Virginie Despentes

Sięgnąłem po tę pozycję zachęcony między innymi pozytywną opinią Jakuba Żulczyka, gdzie reklamuje ją jako "szybki, ostry i wściekły punk rock". No cóż, mnie jakoś ten punk rock nie porwał, kończyłem z przerwami, na siłę. Nie wciągnęła mnie fabuła, może dlatego, że ciężko powiedziać żeby jakaś była, jest tu raczej mozaika scenek, postaci i zdarzeń oscylujących wokół głównego bohatera. Mnogość postaci mi osobiście przeszkadzała, domyślam się, że wprowadzanie kolejnych bohaterów miało powoli budować obraz świata, ale męczyło mnie dopasowywanie w myślach kto jest kim i co go łączy z innymi, chociaż jestem w stanie wyobrazić sobie że dla kogoś to będzie główną zabawą czytając tę książkę. Sprawnie napisana, autorka umie operować słowem, jest z pewnością bystrą obserwatorką, zwłaszcza w kontekscie opisywania postaci, charakteryzowania ich życia wewnętrznego, ma cięty styl i talent do celnych, zostających w pamięci opisów. Jeśli jesteś melomanem gustujących w muzyce rockowej dodaj sobie +2 do oceny, w pewnością znajdziesz conajmniej kilka nazw kapel czy kawałków do zapoznania się, autorka jest fanką muzyki i to widać w powieści.