Śmiercionośny upominek

Niestety trochę gniot. Obrzydliwe, niesmaczne, chaotyczne. Czytałem trylogię Victorii Bergman tych autorów i było dużo lepsze. Tutaj męczyłem się z czytaniem od pierwszych stron.
Chętnie oddam za darmo komukolwiek.

Niestety trochę gniot. Obrzydliwe, niesmaczne, chaotyczne. Czytałem trylogię Victorii Bergman tych autorów i było dużo lepsze. Tutaj męczyłem się z czytaniem od pierwszych stron.
Chętnie oddam za darmo komukolwiek.

UWAGA na bardzo trudne tematy: samobójstwo, okaleczanie się, gwałt, śmierć, zabójstwo, przemoc wobec zwierząt, znęcanie się psychiczne, choroba psychiczna, krew, narkotyki, alkohol.

UWAGA na bardzo trudne tematy: samobójstwo, okaleczanie się, gwałt, śmierć, zabójstwo, przemoc wobec zwierząt, znęcanie się psychiczne, choroba psychiczna, krew, narkotyki, alkohol.

Szczerze mówiąc Naprawdę podobała mi się ta książka. Pomimo bardzo depresyjnego i przygnębiającego klimatu oraz trudnych tematów w niej poruszanych czytałem ją z ogromnym zaciekawieniem tego jak to wszystko sie potoczy. Mi osobiście też czytało się to całkiem szybko. Takim największym minusem moim zdaniem jest chyba to, że jest naprawdę multum wątków i momentami idzie się pogubić, ale poza tym uważam, że była to naprawdę ciekawa lektura, a jej fabuła była calkiem oryginalna. Zakończenie także, mimo że jak dla mnie niespodziewane i smutne usatysfakcjonowało mnie. Ogólnie książkę polecam :))

Szczerze mówiąc Naprawdę podobała mi się ta książka. Pomimo bardzo depresyjnego i przygnębiającego klimatu oraz trudnych tematów w niej poruszanych czytałem ją z ogromnym zaciekawieniem tego jak to wszystko sie potoczy. Mi osobiście też czytało się to całkiem szybko. Takim największym minusem moim zdaniem jest chyba to, że jest naprawdę multum wątków i momentami idzie się...

No niestety.... dawno nie czytałem tak słabej książki

No niestety.... dawno nie czytałem tak słabej książki

To już moje kolejne spotkanie z Sundem. Czytałam już jego książki i mniej więcej wiedziałam czego mam się spodziewać. Przynajmniej tak mi się wydawało.

Szwecją wstrząsa epidemia nastolatków. Przy każdym z nich policjanci znajdują kasetę z nagraniem niejakiego Hungera. Śledztwo otrzymuje Hurtig.

Sund ma specyficzny styl i dość ciężko się czyta. Ale sprawa też nie jest lekka. Pisarz jak zwykle porusza trudne tematy. Tym razem na tapetę wziął samobójstwa młodzieży. Nie wiem dlaczego skojarzyło się mi to z niebieskim wielorybem.

Narratorów mamy dwóch. Jeden to główny wszechwiedzący opowiadający z perspektywy osoby trzeciej. Drugi to osoba stojąca za samobójstwami. Chyba mogę to tak określić. Podejrzany szybko jest wytypowany ale w pewnym momencie pojawia się świadomość, że w sprawę zamieszany jest ktoś jeszcze.

Akcja toczy się powoli, pisarz bardziej skupia się na stronie psychologicznej. Nie jest to lektura dla każdego.

To już moje kolejne spotkanie z Sundem. Czytałam już jego książki i mniej więcej wiedziałam czego mam się spodziewać. Przynajmniej tak mi się wydawało.

Szwecją wstrząsa epidemia nastolatków. Przy każdym z nich policjanci znajdują kasetę z nagraniem niejakiego Hungera. Śledztwo otrzymuje Hurtig.

Sund ma specyficzny styl i dość ciężko się czyta. Ale sprawa też nie jest...

Uważam, że książka jest bardzo dobra, doskonale ukazuje stan zawieszenia młodych ludzi z chwiejną osobowością, ogarniętych lękiem o własne istnienie, kaleczących się i porażonych śmiercią, ale potem jest przyspieszenie, a jeszcze potem brak kontroli, jakby autorzy wymieszali to, co napisali i bez zastanowienia puścili w obieg. To mnie rozczarowało. Miałem wrażenie, że każdy każdego morduje. Ale przynajmniej dobrze, że ten trochę nieudolny policjant został uśmiercony, bo byłaby kpina z happy-endem.

Uważam, że książka jest bardzo dobra, doskonale ukazuje stan zawieszenia młodych ludzi z chwiejną osobowością, ogarniętych lękiem o własne istnienie, kaleczących się i porażonych śmiercią, ale potem jest przyspieszenie, a jeszcze potem brak kontroli, jakby autorzy wymieszali to, co napisali i bez zastanowienia puścili w obieg. To mnie rozczarowało. Miałem wrażenie, że...

