Trauma

Okładka książki Trauma
Erik Axl Sund Wydawnictwo: Sonia Draga Cykl: Oblicza Victorii Bergman (tom 2) kryminał, sensacja, thriller
408 str. 6 godz. 48 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Cykl:
Oblicza Victorii Bergman (tom 2)
Tytuł oryginału:
Hungerelden
Wydawnictwo:
Sonia Draga
Data wydania:
2014-05-21
Data 1. wyd. pol.:
2014-05-21
Data 1. wydania:
2011-05-19
Liczba stron:
408
Czas czytania
6 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
9788375089349
Tłumacz:
Wojciech Łygaś
Tagi:
literatura szwedzka
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Okładka książki Ciemna strona. Szwedzcy mistrzowie kryminału. Zbrodnia, tajemnica, suspens Tove Alsterdal, Cilla Börjlind, Rolf Börjlind, Åke Edwardson, Inger Frimansson, Eva Gabrielsson, Anna Jansson, Åsa Larsson, Stieg Larsson, Henning Mankell, Magnus Montelius, Håkan Nesser, Dag Öhrlund, Malin Persson Giolito, Maj Sjöwall, Sara Stridsberg, Johan Theorin, Per Wahlöö, Katarina Wennstam, Veronica von Schenck
Ocena 6,5
Ciemna strona.... Tove Alsterdal, Cil...
Reklama

Oficjalne recenzje i

Studium przypadku Victorii Bergman


Link do recenzji

666 428 114

Oceny

Średnia ocen
7,0 / 10
761 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
482
131

Na półkach: ,

Po bardzo dobrym "Obłędzie" miałem wysokie oczekiwania wobec kolejnej części trylogii. Spodziewałem się więcej depresyjnego klimatu, więcej poszatkowanej historii oraz jeszcze bardziej smutnych bohaterów. I nie zawiodłem się. "Trauma" jest jednak nieco inną książką niż poprzedniczka. Atmosfera jest nieco mniej tajemnicza, a część zagadek zaczyna się nieco wyjaśniać. I bardzo dobrze, bo jak długo kilku sztokholmskich policjantów może krążyć jak rozbitek na pustyni? No ten, w sumie długo, ale jednak stałoby się to w końcu nudne. W zamian za brak tajemnicy zdecydowanie jednak podkręcony został poziom okrucieństwa kolejnych wydarzeń. W toku śledztwa Jeanette i jej przydupasów stopniowo pojawiają się kolejne postaci, z których praktycznie każda ma albo smutną przeszłość albo przykrą teraźniejszość. Jakby to powiedzieć... no nie jest to radosna książka.
Fabularnie ponownie jest bardzo dobrze. Przewodni wątek serii, dotyczący postaci Victorii, wciąż znajduje się nieco na uboczy głównej historii. Nie przeszkadzało mi to jednak. Przewijające się co jakiś czas fragmenty wspomnień bohaterki są fajnie wplecione w historię i w mistrzowski sposób budują tło oraz motywacje tej postaci. Niemniej, nie jest to główny wątek "Traumy". Tym ponownie jest śledztwo w sprawie tajemniczych i niesmacznych morderstw. I akurat ten wątek nie jest czymś niezwykłym jak na standardy skandynawskich kryminałów. Motywy tajemniczych morderstw, policji mozolnie szukającej powiązań pomiędzy ofiarami, powolnej i nudnej pracy śledczych nie są tutaj specjalnie wymyślne. I w pewien sposób to nawet dobrze. Pozwala to wyróżnić się tym bardziej porąbanym aspektom książki, takim jak cała postać Victorii czy głębsze podejście do psychiki ofiar przemocy czy gwałtu.
Na plus pokazują się też bohaterowie. Główne skrzypce nadal gra duet komisarz Jeanatte i psycholog Sofia. I o ile w pierwszej części były to raczej proste postacie, tak w "Traumie" wyraźnie ewoluują. Najbardziej podobało mi się jak zmienia się ich relacja w zależności od momentu historii. Nie ma tu przejścia od punktu A do B, tylko raczej poplątana niczym słuchawki w kieszeni ścieżka. To duża zmiana na plus, gdyż powieść stoi raczej postaciami niż fabułą. Również pozytywnie zaskoczyła mnie postać Victorii, która wraz z ujawnianiem jej tajemnic coraz bardziej intryguje. Dużo można o niej powiedzieć, ale na pewno nie to, że jest postacią stereotypową.
Również nowe dodatki prezentują się świetnie. Praktycznie większość postaci ma jakiś sekret, coś za uszami co w kluczowym momencie wyjdzie na jaw. Największe brawa autorom należą się za postaci Ulriki i Linnei. Nie pełnią one wielkich ról w fabule, ale czytając ich opowieści było mi autentycznie przykro. I aż trochę tak nieprzyjemnie. Paradoksalnie właśnie to jest dla mnie największą zaletą "Traumy", nawet jeśli głównym powodem dla którego czytam książki jest rozrywka i szeroko pojęty fun.
Podsumowując, "Trauma" jest świetną kontynuacją bardzo dobrej pierwszej części. Większe skupienie się na bohaterach i ich przeżyciach kosztem pewnej sztampy w pierwszoplanowym wątku wyszło książce tylko na dobre. Jestem bardzo ciekaw, czy przy zamknięciu opowieści o Victorii Bergman autorzy nie przekombinują czy może uda się zrobić im to porządnie.

