałam w ostatnim czasie. A że w wydaniu skandynawskim, a w dodatku norweskim, tylko podsyciło mój apetyt.

Przywodzi na myśl dzieła najlepszych opowiadaczy jakie miałam okazję czytać. Wsiąknęłam od pierwszych stron i nie chciałam wracać do rzeczywistości. Wieść niesie, że seria jest porównywalna do „W poszukiwaniu straconego czasu”Nie mogłam przebrnąć przez styl Prousta, więc na moje szczęście pozwolę się nie zgodzić. Bywają też zarzuty, że facet pisze i pisze i pisze ale co z tego wynika? Dla mnie to potwierdzenie wielkości, że wcale nic nie musi wynikać, by tonęło się w słowach. Knausgard to potrafi.

W te pędy kupiłam drugi tom. Chyba nie postoi za długo na półce.

Kolejna perła z Bookstagrama. Perła, która mi się trochę zakurzyła. Kiedyś trafiłam na tak sugestywną rekomendację, że w te pędy kupiłam z przekonaniem, że będę czytać i wielbić.
Nie stało się inaczej, chociaż później niż wcześniej.

Kolejna autobiografia z talentem przyciągania. Taka, że zapomniałam o wszystkich innych autobiografiach, które przeczytałam w ostatnim...

więcej Pokaż mimo to

avatar
841
693

Na półkach:

Nie przepadam za autobiografiami, a już gdy to prawdziwe tomiszcza, od razu mam z tyłu głowy, że autor to musi być niezły megaloman. Sięgnęłam tylko dlatego, że polecił mi ja mój szef, co do którego gustu mam spore zaufanie. Nie jestem ani facetem, ani pisarzem, ani nawet Skandynawką, a tu widziałam momentami siebie. W takich ulotnych chwilach, gdy stykamy się ze zwykłym życiem i dramatami. Krzyczenie na dziecko, pożegnanie ojca, warknięcie na ukochana osobę a potem wyrzuty sumienia.. To opowieść tak uniwersalna, że dała mi pewien komfort i usprawiedliwienie bycia 'tylko' człowiekiem.

Nie przepadam za autobiografiami, a już gdy to prawdziwe tomiszcza, od razu mam z tyłu głowy, że autor to musi być niezły megaloman. Sięgnęłam tylko dlatego, że polecił mi ja mój szef, co do którego gustu mam spore zaufanie. Nie jestem ani facetem, ani pisarzem, ani nawet Skandynawką, a tu widziałam momentami siebie. W takich ulotnych chwilach, gdy stykamy się ze zwykłym...

więcej Pokaż mimo to

Książka na półkach

  • Chcę przeczytać
    2 514
  • Przeczytane
    2 126
  • Posiadam
    587
  • Teraz czytam
    128
  • Ulubione
    73
  • Chcę w prezencie
    32
  • 2014
    31
  • 2018
    26
  • Skandynawia
    20
  • E-book
    18

Cytaty

Więcej
Karl Ove Knausgård Moja walka. Księga 1 Zobacz więcej
Karl Ove Knausgård Moja walka. Księga 1 Zobacz więcej
Karl Ove Knausgård Moja walka. Księga 1 Zobacz więcej
Więcej

Podobne książki

Przeczytaj także