Książkę kupiłam w formie audiobooka i muszę przyznać, że mam nauczkę, by nie kupować "hurtowo" książek, z których autorami nie miałam wcześniej do czynienia. Już po wysłuchaniu totalnie zatruwającej umysł trylogii o obliczach Viktorii Bergman powinnam była nawet nie spoglądać w jej stronę, ale skoro już kupiłam...
Książka wg mnie bardzo słaba i ponura. Na dodatek tak nudna, że pomimo wysłuchania w całości (droga przez mękę) nawet nie wiem jak się skończyła.Gdy chcę zmagać się z trudną tematyką to sięgam po książki psychologiczne, polityczne lub historyczne. Kryminał ma zapewnić mi rozrywkę, a babranie się w umysłach dewiantów i zwyrodnialców lub okaleczonej psychice młodocianych samobójców (przypadek tej właśnie pozycji) nie zastąpi dobrze skonstruowanego i przemyślanego wątku kryminalnego (a taki sobie sposób autorski duet w swoich książkach najwyraźniej obrał).
Jeżeli to pierwszy tom jakiegoś cyklu - kolejnych na pewno nie przeczytam (ani nie wysłucham)...

Książkę kupiłam w formie audiobooka i muszę przyznać, że mam nauczkę, by nie kupować "hurtowo" książek, z których autorami nie miałam wcześniej do czynienia. Już po wysłuchaniu totalnie zatruwającej umysł trylogii o obliczach Viktorii Bergman powinnam była nawet nie spoglądać w jej stronę, ale skoro już kupiłam...
Książka wg mnie bardzo słaba i ponura. Na dodatek tak nudna,...

"Śmiercionośny upominek" to powieść napisana przez szwedzki duet działający pod pseudonimem Erik Axl Sund. Z początku książkę może czytać się trudno. Dominują w niej bowiem krótkie rozdziały, dotyczące innego bohatera. Ja potrzebowałam chwili na to, aby wczuć się w rytm powieści i podążać za fabułą.
Warte odnotowania jest to, że autorzy nie ograniczają się tylko do historii kryminalnej, ale poruszają również temat subkultur, samookaleczeń, a nawet bardzo ciekawe przemyślenia na temat religii. Dzięki temu powieść nabiera szerszego sensu. Nie jest tylko nudnym kryminałem, każe zastanowić się nad różnymi kwestiami, chociażby tym, jaki kształt może przybierać depresja młodych osób. Trochę żałuję, że nie znałam tej książki wcześniej. Wydaje mi się, że opisuje ona moje życie z czasów gimnazjum, chociaż trzeba przyznać, że robi to bardzo ogólnie.
Powieść nie ma szczęśliwego zakończenia. Cała jest przesiąknięta krwią, depresją, smutkiem, osamotnieniem i taki jest również koniec historii. Jednak warto się z nią zmierzyć. --- całość na okiemvery.pl

"Śmiercionośny upominek" to powieść napisana przez szwedzki duet działający pod pseudonimem Erik Axl Sund. Z początku książkę może czytać się trudno. Dominują w niej bowiem krótkie rozdziały, dotyczące innego bohatera. Ja potrzebowałam chwili na to, aby wczuć się w rytm powieści i podążać za fabułą.
Warte odnotowania jest to, że autorzy nie ograniczają się tylko do historii...

Najbardziej dołująca książka, jaką przyszło mi czytać w życiu. Rozumiem trudną tematykę oraz konwencje narzucone przez gatunek, nie ma tu jednak ani jednej pozytywnej myśli. Ani jednego uśmiechu. Żadnej nadziei. Żadnego dobra. Sama śmierć, pustka, traumatyczne dzieciństwo, samobójstwa, morderstwa. Także literacko książka słaba. Historia nie jest opowiadana, lecz streszczana. Nie ma obrazów, są fakty. Same stwierdzenia, jedno po drugim, jedno po drugim. I tak do końca. Po ukończeniu odetchnąłem z ulgą.

Mam wprawdzie też drugi tom tej serii, nie będę jednak kontynuował lektury. Z tego mroku nie ma wyjścia, więc lepiej już nigdy się w niego nie zagłębiać.

Najbardziej dołująca książka, jaką przyszło mi czytać w życiu. Rozumiem trudną tematykę oraz konwencje narzucone przez gatunek, nie ma tu jednak ani jednej pozytywnej myśli. Ani jednego uśmiechu. Żadnej nadziei. Żadnego dobra. Sama śmierć, pustka, traumatyczne dzieciństwo, samobójstwa, morderstwa. Także literacko książka słaba. Historia nie jest opowiadana, lecz...

Książka niezła, ale tematyka trudna - samobójstwa wśród młodzieży, poczucie bezsensu, depresja, narkotyki, samookaleczenia. Mroczna historia opowiedziana z perspektywy kilku bohaterów, których losy się ze sobą splatają.
Początkowo czytało mi się trudno - krótkie zdania robiły na mnie wrażenie urwanych i zbyt oszczędnych. W trakcie sie wciągnęłam, ale generalnie po przeczytaniu odczułam ulgę, że taka "brudna", dołująca, mroczna historia dobiegła końca.

Książka niezła, ale tematyka trudna - samobójstwa wśród młodzieży, poczucie bezsensu, depresja, narkotyki, samookaleczenia. Mroczna historia opowiedziana z perspektywy kilku bohaterów, których losy się ze sobą splatają.
Początkowo czytało mi się trudno - krótkie zdania robiły na mnie wrażenie urwanych i zbyt oszczędnych. W trakcie sie wciągnęłam, ale generalnie po...