Po bardzo dobrym "Obłędzie" miałem wysokie oczekiwania wobec kolejnej części trylogii. Spodziewałem się więcej depresyjnego klimatu, więcej poszatkowanej historii oraz jeszcze bardziej smutnych bohaterów. I nie zawiodłem się. "Trauma" jest jednak nieco inną książką niż poprzedniczka. Atmosfera jest nieco mniej tajemnicza, a część zagadek zaczyna się nieco wyjaśniać. I...

więcej Pokaż mimo to

5
avatar
189
185

Na półkach:

Niezmiennie, jak przy ocenie pierwszej części trylogii “Traumę” również polecam. Jak dla mnie cykl tych powieści jest rewelacyjny. Wciąż zadziwia mnie, jak wiele wątków, nazwisk, faktów i wydarzeń zostało połączonych w jedną całość. Oczywiście po przeczytaniu wszystkich części mam już inne spojrzenie na te książki, ale faktem jest, że autorzy wykazali się rewelacyjną wyobraźnią oraz umiejętnością przelania swoich myśli na papier. Jeśli szukasz czegoś, co Cię mocno zainteresuje i “przyspawa” do fotela, to sięgnij właśnie po te powieści.

Cała recenzja: https://znakomita.com/2020/09/14/trauma-39-2020/

Niezmiennie, jak przy ocenie pierwszej części trylogii “Traumę” również polecam. Jak dla mnie cykl tych powieści jest rewelacyjny. Wciąż zadziwia mnie, jak wiele wątków, nazwisk, faktów i wydarzeń zostało połączonych w jedną całość. Oczywiście po przeczytaniu wszystkich części mam już inne spojrzenie na te książki, ale faktem jest, że autorzy wykazali się rewelacyjną...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
1046
1047

Na półkach: , ,

Duet Erik Axl Sund w drugim tomie cyklu " Oblicza Victorii Bergman ", również mnie nie zachwycił, wbrew moim nadziejom, że będzie inaczej . Wzorem innych czytelników opiniujących tę pozycję, ja także miejscami byłam już tak znużona że tylko wysiłkiem woli nie rzuciłam tej książki w kąt. Moje, nabyte wiele lat temu przekonanie każe mi zawsze kończyć to co zaczęłam i często działa przeciwko mnie, powodując iż nie umiem odłożyć niedokończonej książki . W tej części wychodzą na jaw okoliczności które spowodowały iż tytułowa Victoria Bergman jest właśnie tym kim jest i zachowuje się właśnie tak a nie inaczej . W pierwszej części była to jeszcze jakaś tajemnica, która wprowadzała trochę ciekawości . Teraz sytuacja się wyjaśnia, jednak te wyjaśnienia to powielane już wielokrotnie pomysły . W dodatku opisane tak nudnie iż nie wywoływały u mnie żadnych emocji . Nawet miejscami obrzydliwe opisy pewnych czynności co najwyżej marszczyły mi nos, jakbym poczuła nieprzyjemny zapach przechodząc koło miejskiego szaletu, czysto fizyczna reakcja, a nie emocjonalne zaangażowanie. Właściwie cała druga część jest o Victorii i jej '' obliczach '' jednak są one tak płaskie i jednostajne że niemal nie do odróżnienia . Brakuje mi też opisów emocji głównej bohaterki . Są tylko opisy jej czynności lub stanów w jakich się znajduje '' miała mokrą kurtkę '' ; odkryła że w szafce stoją jej zabłocone buty '' itd , itp. Oczywiście są i kolejne zabójstwa nawet dość bestialskie, jest i komisarz Jeanette Kihlberg jednak w bardzo dalekim tle. Wcale nie '' widać '' prowadzonego dochodzenia . Więcej się dowiadujemy o prywatnym życiu pani komisarz i jej interakcjach z innymi niż o prowadzonym przez nią śledztwie. Czasami włączało mi się takie mało przyjazne '' bla bla bla bla '' w głowie jako komentarz do tego co czytałam zwłaszcza w momentach filozofowania i psychologizowania o wszystkim i o niczym . Mnóstwo teorii trochę '' gadki szmatki '' z etyczno religijnego tematu i narzekania na szwedzki rząd i ogólnie na '' porządek '' w tym kraju dotyczący różnych spraw . Ta część w moim odczuciu jest gorsza od pierwszej więc i oceniona zostanie przeze mnie na mniej gwiazdek . Jednak część trzecią też przeczytam (chyba) no bo te moje przekonanie....jednak nie polecam .

