Conan i pradawni bogowie

Uwielbiam.

Uwielbiam.

Chciałbym napisać, że starzeją się to opowiadania mocno i szybko. Zbyt prosta i powtarzająca się fabuła. Banał i stereotyp goni jeszcze większy banał. Tylko jak spojrzeć na nowe produkcje "mocnego kina dla prawdziwych mężczyzn", to nic się nie zmienia, ciągle jest zapotrzebowanie na nadludzko umięśnionego, wysportowanego i ogólnie boskiego herosa, przed którym klękajcie narody, a kobiety mdlejcie i rozkładajcie nogi.

Chciałbym napisać, że starzeją się to opowiadania mocno i szybko. Zbyt prosta i powtarzająca się fabuła. Banał i stereotyp goni jeszcze większy banał. Tylko jak spojrzeć na nowe produkcje "mocnego kina dla prawdziwych mężczyzn", to nic się nie zmienia, ciągle jest zapotrzebowanie na nadludzko umięśnionego, wysportowanego i ogólnie boskiego herosa, przed którym klękajcie...

Kupiłem to parę lat temu, przeczytałem, żeby odświeżyć wspomnienia z dzieciństwa, teraz znów zdjąłem z półki. Bardo fajne, ale tłumaczenie słabe. Nawet zrobiłem eksperyment i czytałem symultanicznie z wersją Zbigniewa Królickiego z wydania Piku z 1991 roku. Pan Tomasz Nowak to niestety grafoman, jego język jest egzaltowany, nieporadny i wręcz śmieszny momentami. Nawet z ciekawości czy to może pan Królicki poprawił prozę Howarda w wydaniu Piku sięgnąłem po oryginał "Domu pełnego łotrów" na gutenberg.net.au - i jednak podtrzymuję swoje zdanie o Nowaku - Howard pisał całkiem sprawnie i zajmująco. Tłumaczenie niestety zabija przyjemność czytania tej książki.

Kupiłem to parę lat temu, przeczytałem, żeby odświeżyć wspomnienia z dzieciństwa, teraz znów zdjąłem z półki. Bardo fajne, ale tłumaczenie słabe. Nawet zrobiłem eksperyment i czytałem symultanicznie z wersją Zbigniewa Królickiego z wydania Piku z 1991 roku. Pan Tomasz Nowak to niestety grafoman, jego język jest egzaltowany, nieporadny i wręcz śmieszny momentami. Nawet z...

Och, jakie to było fajne i nostalgiczne. O Conanie przypomniał mi Tegorm z "Kwestii wyboru" MarMaxa Borowskiego (genialne nowe fantasy!). Jego bohater jest głębszy i ciekawszy, bo wielowymiarowy, ale ta atletyczna budowa ciała, wielkie mięśnie i siła - uh, aż mnie przechodzi dreszczyk na samo wyobrażenie :) Ale Conan to jednak król - bardzo przyjemnie było wrócić do korzeni.

Och, jakie to było fajne i nostalgiczne. O Conanie przypomniał mi Tegorm z "Kwestii wyboru" MarMaxa Borowskiego (genialne nowe fantasy!). Jego bohater jest głębszy i ciekawszy, bo wielowymiarowy, ale ta atletyczna budowa ciała, wielkie mięśnie i siła - uh, aż mnie przechodzi dreszczyk na samo wyobrażenie :) Ale Conan to jednak król - bardzo przyjemnie było wrócić do korzeni.

Bardzo dobra ,lepszy niż film

Bardzo dobra ,lepszy niż film

Pierwsza część kompletnej kolekcji tekstów Howarda o Conanie Barbarzyńcy jest świetnym przykładem klasycznego heroic fantasy. Autorowi udało się stworzyć bohatera, który jednocześnie jest kompletnie przesadzony i włada wręcz mitologiczną mocą oraz jest całkowicie ludzki. Tak, nadal jest morderczą kupą mięśni (tak jak się spodziewałem),ale jednocześnie jest poliglotą, taktykiem i spryciarzem, który wie kiedy się wycofać. Na dodatek ma pewien kod honoru i niejednokrotnie zachowuje się czysto altruistycznie.

Styl Howarda jest trochę archaiczny, ale potrafi wywołać uczucie niesamowitości w czytelniku. Jak w każdym zbiorze opowiadań, poziom jest nierówny, ale ostatecznie większość z nich jest raczej ciekawa. Największe perełki to złodziejska przygoda w "Łotrzy w Domu", piracki romans w "Królowej Czarnego Wybrzeża", odkrywanie nieznanego lądu w "Sadzawce Czarnych Ludzi", oraz "Wieża Słonia" - zdecydowanie najlepsze opowiadanie w całym zbiorze, którego nie chcę spoilerować nawet krótkim opisem.

Polecam fanom fantasy, którzy mają ochotę na lekką rozrywkę, pełną akcji, dziwności i nieposkromionej wyobraźni autora.

Pierwsza część kompletnej kolekcji tekstów Howarda o Conanie Barbarzyńcy jest świetnym przykładem klasycznego heroic fantasy. Autorowi udało się stworzyć bohatera, który jednocześnie jest kompletnie przesadzony i włada wręcz mitologiczną mocą oraz jest całkowicie ludzki. Tak, nadal jest morderczą kupą mięśni (tak jak się spodziewałem),ale jednocześnie jest poliglotą,...

