Pałac Północy

Cykl: Trylogia mgły (tom 2)
Wydawnictwo: Muza
6,9 (6731 ocen i 621 opinii) Zobacz oceny
10
488
9
580
8
1 072
7
1 963
6
1 569
5
674
4
188
3
148
2
27
1
22
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El Palacio de la Medianoche
data wydania
ISBN
9788374959780
liczba stron
288
słowa kluczowe
zafon, tajemnica
język
polski
dodała
olina

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny,...

Kalkuta, 1932. Ben, wychowanek sierocińca St. Patrick, skończył już 16 lat - podobnie jak jego przyjaciele, będzie musiał opuścić dom dziecka i się usamodzielnić. W dniu pożegnalnej imprezy poznaje swoją rówieśniczkę Sheere i zabiera ją do Pałacu Północy na spotkanie tajnego stowarzyszenia, które założył wraz z przyjaciółmi. Gdy dziewczyna opowiada im tragiczną historię swojej rodziny, członkowie stowarzyszenia postanawiają jej pomóc w odnalezieniu legendarnego domu, który pojawia się w opowieści. Nie wiedzą, że właśnie natrafili na trop jednej z najpotworniejszych tajemnic Kalkuty. Płonący pociąg, dworzec widmo, ognista zjawa - to tylko niektóre elementy makabrycznej łamigłówki, którą przyjdzie im rozwiązać… Misja, która miała być niecodzienną przygodą, niebawem okazuje się śmiertelnie niebezpiecznym wyzwaniem.

 

źródło opisu: Wydawca

źródło okładki: www.esensja.pl

pokaż więcej

książek: 0
| 2012-02-28
Na półkach: Przeczytane

Nie można powiedzieć, że książka jest zła. Jest dobra, ale nic więcej. Według mnie Zafón zupełnie niepotrzebnie nafaszerował powieść mnóstwem bohaterów, których do końca nie jesteśmy w stanie poznać. Jest wiele niedopatrzeń w utworze, ale mnie deprymowała idea historii (może to okropna, subiektywna opinia, jedna z tych, które tak mnie denerwują). Jest sobie szóstka dzieci w sierocińcu. Wychowują się w Kalkucie, nie mają praktycznie nikogo, są pozostawione samym sobie. Jak, do cholery, tacy ludzie są świetnymi, wykształconymi prawie osobami? Przecież to Kalkuta, dziecko z sierocińca nie jest w stanie iść po szesnastu latacvh spędzonych w takim miejscu na przykład na studia. Wiem, że takie przypadki się zdarzają, więc to akurat mogę przemilczeć... Bardzo denerwowało mnie także przerysowanie bohaterów; ten jest dobry w malarstwie, tamten kocha medycynę, jeszcze jeden lubuje się w strasznych historiach, a ostatni ma sto pomysłów na minutę. Oto charakterystyka postaci. To właściwie jedyne, czego dowiadujemy się o bohaterach podczas czytania tych, można rzec, paru stron lektury. Długie zdania, przy których czytaniu człowiek jednym słowem męczy się, niezrozumiałe zagadki i jeszcze wiele innych czyni tę książkę całkiem banalną i jedną z wielu.
Zdaję sobie sprawę, że możliwie to wszystko jest spowodowane miłością do innego rodzaju literatury, w każdym razie, mimo wszystko, zawsze udaje mi się znaleźć książkę tego pokroju, w której zagłębiam się i czytam bez opamiętania - ta niestety do takowych nie należy. Mogę polecić, ale tylko dlatego, że jestem ciekawa opinii.
Chyba za bardzo się nastawiłam, że książka jest rewelacyjna, na wskutek czego zostałam niesamowicie rozczarowana. Pomijając plusy stwierdzam, że to nie w moim guście książka.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Pan. Sekretne dziedzictwo króla elfów

Myślę, że na temat samej fabuły, wypowiedziało się już tyle osób, że nie będę tego powielać. Jedyne co mogę powiedzieć to to, że szczerze kocham tą ks...

zgłoś błąd zgłoś błąd