Duet Erik Axl Sund w drugim tomie cyklu " Oblicza Victorii Bergman ", również mnie nie zachwycił, wbrew moim nadziejom, że będzie inaczej . Wzorem innych czytelników opiniujących tę pozycję, ja także miejscami byłam już tak znużona że tylko wysiłkiem woli nie rzuciłam tej książki w kąt. Moje, nabyte wiele lat temu przekonanie każe mi zawsze kończyć to co zaczęłam i często...

więcej Pokaż mimo to

42
Reklama
avatar
9515
247

Na półkach: ,

Trauma” jest drugim tomem serii „Oblicza Victorii Bergman”. etektyw Jeanette Kihlberg musi przerwać śledztwo w sprawie zamordowanego chłopca imigranta, kiedy ginie wpływowy sztokholmski biznesmen. Zbrodnia ta nosi znamiona rytuału, a wiele wskazuje na to, że mógł to być również akt zemsty. Policja prosi o pomoc w przygotowaniu portretu psychologicznego sprawcy psycholog Sofię Zetterlund. Jeanette nie zaprzestaje pracy przy starym dochodzeniu i poszukiwań zaginionej Viktorii Bergmann. Ślady prowadzą do ekskluzywnej szkoły z internatem w Sigtunie, do Danii oraz wydarzeń z dalekiej przeszłości.

Tytuł tej części sugeruje, że lekko nie będzie. I rzeczywiście po lekturze tej książki mam traumę. Czuję się w pewien sposób zbrukana, brudna. Pisarski duet uderza w najmroczniejsze struny ludzkiej duszy. Nic nie jest takie, jakie mogłoby się wydawać. Każda z bohaterek ma swoje za uszami. Zwłaszcza, że pojawia się nowa postać.

Nie powiem, że czytało się lekko, bo tak nie było. Jest to naprawdę ciężka lektura, po której robi się niedobrze. Pedofilia, morderstwa, bestialstwo, choroby psychiczne. I małe dzieci pozostawione same sobie. Mimo wszystko ciekawa propozycja, chociaż na pewno nie do poduszki.

Trauma” jest drugim tomem serii „Oblicza Victorii Bergman”. etektyw Jeanette Kihlberg musi przerwać śledztwo w sprawie zamordowanego chłopca imigranta, kiedy ginie wpływowy sztokholmski biznesmen. Zbrodnia ta nosi znamiona rytuału, a wiele wskazuje na to, że mógł to być również akt zemsty. Policja prosi o pomoc w przygotowaniu portretu...

więcej Pokaż mimo to

8
avatar
51
30

Na półkach:

Dla mnie genialne. Uwielbiam całą trylogię.

Dla mnie genialne. Uwielbiam całą trylogię.

Pokaż mimo to

6
avatar
292
187

Na półkach: ,

Część druga równie zadawalająca czyli z niecierpliwością zabieram się zaraz za część trzecią :)

Część druga równie zadawalająca czyli z niecierpliwością zabieram się zaraz za część trzecią :)

Pokaż mimo to

1
avatar
60
3

Na półkach: ,

Dziwna i mroczna ksiazka... Zaczelam od drugiego tomu, moze to byl blad, w kazdym razie ciezko sie czytalo. I dodatkowo te wszystkie szwedzkie nazwy miejsc, w ktorych mialy miejsce akcje, ciezko zapamietac. Z psychologicznego punktu widzenia postac Victorii zostala swietnie przedstawiona.
Na koncu akcja sie urywa, wypadaloby siegnac po kolejny tom, ale nie wiem, czy sie skusze...