Jakiś czas temu czytałem już zbiorcze wydanie historii o Conanie jednak ta książka (plus dwa kolejne tomy) oprócz opowiadań, powieści zawiera materiały dodatkowe w postaci wcześniejszych wersji poszczególnych opowiadań, fragmenty porzuconych pomysłów a także fragmenty korespondencji Howarda z wydawcami, przyjaciółmi.

Jakiś czas temu czytałem już zbiorcze wydanie historii o Conanie jednak ta książka (plus dwa kolejne tomy) oprócz opowiadań, powieści zawiera materiały dodatkowe w postaci wcześniejszych wersji poszczególnych opowiadań, fragmenty porzuconych pomysłów a także fragmenty korespondencji Howarda z wydawcami, przyjaciółmi.

Lubię opowiadania, ale w tej książce się to nie sprawdziło. Conan jednak rozbudza apetyt, a te krótkie formy nie pozwalają na pełne wczucie się w akcję. Pozostaje niedosyt, a tym same mniejsze emocje. Z całego zbioru początek słaby, potem już trochę lepiej. Zdecydowanie dłuższe Opowieści i przygody Conana są lepsze.

Lubię opowiadania, ale w tej książce się to nie sprawdziło. Conan jednak rozbudza apetyt, a te krótkie formy nie pozwalają na pełne wczucie się w akcję. Pozostaje niedosyt, a tym same mniejsze emocje. Z całego zbioru początek słaby, potem już trochę lepiej. Zdecydowanie dłuższe Opowieści i przygody Conana są lepsze.

Naprawdę stara fantastyka z unikalnym klimatem zawierającym elementy mitologii, grozy, tajemnicy i przygody. Kiedy się za nią brałem spodziewałem się, że będzie strasznie kwadratowa z niedopracowanym uniwersum zawierającym oczywiste luki; dostałem świetnie napisane opowiadania, z bogatym i barwnym światem, sprawnie łączące w sobie elementy starożytnych religii, mitów, kultur.

Opowiadania bardzo różne w szczegółach, w większości mają jednak jakiś wspólny mianownik, toczą się według podobnego schematu. Pisząc je Howard nie starał się utrzymać jakiejkolwiek chronologii wydarzeń, a w tym wydaniu Rebis postanowił zachować właśnie tą oryginalną kolejność. Dla fana cyklu to pewnie jedyne słuszne rozwiązanie, mnie jako laika z początku denerwowało i utrudniało odbiór.

Naprawdę stara fantastyka z unikalnym klimatem zawierającym elementy mitologii, grozy, tajemnicy i przygody. Kiedy się za nią brałem spodziewałem się, że będzie strasznie kwadratowa z niedopracowanym uniwersum zawierającym oczywiste luki; dostałem świetnie napisane opowiadania, z bogatym i barwnym światem, sprawnie łączące w sobie elementy starożytnych religii, mitów,...

Bardzo trudno jest mi jednoznacznie ocenić tę książkę. Fabuła opowiadań jest zasadniczo bardzo prosta i jednowątkowa. Conan ma tak potężny pancerz fabularny, że nawet przez sekundę czytelnik nie pomyśli, że heros może być w prawdziwych opałach. Z perspektywy czasu i w dobie politycznej poprawności pewne opisy i bardzo bezpośrednie epitety nie zestarzały się najlepiej. Wszelkie postaci kobiece są tak boleśnie jednowymiarowe, że czytanie ich opisów powoduje zażenowane parsknięcia śmiechem. Opisy stalowych mięśni, nabrzmiałych żył, tornada stali i miażdżenia niewiast potężnymi ramionami są niewiarygodnie przaśne.

Z drugiej strony czyta się to nadzwyczaj dobrze. Conan jest postacią, którą łatwo polubić. Jako, że fabuła nie rozgałęzia się to zazwyczaj w galopującym tempie niesie czytelnika aż do swojego finału. Autor świetnie buduje świat, chociaż przeskakujemy z miejsca do miejsca mamy wrażenie spójności tej kreacji. Chce się wracać do ery hyboryjskiej, gdzie wszystko jest proste, gdzie bohaterowie są potężniejsi i bardziej przebiegli od wrogów a historie kończą się dla głównego bohatera happy endem.

Dla miłośników fantastyki jest to pozycja obowiązkowa, chociaż najprawdopodobniej Ci tę książkę i te opowiadania już znają. Dla reszty będzie to ciekawostka z różnych powodów. Po pierwsze jest to jeden z fundamentów gatunku, na kanwie którego powstały niezliczone ksiązki, filmy i gry. Po drugie jest to podróż do przeszłości, do czasów kiedy mówiło i myślało się zupełnie inaczej i ciekawie jest zobaczyć jak wiele zmieniło się w te niecałe 100 lat.

Bardzo trudno jest mi jednoznacznie ocenić tę książkę. Fabuła opowiadań jest zasadniczo bardzo prosta i jednowątkowa. Conan ma tak potężny pancerz fabularny, że nawet przez sekundę czytelnik nie pomyśli, że heros może być w prawdziwych opałach. Z perspektywy czasu i w dobie politycznej poprawności pewne opisy i bardzo bezpośrednie epitety nie zestarzały się najlepiej....