Dziwna i mroczna ksiazka... Zaczelam od drugiego tomu, moze to byl blad, w kazdym razie ciezko sie czytalo. I dodatkowo te wszystkie szwedzkie nazwy miejsc, w ktorych mialy miejsce akcje, ciezko zapamietac. Z psychologicznego punktu widzenia postac Victorii zostala swietnie przedstawiona.
Na koncu akcja sie urywa, wypadaloby siegnac po kolejny tom, ale nie wiem, czy sie...

więcej Pokaż mimo to

4
avatar
643
570

Na półkach: ,

Oglądaliście film "Śmierć w Wenecji" ? To nie oglądajcie , bo nie warto , ale tym z was , którzy jednak go widzieli powiem , że "Trauma" jest do niego w jakiś sposób podobna . Odczucia po tej lekturze również . Akcja wlecze się niemiłosiernie , zupełnie bez "ładu i składu" . Postaci są dziwaczne i niewyraziste . Autor skacze po wątkach , miejscach i czasie jakby sam był normalny inaczej . Narracja jest jednostajna i nudna . Ktoś napisał w recenzji , że to wspaniała mroczna opowieść , ja dodam od siebie , że tak mroczna , iż czytelnik już nie pamięta gdzie jest początek , nie widzi końca i zastanawia się po co to coś czyta . To jedna z tych książek , którą z przyjemnością odkładamy i zmuszamy się by sięgnąć po nią ponownie . Oczywiście zmęczyłem ją do końca i dzięki temu mogę powiedzieć , że czytanie jej nie sprawia przyjemności , nie poszerza horyzontów i nie dostarcza rozrywki , no chyba , że ktoś jest masochistą . Dziwi mnie jej tak wysoka ocena , bo ja daję tylko jedną gwiazdkę i to o jedną za dużo . Jest to niewątpliwie świetna historia , która mogłaby być niezłą książką , ale opowiadający okazał się nudziarzem i postawił na artystyczną , niestrawną formę i utopił swoje dziecko w kąpieli . Nie polecam tego knota .

Oglądaliście film "Śmierć w Wenecji" ? To nie oglądajcie , bo nie warto , ale tym z was , którzy jednak go widzieli powiem , że "Trauma" jest do niego w jakiś sposób podobna . Odczucia po tej lekturze również . Akcja wlecze się niemiłosiernie , zupełnie bez "ładu i składu" . Postaci są dziwaczne i niewyraziste . Autor skacze po wątkach , miejscach i czasie jakby sam był...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
178
17

Na półkach:

Mam dokładnie te same odczucia, co przy poprzedniej części. Z jednej strony jestem bardzo zachwycona poruszaną tematyką i życiowymi problemami postaci, ale z drugiej strony...
Z drugiej strony średnio mi podchodzi książka, bo myślałam, że jak pierwsza część się rozkręciła, to kolejne będą już lecieć. Niestety, w tej części też są momenty, że nie można się oderwać, później wieje nuda i nie można się do niej zabrać, aż pod koniec akcja tak leci, że nawet nie wiem kiedy skończyłam ją czytać. Aktualnie biorę się za ostatnią część i już czuję, że czeka mnie ta sama przygoda.

Mam dokładnie te same odczucia, co przy poprzedniej części. Z jednej strony jestem bardzo zachwycona poruszaną tematyką i życiowymi problemami postaci, ale z drugiej strony...
Z drugiej strony średnio mi podchodzi książka, bo myślałam, że jak pierwsza część się rozkręciła, to kolejne będą już lecieć. Niestety, w tej części też są momenty, że nie można się oderwać, później...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
190
101

Na półkach: ,

Lubię skandynawską literaturę, ale tutaj coś nie zaiskrzyło. Niby wszystko w porządku. Fabuła ciekawa, bohaterka interesująca, a mimo wszystko strasznie ciągnęła mi się ta trylogia.

Lubię skandynawską literaturę, ale tutaj coś nie zaiskrzyło. Niby wszystko w porządku. Fabuła ciekawa, bohaterka interesująca, a mimo wszystko strasznie ciągnęła mi się ta trylogia.

Pokaż mimo to

1

Cytaty

Więcej
Erik Axl Sund Trauma Zobacz więcej
Erik Axl Sund Trauma Zobacz więcej
Erik Axl Sund Trauma Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd